There is some empirical evidence th

There is some empirical evidence that Ml can effectively increase insight and
treatment compliance in schizophrenia. In a randomized controlled trial using a
compliance therapy very similar to Ml,47 psychotic in patients showed significant improvements (Kemp et al., 1996). On average the intervention consisted of five sessions, twice a week with individual sessions including discussion of medication's benefits and disadvantages,developing discrepancy between a person's actions and heiiefs and supporting self-efficacy Compliance was measured on a seven-point scale from complete refusal to active participation in treatment.
Insight was rated by an expanded version ofthe Schedule for Assessment of
Insight (David. 1990). Participants of the compliance therapy group were significantly more compliant and showed more insight than the control group. These differences remained significant over 18-month-follow-up (Kemp et al.,1998). In addition, the therapy group had a significantly longer time to readmission.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีหลักฐานเชิงประจักษ์ว่า มล.สามารถได้อย่างมีประสิทธิภาพเพิ่มความเข้าใจ และปฏิบัติตามการรักษาในโรคจิตเภท ในสุ่มควบคุมทดลองใช้ในสอดคล้องบำบัดคล้ายกับ Ml, 47 โรคจิตในผู้ป่วยที่แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงที่สำคัญ (นา et al. 1996) โดยเฉลี่ย 5 ครั้ง สองครั้งต่อสัปดาห์แต่ละครั้งรวมทั้งการสนทนาของประโยชน์และข้อเสีย การพัฒนาความขัดแย้งระหว่างการกระทำของบุคคลและ heiiefs ของยาประกอบด้วยการแทรกแซง และสนับสนุนประสิทธิภาพในตนเองปฏิบัติซึ่งวัดได้ในระดับเจ็ดจุดจากสมบูรณ์ปฏิเสธการมีส่วนร่วมในการรักษาความเข้าใจที่ได้รับคะแนน โดยรุ่นขยายเวลาการประเมินความเข้าใจ (David. 1990) ผู้เข้าร่วมกลุ่มบำบัดปฏิบัติได้อย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นตาม และแสดงให้เห็นความเข้าใจที่มากขึ้นกว่ากลุ่มควบคุม ความแตกต่างเหล่านี้ยังคงสำคัญกว่า 18 เดือนติดตามขึ้น (นา et al. 1998) นอกจากนี้ กลุ่มรักษาได้เป็นเวลานานกว่าการ readmission

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีหลักฐานเชิงประจักษ์ที่ Ml ได้อย่างมีประสิทธิภาพสามารถเพิ่มความเข้าใจและมี
การรักษาโรคจิตเภทในการปฏิบัติตาม ในการทดลองควบคุมแบบสุ่มโดยใช้
การรักษาด้วยการปฏิบัติคล้ายกับ Ml 47 โรคจิตในผู้ป่วยที่มีการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญ (เคมพ์ et al., 1996) โดยเฉลี่ยการแทรกแซงประกอบด้วยห้าครั้งสองครั้งต่อสัปดาห์มีการประชุมของแต่ละบุคคลรวมถึงการอภิปรายของผลประโยชน์ยาและข้อเสียในการพัฒนาความแตกต่างระหว่างการกระทำของบุคคลและ heiiefs และสนับสนุนการปฏิบัติตามการรับรู้ความสามารถตนเองวัดในระดับเจ็ดจุดจากการปฏิเสธที่สมบูรณ์ในการใช้งาน การมีส่วนร่วมในการรักษา.
Insight ได้รับการจัดอันดับโดยรุ่นที่ขยายตัว ofthe กำหนดการประเมิน
Insight (เดวิด. 1990) ผู้เข้าร่วมกิจกรรมของกลุ่มการรักษาด้วยการปฏิบัติตามอย่างมีนัยสำคัญที่สอดคล้องมากขึ้นและแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจมากขึ้นกว่ากลุ่มควบคุม ความแตกต่างเหล่านี้ยังคงอยู่อย่างมีนัยสำคัญในช่วง 18 เดือนติดตาม (เคมพ์ et al., 1998) นอกจากนี้กลุ่มการรักษามีช่วงเวลาที่มีความหมายอีกต่อไปเพื่อกลับมารักษาซ้ำ