This brings us to the current debat

This brings us to the current debate over contingent valuation. It is generally
recognized that only stated preference methods (Mitchell and Carson 1989;
Louviere, Hensher and Swait 2000; Carson, Flores and Meade 2001) are applicable
to the estimation of passive use value. Unlike direct use of resources, where
for example, one can potentially observe individuals boating and fishing and use
these observations to build economic models permitting inference about the value
individuals place on such activities,6 passive use entails no direct involvement with
natural resources. As a result, economists are fond of saying passive use leaves no
behavioral trace.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นี้นำเราไปอภิปรายปัจจุบันผ่านประเมินกองทัพ โดยทั่วไปเป็นรู้เฉพาะที่ระบุวิธีการกำหนดลักษณะ (Mitchell และคาร์สัน 1989Louviere, Hensher และ Swait 2000 คาร์สัน ฟลอเรส และ Meade 2001) เกี่ยวข้องการประเมินค่าใช้แฝง ซึ่งแตกต่างจากการใช้ทรัพยากร โดยตรงที่ตัวอย่าง หนึ่งสามารถอาจสังเกตบุคคลเรือ และชาวประมง และใช้ข้อสังเกตเหล่านี้ในการสร้างแบบจำลองทางเศรษฐกิจที่เอื้ออำนวยข้อเกี่ยวกับค่าสถานที่บุคคลเช่นกิจกรรม ใช้ 6 แฝงมีการไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับทรัพยากรธรรมชาติ ดังนั้น นักเศรษฐศาสตร์จะชอบพูดใช้แฝงใบไม่ติดตามพฤติกรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้จะทำให้เราอภิปรายในปัจจุบันมากกว่าการประเมินมูลค่าที่อาจเกิดขึ้น มันเป็นเรื่องปกติ
ที่ยอมรับว่าที่ระบุไว้เท่านั้นวิธีการตั้งค่า (มิตเชลล์และคาร์สัน 1989;
Louviere, Hensher และ Swait 2000; คาร์สัน, ฟลอเรสและมี้ด 2001) มีผลบังคับใช้
ในการประมาณมูลค่าการใช้เรื่อย ๆ ซึ่งแตกต่างจากการใช้งานโดยตรงของทรัพยากรที่
ตัวอย่างเช่นหนึ่งอาจจะสังเกตบุคคลที่พายเรือและการประมงและใช้
การสังเกตเหล่านี้ในการสร้างแบบจำลองทางเศรษฐกิจอนุญาตให้ข้อสรุปเกี่ยวกับค่า
บุคคลที่วางบนกิจกรรมดังกล่าว 6 ใช้เรื่อย ๆ สร้างความมีส่วนร่วมโดยตรงกับ
ทรัพยากรทางธรรมชาติ เป็นผลให้นักเศรษฐศาสตร์ที่ชื่นชอบการพูดการใช้เรื่อย ๆ ไม่มีใบ
ร่องรอยพฤติกรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี้ ช่วย ให้ เรา ปัจจุบันการอภิปรายมากกว่ามูลค่าที่อาจเกิดขึ้น . มันมักจะได้รับการยอมรับว่ามีวิธีการตั้งค่าไว้
( มิเชล คาร์สัน และลูเวียร์และ hensher 1989 ;
, swait 2000 ; คาร์สัน Flores และมี้ด 2001 ) ใช้
เพื่อการประมาณค่าใช้เรื่อยๆ ซึ่งแตกต่างจากการใช้โดยตรงของทรัพยากรที่
ตัวอย่างเช่นหนึ่งอาจสังเกตบุคคลพายเรือและตกปลาและใช้
ข้อสังเกตเหล่านี้เพื่อสร้างเศรษฐกิจแบบอนุญาตให้ข้อสรุปเกี่ยวกับค่า
บุคคลสถานที่ในกิจกรรมดังกล่าว ใช้ 6 เรื่อยๆใช้ไม่ตรงเกี่ยวข้องกับ
ทรัพยากรธรรมชาติ ส่งผลให้นักเศรษฐศาสตร์ชอบพูดใช้เรื่อยๆไม่ทิ้งพฤติกรรม

ติดตาม