I dodge the Ogre's two katanas, and

I dodge the Ogre's two katanas, and ward it off.
If I exchange blows with it directly, my sword will be cut.
The single blow that the physical strength is put that much.
No, all the attacks are the sure-kill power that threatens my life.
I felt that I was inferior in the status by intuition since the time I saw it and intended to be cautious, but my prediction was too naive.

「GAAAAAA!」

The Ogre roars.
The mere shout becomes a lump of sound and strikes.
Pain runs through my ear, and the impact like being hit goes through my body.
This by the roar without skills at all.

The Ogre wields the katanas while stepping and breaking the ground.
I evade it sideways exaggeratedly while withdrawing behind greatly.

The Ogre steps over with one step to the distance that I retreated with all my best and catches the straight line where I was a while ago.
On the extension line of the wielded sword's point, a flash danced.

As expected, a Magic Sword.
Moreover, it's a considerably strong class.
And, although this Ogre's behavior seems to be mad, its fighting style is not merely entrusting to strength.
It's a good evidence that it's using the power of the Magic Sword.
Although it seems to lose control of itself, still, it's making full use of the combat technique at an instinct level.
What a troublesome existence.
If it rages with all its strength, I have a way to deal with it.

I slip through the intense dance somehow, and swing my sword to the Ogre's body.
Shallow.
In addition, hard.
The feeling transmitted to my hand is not the feeling of cutting the flesh, but the feeling of the blade was blocked by a hard thing.
Let alone the flesh, I can't even the skin.

The victory or defeat is decided.
It looks like I'm until here.
No matter how superior technique I have, if the attack doesn't work, I can't win.
Or if it has the weak points such as the eyes and the throat, I might be able to inflict a wound, but it won't be a fatal wound.
In contrast with that, the Ogre's attack will take my life at a blow.
The Ogre's attack will probably catch me earlier than my attack finish reducing the Ogre's HP.

Then, there's one thing that I must do.
I will gain time so that a lot of the residents can run away.
I abandon the attack.
I turn everything that I cultivated throughout my life into defense in order to gain time.



How much time has passed?
Even an instant felt like an eternity.

The Ogre was the strongest existence as the last that I have fought before.
And, the length of the battle was probably the longest too.

How many times the sun rise and set?
Because I even eliminated unnecessary thoughts halfway, I don't even understand such a thing.
The more I concentrate, the more my consciousness fades.
I let go of my intention, and change that into the concentration to fight.
I lose the existence called me, and just became a body only to fight.

I didn't thought that after reaching this age, I would reach a further extremity of the sword.
I wanted to even tell the experience of cutting thunder to my apprentices if possible.
Though I don't think that my apprentices can do it.

Ah, but I was able to see the end.
Thinking like this is the evidence.
Raised to the limit and I even abandoned the thought to concentrate on the fight, but that's reaching the limit soon.
The cause is the limit of my stamina.

I defended against all the Ogre's attacks.
However, the fight that continued for a long time has exceeded the limit of my stamina.
Muscle tears whenever I move, and I feel that my bone cracks.
The taste of blood fills my mouth whenever I breathe, and my eyes are blurry and I can't see the half.
It's a miracle that I haven't fall yet.

It looks like the miracle is until here.
I can't move even one step anymore.
But still, I don't drop the sword that I held.
It's my last obstinacy.

To me who stopped, the Ogre didn't come to slash me.

「Old man, I will ask your name」

Ho.
I thought that it was a monster without sense, but it can talk, huh?
Come to think of it, its sword move began to improve strangely halfway.
Did it regain its lost sense while fighting?
Although I don't know what's the reason it lost its sense, to return to sanity in the fight...
If it's the opposite, I have seen countless of it.

「Sword God, Reigar Van Rengzand」

Although in a hoarse voice, I tell it properly.

「Sword God. You have the power to be introduced so. Even though I should be overwhelmingly stronger, I was not able to land a hit on you in the end. I never thought that irritation returned me to sanity. No, it's not sanity. I seemed to even go mad at any time now by the anger that I want to kill. Although my consciousness returned, it's far from sanity」

The latter half is probably a monologue.
The appearance is defenseless.
However, I don't have the power to slash there anymore.

「Sword God, Reigar Van Rengzand. I won't forget your name. And, I will kill you with respect as a warrior」

The Ogre disappears.
Although my eyes can't see much anymore, I can't deal with it even if I can see it.
It was such a keen slash.

「Splendid」

My body is cut into two together with my beloved sword.
It looks like it's not only me who have reached the secret of the sword in this fight.
Although it's still not enough, it was a blow that let me feel the glimpse.

「You were also splendid」

Those words reached my ears last at the moment I lose consciousness.




＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊


Kuro infringed on all the white spiders that gathered around exhaustively.
On top of that, he escapes from the different space.

In Kuro's subjectivity, about ten days has passed.
However, he sensed that the time flow of the outside world is different from the different space where he was a while ago after escaping from the different space.

「She can even manipulate the time in the space, huh?」

Kuro who mutters unpleasantly.
The obstructor didn't show the appearance directly after all.
She only set a large swarm of white spiders that should be called as her other self.
However, he was not able to make light of these spiders too.
Although it was not a crisis of the life, it was the first time since the system construction that Kuro was exhausted to here.

Kuro crosses the Magic Mountain hastily.
Heading to the country of the interstice there.

However, there was no country there anymore.
Several years had passed in the outside world since Kuro was locked up.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันหลบ katanas สองของ Ogre และไล่มันถ้าฉันแลกเปลี่ยนพัดกับมันโดยตรง ดาบของฉันจะถูกตัดออกเป่าเดี่ยวที่แรงกายก็มากไม่ การโจมตีมีพลังทำลายแน่ที่ข่มขู่ชีวิตผมรู้สึกว่า ผมน้อยในสถานะ โดยสัญชาตญาณตั้งแต่ครั้งผมเห็น และได้ระมัดระวัง แต่การคาดเดาของฉันถูกเกินไปขำน่า「GAAAAAA ! 」Roars OgreShout เพียงกลายเป็น ก้อนของเสียงและการนัดหยุดงานความเจ็บปวดวิ่งผ่านหูของฉัน และผลกระทบเช่นถูกตีไปผ่านร่างกายของฉันนี้ โดยเสียงคำรามไม่มีทักษะเลยOgre wields katanas ก้าว และทำลายพื้นดินฉันหนีมันด้านข้าง exaggeratedly ขณะถอนหลังมากขึ้นOgre ต่อผ่านขั้นตอนที่หนึ่งระยะที่ผมถอยกรูดอย่างกับส่วนของฉัน และจับเส้นที่ผมขณะที่ผ่านมาบนบรรทัดส่วนขยายของจุดของดาบ wielded แฟลชการเต้นตามที่คาดไว้ ดาบวิเศษนอกจากนี้ เป็นชั้นแข็งแรงมากก แม้ว่าลักษณะการทำงานของ Ogre นี้ดูเหมือนจะบ้า ลักษณะการต่อสู้จะไม่เพียง entrusting เพื่อความแข็งแรงหลักฐานดีที่ว่า มันใช้พลังของดาบวิเศษได้แม้ว่าดูเหมือนจะสูญเสียการควบคุมของตัวเอง ยัง มันทำเต็มรูปแบบใช้เทคนิคที่ระดับสัญชาตญาณการต่อสู้สิ่งที่ยากลำบากครันถ้ามัน rages มีความแข็งแรง มีวิธีการจัดการกับมันผมจัดส่งผ่านเต้นรุนแรงอย่างใด และแกว่งดาบของฉันร่างกายของ Ogreตื้นนอกจากนี้ อย่างหนักความรู้สึกที่ส่งไปยังมือไม่รู้สึกตัดเนื้อ แต่ความรู้สึกของถูกบล็อก โดยเป็นสิ่งที่ยากให้เดี่ยวเนื้อ ฉันไม่สามารถแม้แต่ผิวหนังได้ตัดสินชัยชนะหรือพ่ายแพ้ดูเหมือนฉันถึงที่นี่ไม่ว่าเทคนิควิธีห้องฉันมี ถ้าโจมตีไม่ทำงาน ฉันไม่สามารถชนะได้หรือถ้ามีจุดอ่อนเช่นตาและคอ ฉันอาจจะสามารถทำดาเมจบางแผล แต่ไม่มีบาดแผลร้ายแรงIn contrast with ที่โจมตีของ Ogre จะใช้ชีวิตที่เลยการโจมตีของ Ogre จะคงจับฉันก่อนหน้าของฉันเสร็จสิ้นการโจมตีลด HP ของ Ogreแล้ว เป็นสิ่งหนึ่งที่ต้องทำฉันจะได้รับเวลาที่ผู้คนจำนวนมากสามารถหนีฉันละทิ้งการโจมตีเปิดทุกอย่างที่ฉัน cultivated ตลอดชีวิตในการป้องกันเพื่อให้ได้เวลาเวลาผ่านไปรู้สึกได้ทันทีเช่นการนิรันดร์Ogre มีอยู่แข็งแกร่งเป็นสุดท้ายที่ฉันได้ต่อสู้กันก่อนก การต่อสู้มีความคงสูงเกินไปจำนวนเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น และการตั้งค่าหรือไม่เนื่องจากผมได้ตัดความคิดไม่จำเป็นอยู่ตรงกลาง ฉันไม่ได้เข้าใจสิ่งยิ่งผมมีสมาธิ สติของฉันค่อย ๆ ปรากฏมากขึ้นฉันปล่อยความตั้งใจของฉัน และเปลี่ยนเป็นความเข้มข้นในการต่อสู้ฉันสูญเสียการมีชีวิตที่เรียกว่าฉัน และกลายเป็นเพียง ร่างกายเท่ากับต่อสู้ผมไม่ได้คิดว่า หลังจากถึงยุคนี้ ฉันจะถึงส่วนปลายต่อไปของดาบฉันอยากจะบอกประสบการณ์ฟ้าตัดการฝึกของฉันได้แม้ว่า ฉันไม่คิดว่า ฝึกของฉันสามารถทำได้อา แต่ฉันสามารถดูจบความคิดเช่นนี้เป็นหลักฐานยกขีดจำกัด และแม้กระทั่งละทิ้งความคิดสมาธิในการต่อสู้ แต่ที่จะเข้าถึงขีดจำกัดเร็ว ๆ นี้เกิดเป็นข้อจำกัดของความแข็งแกร่งของฉันฉันปกป้องจากการโจมตีทั้งหมดของ Ogreอย่างไรก็ตาม การต่อสู้ที่ต่อเนื่องเป็นเวลานานได้เกินขีดจำกัดของความแข็งแกร่งของฉันน้ำตาของกล้ามเนื้อเมื่อไม่ย้าย และรู้สึกว่า กระดูกของฉันรอยแตกรสชาติของเลือดกรอกปากของฉันเมื่อฉัน หายใจ และตามัว และมองไม่เห็นครึ่งตัวมหัศจรรย์ที่ยังไม่ตกยังได้ดูเหมือนเป็นความจนที่นี่ไม่สามารถย้ายขั้นตอนเดียวได้อีกต่อไปแต่ยังคง ฉันไม่ปล่อยดาบที่ผมจัดObstinacy ของฉันสุดท้ายได้ผมที่หยุด Ogre ไม่ได้มาฟาดฉัน「Old คน ฉันจะขอให้คุณ name」โฮคิดว่า มันเป็นสัตว์ประหลาดไม่ มีความรู้สึก แต่มันสามารถพูด คุย ฮะมาถึงคิดดูของมัน การย้ายดาบเริ่มทุเลาแพงกว่า halfwayมันได้ฟื้นความรู้สึกหายไปขณะต่อสู้แม้ว่าฉันไม่รู้ว่า อะไรเป็นเหตุผลมันหายไปรู้สึกตัว สติในการต่อสู้กลับ...ถ้าเป็นตรงข้าม ฉันได้เห็นนับไม่ถ้วนของมันพระเจ้า 「Sword, Reigar Van Rengzand」แม้ว่าในเสียงเครือ ฉันบอกมันถูกต้องพระเจ้า 「Sword คุณมีอำนาจที่จะสามารถนำมาใช้เพื่อการ แม้ว่าฉันจะแข็งแกร่ง overwhelmingly ฉันไม่สามารถที่ดินตีกับคุณในสุด ฉันไม่เคยคิดว่า ระคายเคืองกลับฉันไปประชาทัณฑ์ ไม่ มันไม่ได้สติ ฉันดูเหมือนจะไปบ้าตลอดเวลา ด้วยความโกรธที่อยากฆ่า แม้ว่าสติของฉันกลับ มันอยู่ไกลจาก sanity」ครึ่งหลังจะเป็น monologueลักษณะที่ปรากฏเป็นที่พึ่งอย่างไรก็ตาม ฉันไม่มีอำนาจที่จะเฉือนมีอีกต่อไปพระเจ้า 「Sword, Reigar Van Rengzand ฉันจะไม่ลืมชื่อของคุณ และ ฉันจะฆ่าคุณ ด้วยความเคารพเป็นการ warrior」Ogre หายไปถึงแม้ว่าตามองไม่เห็นมากอีกต่อไป ฉันไม่สามารถจัดการกับมันแม้ว่าฉันสามารถเห็นได้มันทับความกระตือรือร้น「Splendid」ร่างกายของฉันถูกตัดเป็นสองกับดาบของฉันรักดูเหมือนไม่ใช่เฉพาะฉันที่มาถึงความลับของดาบในการต่อสู้นี้แม้ว่ายังไม่เพียงพอ ได้เลยที่ผมรู้สึกตานอกจากนี้ยังมี 「You splendid」คำเหล่านั้นมาถึงหูของฉันล่าสุดขณะฉันสูญเสียสติ＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊Infringed บอร์กในแมงมุมสีขาวทั้งหมดที่รวบรวมสถานลมด้านบนของที่ เขาหนีจากพื้นที่ต่าง ๆในของบอร์ก subjectivity สิบวันได้ผ่านไปอย่างไรก็ตาม เขาทรงว่า ขั้นตอนเวลาของโลกภายนอกไม่แตกต่างจากพื้นที่อื่นที่เขามีในขณะที่ผ่านมาหลังจากการหลบหนีจากพื้นที่ต่าง ๆ「She สามารถได้ใช้เวลาในพื้นที่ ฮะ? 」บอร์กที่แปลก muttersObstructor ที่ไม่แสดงลักษณะที่ปรากฏโดยตรงจากการเธอเท่านั้นการบินว่อนเป็นใหญ่ของแมงมุมขาวที่ควรจะเรียกว่าเป็นของเธออีกด้วยตนเองอย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถทำให้แสงของแมงมุมเหล่านี้เกินไปแต่วิกฤติของชีวิต มันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การก่อสร้างระบบที่บอร์กได้หมดที่นี่บอร์กข้ามภูเขาวิเศษอย่างกระทันหันมุ่งหน้าไปยังประเทศ interstice มีอย่างไรก็ตาม มีประเทศไม่มีอีกต่อไปหลายปีได้ผ่านในโลกภายนอกเนื่องจากบอร์กถูกล็อคขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันหลบอยู่ ยักษ์สองคาตานะ และปัดมันออก .
ถ้าตราพัดกับมันโดยตรง ดาบของฉันจะถูกตัด .
ลมปากที่ความแข็งแรงทางกายภาพถูกวางมาก .
ไม่ การโจมตีทั้งหมดเป็นว่าฆ่าอำนาจที่คุกคามชีวิต .
ผมรู้สึกว่ามันแย่ในสถานะโดยสัญชาตญาณ ตั้งแต่เวลาที่ฉันได้เห็นมัน และตั้งใจที่จะระมัดระวัง แต่การทำนายของฉันไร้เดียงสาเกินไป

「 gaaaaaa ! 」

สัตว์ประหลาดคำราม
ตะโกน กลายเป็น เพียงก้อนเสียงและการนัดหยุดงาน .
ความเจ็บปวดวิ่งผ่านหูของฉัน และผลกระทบ เช่น ถูกตีไปผ่านร่างกายของฉัน .
นี้โดยคำรามไม่มีทักษะเลย

ยักษ์ครองคาตานะในขณะที่ก้าวและทำลายพื้นดิน .
ผมหนีมัน exaggeratedly ด้านข้าง ในขณะที่ถอนหลังอย่างมาก .

มันเป็นขั้นตอนที่ก้าวไปไกล ผมถอยเต็มที่เลย และจับตรงแถวที่ผมอยู่เมื่อครู่
บนขยายสายของควงดาบเป็นจุดแฟลชเต้น

อย่างที่คาดไว้ ดาบวิเศษ
นอกจากนี้ มันเป็นคลาสที่แข็งแกร่งมาก
และแม้ว่าพฤติกรรมนี้ยักษ์น่าจะโกรธ สไตล์การต่อสู้ของไม่เพียงมอบ
เพื่อความแข็งแรงมันเป็นหลักฐานที่ดีว่า มันใช้พลังของดาบวิเศษ .
ถึงแม้ว่าดูเหมือนจะสูญเสียการควบคุมของตัวเอง มันก็ยังทำให้การใช้เต็มรูปแบบของเทคนิคการต่อสู้ที่สัญชาตญาณระดับ

มีอะไรยุ่งยาก ถ้ามันโกรธกับความแข็งแรงของมัน ผมมีวิธีการจัดการกับ .

ผมแอบเข้าเต้นรุนแรงอย่างใด และแกว่งดาบเพื่อร่างกายของเจ้ายักษ์ ตื้น
.

นอกจากนี้ อย่างหนักความรู้สึกที่ส่งผ่านมือของฉันไม่ได้เป็นความรู้สึกของการตัดเนื้อ แต่ความรู้สึกของใบมีดที่ถูกบล็อกโดยเป็นสิ่งที่ยาก .
อย่าว่าแต่เนื้อ ฉันไม่สามารถ แม้แต่ผิว

ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้แล้ว .
ดูเหมือนฉัน จนกระทั่ง
ไม่ว่าที่เหนือกว่า เทคนิคที่ผมมี ถ้าโจมตีไม่ได้ทำงาน ฉันไม่สามารถชนะ
หรือถ้ามีจุดอ่อน เช่น ตา และคอฉันอาจจะสามารถสร้างบาดแผล แต่มันไม่มีบาดแผลร้ายแรง .
ในทางตรงข้ามกับที่ของยักษ์โจมตีจะมีชีวิตที่พัด .
ของยักษ์โจมตีอาจจะจับฉันได้ก่อนฉันเสร็จ ลดการโจมตีของยักษ์ HP

แล้วมีสิ่งหนึ่ง ที่ฉันต้องทำ .
ผมจะได้รับเวลาที่มากของผู้อยู่อาศัยสามารถวิ่งหนีไป ทิ้ง

ผมโจมตีฉันปิดทุกอย่างที่ผมได้รับตลอดชีวิตในการป้องกันเพื่อที่จะได้รับเวลา



เวลาเท่าไหร่แล้ว ?
ได้ทันทีเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด

มันคือตัวตนที่เป็นสุดท้ายที่ฉันได้ต่อสู้ก่อน .
และความยาวของการต่อสู้อาจจะยาวเกินไป

กี่ครั้ง ดวงอาทิตย์ขึ้นและการตั้งค่า ?
เพราะผมตัดออกแม้แต่ความคิดไร้สาระกลางคันฉันไม่เคยเข้าใจอย่างนั้น
ยิ่งข้นยิ่งของฉันสติจางหาย .
ผมปล่อยความตั้งใจของฉัน และเปลี่ยนมันเป็นสมาธิในการต่อสู้
ฉันสูญเสียการดำรงอยู่ได้โทรหาผม และกลายเป็นเพียงแค่ร่างกายเท่านั้นที่จะสู้ . . .

ผมไม่คิดเลยว่าหลังจากถึงอายุขนาดนี้ ผมจะถึงต่อไปสุดของดาบ
ฉันอยากจะเล่าประสบการณ์ของการตัดเสียงฟ้าร้องกับลูกศิษย์ของผมถ้าเป็นไปได้ .
แต่ผมไม่คิดว่า ลูกศิษย์ของผมทำได้

อ่า แต่ฉันได้เห็นจุดจบ
คิดแบบนี้คือหลักฐาน
เลี้ยงเพื่อ จำกัด และฉันก็ทิ้งความคิดที่จะฝักใฝ่ การต่อสู้ , แต่มันถึงขีดจำกัดแล้ว เพราะมันเกิน

ความแข็งแกร่งของฉันฉันปกป้องจากการโจมตีของสัตว์ประหลาดทั้งหมด .
แต่การต่อสู้ที่ต่อเนื่องเป็นเวลานานได้เกินขีด จำกัด ของความแข็งแกร่งของฉัน
น้ำตากล้ามเนื้อทุกครั้งที่ย้าย และผมรู้สึกว่า กระดูกแตกร้าว
รสเลือดเติมปากของฉันเมื่อใดก็ตามที่ฉันหายใจและดวงตาของฉันพร่ามัว และ ฉัน ไม่ สามารถ เห็นครึ่ง .
มันมหัศจรรย์มากที่ฉันยังไม่ได้ตกลงเลย

มันเหมือนปาฏิหาริย์จนกระทั่ง
ที่นี่เลยฉันขยับไม่ได้แม้แต่หนึ่งก้าวแล้ว .
แต่ผมก็ยังไม่ทิ้งดาบที่ฉันถือ .
มันความดื้อสุดท้ายของผม

ผมที่หยุดมันไม่ได้มาเฉือนผม

「ตาแก่ ข้าจะถามชื่อ」


ผมโฮ . คิดว่ามันเป็นสัตว์ประหลาดไร้ความรู้สึก แต่มันพูดได้เหรอ
มาคิดว่ามัน , ย้ายของดาบเริ่มปรับปรุงแปลกๆระหว่างทาง
ทำกลับคืน ความรู้สึกขณะต่อสู้
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเหตุผลอะไร มันเสียความรู้สึก กลับสติในการต่อสู้ . . . . . . .
ถ้ามันตรงข้ามกัน ฉันได้เห็นมากมายเลย

「ดาบพระเจ้า reigar รถตู้ rengzand 」

แม้ว่าในแหบเสียง ผมบอกนะครับ

「ดาบของพระเจ้า . คุณมีอำนาจที่จะนำดังนั้น แม้ว่าฉันจะต้องแข็งแกร่ง ฉันไม่สามารถที่ดินตัวคุณในตอนท้ายผมไม่เคยคิดว่าระคายเคืองกลับมาให้ฉันสติ . ไม่ มันไม่ได้สติ . ดูเหมือนผมจะบ้าในเวลาใด ๆ ตอนนี้ความโกรธที่ฉันต้องการจะฆ่า ถึงแม้ว่าฉันได้สติแล้ว มันไกลจากสติ」

ครึ่งหลังคงคับ .

หน้าตามันสู้ แต่ผมไม่ได้มีอำนาจที่จะเฉือนอีก

「ดาบพระเจ้า reigar รถตู้ rengzand . ผมจะไม่ลืมชื่อของคุณและผมจะฆ่าท่านด้วยเคารพเป็นนักรบ」


ยักษ์หายไป ถึงแม้ว่าตาของฉันมองไม่เห็นอีกต่อไป ฉันไม่สามารถจัดการกับมันถ้าฉันสามารถเห็นมันได้ มันเป็นฟันแหลม




「วิจิตร」ร่างกายของฉันถูกตัดเป็นสองร่วมกับ ดาบที่รักของฉัน
ดูเหมือนไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่ได้ ถึงความลับของดาบในการต่อสู้นี้ .
แต่ก็ยังไม่เพียงพอ