Another one of the saddest days in

Another one of the saddest days in my life. I m currently on mission in Korea and just learnt today that one of our SOM Ph.D. students passed away yesterday. Mr. Udom Sayapunt was with us since January 2011. I still remember the last time i saw him. I told him to b patient and persistent. He said ok.
Udom is not my direct advisee but as a teacher, all my students are my hearts and stars waiting to rise up and shine in the sky once they finish their studies. I cant help but crying for this sudden lost. Life is so uncertain. Be thankful for what you have and where you are today.
Please share with me the condolence and sincere sympathy to Udom's family during this time of hardship.
Udom, may you rest in peace. I know you were so close to finishing but let it go. May Lord Buddha take your soul to a peaceful place. You deserve a rest. I will always think of you and your shy smiles.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หนึ่งวันในชีวิตของฉันเศร้า ผมเอ็มอยู่ในมิชชั่นในเกาหลี และเพียงแค่เรียนรู้วันนี้ที่หนึ่งของนักศึกษาปริญญาเอก SOM ผ่านไปเมื่อวานนี้ นายอุดม Sayapunt ถูกกับเราตั้งแต่ 2554 มกราคม ผมยังจำได้ว่า ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเขา ผมบอก ให้บีผู้ป่วย และแบบ เขากล่าวว่า ตกลง.
อุดมไม่ advisee ของฉันโดยตรงแต่ เป็น ครู นักเรียนของฉันทั้งหมดเป็นหัวใจและดาวที่รอการลุกฮือ และส่องแสงในท้องฟ้าเมื่อเสร็จสิ้นการศึกษาของของฉัน ฉันไม่สามารถช่วย แต่ร้องไห้นี้หายพลัน ชีวิตไม่แน่นอนดังนั้น ต้องขอบคุณสำหรับสิ่งที่คุณมีและที่คุณได้วันนี้
โปรดร่วมกับฉัน condolence และจริงใจเห็นใจครอบครัวของอุดมในช่วงเวลานี้ของตาย
อุดม อาจคุณพักผ่อนในสันติสุขได้ ฉันรู้ว่า คุณคนนั้นใกล้เสร็จสิ้น แต่ให้มันไป อาจพระไปจิตใจของคุณสงบขึ้น คุณสมควรพักผ่อน ผมจะคิดว่า ของคุณและของคุณยิ้มอายเสมอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อีกหนึ่งในวันที่เศร้าที่สุดในชีวิตของฉัน I m ในขณะนี้ในการปฏิบัติภารกิจในประเทศเกาหลีและเพิ่งได้เรียนรู้ในวันนี้ว่าหนึ่งในปริญญาเอก SOM ของเรา นักเรียนล่วงลับไปแล้วเมื่อวานนี้ นายอุดม Sayapunt อยู่กับเราตั้งแต่เดือนมกราคมปี 2011 ผมยังจำครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเขา ผมบอกเขาไป b ผู้ป่วยและถาวร เขาบอกว่าโอเค
อุดมไม่ได้โดยตรง advisee ของฉัน แต่เป็นครูนักเรียนของฉันทุกคนมีหัวใจและดาวรอที่จะลุกขึ้นและส่องแสงในท้องฟ้าเมื่อพวกเขาเสร็จสิ้นการศึกษาของพวกเขาของฉัน ฉันลาดเทช่วย แต่ร้องไห้นี้หายไปอย่างฉับพลัน ชีวิตเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนดังนั้น จะขอบคุณสำหรับสิ่งที่คุณมีและที่ที่คุณอยู่ในวันนี้
กรุณาแบ่งปันกับฉันแสดงความเสียใจและความเห็นใจจริงใจกับครอบครัวอุดมในช่วงเวลาแห่งความยากลำบากนี้
อุดมคุณอาจอยู่ในความสงบ ฉันรู้ว่าคุณอยู่ใกล้จบ แต่ปล่อยมันไป พระพุทธเจ้าอาจจะใช้จิตวิญญาณของคุณไปยังสถานที่ที่เงียบสงบ คุณสมควรได้รับส่วนที่เหลือ ฉันมักจะคิดว่าของคุณและรอยยิ้มขี้อายของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อีกหนึ่งในวันที่เศร้าที่สุดในชีวิต ฉันอยู่ในภารกิจในเกาหลีและเพิ่งเรียนรู้วันนี้ว่าหนึ่งในระดับปริญญาเอก ซึ่ง เราเสียไปเมื่อวาน นายดม ยะพันธุ์ อยู่กับเราตั้งแต่เดือนมกราคม 2554 ฉันยังจำครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเขา ฉันบอกให้เขา B ผู้ป่วยและถาวร เขาบอกว่าโอเค .
อุดมไม่ตรงที่ผู้รับคำปรึกษาแต่ในฐานะครูนักเรียนของผมทั้งหมดหัวใจของฉันและดาวรอลุกขึ้นส่องแสงในท้องฟ้าเมื่อพวกเขาเสร็จสิ้นการศึกษาของพวกเขา ฉันไม่สามารถช่วย แต่ร้องไห้เพราะอยู่ๆก็หายไป ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน ขอบคุณสำหรับสิ่งที่คุณมีและที่ที่คุณอยู่ในวันนี้ .
กรุณาแบ่งปันกับผมและครอบครัว ขอแสดงความเสียใจจริงใจความเห็นอกเห็นใจอุดม ก็ในช่วงเวลานี้ของความยากลำบาก .
อุดม ขอให้ท่านไปสู่สุขคติผมรู้ว่าเธอใกล้จะจบแต่ปล่อยมันไป ขอพระพุทธเจ้าเอาวิญญาณของคุณ เป็นสถานที่เงียบสงบ คุณสมควรได้พัก ผมจะคิดถึงคุณเสมอและรอยยิ้มขี้อายของคุณ