It was market-day, and from all the

It was market-day, and from all the country round Goderville the peasants and their wives were coming toward the town. The men walked slowly, throwing the whole body forward at every step of their long, crooked legs. They were deformed from pushing the plough which makes the left- shoulder higher, and bends their figures side-ways; from reaping the grain, when they have to spread their legs so as to keep on their feet. Their starched blue blouses, glossy as though varnished, ornamented at collar and cuffs with a little embroidered design and blown out around their bony bodies, looked very much like balloons about to soar, whence issued two arms and two feet.

Some of these fellows dragged a cow or a calf at the end of a rope. And just behind the animal followed their wives beating it over the back with a leaf-covered branch to hasten its pace, and carrying large baskets out of which protruded the heads of chickens or ducks. These women walked more quickly and energetically than the men, with their erect, dried-up figures, adorned with scanty little shawls pinned over their flat bosoms, and their heads wrapped round with a white cloth, enclosing the hair and surmounted by a cap.

Now a char-a-banc passed by, jogging along behind a nag and shaking up strangely the two men on the seat, and the woman at the bottom of the cart who held fast to its sides to lessen the hard jolting.

In the market-place at Goderville was a great crowd, a mingled multitude of men and beasts. The horns of cattle, the high, long-napped hats of wealthy peasants, the headdresses of the women came to the surface of that sea. And the sharp, shrill, barking voices made a continuous, wild din, while above it occasionally rose a huge burst of laughter from the sturdy lungs of a merry peasant or a prolonged bellow from a cow tied fast to the wall of a house.

It all smelled of the stable, of milk, of hay and of perspiration, giving off that half-human, half-animal odor which is peculiar to country folks.

< 2 >
Maitre Hauchecorne, of Breaute, had just arrived at Goderville and was making his way toward the square when he perceived on the ground a little piece of string. Maitre Hauchecorne, economical as are all true Normans, reflected that everything was worth picking up which could be of any use, and he stooped down, but painfully, because he suffered from rheumatism. He took the bit of thin string from the ground and was carefully preparing to roll it up when he saw Maitre Malandain, the harness maker, on his doorstep staring at him. They had once had a quarrel about a halter, and they had borne each other malice ever since. Maitre Hauchecorne was overcome with a sort of shame at being seen by his enemy picking up a bit of string in the road. He quickly hid it beneath his blouse and then slipped it into his breeches, pocket, then pretended to be still looking for something on the ground which he did not discover and finally went off toward the market-place, his head bent forward and his body almost doubled in two by rheumatic pains.

He was at once lost in the crowd, which kept moving about slowly and noisily as it chaffered and bargained. The peasants examined the cows, went off, came back, always in doubt for fear of being cheated, never quite daring to decide, looking the seller square in the eye in the effort to discover the tricks of the man and the defect in the beast.

The women, having placed their great baskets at their feet, had taken out the poultry, which lay upon the ground, their legs tied together, with terrified eyes and scarlet combs.

They listened to propositions, maintaining their prices in a decided manner with an impassive face or perhaps deciding to accept the smaller price offered, suddenly calling out to the customer who was starting to go away:

"All right, I'll let you have them, Mait' Anthime."

Then, little by little, the square became empty, and when the Angelus struck midday those who lived at a distance poured into the inns.

< 3 >
At Jourdain's the great room was filled with eaters, just as the vast court was filled with vehicles of every sort -- wagons, gigs, chars-a- bancs, tilburies, innumerable vehicles which have no name, yellow with mud, misshapen, pieced together, raising their shafts to heaven like two arms, or it may be with their nose on the ground and their rear in the air.

Just opposite to where the diners were at table the huge fireplace, with its bright flame, gave out a burning heat on the backs of those who sat at the right. Three spits were turning, loaded with chickens, with pigeons and with joints of mutton, and a delectable odor of roast meat and of gravy flowing over crisp brown skin arose from the hearth, kindled merriment, caused mouths to water.

All the aristocracy of the plough were eating there at Mait' Jourdain's, the innkeeper's, a dealer in horses also and a sharp fellow who had made a great deal of money in his day.

The dishes were passed round, were emptied, as were the jugs of yellow cider. Every one told of his affairs, of his purchases and his sales. They exchanged news about the crops. The weather was good for greens, but too wet for grain.

Suddenly the drum began to beat in the courtyard before the house. Every one, except some of the most indifferent, was on their feet at once and ran to the door, to the windows, their mouths full and napkins in their hand.

When the public crier had finished his tattoo he called forth in a jerky voice, pausing in the wrong places:

"Be it known to the inhabitants of Goderville and in general to all persons present at the market that there has been lost this morning on the Beuzeville road, between nine and ten o'clock, a black leather pocketbook containing five hundred francs and business papers. You are requested to return it to the mayor's office at once or to Maitre Fortune Houlbreque, of Manneville. There will be twenty francs reward."

< 4 >
Then the man went away. They heard once more at a distance the dull beating of the drum and the faint voice of the crier. Then they all began to talk of this incident, reckoning up the chances which Maitre Houlbreque had of finding or of not finding his pocketbook again.

The meal went on. They were finishing their coffee when the corporal of gendarmes appeared on the threshold.

He asked:

"Is Maitre Hauchecorne, of Breaute, here?"

Maitre Hauchecorne, seated at the other end of the table answered:

"Here I am, here I am."

And he followed the corporal.

The mayor was waiting for him, seated in an armchair. He was the notary of the place, a tall, grave man of pompous speech.

"Maitre Hauchecorne," said he, "this morning on the Beuzeville road, you were seen to pick up the pocketbook lost by Maitre Houlbreque, of Manneville."

The countryman looked at the mayor in amazement frightened already at this suspicion which rested on him, he knew not why.

"I -- I picked up that pocketbook?"

"Yes, YOU."

"I swear I don't even know anything about it."

"You were seen."

"I was seen -- I? Who saw me?"

"M. Malandain, the harness-maker."

Then the old man remembered, understood, and, reddening with anger, said:

"Ah! he saw me, did he, the rascal? He saw me picking up this string here, M'sieu le Maire."

And fumbling at the bottom of his pocket, he pulled out of it the little end of string.

< 5 >
But the mayor incredulously shook his head:

"You will not make me believe, Maitre Hauchecorne, that M. Malandain, who is a man whose word can be relied on, has mistaken this string for a pocketbook."

The peasant, furious, raised his hand and spat on the ground beside him as if to attest his good faith, repeating:

"For all that, it is God's truth, M'sieu le Maire. There! On my soul's salvation, I repeat it."

The mayor continued:

"After you picked up the object in question, you even looked about for some time in the mud to see if a piece of money had not dropped out of it."

The good man was choking with indignation and fear.

"How can they tell -- how can they tell such lies as that to slander an honest man! How can they?"

His protestations were in vain; he was not believed.

He was confronted with M. Malandain, who repeated and sustained his testimony. They railed at one another for an hour. At his own request Maitre Hauchecorne was searched. Nothing was found on him.

At last the mayor, much perplexed, sent him away, warning him that he would inform the public prosecutor and ask for orders.

The news had spread. When he left the mayor's office the old man was surrounded, interrogated with a curiosity which was serious or mocking, as the case might be, but into which no indignation entered. And he began to tell the story of the string. They did not believe him. They laughed.

He passed on, buttonholed by every one, himself buttonholing his acquaintances, beginning over and over again his tale and his protestations, showing his pockets turned inside out to prove that he had nothing in them.

< 6 >
They said to him:

"You old rogue!"

He grew more and more angry, feverish, in despair at not being believed, and kept on telling his story.

The night came. It was time to go home. He left with three of his neighbors, to whom he pointed out the place where he had picked up the string, and all the way he talked of his adventure.

That evening he made the round of the village of Breaute for the purpose of telling every one. He met only unbelievers.

He brooded over it all night long.

The next day, about one in the afternoon, Marius Paumelle, a farm hand of Maitre Breton, the market gardener at Ymauville, returned the pocketbook and its contents to Maitre Holbreque, of Manneville.

This man said, indeed, that he had found

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันวันที่ตลาด และปัด Goderville ชาวนาและภรรยาของพวกเขามาสู่เมืองจากประเทศทั้งหมด คนเดินช้า ทิ้งทั้งตัวไปข้างหน้าในทุกขั้นตอนของการขายาว คด พวกเขาถูก deformed จากกดไถที่ทำซ้ายไหล่สูง และฟันของตัวเลขด้านข้างวิธี จาก reaping ข้าว เมื่อมีการแพร่กระจายของขาเพื่อให้เท้าของพวกเขา บ้านสีฟ้าของพวกเขา starched แบบเงาแต่ขัดเงา ประดาที่คอและ cuffs ด้วยเล็กน้อยปักออก และเป่าออก ทั่วร่างกาย bony ดูมากเช่นบอลลูนจะทะยาน ไหนออกสองแขนและสองเท้า บางเหล่านี้เฟลโล่ส์ลากวัวหรือลูกที่ปลายเชือก เพียงหลังสัตว์ตามภรรยาของพวกเขาตีหางด้วยสาขาที่ครอบคลุมใบเร่งจังหวะของมัน และตะกร้ากระเป๋าขนาดใหญ่จากที่ protruded หัวของไก่หรือเป็ด ผู้หญิงเหล่านี้เดินได้เร็วขึ้น และหรบ ๆ มากกว่าผู้ชาย พร้อมกับเลขตัวตรง dried-up ประดับด้วย ฝ้ายน้อย scanty ตรึงไว้เหนือของ bosoms แบน และศีรษะของพวกเขารอบห่อ ด้วยผ้าสีขาว แนบผม และ surmounted โดยฝาครอบ ตอนนี้เป็นอักขระ-a-banc เดินผ่าน วิ่งตามหลังเป็น nag และเขย่าแพงกว่าคน 2 นั่ง และผู้หญิงที่ด้านล่างของรถเข็นที่จัดขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อฝ่ายของวาย jolting ยาก ในตลาดที่ Goderville ถูกฝูงชนมาก หลากหลาย mingled ของคนและสัตว์ แตรของวัว หมวก napped ยาวสูงของชาวนารวย headdresses ของผู้หญิงมาถึงพื้นผิวของทะเล และชาร์ป ใด ๆ เก้งเสียงทำดินแบบต่อเนื่อง ป่า ในขณะที่ด้านบนมันบางครั้งโรระเบิดใหญ่หัวเราะจากปอดแข็งแรงของชาวนาเมอร์หรือซอลเบลโลว์นานจากวัวผูกอย่างรวดเร็วกับผนังของบ้าน ทั้งหมดกลิ่นคอก นม ฟาง และเหงื่อ ออก ให้ออกกลิ่นที่ มนุษย์ครึ่ง ครึ่งสัตว์ที่แปลกกับคนในประเทศ< 2 > Maitre Hauchecorne, Breaute ของเพิ่งมาถึงที่ Goderville และถูกทำไปสองเมื่อเขามองเห็นบนพื้นดินชิ้นเล็ก ๆ ของสายอักขระ Maitre Hauchecorne ประหยัดเป็นนอร์มันจริงทั้งหมด สะท้อนให้เห็นว่า ทุกอย่างถูกรับซึ่งอาจจะเป็นการใช้งาน และเขา stooped ลง แต่เจ็บปวด เนื่องจากเขารับความเดือดร้อนจาก rheumatism เขาใช้เวลาบิตของอักขระบางจากพื้นดิน และกำลังเตรียมจะม้วนขึ้นเมื่อเขาเห็น Maitre Malandain กรองเทียม ในบันไดหน้าประตูของเขาจ้องเขาอย่างระมัดระวัง เมื่อได้มีการทะเลาะกันเกี่ยวกับการฟั่น และพวกเขาได้แบกรับกันเจ็บแค้นนับตั้งแต่ Maitre Hauchecorne ถูกเอาชนะ ด้วยการเรียงลำดับของความอัปยศที่จะเห็นเขาศัตรูเก็บค่าของสายอักขระในถนน เขาซ่อนได้อย่างรวดเร็วภายใต้เสื้อของเขา และเล็ดรอดเข้าไปในกางเกงของเขา กระเป๋า แล้ว pretended ต้องยังคงมองหาบางสิ่งบางอย่างบนพื้นดินซึ่งเขาได้ค้นพบ และในที่สุด ออกไปสู่ตลาด ศีรษะงอไปข้างหน้า และร่างกายของเขาเกือบสองเท่าโดย rheumatic ปวด 2 เขาก็หายไปในฝูงชน การเก็บเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวช้า และฟ้าลั่นครืน ตาม chaffered และต่อ ครั้ง ชาวนา ตรวจสอบวัวออกไป มากลับ เสมอสงสัย for fear of ถูกโกง ไม่มากอันตัดสินใจ มอง สองผู้ขายตาในการพยายามที่จะค้นพบเทคนิคของมนุษย์และข้อบกพร่องของสัตว์ร้าย ผู้หญิง มีตะกร้าของดีอยู่ที่เท้าของพวกเขา ได้ถ่ายออกสัตว์ปีก ที่วางตามพื้นดิน ขาของพวกเขาเชื่อมโยงกัน กับตาคนกลัวและรวงผึ้งสีแดง พวกเขาฟังขั้น รักษาราคาของพวกเขาในลักษณะที่เลือกด้วยใบหน้าเฉย ๆ หรืออาจตัดสินใจที่จะยอมรับราคาเล็กเสนอ ก็เรียกออกไปยังลูกค้าที่เริ่มหายไป: ",ฉันจะให้คุณให้ Mait' Anthime. " น้อย สองกลายเป็นว่างเปล่า แล้วเมื่อ Angelus ที่หลงกลางวันผู้ที่อาศัยอยู่ใน poured เป็นอินน์< 3 > ที่ Jourdain ของห้องพักก็เต็มไป ด้วย eaters เหมือนศาลใหญ่ก็เต็มไป ด้วยยานพาหนะของทุกเรียง - เกวียน เม็กกะ ข้อมูลอักขระเป็น bancs, tilburies ยานพาหนะนับไม่ถ้วนซึ่งไม่มีชื่อ สีเหลือง ด้วยโคลน misshapen, pieced กัน ยกเพลาของสวรรค์คนสองแผ่นดิน หรืออาจจะเป็นกับจมูกของพวกเขาบนหลังของพวกเขาในอากาศและพื้นดิน ห้องตรงข้ามกับที่ไดเนอร์สคลับที่อยู่ในตาราง ภัตตาคาร กับเปลวไฟสว่าง ให้ออกความร้อนเขียนบนหลังของผู้นั่งด้านขวา Spits สามถูก เปิด โหลด กับไก่ นก และรอยต่อของ mutton และกลิ่นอาหารย่างเนื้อ และน้ำซอสราดหน้าคมผิวสีน้ำตาลไหลเกิดจากพื้นเตา merriment จุดเกิดปากน้ำ ทั้งหมดเก่า ๆ ของไถถูกกินมีที่ Mait' Jourdain ของ เป็น innkeeper ตัวแทนจำหน่ายในม้ายัง และเพื่อนคมที่มีเงินมากในวันของเขา อาหารได้ผ่านรอบ ที่ ว่าง มีเหยือกของเหลืองแดง ทุกคนบอกของกิจการของเขา เขาซื้อและขายของเขา พวกเขาแลกเปลี่ยนข่าวสารเกี่ยวกับการปลูก อากาศได้ดีสีเขียว แต่สำหรับข้าวเปียกเกินไป ทันใดนั้นกลองเริ่มที่จะชนะในลานก่อนบ้าน ทุกคน ยกเว้นบางอย่างที่น่าสนใจ อยู่บนเท้าของพวกเขาในครั้งเดียว และวิ่งไปประตู หน้าต่าง ของพวกเขาเต็มปาก และผ้าเช็ดปากในมือของพวกเขา เมื่อ crier สาธารณะมีรอยสักของเขา เขาเรียกมาในเสียงกระตุก หยุดชั่วคราวในสถานไม่ถูกต้อง: "ไม่ว่าจะเป็นที่รู้จักคน ของ Goderville และโดยทั่วไปผู้ที่อยู่ในตลาดว่า มีหายเช้านี้บนถนน Beuzeville เก้าและสิบโมง pocketbook หนังประกอบด้วยห้าร้อยฟรังซ์และเอกสารทางธุรกิจ คุณจะต้องส่งคืนไป ยังสำนักงานของนายกเทศมนตรีในครั้งเดียว หรือ Maitre ฟอร์จูน Houlbreque ของ Manneville จะมีรางวัล 20 ฟรังซ์ ขึ้น"< 4 > แล้ว ชายคนนั้นออกไป จะได้ยินอีกครั้งในการเต้นน่าเบื่อของกลองและเสียงลมของ crier ที่ แล้ว พวกเขาเริ่มพูดคุยของเหตุการณ์นี้ ถูกสอบสวนค่าโอกาสที่ Maitre Houlbreque ได้ค้นพบ หรือไม่พบ pocketbook ของเขาอีกครั้ง อาหารไปใน พวกเขาได้เสร็จสิ้นของกาแฟเมื่อ corporal ของ gendarmes ปรากฏในขีดจำกัด เขาถาม: "คือ Maitre Hauchecorne, Breaute ของที่นี่ ตอบ Maitre Hauchecorne นั่งที่ท้ายของตาราง: "นี่ฉัน ที่นี่ฉัน" และเขาตาม corporal นายกเทศมนตรีได้รอเขา นั่งในเก้าอี้ เขาเป็นทนายที่ pompous เสียงชายสูง ภัย "Maitre Hauchecorne กล่าวว่า เขา "เช้านี้บนถนน Beuzeville คุณได้เห็นรับ pocketbook ที่สูญหาย โดย Maitre Houlbreque ของ Manneville " Countryman ที่มองนายกเทศมนตรีในความประหลาดใจที่กลัวแล้วที่นี้ความสงสัยที่ขึ้นเขา เขารู้ไม่ทำไม "ฉัน - ขึ้น pocketbook ที่? " "ใช่ คุณ" "ฉันสาบานผมไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับมัน" "คุณไม่เห็นด้วย" "ฉันได้เห็น - ฉัน ที่เห็นฉัน" "M. Malandain เครื่องเทียม" แล้วคนที่จดจำ เข้าใจ และ reddening ด้วยความโกรธ กล่าวว่า: "อา เขาเห็นฉัน ได้เขา รักของธนา เขาเห็นฉันรับสายนี้นี่ M'sieu เลอ Maire " และ fumbling ที่ด้านล่างของกระเป๋าของเขา เขาดึงออกมาจากมันน้อยสายอักขระหนึ่ง< 5 > แต่นายกเทศมนตรี incredulously จับศีรษะของเขา: "คุณจะไม่ทำให้ฉันเชื่อ Maitre Hauchecorne, M. Malandain ซึ่งเป็นคนที่มีคำที่สามารถอาศัยใน มีดาวตามปกติสายนี้สำหรับ pocketbook" ชาวนา ปล่องไฟ ยกเขามือ และ spat บนพื้นดินข้างเขาว่าเพื่อยืนยันความเชื่อของเขาที่ดี การทำซ้ำ: "ทั้งหมดที่ มันเป็นความจริงของพระเจ้า Maire M'sieu เลอ มี ในความรอดของวิญญาณของฉัน ฉันทำซ้ำมัน" นายกเทศมนตรีต่อ: "หลังจากที่คุณเลือกวัตถุ คุณแม้มองเกี่ยวกับเวลาในโคลนเพื่อดูถ้าตัวเงินไม่ได้ลดลงออกมาจากมัน" คนดีถูก choking indignation และกลัว "พวกเขาจะบอกว่า - พวกเขาทราบอย่างเช่นโกหกว่าประมาทเป็นคนซื่อสัตย์ ว่าจะให้หรือไม่" Protestations ของเขาได้เปล่า ๆ คงไม่ว่ากัน เขาได้เผชิญกับ M. Malandain ที่ทำซ้ำ และยั่งยืนพยานของพระองค์ พวกเขา railed ในหนึ่งชั่วโมง ขอของตัวเอง ถูกค้น Maitre Hauchecorne ไม่พบบนเขา ในที่สุด นายกเทศมนตรี งงมาก ส่งเขา คำเตือนเขาว่า เขาจะแจ้งอัยการ และขอสั่ง ข่าวได้แพร่กระจาย เมื่อเขาออกจากสำนักงานของนายกเทศมนตรีคนล้อมรอบ ซักฟอก ด้วยความอยากรู้ซึ่งเป็นกรณีอาจจะรุนแรง หรือเสียด สี แต่ เป็นที่ indignation ไม่ป้อน และเขาเริ่มเล่าเรื่องราวของสายอักขระ พวกเขาไม่ได้เชื่อเขา พวกเขาหัวเราะ เขาได้ผ่าน buttonholed โดยทุกคน ตัวเอง buttonholing คนรู้จักของเขา เริ่มต้นเล่าเรื่องของเขาและเขา protestations แสดงเปิดภายในออกเพื่อพิสูจน์ว่า เขามีอะไรในกระเป๋าของเขา< 6 > พวกเขากล่าวว่า เขา: "คุณเก่าอันธพาล" เขาเติบโตโกรธมาก ไข้ ในความสิ้นหวังที่ไม่ได้เชื่อ และเก็บไว้บนบอกเรื่องของเขา คืนมา เวลากลับบ้านได้ เขาทิ้งกับของเพื่อนบ้านของเขา ซึ่งเขาชี้ให้เห็นที่เขาได้รับข้อความ และวิธีเขาพูดคุยกันของการผจญภัยของเขา คืนนั้นเขาทำรอบของหมู่บ้าน Breaute เพื่อบอกทุกคน เขาได้พบบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเท่านั้น เขา brooded ไว้ตลอดทั้งคืน ในวันถัดไป เกี่ยวกับหนึ่งในช่วงบ่าย Marius Paumelle ฟาร์มมือของ Maitre เบรตอน สวนตลาดที่ Ymauville กลับ pocketbook และเนื้อหาไป Maitre Holbreque ของ Manneville ชายคนนี้กล่าวว่า แน่นอน ที่ เขาได้พบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นตลาดวันและจากทั่วทุกประเทศรอบ Goderville แคว้นโอชาวนาและภรรยาของเขาที่กำลังจะมาที่มีต่อเมือง ผู้ชายเดินช้าขว้างปาร่างกายไปข้างหน้าในขั้นตอนของความยาวของพวกเขาคดเคี้ยวทุกขา พวกเขาถูกบิดเบี้ยวจากการผลักดันไถซึ่งทำให้ไหล่ซ้ายที่สูงขึ้นและโค้งตัวเลขของพวกเขาด้านวิธี; จากการเก็บเกี่ยวข้าวเมื่อพวกเขามีการแพร่กระจายขาของพวกเขาเพื่อที่จะเก็บไว้บนเท้าของพวกเขา เสื้อแป้งสีฟ้าของพวกเขามันวาวราวกับว่ามันปลาบ, ประดับที่คอและแขนเสื้อที่มีการออกแบบปักเล็ก ๆ น้อย ๆ และลมพัดปลิวออกไปรอบ ๆ ร่างกายกระดูกของพวกเขามองอย่างมากเช่นบอลลูนจะลอยมาจากไหนออกสองแขนและสองเท้า. บางส่วนของพวกเหล่านี้ลาก วัวหรือลูกวัวที่ปลายเชือก และเพียงแค่ที่อยู่เบื้องหลังสัตว์ตามภรรยาของเขาตีมันไปกลับมาพร้อมกับสาขาใบปกคลุมเร่งก้าวของตนและแบกตะกร้าขนาดใหญ่ออกจากที่ยื่นออกมาหัวของไก่หรือเป็ด ผู้หญิงเหล่านี้เดินได้อย่างรวดเร็วและมีพลังมากกว่าผู้ชายที่มีความชันของพวกเขาตัวเลขแห้งขึ้นประดับด้วยผ้าคลุมไหล่เล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่เพียงพอตรึงกว่าหน้าอกแบนของพวกเขาและหัวของพวกเขาห่อรอบด้วยผ้าสีขาวล้อมรอบผมและกอปรด้วยหมวกตอนนี้ถ่าน-banc ผ่านไปวิ่งตามหลังจู้จี้และสั่นขึ้นแปลกชายสองคนบนที่นั่งและผู้หญิงที่ด้านล่างของรถเข็นที่จัดขึ้นอย่างรวดเร็วไปยังด้านข้างเพื่อลดการกระแทกอย่างหนัก. ในตลาด -place ที่ Goderville แคว้นโอเป็นฝูงชนที่ดีหลากหลายผสมของมนุษย์และสัตว์ เขาวัวสูง, หมวกยาว Napped ของชาวนาที่ร่ำรวยมงกุฎของผู้หญิงที่มากับพื้นผิวของน้ำทะเลที่ และคมชัดโหยหวนเสียงเห่าทำอย่างต่อเนื่องดินป่าในขณะที่ด้านบนเป็นครั้งคราวเพิ่มขึ้นมากของระเบิดเสียงหัวเราะจากปอดแข็งแรงของชาวนาสุขหรือการร้องเป็นเวลานานจากวัวผูกรวดเร็วกับผนังของบ้าน. มัน กลิ่นของความเสถียรของนมหญ้าแห้งและเหงื่อให้ออกว่าครึ่งมนุษย์ครึ่งกลิ่นสัตว์ซึ่งเป็นเฉพาะคนประเทศ. <2> Maitre Hauchecorne ของ Breaute, เพิ่งมาถึงที่ Goderville แคว้นโอตและได้รับการทำ วิธีการของเขาที่มีต่อตารางเมื่อเขาเห็นบนพื้นดินชิ้นเล็ก ๆ ของสตริง Maitre Hauchecorne ประหยัดเช่นเดียวกับทุกคนนอร์มันจริงสะท้อนให้เห็นว่าทุกอย่างเป็นมูลค่ายกขึ้นซึ่งอาจจะมีการใช้งานใด ๆ และเขาก้มลง แต่เจ็บปวดเพราะเขาทุกข์ทรมานจากโรคไขข้อ เขาเอาบิตของสตริงบางจากพื้นดินอย่างรอบคอบและได้รับการเตรียมความพร้อมที่จะม้วนขึ้นเมื่อเขาเห็น Maitre Malandain, เครื่องชงเทียมบนบันไดหน้าประตูของเขาจ้องมองที่เขา พวกเขาได้เคยมีทะเลาะกันเกี่ยวกับเชือกแขวนคอและพวกเขาได้พัดพาความอาฆาตพยาบาทกันนับตั้งแต่ Maitre Hauchecorne ถูกเอาชนะด้วยการจัดเรียงของความอัปยศที่ถูกมองเห็นโดยศัตรูของเขายกขึ้นเล็กน้อยของสตริงในถนน เขาซ่อนอย่างรวดเร็วภายใต้เสื้อของเขาและลื่นแล้วก็เข้าไปในกางเกงของเขากระเป๋าแล้วแกล้งทำเป็นยังคงมองหาบางสิ่งบางอย่างบนพื้นดินที่เขาไม่ได้ค้นพบและในที่สุดก็เดินออกไปยังตลาดสถานที่ศีรษะของเขาก้มไปข้างหน้าและร่างกายของเขา เกือบสองเท่าในสองโดยปวดไขข้อ. เขาได้รับการสูญเสียในครั้งเดียวในฝูงชนซึ่งทำให้เคลื่อนไหวเกี่ยวกับอย่างช้า ๆ และดังเป็นมัน chaffered และต่อรอง ชาวนาตรวจสอบวัวออกไปกลับมาเสมอในความสงสัยเพราะกลัวถูกโกง, ไม่เคยค่อนข้างกล้าหาญในการตัดสินใจมองตารางผู้ขายในตาในความพยายามที่จะค้นพบเทคนิคของมนุษย์และข้อบกพร่องในสัตว์ . ผู้หญิงที่มีการวางตะกร้าที่ดีของพวกเขาที่เท้าของพวกเขาได้นำออกสัตว์ปีกซึ่งวางอยู่บนพื้นดินขาของพวกเขาเชื่อมโยงกันด้วยสายตากลัวและหวีสีแดง. พวกเขาได้ฟังข้อเสนอการรักษาราคาของพวกเขาในลักษณะที่ตัดสินใจด้วย หน้าเฉย ๆ หรือบางทีอาจจะตัดสินใจที่จะยอมรับราคาขนาดเล็กที่นำเสนอก็โทรออกไปลูกค้าที่ได้รับการเริ่มต้นที่จะจากไป". สิทธิทั้งหมดฉันจะให้คุณมีพวกเขา Mait 'Anthime" จากนั้นทีละเล็กละน้อย ตารางกลายเป็นที่ว่างเปล่าและเมื่อ Angelus หลงเที่ยงผู้ที่อาศัยอยู่ในระยะทางที่หลั่งไหลเข้ามาในโรงแรมขนาดเล็ก. <3> ที่ชูของห้องพักที่ดีก็เต็มไปด้วยผู้บริโภคเช่นเดียวกับศาลกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยยานพาหนะทุกชนิด - รถบรรทุก กิ๊ก BANCS ตัวอักษร-a-, tilburies ยานพาหนะนับไม่ถ้วนซึ่งไม่มีชื่อ, สีเหลืองด้วยโคลนผิดรูป, ปะติดปะต่อยกเพลาของพวกเขาไปสวรรค์เหมือนสองแขนหรือมันอาจจะเป็นกับจมูกของพวกเขาอยู่บนพื้นดินและด้านหลังของพวกเขาใน อากาศ. ตรงข้ามกับที่ไดเนอร์สได้ที่โต๊ะเตาผิงขนาดใหญ่ที่มีเปลวไฟสว่างของมันให้ออกความร้อนเผาไหม้บนหลังของผู้ที่นั่งอยู่ที่ด้านขวา สามถ่มน้ำลายหันเต็มไปด้วยไก่กับนกพิราบและข้อต่อของเนื้อแกะและกลิ่นอร่อยของเนื้อย่างและน้ำเกรวี่ไหลผ่านผิวสีน้ำตาลคมชัดเกิดจากเตาที่ก่อความสนุกสนาน, เกิดจากปากลงไปในน้ำ. ทุกชนชั้นสูงของ ไถถูกกินมีที่ Mait 'ชูของเจ้าของโรงแรมของตัวแทนจำหน่ายในม้าและยังเป็นเพื่อนที่คมชัดที่ได้ทำอย่างมากของเงินในวันที่เขา. อาหารถูกรอบผ่านไปได้รับการยอบเช่นเดียวกับหน้าอกของไซเดอร์สีเหลือง ทุกคนบอกว่าของกิจการของเขาของการซื้อและการขายของเขา ที่พวกเขาแลกเปลี่ยนข่าวสารเกี่ยวกับพืช สภาพอากาศเป็นสิ่งที่ดีสำหรับสีเขียว แต่เปียกเกินไปสำหรับข้าว. ทันใดนั้นกลองเริ่มที่จะชนะในสนามก่อนที่บ้าน ทุกคนยกเว้นบางส่วนของส่วนใหญ่ไม่แยแสอยู่บนเท้าของพวกเขาในครั้งเดียวและวิ่งไปที่ประตู, หน้าต่าง, ปากของพวกเขาเต็มรูปแบบและผ้าเช็ดปากในมือของพวกเขา. เมื่อคนป่าวประกาศสาธารณะเสร็จสักของเขาที่เขาเรียกว่าออกมาด้วยเสียงกระตุก หยุดในสถานที่ที่ไม่ถูกต้อง: "ไม่ว่าจะเป็นที่รู้กันว่าชาว Goderville แคว้นโอตและโดยทั่วไปจะทุกคนที่อยู่ในที่ตลาดที่มีได้รับการสูญเสียในเช้าวันนี้บนถนนบูเซวีล, 09:00-10:00, พกหนังสีดำ มีห้าร้อยฟรังก์และเอกสารทางธุรกิจ. คุณจะต้องกลับไปที่สำนักงานของนายกเทศมนตรีในครั้งเดียวหรือ Maitre ฟอร์จูน Houlbreque ของ Manneville. จะมียี่สิบฟรังก์รางวัล. " <4> จากนั้นชายคนนั้นก็ออกไป พวกเขาได้ยินเสียงอีกครั้งที่ระยะการเต้นที่น่าเบื่อของกลองและเสียงลมของคนป่าวประกาศ จากนั้นพวกเขาทั้งหมดเริ่มที่จะพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้นับขึ้นโอกาสที่ Maitre Houlbreque มีการหาหรือไม่พบสมุดพกของเขาอีกครั้ง. อาหารไปใน พวกเขาได้รับการตกแต่งเครื่องชงกาแฟของพวกเขาเมื่อการลงโทษของ gendarmes ปรากฏในเกณฑ์. เขาถาม: "? คือ Maitre Hauchecorne ของ Breaute นี่" Maitre Hauchecorne นั่งอยู่ที่ปลายอีกด้านของตารางตอบ: "นี่ฉันที่นี่ฉัน . " และเขาก็ทำตามลงโทษ. นายกเทศมนตรีกำลังรอให้เขานั่งอยู่ในเก้าอี้ เขาเป็นทนายความของสถานที่ที่สูงหลุมฝังศพมนุษย์ในการพูดโอ้อวด. "Maitre Hauchecorne" เขากล่าวว่า "เช้าวันนี้บนถนน Beuzeville คุณได้เห็นไปรับเงินที่หายไปโดย Maitre Houlbreque ของ Manneville." ชนบทมองที่นายกเทศมนตรีในความประหลาดใจกลัวแล้วที่สงสัยซึ่งวางอยู่บนเขานี้เขาไม่ทราบว่าทำไม. "ฉัน - ฉันหยิบสมุดพกที่?" "ใช่คุณ". "ฉันสาบานฉันไม่ได้รู้อะไร . เกี่ยวกับเรื่องนี้ " ". คุณได้เห็น" ? - "ฉันก็เห็นฉันใครเห็นฉัน" ". M. Malandain เทียมผลิต" จากนั้นชายชราคนหนึ่งจำได้เข้าใจและทำให้เป็นสีแดงด้วยความโกรธกล่าวว่า"อา! เขาเห็นฉันก็เขาคนพาลหรือไม่เขาเห็นฉันหยิบขึ้นมาสายนี้ที่นี่ M'sieu le Maire." และคลำที่ด้านล่างของกระเป๋าของเขาเขาดึงมันออกมาจากปลายเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสตริง. < 5> แต่นายกเทศมนตรีอย่างไม่เชื่อส่ายหัว: "คุณจะไม่ได้ทำให้ฉันเชื่อว่า Maitre Hauchecorne ที่ M. Malandain ที่เป็นคนที่มีคำว่าสามารถพึ่งพาได้เข้าใจผิดว่าสายนี้สำหรับพก." ชาวนาโกรธ ยกมือของเขาและถ่มน้ำลายลงบนพื้นดินข้างเขาราวกับจะยืนยันความเชื่อที่ดีของการทำซ้ำ: "สำหรับทุกสิ่งที่มันเป็นความจริงของพระเจ้า M'sieu le Maire ที่นั่น! เกี่ยวกับความรอดจิตวิญญาณของฉันฉันทำซ้ำได้ ". นายกเทศมนตรีต่อ: "หลังจากที่คุณหยิบขึ้นวัตถุในคำถามที่คุณยังมองเกี่ยวกับบางครั้งในโคลนเพื่อดูว่าชิ้นส่วนของเงินไม่ได้หลุดออกไปจากมัน". คนดีได้รับการสำลักด้วยความไม่พอใจและความกลัว. "วิธีการที่พวกเขาสามารถบอกได้ - ว่าพวกเขาสามารถพูดโกหกเช่นนั้นเพื่อใส่ร้ายคนซื่อสัตย์! วิธีที่พวกเขาสามารถ "? คัดค้านของเขาในไร้สาระ. เขาไม่ได้เชื่อว่า... เขาได้เผชิญหน้ากับ M. Malandain ที่ซ้ำและยั่งยืนคำเบิกความของเขาพวกเขาด่าที่อีกคนหนึ่งชั่วโมงตามคำร้องขอของเขาเอง Maitre Hauchecorne ถูกค้นไม่มีอะไร ที่พบบนเขา. ที่ล่าสุดนายกเทศมนตรีงงมากส่งเขาไปเตือนเขาว่าเขาจะแจ้งให้อัยการและขอคำสั่ง. ข่าวได้แพร่กระจาย. เมื่อเขาออกจากสำนักงานของนายกเทศมนตรีคนเก่าที่ถูกล้อมรอบสอบปากคำด้วย อยากรู้อยากเห็นซึ่งเป็นเรื่องร้ายแรงหรือเยาะเย้ยเป็นกรณีที่อาจจะมี แต่เป็นที่ไม่พอใจไม่ป้อน. และเขาก็เริ่มที่จะบอกเล่าเรื่องราวของสตริง. พวกเขาไม่เชื่อเขา. พวกเขาหัวเราะ. เขาผ่านบน buttonholed โดยทุกคน ตัวเอง buttonholing คนรู้จักของเขาเริ่มต้นซ้ำแล้วซ้ำอีกเรื่องของเขาและคัดค้านของเขาแสดงให้เห็นในกระเป๋าของเขาหันด้านในออกเพื่อพิสูจน์ว่าเขาไม่ได้มีอะไรในพวกเขา. <6> พวกเขาพูดกับเขาว่า"คุณโกงเก่า!" เขาเติบโตขึ้นและมากขึ้น โกรธไข้ในความสิ้นหวังที่ไม่ได้รับความเชื่อและเก็บไว้ในการบอกเล่าเรื่องราวของเขา. คืนมา มันเป็นช่วงเวลาที่จะกลับบ้าน เขาออกจากสามของประเทศเพื่อนบ้านของเขาซึ่งเขาชี้ให้เห็นสถานที่ที่เขาได้หยิบขึ้นมาสตริงและทุกวิธีที่เขาพูดคุยกันของการผจญภัยของเขา. เย็นวันนั้นเขาทำรอบของหมู่บ้าน Breaute เพื่อวัตถุประสงค์ในการบอกทุก หนึ่ง เขาได้พบกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเท่านั้น. เขาครุ่นคิดมากกว่านั้นตลอดทั้งคืน. วันรุ่งขึ้นประมาณหนึ่งในช่วงบ่าย Marius Paumelle, มือฟาร์ม Maitre เบรอตงตลาดสวนที่ Ymauville กลับพกและเนื้อหาของมันจะ Maitre Holbreque ของ Manneville. ผู้ชายคนนี้กล่าวว่าแน่นอนว่าเขาได้พบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันคือวันตลาดและจากทุกประเทศรอบ goderville ชาวนาและภรรยาของเขามาเมือง คนเดินอย่างช้าๆ ทิ้งร่างกายไปข้างหน้าในทุกขั้นตอนของพวกเขายาว ขาเบี้ยว พวกเขาพิการจากการผลักดันไถซึ่งทำให้ซ้าย - ไหล่ที่สูงขึ้นและตัวเลขด้านโค้งของพวกเขาวิธี จากเก็บเกี่ยวข้าวเมื่อพวกเขาต้องกางขาเพื่อให้เท้าของพวกเขา การลงแป้งเสื้อสีฟ้ามันวาวราวกับเงาประดับที่ปกและ cuffs กับเล็กออกแบบปัก แล้วเป่ารอบ ๆกระดูกของร่างกายดูมากเหมือนลูกโป่งจะทะยานมาออกสองแขนและสองขา

บางเจ้าพวกนี้ลากวัวหรือวัวที่ปลายของเชือกและหลังสัตว์ตามภรรยาของพวกเขาตีมันกว่ากลับมีใบไม้ปกคลุมสาขาเร่งก้าวของมันและถือตะกร้าขนาดใหญ่ออกจากซึ่งโดยมีหัวของไก่ หรือเป็ด ผู้หญิงเหล่านี้เดินอย่างรวดเร็ว และมีพลังมากกว่าผู้ชาย ด้วยการยก แห้ง ขึ้นตัวเลขที่ประดับด้วยผ้าทับแบนลีบ เล็ก ๆน้อย ๆติดหน้าอก ,และหัวของเขาห่อรอบด้วยผ้าสีขาว ล้อมผมและ surmounted โดยหมวก

ตอนนี้ char-a-banc ผ่านไป วิ่งตามหลังบ่นและสั่นขึ้นแปลกๆ ผู้ชาย 2 คน บนที่นั่ง และผู้หญิงที่ด้านล่างของรถเข็นที่จัดขึ้นอย่างรวดเร็วในด้านลดยาก jolting .

ในตลาดที่ goderville ถูกฝูงชนที่ดี , ผสมความหลากหลายของคนและสัตว์เขาของวัว , สูง , ยาวงีบหลับหมวกชาวนารวย , headdresses ของผู้หญิงมาถึงพื้นผิวของทะเล และคม แหลม เห่าเสียงทำอย่างต่อเนื่อง ป่า ดิน ในขณะที่ข้างต้นมันบ้าง โรส ระเบิดใหญ่ของเสียงหัวเราะจากปอดที่แข็งแรงของชาวนาสุขสันต์หรือนานร้องจากวัวผูกอย่างรวดเร็วกับผนังของบ้าน

มันมีกลิ่นของมั่นคงนม ฟาง และ เหงื่อ ให้ปิดที่ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์ กลิ่น ซึ่งเป็นเฉพาะกับประเทศครับ

< 2 >
Maitre hauchecorne , breaute เพิ่งจะมาถึง goderville และทำให้ทางของเขาไปยังตารางเมื่อเขารับรู้บนพื้นดินเป็นชิ้นเล็ก ๆของสตริง ผู้จัดการ hauchecorne ประหยัดเป็นนอร์ที่แท้จริง ,สะท้อนให้เห็นว่า ทุกอย่างมันคุ้มค่ารับซึ่งอาจจะใช้ใด ๆ เขาก้มลง แต่เจ็บปวดเพราะเขาทนทุกข์ทรมานจากโรคไขข้อ . เขาเอาบิตของบางสตริงจากพื้นดินและรอบคอบเตรียมที่จะม้วนขึ้น เมื่อเห็นผู้จัดการ malandain , ควบคุมเครื่องอยู่หน้าประตูจ้องเขา ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยทะเลาะเรื่องเชือกแขวนคอ ,และพวกเขาได้รับกันอีกตั้งแต่นั้นมา ผู้จัดการ hauchecorne ถูกเอาชนะด้วยการจัดเรียงของอายที่ถูกเห็นโดยศัตรูของเขายกขึ้นเล็กน้อย เส้นถนน เขารีบซ่อนมันไว้ใต้เสื้อของเขาแล้วลื่นมันเข้ากางเกง กระเป๋า แล้วแกล้งทำเป็นจะยังคงมองหาอะไรบางอย่างบนพื้น ซึ่งเขาไม่พบ และในที่สุดก็ออกสู่ตลาดหัวงอไปข้างหน้า และร่างกายของเขาเกือบสองเท่าในสองปวดไขข้อ .

เขาในครั้งเดียวหายไปในฝูงชน ทำให้เคลื่อนไหวช้า และนี่เป็น chaffered และต่อรองราคา . ชาวนาตรวจสอบวัว เดินไปปิด กลับมาตลอด สงสัยกลัวจะถูกโกง จะไม่ค่อยกล้าตัดสินใจมองหาผู้ขายในจัตุรัสตาในความพยายามที่จะค้นพบเคล็ดลับของผู้ชายและข้อบกพร่องในสัตว์

ผู้หญิง มีการวางตะกร้าที่ยอดเยี่ยมของพวกเขาที่เท้าของพวกเขากำจัดสัตว์ปีกซึ่งนอนลงกับพื้น ขาของพวกเขาถูกมัดไว้ด้วยกลัวดวงตาสีแดงเข้มรวงผึ้ง .

พวกเขาฟังข้อเสนอ ,การรักษาราคาของพวกเขาในลักษณะที่ตัดสินใจด้วยสีหน้าเฉยๆ หรือบางทีตัดสินใจยอมรับขนาดเล็กราคาเสนอขายก็โทรไปหาลูกค้าที่เริ่มจะหายไป :

" เอาล่ะ ผมจะให้คุณมี เมธ ' anthime "

แล้วนิด ๆ ตาราง มันว่างเปล่าและเมื่อ Angelus หลงเที่ยงที่อยู่ในระยะที่เทลงในโรงเตี้ยม

>
< 3ที่ jourdain เป็นห้องใหญ่ที่เต็มไปด้วยอาหาร เช่นเดียวกับศาลที่กว้างใหญ่เต็มไปด้วยยานพาหนะทุกประเภท -- รถบรรทุก , gigs , chars-a - bancs tilburies , ยานพาหนะ , อสงไขย ซึ่งไม่มีชื่อ สีเหลือง มีโคลน เสียรูป pieced ร่วมกัน , การเพิ่ม , เพลาของพวกเขาสวรรค์เหมือนสองแขน หรืออาจจะกับ จมูกของพวกเขาบนพื้นหลังของพวกเขาและในอากาศ .

ตรงข้ามกับที่ร้านอยู่ที่โต๊ะเตาผิงขนาดใหญ่ มีไฟสว่างของมันให้ออกความร้อนการเผาไหม้บนหลังของคนที่นั่งด้านขวา 3 . มีการโหลดกับไก่ กับนกพิราบ และข้อต่อ เนื้อแกะ และอร่อย กลิ่นเนื้อย่าง และน้ำเกรวี่ที่ไหลผ่านผิวสีน้ำตาลกรอบที่เกิดขึ้นจากเตา ก่อความสนุกสนานจากปากของน้ำ

บรรดาขุนนางของไถกินมันที่ jourdain เมธ ' ของ โรงเตี๊ยม , ตัวแทนจําหน่ายในม้าและยังคม เพื่อนที่ได้มีการจัดการที่ดีของเงินในวันของเขา . . . . . .

อาหารที่ได้ผ่านรอบ ก็หายไปหมด เป็นเหยือกของแอปเปิ้ลสีเหลือง ทุกคนบอกของกิจการของเขา เขาซื้อและขายของเขา พวกเขาแลกเปลี่ยนข่าวสารเกี่ยวกับพืช สภาพอากาศที่ดีสำหรับผักแต่ก็เปียกเม็ด

ก็กลองเริ่มตีในสนามก่อนที่บ้าน ทุกคน ยกเว้นบางส่วนของที่มีมากที่สุด คือ บนเท้าของพวกเขาทันทีและวิ่งไปที่ประตู กับ หน้าต่าง ปากเต็มและผ้ากันเปื้อนในมือของพวกเขา .

เมื่อผู้ประกาศข่าวเสร็จรอยสักของเขาที่เขาเรียกออกมาในเสียงกระตุก หยุดในสถานที่ที่ไม่ถูกต้อง :

" จะเป็นที่รู้จักกับชาว goderville และในทั่วไปทั้งหมดคนปัจจุบันที่ตลาดนั้นได้สูญหายไป ตอนเช้าบนถนนบูเซวีล ระหว่างเก้าและสิบนาฬิกา กระเป๋าถือหนังสีดำที่มีห้าร้อยฟรังก์และเอกสารทางธุรกิจ คุณต้องการกลับไปยังสำนักงานนายกเทศมนตรีในครั้งเดียว หรือ ผู้จัดการมรดก houlbreque , manneville .จะมีรางวัลยี่สิบฟรังค์ "

< 4 >
จากนั้นชายคนนั้นก็จากไป พวกเขาได้ยินอีกครั้งที่ระยะตีทึบของกลองและเสียงลมของผู้ประกาศ แล้วพวกเขาทั้งหมดก็เริ่มพูดถึงเหตุการณ์นี้ นับถึงโอกาสที่ผู้จัดการ houlbreque ก็หาของไม่เจอ หรือ เงินของเขาอีกครั้ง

อาหารไปใน .