Thirty percent of women with body m

Thirty percent of women with body mass indexes
(BMIs) of less than 25 will have knee OA during
their lives, compared with 60% with BMIs of 30 or
higher.15 Weight change can have a significant modifying
effect: women who lost just two points in BMI
in 10 years had a 35% reduction in risk of developing
symptomatic knee OA.15
Being overweight may also play a role in OA in
other joints, including the hips, hands, and shoulders,
although in those cases the role is not well defined.
For example, one study showed a moderate relationship
between obesity and the development of hip OA,
but only limited evidence of an association between
obesity and bilateral hip OA.16 OA in these joints may
be related to mechanical factors, abnormalities in intermediary
metabolism in adipose tissue, or the production
of cytokines

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สามสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้หญิงที่มีร่างกายที่จะมี indexes
(BMIs) โดยรวมน้อยกว่า 25 เข่า OA ระหว่าง
ชีวิต เมื่อเทียบกับ 60% กับ BMIs ของ or
higher.15 30 เปลี่ยนน้ำหนักได้ปรับเปลี่ยนอย่างมีนัยสำคัญ
ผล: ผู้หญิงหายไปเพียงสองจุดใน BMI
10 ปีได้ลด 35% ในโรค
เข่าอาการภาวะ OA.15
Being อาจจะเล่นบทบาทใน OA ใน
รอยต่ออื่น ๆ, รวม ถึงสะโพก มือ ไหล่,
แม้ในกรณีที่ บทบาทไม่กำหนดดี.
ตัวอย่าง การศึกษาหนึ่งพบความสัมพันธ์ปานกลาง
ระหว่างโรคอ้วนและการพัฒนาของ OA สะโพก,
แต่จำกัดเฉพาะ หลักฐานความสัมพันธ์ระหว่าง
โรคอ้วนและ OA OA.16 ฮิทวิภาคีในรอยต่อเหล่านี้อาจ
เกี่ยวข้องกับปัจจัยเครื่องจักรกล ความผิดปกติในกลาง
เมแทบอลิซึมในเปลว, หรือการผลิต
ของ cytokines

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ร้อยละสามสิบของผู้หญิงที่มีดัชนีมวลกาย
(ดัชนีมวลกาย) น้อยกว่า 25 จะมีเข่าในช่วง
ชีวิตของพวกเขาเมื่อเทียบกับ 60% ที่มีดัชนีมวลกายของ 30 หรือ
การเปลี่ยนแปลงน้ำหนัก higher.15 สามารถมีการแก้ไขอย่างมีนัยสำคัญ
ผล: ผู้หญิงที่หายไปเพียงสองจุด ในค่าดัชนีมวลกาย
ใน 10 ปีที่มีการลดลง 35% ในความเสี่ยงของการ
OA.15 เข่ามีอาการ
น้ำหนักตัวมากเกินอาจมีบทบาทสำคัญในโอเอใน
ข้อต่ออื่น ๆ รวมถึงสะโพก, มือและไหล่
แม้ว่าในกรณีที่บทบาทที่ไม่ดี กำหนด
ตัวอย่างเช่นการศึกษาหนึ่งที่แสดงให้เห็นความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง
ระหว่างโรคอ้วนและการพัฒนาของโอเอสะโพก
แต่เพียงหลักฐานที่ จำกัด ในการเชื่อมโยงระหว่าง
โรคอ้วนและทวิภาคีโอ OA.16 สะโพกในข้อต่อเหล่านี้อาจ
จะเกี่ยวข้องกับปัจจัยทางกล, ความผิดปกติของตัวกลาง
การเผาผลาญอาหาร ในเนื้อเยื่อไขมันหรือการผลิต
ของ cytokines

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ร้อยละสามสิบของผู้หญิงที่มีดัชนีมวลร่างกาย
( ภาพ BMIs ) น้อยกว่า 25 จะมีโอเอเข่าในระหว่าง
ชีวิตของพวกเขาเมื่อเทียบกับ 60% ภาพ BMIs 30 หรือ
เปลี่ยนน้ำหนัก higher.15 สามารถมีความสัมพันธ์การปรับเปลี่ยนผล : ผู้หญิงที่แพ้แค่สองจุดใน BMI
10 ปีมีการลดลง 35% ใน ความเสี่ยงของการพัฒนาอาการเข่าเสื่อม

15 คนอ้วนยังอาจมีบทบาทใน OA ใน
ข้อต่ออื่น ๆรวมถึงสะโพก มือ ไหล่ และ
แม้ว่าในกรณีดังกล่าวยังไม่มีการกำหนดบทบาทด้วย
ตัวอย่างเช่น หนึ่งการศึกษาพบความสัมพันธ์ระหว่างโรคอ้วนและค่า

แต่การพัฒนาสะโพก OA หลักฐานเดียวที่ จำกัด ของความสัมพันธ์ระหว่างโรคอ้วนและทวิภาคี สะโพก oa.16

เป็น OA ในข้อต่อเหล่านี้อาจเกี่ยวข้อง ปัจจัยเชิงกล , ความผิดปกติในการเผาผลาญในเนื้อเยื่อไขมันคนกลาง
,หรือการผลิต
ของไซโตไคน์