He had expected rope, maybe a weigh

He had expected rope, maybe a weight to keep him grounded. He didn't think they would have kidnapped him without a plan to keep him from flying away. But Aoba could never have expected them to clip his wings. They would regrow the next time he moulted his feathers, at least... Would they make him suffer through that again? No, Virus had said something about another plan. It couldn't get much worse than this, could it?

“Aoba-san.” Virus called from below, looking up at him with a smile, as though he was amused by Aoba’s fear. “Aren’t you hungry? There’s no need to hide.” He invited. At the mention of food, Aoba tensed, peeking down over the edge. He hadn’t eaten in days..

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาได้คาดเชือก บางทีน้ำหนักให้เขาสูตร เขาไม่ได้คิดว่า พวกเขาจะมีการลักพาตัวเขาไม่ มีแผนที่จะให้เขาจากไป แต่โอบะอาจไม่ได้คาดหวังให้คลิปปีก พวกเขาจะ regrow ครั้งเขา moulted เขาขน น้อย... พวกเขาจะทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมาน โดยที่อีกหรือไม่ ไม่ ไวรัสได้กล่าวอะไรเกี่ยวกับแผนอื่น มันสับสนมากอาจแย่กว่านี้"โอบะซัง" ไวรัสเรียกจากด้านล่าง หาที่เขาอย่างดีที่สุด เหมือนเขาเป็น amused โดยความกลัวของโอบะ "ไม่คุณหิวไหม ไม่จำเป็นต้องซ่อนไว้" เขาได้รับเชิญ ที่พูดถึงอาหาร โอบะ tensed, peeking ลงเหนือขอบ ไม่ได้กินในวัน...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาเชือกคาดว่าอาจจะเป็นน้ำหนักที่จะทำให้เขามีเหตุผล เขาไม่คิดว่าพวกเขาจะได้ลักพาตัวเขาโดยไม่ได้วางแผนที่จะให้เขาออกไปจากการบิน แต่ Aoba ไม่เคยได้คาดว่าพวกเขาตัดปีกของเขา พวกเขาจะปลูกในครั้งต่อไปที่เขา moulted ขนของเขาอย่างน้อย ... พวกเขาจะทำให้เขาประสบผ่านอีกครั้ง? ไม่มีไวรัสได้กล่าวว่าสิ่งที่เกี่ยวกับแผนอื่น มันไม่ได้เลวร้ายมากไปกว่านี้จะทำได้หรือไม่"อาโอบะซัง." ไวรัสที่เรียกว่าจากด้านล่างขึ้นมองเขาด้วยรอยยิ้มราวกับว่าเขาได้รับการขบขันด้วยความกลัวของ Aoba "คุณไม่หิว? มีความจำเป็นที่จะซ่อนไม่ได้. "เขาได้รับเชิญ ที่กล่าวถึงอาหาร, Aoba tensed, แอบลงไปที่ขอบ เขาไม่ได้รับประทานในวัน ..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาคาดว่า เชือก บางทีน้ำหนัก เพื่อให้เขามีความสุข เขาไม่ได้คิดว่าเขาจะลักพาตัวเขามาโดยไม่ได้วางแผนไว้เพื่อไม่ให้เขาหนีไป แต่อาโอบะ ไม่เคยคาดหวังให้ตัดปีกของเขา พวกเขาจะปลูกครั้งต่อไปที่เขาลอกคราบขนของเขา อย่างน้อย . . . . . . . พวกเขาจะทำให้เขาลำบากอีก ไม่ ไวรัสได้กล่าวว่าสิ่งที่เกี่ยวกับแผนอื่นมันไม่ได้เลวร้ายมาก กว่า นี้ ใช่ไหม ?

" โอบะซัง " ไวรัสที่เรียกว่าจากด้านล่าง มองไปที่เขาด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่าเขากำลังขบขันโดยโอบะ คือความกลัว " คุณไม่หิวเหรอครับ ? ไม่มีอะไรต้องปิดบัง เขาเชิญ ที่กล่าวถึงอาหาร อาโอบะเกร็ง , peeking ลงเหนือขอบ เขาไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน . . . . . . .