“W-well, because the day after tomo

“W-well, because the day after tomorrow is…” Shikamaru looked away. His cheeks were turning a deep crimson.

Kakashi curiously tilted his head at him, waiting for the rest.

“…I have a date.”

“Pfff!” Kakashi snorted in sudden laughter.

Shikamaru glared at him.

“To think that you’d turn down a mission to go on a date is surprising,” Kakashi chuckled, “But sure, you have my permission! Go on your date.”

“Thank you.”

Kakashi leaned back, crossing his arms and closing his eyes. “Spring has come for you, Shikamaru.” He said, nodding repeatedly. “Yup, yup.”

Fine, I gave up on my dream to have an average life.

But for goodness sake, at least let me enjoy this comforting part of my life in peace.

“Then, I’ll be going.” Shikamaru swiftly turned his back to Kakashi, stepping forward to head towards the exit.

“Shikamaru.” Kakashi called out to make him stop. He had stood to get on his feet now. “I feel like if I ask the current you, then you’ll understand more than you did last time. Do you mind if I ask you one more time? What do you think it means to be an adult?”

Shikamaru looked up at the ceiling for a while, gathering his thoughts. An answer appeared in his mind, and he opened his mouth to share it with full honesty.

“Giving up on one thing, and finding something else that’s even better, more valuable…” Shikamaru said. “It’s that kind of feeling, isn’t it? Though I might not understand it all that well.”

“Giving something up, and finding something more valuable, huh?” Kakashi echoed.

“Well, while there are people like Naruto who never give up on their life-goals and always work towards them from their childhood onwards, most guys usually give up on a goal because it turns out it can’t be done.” Shikamaru said. “But they keep living on, and, in the end, they find something that’s even more valuable, and live working towards that goal instead. Or at least, that’s what I think.”

“I see…” Kakashi closed his eyes again, crossing his arms.

“Well then, I’ll be off.” Shikamaru said, turning around and heading out. He was too embarrassed to stay there any longer.

He was just shutting the door behind him, when Kakashi’s cheerful voice rang out one more time.

“I hope you enjoy yourself, Shikamaru.”

Although he knew Kakashi wouldn’t hear him, Shikamaru replied anyway.

“Thank you very much.”

Everyone kept living their lives, and time passed slowly and steadily, like a stream…

He looks a lot like me, doesn’t he?

Our son had only just been born, but he was crying like he’d already seen through everything the world had to offer.

“It’s alright.” I told him. ”One day, you’re going to realise you don’t know everything as well as you think. And when that time comes, you’ll have definitely made comrades who will walk side by side with you.”

The baby couldn’t have understood a word, but he still stared up at me with wide eyes. Those eyes of his looked just like his mother’s, all long slit and almond shaped.

“I really can’t say anything’s troublesome from now on, huh…” I said.

“You can say it a little.” Temari told me. “If it ever looks like you’re getting so bad that you’ll stop functioning, then I’ll intervene and send you flying back to your senses again. So, it’s okay.”

“Aa, you’re right. Then…”

What are we going to name him?

“How troublesome.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ดี W เนื่องจากวันมะรืน... " Shikamaru มองไป แก้มของเขาได้เปลี่ยนความพิการคาคาชิ curiously ยืดหัวของเขาที่เขา รอส่วนเหลือ“… แล้ววัน""Pfff" คาคาชิ snorted ในเสียงหัวเราะทันทีGlared Shikamaru ที่เขา"คิดว่า คุณจะปิดภารกิจไปในวันไม่น่าแปลกใจ คาคาชิเบา ๆ "แต่แน่ใจ ว่า คุณมีสิทธิ์ของฉัน ไปในวันของคุณ""ขอบใจ"คาคาชิเองกลับ ข้ามแขนของเขา และปิดตา "ฤดูใบไม้ผลิมาสำหรับคุณ Shikamaru" เขากล่าวว่า nodding ซ้ำ ๆ "ยุบ ยุบ"ดี ฉันได้บนความฝันของฉันจะมีชีวิตเฉลี่ยแต่สำหรับ sake goodness น้อยผมกับหนึ่งชีวิตของฉันในความสงบนี้พบ"แล้ว ฉันจะเป็นไป" Shikamaru เปิดเขาให้คาคาชิ ก้าวไปข้างหน้าเพื่อมุ่งหน้าสู่ทางออกอย่างรวดเร็ว"Shikamaru" คาคาชิเรียกออกเพื่อให้เขาหยุด เขามีอยู่จะได้รับเท้าของเขาตอนนี้ "ฉันรู้สึกว่าถ้าฉันถามปัจจุบันคุณ แล้วคุณจะเข้าใจมากกว่าคุณไม่ครั้ง ใจถ้าผมถามคุณอีกครั้งหรือไม่ ไงก็ ตามเป็น ผู้ใหญ่"Shikamaru มองขึ้นเพดานในขณะ รวบรวมความคิดของเขา คำตอบปรากฏในจิตใจของเขา และเขาเปิดปากร่วมกับความซื่อสัตย์เต็ม"ก็สิ่งหนึ่ง และการค้นหาสิ่งอื่นที่ยิ่งขึ้น มีคุณค่ามาก..." Shikamaru กล่าว "ก็อย่างว่าความรู้สึก ไม่ได้หรือไม่ แม้ว่า ผมอาจไม่เข้าใจมันทั้งหมดที่ดี""ก็อะไร และการค้นหาสิ่งที่มีคุณค่ามาก ฮะ" คาคาชิได้พูดย้ำ"ดี ในขณะที่มีคนชอบนารูโตะที่ไม่เคยในเป้าหมายชีวิตของตน และมักจะทำงานต่อพวกเขาจากเด็กไป ผู้ชายส่วนใหญ่มักจะ ให้ขึ้นกับเป้าหมายเนื่องจากมันปรากฎว่า มันไม่สามารถทำ" Shikamaru กล่าว "แต่พวกเขาให้อยู่บน และ ในสุด พวกเขาพบสิ่งที่มีคุณค่ามากยิ่งขึ้น และมีชีวิตชีวาทำเป้าหมายนั้นแทน หรือน้อย นั่นคือสิ่งที่คิด""ฉันเห็น..." คาคาชิปิดตาอีก ข้ามแขนของเขา"ดีแล้ว จะออก" Shikamaru กล่าว เปิดรอบ และออก เขาอายเกินไปที่พักอีกต่อไปเขาเพียงถูกปิดประตูหลังเขา เมื่อเสียงร่าเริงของ Kakashi รังออกอีกครั้ง"ฉันหวังว่า คุณสนุกกับตัวเอง Shikamaru"ถึงแม้ว่าเขารู้ว่า คาคาชิจะไม่ได้ยินเขา Shikamaru ตอบกลับ"ขอบคุณมาก"ทุกคนยังคงอาศัยอยู่ชีวิตของพวกเขา และเวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ และอย่างต่อ เนื่อง เช่นกระแส...เขาดูเหมือนมาก ผมไม่เขาหรือไม่มีเพียงการเกิดบุตรของเรา แต่เขาไม่ร้องไห้เหมือนเขาเห็นแล้วผ่านทุกสิ่งที่ โลกมีให้กัน"ได้ครับ" ฉันบอกเขา "วันหนึ่ง คุณกำลังตระหนักถึง คุณไม่รู้ว่าทุกอย่างเป็นคุณคิดว่า และเมื่อเวลานั้นมา คุณจะได้แน่นอนสหายผู้จะเดิน side by side with คุณ"ทารกไม่สามารถเข้าใจคำ แต่เขายังคงจ้องไปค่าที่ฉันกับตามากมาย ตาคู่นั้นของเขาดูเหมือนแม่ของเขา ร่องยาวและอัลมอนด์รูปทั้งหมด"ฉันจริง ๆ ไม่ว่า อะไรจะแก้ปัญหานี้บน ฮะ..." ฉันเคยพูด"คุณสามารถกล่าวเล็กน้อย" Temari บอกฉัน "ถ้าเคยเหมือนคุณได้รับดังนั้นไม่ว่า คุณจะหยุดทำงาน แล้วฉันจะแทรกแซง และส่งเดินทางกลับไปยังท่านอีกครั้ง ดังนั้น ก็ไม่เป็นไร""เอเอ คุณขวา จากนั้น"เรากำลังจะตั้งชื่อเขาอะไร"วิธีแก้ปัญหา"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"W-ดีเพราะวันมะรืนนี้คือ ... " ชิกามารุมองออกไป แก้มของเขาได้เปลี่ยนสีแดงเข้มลึก. Kakashi เอียงอยากรู้อยากเห็นหัวของเขาที่เขารอคอยสำหรับส่วนที่เหลือ. "... ฉันมีวัน." "Pfff!" คาคาชิ snorted ในเสียงหัวเราะอย่างกะทันหัน. ชิกามารุจ้องมาที่เขา. "คิดว่าคุณ ' d เปิดลงภารกิจที่จะไปในวันที่น่าแปลกใจ "คาคาชิหัวเราะ" แต่แน่ใจว่าคุณมีสิทธิ์ของฉัน! ไปในวันของคุณ. " "ขอบคุณ." คาคาชิโน้มตัวกลับข้ามแขนของเขาและปิดตาของเขา "ฤดูใบไม้ผลิที่มีมาให้คุณชิกามารุ." เขากล่าวว่าพยักหน้าซ้ำ ๆ "Yup, yup." ดีผมให้ขึ้นอยู่กับความฝันของผมที่จะมีชีวิตเฉลี่ย. แต่เพื่อเห็นแก่ความดีอย่างน้อยให้ฉันสนุกกับการนี้เป็นส่วนหนึ่งของความสุขสบายในชีวิตของฉันอยู่ในความสงบ. "แล้วฉันจะไป." ชิกามารุ หันกลับมาอย่างรวดเร็วของเขาที่จะ Kakashi ก้าวไปข้างหน้าเพื่อมุ่งหน้าออกจาก. "ชิกามารุ." คาคาชิเรียกว่าออกมาจะทำให้เขาหยุด เขายืนอยู่ที่จะได้รับบนเท้าของเขาในขณะนี้ "ฉันรู้สึกเหมือนฉันถามถ้าปัจจุบันคุณแล้วคุณจะเข้าใจมากกว่าที่คุณทำครั้งสุดท้าย คุณคิดว่าฉันขอให้คุณอีกครั้งหนึ่ง? สิ่งใดที่คุณคิดว่ามันหมายถึงการเป็นผู้ใหญ่? " ชิกามารุมองขึ้นไปที่เพดานในขณะที่การรวบรวมความคิดของเขา คำตอบที่ปรากฏในใจของเขาและเขาเปิดปากของเขาที่จะร่วมกันด้วยความซื่อสัตย์สุจริตอย่างเต็มรูปแบบ. "ให้ขึ้นกับสิ่งหนึ่งและหาสิ่งอื่นที่ดียิ่งขึ้น, มีคุณค่ามากขึ้น ... " ชิกามารุกล่าวว่า "มันเป็นความรู้สึกที่ไม่ได้หรือไม่ แต่ผมอาจจะไม่เข้าใจสิ่งที่ดี. " "การให้บางสิ่งบางอย่างขึ้นและหาสิ่งที่มีคุณค่ามากขึ้นฮะ?" คาคาชิสะท้อน. "ดีในขณะที่มีคนชอบนารูโตะที่ไม่เคยยอมแพ้ต่อชีวิตเป้าหมายของพวกเขาและมักจะทำงานต่อเป็น พวกเขาจากวัยเด็กของพวกเขาเป็นต้นไปผู้ชายส่วนใหญ่มักจะให้ขึ้นไปบนเป้าหมายเพราะมันจะเปิดออกก็ไม่สามารถทำ. "ชิกามารุกล่าวว่า "แต่พวกเขาให้มีชีวิตอยู่บนและในท้ายที่สุดแล้วพวกเขาพบสิ่งที่มีคุณค่ามากขึ้นและอยู่ทำงานต่อเป้าหมายที่แทน หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ผมคิดว่า. " "ผมเห็น ... " คาคาชิปิดตาของเขาอีกครั้งข้ามแขนของเขา. "ถ้าอย่างนั้นฉันจะออก." ชิกามารุกล่าวว่าหันไปรอบ ๆ และมุ่งหน้าออก เขาเป็นอายเกินไปที่จะอยู่ที่นั่นอีกต่อไป. เขาได้รับเพียงแค่ปิดประตูหลังเขาเมื่อเสียงร่าเริงของคาคาชิดังออกมาอีกครั้งหนึ่ง. "ผมหวังว่าคุณจะสนุกกับตัวเองชิกามารุ." แม้ว่าเขาจะรู้ว่าคาคาชิจะไม่ได้ยินเสียงของเขาชิกามารุ ตอบต่อไป. "ขอบคุณ. มาก" ทุกคนเก็บไว้ชีวิตของพวกเขาและเวลาผ่านไปอย่างช้าๆและมั่นคงเช่นเดียวกับกระแส ... เขามองมากเช่นฉันไม่ได้เขา? ลูกชายของเรามีเพียงแค่เกิดมา แต่เขาก็ ร้องไห้เหมือนเขาต้องการเห็นแล้วผ่านทุกอย่างในโลกมีให้. "มันไม่เป็นไร." ผมบอกเขาว่า "วันหนึ่งคุณจะรู้ว่าคุณไม่ได้รู้ทุกอย่างเช่นเดียวกับที่คุณคิด และเมื่อเวลานั้นมาถึงคุณจะได้ทำแน่นอนสหายที่จะเดินเคียงข้างกับคุณ. " เด็กอาจจะไม่ได้เข้าใจคำ แต่เขาก็ยังจ้องมองขึ้นมาที่ผมด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ตาของพวกเขาดูเช่นเดียวกับแม่ของเขาทั้งหมดร่องยาวและอัลมอนด์ที่มีรูปร่าง. "ผมไม่สามารถพูดอะไรลำบากจากนี้เหรอ ... " ผมพูดว่า. "คุณสามารถพูดได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ." Temari บอกฉัน "ถ้ามันเคยดูเหมือนว่าคุณจะได้รับไม่ดีเพื่อที่คุณจะหยุดการทำงานแล้วฉันจะแทรกแซงและส่งบินกลับไปยังความรู้สึกของคุณอีกครั้ง ดังนั้นก็โอเค. " "Aa คุณขวา จากนั้น ... " สิ่งที่เราจะไปตั้งชื่อเขา? "วิธีลำบาก."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" อะ เอ่อ เพราะวันมะรืน . . . . . . . " ชิกามารุมองออกไป แก้มของเขาถูกเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มลึก

คาคาชิซอกแซกเอียงศีรษะของเขาที่เขารอส่วนที่เหลือ

" . . . . . . . ฉันมีเดท . "

" pfff ! " คาคาชิได้กลิ่นในฉับพลันเสียงหัวเราะ

ชิกามารุจ้องมองเขา

" ว่าคุณจะปฏิเสธภารกิจไปเดทที่น่าประหลาดใจ " คาคาชิหัวเราะ " แต่แน่นอนคุณต้องได้รับอนุญาต ไปเดท "

" ขอบคุณ "

คาคาชิกลับโน้มข้ามแขนของเขาและปิดดวงตาของเขา " ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้วสำหรับคุณ ชิกามารุ " เขาพูด พยักหน้าไปเรื่อยๆ " ใช่ ใช่ "

ไม่เป็นไร ฉันให้ขึ้นบนความฝันของฉันที่จะมีชีวิตเฉลี่ย

แต่เพื่อเห็นแก่ความดี อย่างน้อยให้ฉันเพลิดเพลินกับส่วนนี้ของชีวิตฉันในความสงบสบายใจ

" แล้วฉันก็จะไป" ชิกามารุรีบหันหลังให้คาคาชิก้าวไปข้างหน้าเพื่อมุ่งหน้าออก

" ชิกามารุ " คาคาชิเรียกให้เขาหยุด เขายืนอยู่ที่จะได้รับบนเท้าของเขา " ผมรู้สึกว่าถ้าผมถามปัจจุบันคุณ แล้วคุณจะเข้าใจมากกว่าคราวก่อน คุณจะรังเกียจไหมถ้าผมจะถามคุณอีกครั้ง แล้วคุณคิดว่ามันหมายถึงเป็นผู้ใหญ่ ? "

ชิกามารุมองเพดานสักพักรวบรวมความคิดของเขา คำตอบที่ปรากฏอยู่ในจิตใจของเขา และเขาเปิดปากของเขาที่จะแบ่งปันมันกับเต็มไปด้วยความซื่อสัตย์

" ยอมแพ้กับสิ่งหนึ่ง และหาอย่างอื่นที่ดีกว่านี้ มีคุณค่ามากกว่า . . . . . . . " ชิกามารุพูด " มันรู้สึกแบบนั้นใช่ไหม ถึงแม้ว่าผมจะไม่เข้าใจมันเลย "

" ให้ใครและหาสิ่งที่มีคุณค่ามากกว่า ใช่มั้ย ? " คาคาชิสะท้อน

" เอ่อ ในขณะที่มีคนชอบนารูโตะ ผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อเป้าหมายชีวิตของตนเอง และทำงานกับพวกเขาจากวัยเด็กของพวกเขาต่อไป ผู้ชายส่วนใหญ่มักจะให้ขึ้นบนเป้าหมาย เพราะปรากฏว่าทำไม่ได้ " ชิกามารุพูด " แต่พวกเขาก็ใช้ชีวิตต่อไป และในที่สุด พวกเขาก็พบบางสิ่งที่แม้มีค่ามากขึ้นและใช้ชีวิตทำงานไปสู่เป้าหมายแทน หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ฉันคิดว่า . "

" ผมเห็น . . . . . . . " คาคาชิถูกปิดตาของเขาอีกครั้ง ข้ามแขนของเขา . . . . . .

" งั้นฉันไปก่อนนะ " ชิกามารุพูด และหันไปรอบ ๆและมุ่งหน้าออกไป เขาอายเกินไปที่จะอยู่อีกต่อไป

เขาก็ปิดประตูตามหลังเขา เมื่อคาคาชิเป็นเสียงที่สดใสดังออกมาอีก

" ฉันหวังว่าคุณจะสนุกกับตัวเองชิกามารุ "

ถึงแม้เขาจะรู้จักคาคาชิคงไม่ฟังเขา ชิกามารุตอบอยู่ดี

" ขอบคุณมากค่ะ "

ทุกคนรักษาชีวิตของพวกเขา และเวลาผ่านไปอย่างช้า ๆและมั่นคง เหมือนกระแส . . . . . . .

เค้าเหมือนผมใช่ไหม

ลูกเพิ่งเกิดมา แต่เขาก็ร้องไห้ เหมือนเขาจะเห็นแล้วผ่านทุกอย่างที่โลกมีให้

" ไม่เป็นไร " ฉันบอกเขา " วันหนึ่งคุณจะพบว่าคุณไม่ได้รู้ทุกสิ่งอย่างที่คุณคิด และเมื่อเวลานั้นมาถึง คุณจะต้องทำให้สหายผู้ที่จะเดินเคียงข้างคุณ "

เด็กไม่เข้าใจสักคำ แต่เขายังคงจ้องที่ฉันลืมตากว้างๆ ดวงตาของเขาเหมือนแม่ของเขา ทั้งหมดยาวกรีดและอัลมอนด์ที่มีรูปร่าง .

" ผมพูดอะไรไม่ได้จริงๆเป็นปัญหาในตอนนี้ ฮือ . . . . . . . " ผมพูด

" คุณสามารถพูดได้ว่ามันเป็นเล็ก ๆน้อย ๆ " เทมาริบอก " ถ้ามันเคยดูเหมือนว่าคุณกำลังแย่ คุณจะหยุดทำงาน แล้วผมจะเข้าไปแทรกแซงและส่งเธอบินกลับมามีสติอีกครั้ง ดังนั้น ไม่เป็นไรหรอกนะ "

" เอ่อ คุณพูดถูก แล้ว . . . . . . . "

แล้วเราจะชื่อเขา

" ลำบาก "