Today the US Supreme Court hears a

Today the US Supreme Court hears a constitutional challenge to racial preferences in college admissions. These preferences obviously hurt whites and Asians turned down to make room for less qualified minorities, but ironically, the preferences also harm many Hispanics and African-Americans — the very students they’re supposed to help.

No wonder campuses are roiled with racial tension. It’s high time the court put a stop to racial preferences entirely.

Abigail Fisher, a white woman who sued the University of Texas for rejecting her in 2008, claims the university’s admissions process unconstitutionally favored minority applicants, violating her right to equality under the law. Like affirmative-action programs everywhere, the school claims it judges each applicant “holistically.” Don’t buy it.

For University of Texas applicants, simply being born black or Hispanic gets you points for “achievement,” even if your parents are wealthy bankers. Being born white or Asian gets you zip. It’s similar at Harvard, which is being sued in another case. In defense, Harvard says “when choosing among academically qualified applicants,” colleges need “freedom and flexibility to consider each person’s unique background.”

That’s doubletalk. Many minorities admitted to elite schools based on race aren’t “academically qualified.”

A survey of selective colleges by UCLA professor Richard Sander documented that students who get in based on race tend to earn lower grades and are less likely to graduate. At less demanding colleges, they’d have a better chance to succeed.

They’re in over their heads.

But not in California, which outlawed racial preferences in 1996. Minority students now are more apt to attend lower-ranked public colleges but twice as likely to graduate.

Gail Heriot, a member of the US Commission on Civil Rights, points to “mounting empirical evidence” that admitting students based on race is “doing more harm than good.”

That poignant lesson seems lost on administrators at elite universities who boast of large minority enrollments.

Racial preferences in law school admissions put many minorities on the failure track. At selective law schools, 51 percent of African-American first-year students admitted with racial preferences had grades in the bottom 10 percent of their class, compared with only 5 percent of white students.

It’s one thing to be at the bottom of the class, but, Heriot explains, “It is quite another for an African-American student to find himself toward the bottom of the class and to find half of his African-American friends and acquaintances there too.” It stokes bitterness and feelings of injustice.

Minority students struggling academically tend to segregate themselves from other students. And turn to nonacademic pursuits — like campus protests. This fall’s protesters at the University of Missouri, Princeton, Harvard and Yale are demanding “safe spaces” for black students only.

In previous decades, students protested the Vietnam War or economic inequality. Today, they whine about perceived racial slights. Imagine being admitted to an Ivy League college and then complaining about the names on the buildings — John Calhoun at Yale or Woodrow Wilson at Princeton (as if anyone who lived more than a century ago would pass muster by today’s values).

Supreme Court Justice Clarence Thomas warned from personal experience about the harm to minority students: “I watched the operation of such affirmative-action policies when I was in college, and I watched destruction of many kids as a result.”

Of course, the justices hearing the Texas case will focus on the harm done to students excluded because they aren’t favored minorities. Whites like Abigail Fisher, but also Asians.

Like Harvard and many universities, the University of Texas limits Asian students, even though they have the highest test scores. Asian-American groups label that “racist” and remind the court, “It demeans the dignity and worth of a person to be judged by ancestry instead of his or her own merit and essential qualities.”

It’s also unconstitutional. Now’s the time for the justices to say so unambiguously, and put a stop to it.

Betsy McCaughey is a senior fellow at the London Center for Policy Research.

No wonder campuses are roiled with racial tension. It’s high time the court put a stop to racial preferences entirely.

Abigail Fisher, a white woman who sued the University of Texas for rejecting her in 2008, claims the university’s admissions process unconstitutionally favored minority applicants, violating her right to equality under the law. Like affirmative-action programs everywhere, the school claims it judges each applicant “holistically.” Don’t buy it.

For University of Texas applicants, simply being born black or Hispanic gets you points for “achievement,” even if your parents are wealthy bankers. Being born white or Asian gets you zip. It’s similar at Harvard, which is being sued in another case. In defense, Harvard says “when choosing among academically qualified applicants,” colleges need “freedom and flexibility to consider each person’s unique background.”

That’s doubletalk. Many minorities admitted to elite schools based on race aren’t “academically qualified.”

A survey of selective colleges by UCLA professor Richard Sander documented that students who get in based on race tend to earn lower grades and are less likely to graduate. At less demanding colleges, they’d have a better chance to succeed.

They’re in over their heads.

But not in California, which outlawed racial preferences in 1996. Minority students now are more apt to attend lower-ranked public colleges but twice as likely to graduate.

Gail Heriot, a member of the US Commission on Civil Rights, points to “mounting empirical evidence” that admitting students based on race is “doing more harm than good.”

That poignant lesson seems lost on administrators at elite universities who boast of large minority enrollments.

Racial preferences in law school admissions put many minorities on the failure track. At selective law schools, 51 percent of African-American first-year students admitted with racial preferences had grades in the bottom 10 percent of their class, compared with only 5 percent of white students.

It’s one thing to be at the bottom of the class, but, Heriot explains, “It is quite another for an African-American student to find himself toward the bottom of the class and to find half of his African-American friends and acquaintances there too.” It stokes bitterness and feelings of injustice.

Minority students struggling academically tend to segregate themselves from other students. And turn to nonacademic pursuits — like campus protests. This fall’s protesters at the University of Missouri, Princeton, Harvard and Yale are demanding “safe spaces” for black students only.

In previous decades, students protested the Vietnam War or economic inequality. Today, they whine about perceived racial slights. Imagine being admitted to an Ivy League college and then complaining about the names on the buildings — John Calhoun at Yale or Woodrow Wilson at Princeton (as if anyone who lived more than a century ago would pass muster by today’s values).

Supreme Court Justice Clarence Thomas warned from personal experience about the harm to minority students: “I watched the operation of such affirmative-action policies when I was in college, and I watched destruction of many kids as a result.”

Of course, the justices hearing the Texas case will focus on the harm done to students excluded because they aren’t favored minorities. Whites like Abigail Fisher, but also Asians.

Like Harvard and many universities, the University of Texas limits Asian students, even though they have the highest test scores. Asian-American groups label that “racist” and remind the court, “It demeans the dignity and worth of a person to be judged by ancestry instead of his or her own merit and essential qualities.”

It’s also unconstitutional. Now’s the time for the justices to say so unambiguously, and put a stop to it.

Betsy McCaughey is a senior fellow at the London Center for Policy Research.

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

Today the US Supreme Court hears a constitutional challenge to racial preferences in college admissions. These preferences obviously hurt whites and Asians turned down to make room for less qualified minorities, but ironically, the preferences also harm many Hispanics and African-Americans — the very students they’re supposed to help.No wonder campuses are roiled with racial tension. It’s high time the court put a stop to racial preferences entirely.Abigail Fisher, a white woman who sued the University of Texas for rejecting her in 2008, claims the university’s admissions process unconstitutionally favored minority applicants, violating her right to equality under the law. Like affirmative-action programs everywhere, the school claims it judges each applicant “holistically.” Don’t buy it.For University of Texas applicants, simply being born black or Hispanic gets you points for “achievement,” even if your parents are wealthy bankers. Being born white or Asian gets you zip. It’s similar at Harvard, which is being sued in another case. In defense, Harvard says “when choosing among academically qualified applicants,” colleges need “freedom and flexibility to consider each person’s unique background.”That’s doubletalk. Many minorities admitted to elite schools based on race aren’t “academically qualified.”A survey of selective colleges by UCLA professor Richard Sander documented that students who get in based on race tend to earn lower grades and are less likely to graduate. At less demanding colleges, they’d have a better chance to succeed.They’re in over their heads.But not in California, which outlawed racial preferences in 1996. Minority students now are more apt to attend lower-ranked public colleges but twice as likely to graduate.Gail Heriot, a member of the US Commission on Civil Rights, points to “mounting empirical evidence” that admitting students based on race is “doing more harm than good.”That poignant lesson seems lost on administrators at elite universities who boast of large minority enrollments.Racial preferences in law school admissions put many minorities on the failure track. At selective law schools, 51 percent of African-American first-year students admitted with racial preferences had grades in the bottom 10 percent of their class, compared with only 5 percent of white students.It’s one thing to be at the bottom of the class, but, Heriot explains, “It is quite another for an African-American student to find himself toward the bottom of the class and to find half of his African-American friends and acquaintances there too.” It stokes bitterness and feelings of injustice.Minority students struggling academically tend to segregate themselves from other students. And turn to nonacademic pursuits — like campus protests. This fall’s protesters at the University of Missouri, Princeton, Harvard and Yale are demanding “safe spaces” for black students only.In previous decades, students protested the Vietnam War or economic inequality. Today, they whine about perceived racial slights. Imagine being admitted to an Ivy League college and then complaining about the names on the buildings — John Calhoun at Yale or Woodrow Wilson at Princeton (as if anyone who lived more than a century ago would pass muster by today’s values).Supreme Court Justice Clarence Thomas warned from personal experience about the harm to minority students: “I watched the operation of such affirmative-action policies when I was in college, and I watched destruction of many kids as a result.”Of course, the justices hearing the Texas case will focus on the harm done to students excluded because they aren’t favored minorities. Whites like Abigail Fisher, but also Asians.Like Harvard and many universities, the University of Texas limits Asian students, even though they have the highest test scores. Asian-American groups label that “racist” and remind the court, “It demeans the dignity and worth of a person to be judged by ancestry instead of his or her own merit and essential qualities.”It’s also unconstitutional. Now’s the time for the justices to say so unambiguously, and put a stop to it.Betsy McCaughey is a senior fellow at the London Center for Policy Research.

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

วันนี้ศาลฎีกาสหรัฐได้ยินความท้าทายตามรัฐธรรมนูญที่จะตั้งค่าทางเชื้อชาติในวิทยาลัยการรับสมัคร การตั้งค่าเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าทำร้ายคนผิวขาวและคนเอเชียหันมาเพื่อให้มีพื้นที่สำหรับชนกลุ่มน้อยที่มีคุณภาพน้อยลง แต่แดกดันการตั้งค่ายังเป็นอันตรายต่อละตินอเมริกาจำนวนมากและแอฟริกันอเมริกัน. - นักเรียนมากที่พวกเขาควรจะช่วยให้ไม่น่าแปลกใจที่มหาวิทยาลัยจะroiled ด้วยความตึงเครียดทางเชื้อชาติ มันเป็นเวลาที่ศาลจะหยุดการตั้งค่าของเชื้อชาติทั้งหมด. อฟิชเชอร์ผู้หญิงผิวขาวที่ฟ้องมหาวิทยาลัยเท็กซัสปฏิเสธของเธอในปี 2008 อ้างว่าขั้นตอนการสมัครของมหาวิทยาลัยได้รับการสนับสนุนฎสมัครน้อยละเมิดของเธอสิทธิที่จะเท่าเทียมกันภายใต้กฎหมาย เช่นเดียวกับโปรแกรมการยืนยันการกระทำทุกโรงเรียนอ้างว่าผู้พิพากษาผู้สมัครแต่ละ "แบบองค์รวม." อย่าซื้อมัน. สำหรับมหาวิทยาลัยเท็กซัสของผู้สมัครเพียงแค่การเกิดสีดำหรือฮิสแปทำให้คุณได้รับคะแนนสำหรับ "ความสำเร็จ" แม้ว่าพ่อแม่ของคุณมีความมั่งคั่ง ธนาคาร การเกิดสีขาวหรือเอเชียทำให้คุณได้รับซิป มันใกล้เคียงที่ฮาร์วาร์ซึ่งถูกฟ้องในกรณีอื่น ในการป้องกัน, ฮาวาร์ดกล่าวว่า "เมื่อมีการเลือกผู้สมัครที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในหมู่วิชาการ" วิทยาลัยต้อง "เสรีภาพและความยืดหยุ่นในการพิจารณาพื้นหลังที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละคน." นั่นคือ doubletalk ชนกลุ่มน้อยจำนวนมากเข้ารับการรักษาให้กับโรงเรียนที่ยอดเยี่ยมในการแข่งขันตามไม่ได้ "ที่มีคุณภาพด้านวิชาการ." การสำรวจของวิทยาลัยการคัดเลือกจากยูซีแอลศาสตราจารย์ริชาร์ดซานเดอร์บันทึกไว้ว่านักเรียนที่ได้รับในการแข่งขันขึ้นอยู่กับการมีแนวโน้มที่จะได้รับเกรดที่ต่ำกว่าและมีโอกาสน้อยที่จะจบการศึกษา ที่วิทยาลัยน้อยกว่าความต้องการของพวกเขาจะมีโอกาสที่ดีกว่าจะประสบความสำเร็จ. พวกเขากำลังอยู่ในหัวของพวกเขามากกว่า. แต่ไม่ได้อยู่ในแคลิฟอร์เนียซึ่งกรรมเชื้อชาติในปี 1996 นักเรียนชนกลุ่มน้อยในขณะนี้มีแนวโน้มมากขึ้นที่จะเข้าร่วมการจัดอันดับที่ต่ำกว่าวิทยาลัยสาธารณะ แต่สองครั้ง เป็นโอกาสที่จะจบการศึกษา. เกล Heriot สมาชิกของคณะกรรมาธิการสหรัฐเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนชี้ไปที่ "การติดตั้งหลักฐานเชิงประจักษ์" ว่านักเรียนยอมรับบนพื้นฐานของการแข่งขันคือ "ทำอันตรายมากกว่าดี." นั่นคือบทเรียนที่เจ็บปวดดูเหมือนจะหายไปกับผู้บริหารในมหาวิทยาลัยที่ยอดเยี่ยม ที่โม้ของชนกลุ่มน้อยที่มีขนาดใหญ่อาชีวศึกษา. การตั้งค่าทางเชื้อชาติในการรับสมัครโรงเรียนกฎหมายนำชนกลุ่มน้อยจำนวนมากในการติดตามความล้มเหลว ที่โรงเรียนกฎหมายที่เลือกร้อยละ 51 ของแอฟริกันอเมริกันนักศึกษาปีแรกยอมรับว่ามีการตั้งค่าที่ผิวมีเกรดในด้านล่างร้อยละ 10 ของชั้นเรียนของตนเมื่อเทียบกับเพียงร้อยละ 5 ของนักเรียนสีขาว. มันเป็นสิ่งหนึ่งที่จะเป็นที่ด้านล่างของชั้น แต่ Heriot อธิบายว่า "มันค่อนข้างอื่นสำหรับนักเรียนอเมริกันพบว่าตัวเองทางด้านล่างของชั้นเรียนและการหาเพื่อนที่ครึ่งหนึ่งของแอฟริกันอเมริกันและคนรู้จักของเขามีมากเกินไป." สโตกส์มันขมขื่นและความรู้สึกของความอยุติธรรมนักเรียนชนกลุ่มน้อยดิ้นรนวิชาการมีแนวโน้มที่จะแยกตัวออกมาจากนักเรียนคนอื่น ๆ และหันไปแสวงหาความรู้ไม่ใช่เชิงวิชาการที่ชอบ - การประท้วงมหาวิทยาลัย ผู้ประท้วงในฤดูใบไม้ร่วงนี้ที่มหาวิทยาลัยมิสซูรี่พรินซ์ตัน, ฮาวาร์ดและเยลมีความต้องการ "พื้นที่ปลอดภัย" สำหรับนักเรียนสีดำเท่านั้น. ในทศวรรษที่ผ่านมาก่อนหน้านี้นักเรียนประท้วงสงครามเวียดนามหรือความไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจ วันนี้พวกเขาเกี่ยวกับการรับรู้สะอื้น slights เชื้อชาติ ลองนึกภาพการเข้ารับการรักษาวิทยาลัยไอวีลีกแล้วบ่นเกี่ยวกับชื่อที่อยู่บนอาคาร - คาลฮูนจอห์นที่มหาวิทยาลัยเยลหรือวูดโรว์วิลสันที่ Princeton (เช่นถ้าทุกคนที่อาศัยอยู่กว่าศตวรรษที่ผ่านมาจะผ่านการชุมนุมโดยค่าของวันนี้). ผู้พิพากษาศาลฎีกาคลาเรนซ์ โทมัสเตือนจากประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับอันตรายต่อนักเรียนชนกลุ่มน้อย: "ฉันเฝ้าดูการทำงานของนโยบายยืนยันการกระทำดังกล่าวเมื่อผมอยู่ในวิทยาลัยและผมเฝ้าดูการทำลายของเด็ก ๆ จำนวนมากเป็นผล." แน่นอนผู้พิพากษาได้ยินกรณีที่เท็กซัส จะมุ่งเน้นการทำอันตรายให้กับนักเรียนที่ได้รับการยกเว้นเพราะพวกเขาไม่ได้รับการสนับสนุนชนกลุ่มน้อย ผิวขาวเหมือนอฟิชเชอร์ แต่ยังเอเชีย. เช่นเดียวกับฮาร์วาร์และมหาวิทยาลัยหลายมหาวิทยาลัยเท็กซัส จำกัด นักเรียนเอเชียถึงแม้ว่าพวกเขามีคะแนนการทดสอบสูงสุด กลุ่มชาวเอเชียติดป้ายว่า "ชนชั้น" และเตือนศาล "มันดูหมิ่นศักดิ์ศรีและคุณค่าของคนที่จะได้รับการตัดสินโดยบรรพบุรุษแทนบุญของเขาหรือเธอเองและที่สำคัญคุณภาพ." นอกจากนี้ยังเป็นรัฐธรรมนูญ ตอนนี้ถึงเวลาที่ผู้พิพากษาที่จะพูดเพื่อให้มั่นและวางหยุดมัน. เบ็ตซี่คอคเป็นเพื่อนร่วมรุ่นที่ศูนย์ลอนดอนเพื่อการวิจัยนโยบาย

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.It's held every province.

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.