Prior studies on the horizon proble

Prior studies on the horizon problem of departing CEOs have considered only R&D expense as the tool for earnings management.

For better comparability with these prior studies, we repeat our analyses after replacing the variable abnormal discretionary expenses related to R&D, advertising, and SG&A, with raw R&D expense.

We also repeat our analyses with abnormal R&D expense, which is estimated using a model similar to Eq.

Table7 reports that when Early Years it is not included as an explanatory variable, the coefficients on Final Years it are insignificant in both R& D expense and abnormal R&D expense models.

This finding is consistent with those of Murphy and Zimmerman (1993) and Cheng (2004).

However, after including Early Years it as an additional explanatory variable in these models, the coefficients on Final Years it become negative and significant, consistent with the departing CEOs’ incentive to overstate earnings.

Moreover, as expected, the coefficients on Early Years it are negative and significant.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัญหาขอบฟ้าออก CEOs ศึกษาก่อนได้พิจารณาค่าใช้จ่ายวิจัยและพัฒนาเท่านั้นเป็นเครื่องมือสำหรับการจัดการรายได้สำหรับความดีมีการศึกษาก่อนหน้านี้ เราทำของเราวิเคราะห์หลังจากเปลี่ยนตัวแปรปกติ discretionary ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยและพัฒนา โฆษณา SG และ A ค่าใช้จ่ายวิจัยและพัฒนาวัตถุดิบเราทำซ้ำของเราวิเคราะห์ ด้วยปกติ R & D ค่าใช้จ่าย ซึ่งมีประเมินโดยใช้รูปแบบคล้ายกับ Eq.Table7 รายงานเมื่อช่วงต้นปีไม่รวมเป็นตัวแปรอธิบาย สัมประสิทธิ์ในปีสุดท้ายเรื่องสำคัญใน R & D ค่าใช้จ่ายและปกติ R & D ค่าใช้จ่ายรุ่นค้นหานี้จะสอดคล้องกับเมอร์ฟี่ และ Zimmerman (1993) และเฉิง (2004)อย่างไรก็ตาม หลังจากช่วงต้นปีรวมทั้ง เป็นตัวแปรอธิบายเพิ่มเติมในรุ่นนี้ สัมประสิทธิ์ในปีสุดท้าย มันกลายเป็นค่าลบ และสำคัญ สอดคล้องกับงานของ CEOs สัมภาระ overstate กำไรนอกจากนี้ คาด สัมประสิทธิ์ในปีแรก ๆ ก็ได้ลบ และที่สำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาก่อนในปัญหาเส้นขอบฟ้าของซีอีโอที่ออกเดินทางได้พิจารณาเฉพาะ R & ค่าใช้จ่าย D เป็นเครื่องมือในการบริหารกำไร. สำหรับการเปรียบเทียบที่ดีกว่ากับการศึกษาก่อนที่เหล่านี้เราทำซ้ำการวิเคราะห์ของเราหลังจากการเปลี่ยนค่าใช้จ่ายในการตัดสินใจตัวแปรที่ผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับ R & D, การโฆษณาและ SG & A กับ ดิบ R & D ค่าใช้จ่าย. นอกจากนี้เรายังทำซ้ำการวิเคราะห์ของเราที่มีความผิดปกติของค่าวิจัยและพัฒนาซึ่งเป็นที่คาดกันโดยใช้รูปแบบคล้ายกับสม. TABLE7 รายงานว่าเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมามันไม่ได้รวมเป็นตัวแปรอธิบายสัมประสิทธิ์ในปีสุดท้ายมันไม่มีนัยสำคัญทั้งใน R & ค่าใช้จ่าย D และความผิดปกติของการวิจัยและพัฒนาแบบจำลองค่าใช้จ่าย. การค้นพบนี้มีความสอดคล้องกับบรรดาของเมอร์ฟี่และ Zimmerman (1993) และเฉิง (2004). อย่างไรก็ตามหลังจากที่รวมทั้งปีแรกเป็นตัวแปรอธิบายเพิ่มเติมในรูปแบบเหล่านี้ค่าสัมประสิทธิ์ในปีสุดท้ายก็กลายเป็น เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญและสอดคล้องกับแรงจูงใจแยกย้ายซีอีโอ 'ที่จะคุยโวกำไร. นอกจากนี้ยังเป็นที่คาดว่าค่าสัมประสิทธิ์ในช่วงปีแรก ๆ มันเป็นเชิงลบอย่างมีนัยสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาก่อนบนขอบฟ้าปัญหาออกจากซีอีโอมีการพิจารณาเพียงค่าใช้จ่าย& D R เป็นเครื่องมือสำหรับการจัดการกำไร

สำหรับไม่สามารถเปรียบเทียบกับการศึกษาก่อนนี้เราย้ำการวิเคราะห์ของเราหลังจากเปลี่ยนแปรผิดปกติ ( ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับ R & D , โฆษณา , และ SG & , กับวัตถุดิบ R & D เป็นต้น

เรายังย้ำการวิเคราะห์ของเราผิดปกติ r & D มีค่าซึ่งคาดว่าการใช้รูปแบบคล้ายกับอีคิว

table7 รายงานว่าเมื่อช่วงปีแรกมันไม่รวมเป็นตัวแปรอธิบาย ค่าสัมประสิทธิ์ในปีสุดท้ายมันก็ไม่มีความหมาย ทั้ง R & D และ R & D ปกติค่าใช้จ่ายค่าใช้จ่ายรุ่น

การค้นพบนี้สอดคล้องกับที่ของ เมอร์ฟี่ และ ซิมเมอร์แมน ( 2536 ) และ เฉิง ( 2547 ) .

อย่างไรก็ตามหลังรวมทั้งปีแรกมันเป็นตัวแปรอธิบายเพิ่มเติมในรูปแบบเหล่านี้ ค่าสัมประสิทธิ์ในปีสุดท้ายมันกลายเป็นลบ และที่สำคัญ สอดคล้องกับออกจากซีอีโอ ' กระตุ้นการกล่าวเกินจริงกำไร

อีกอย่างที่คาดไว้ โดยในปีแรกมันเป็นลบ และที่สำคัญ