Although loss aversion allows us to

Although loss aversion allows us to make predictions about network interaction in uncertain situations of loss or gain, it does not speak to the second dimension that undergirds threat/opportunity: control/limited control. Personal control is a psychological construct ‘‘reflecting an individual’s beliefs, at a given point in time, in his or her ability to effect change, in a desired direction on the environment’’ (Greenberger and Strasser 1986:165). A long line of research, spanning personality, social, clinical, health, and developmental psychology, has shown that control needs are fundamental and can give rise to social action (Fiske and De´pret 1996; Glavin and Schieman 2014).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าการสูญเสียความเกลียดชังที่ช่วยให้เราสามารถทำให้การคาดการณ์เกี่ยวกับเครือข่ายการทำงานร่วมกันในสถานการณ์ที่มีความไม่แน่นอนของการสูญเสียหรือได้รับก็ไม่ได้พูดคุยกับสองมิติที่ undergirds ภัยคุกคาม / โอกาส: การควบคุม / การควบคุม จำ​​กัด การควบคุมส่วนบุคคลเป็นโครงสร้างทางจิตวิทยา '' สะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อของแต่ละบุคคลที่จุดที่กำหนดในเวลาที่ในความสามารถของเขาหรือเธอที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ต้องการต่อสิ่งแวดล้อม '' (Greenberger และ Strasser 1986: 165) สายยาวของการวิจัยซึ่งประกอบไปด้วยบุคลิกภาพทางสังคมทางคลินิกสุขภาพและจิตวิทยาพัฒนาการได้แสดงให้เห็นว่าการควบคุมความต้องการเป็นพื้นฐานและสามารถก่อให้เกิดการกระทำทางสังคม (Fiske และ De'pret 1996; Glavin และ Schieman 2014)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถึงแม้ว่า รังเกียจการสูญเสียที่จะช่วยให้เรา ทำให้การคาดการณ์เกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์เครือข่ายในความไม่แน่นอนสถานการณ์ของการสูญเสียหรือได้รับ มันไม่พูดกับสองมิติที่ undergirds คุกคามโอกาส / ควบคุม / คอนโทรลจำกัด การควบคุมส่วนบุคคล เป็นจิตสร้าง ' 'reflecting ความเชื่อของแต่ละคน ที่จุดที่กำหนดในเวลาที่เขาหรือเธอสามารถที่จะมีผลเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ต้องการในสิ่งแวดล้อม ' ' ( greenberger และสแตรสเซอร์ 1986:165 ) แถวยาวมากของการวิจัย รวมถึงบุคลิกภาพ , สังคม , คลินิก , สุขภาพ , จิตวิทยาพัฒนาการ , แสดงให้เห็นว่าความต้องการควบคุมพื้นฐานและสามารถก่อให้เกิดการกระทำทางสังคม ( ฟิกซ์และ de ใหม่เปรต 1996 ; แกลวิน schieman
และ 2014 )