In 1995, Thailand pledged to empowe

In 1995, Thailand pledged to empower women and make gender equality a reality at the UN's historic conference on women in Beijing. But how are Thai women faring now? What has improved? And what obstacles remain?
Over the past two weeks, three women's rights advocates have asked me exactly those questions. They were all in the process of putting together progress reports reviewing the situation in Thailand, because next year marks the 20th anniversary of the Beijing Declaration and Platform of Action.
How time flies! I still remember the great excitement the Beijing conference generated here and around the world. Now, I wonder if people here — outside the UN circles and its partners — even still care at all. Is the general lack of interest a sign of success? After all, Thai women have made remarkable achievements in most sectors. Why bother changing when you're already there?
Or is the lack of interest just that — no interest. Not simply because society still looks warily on equal rights for women, but also because women's rights groups have lost steam. Or is it the combination of both? Their questions have forced me to think of where we are today. Here's my two satangs.

The 1974 charter, which institutionalised gender equality, opened the floodgates for female bureaucrats to enter top decision-making positions. They may make up less than 15% of such roles, but it's better than before. It's even more advanced in the private sector where 30-40% of top executives are women. The country also had an elected female prime minister, although the current administration wants to erase that from collective memory.
Laws which many thought impossible have become a reality. For example, women can now use their maiden name after marriage. This gives women the legal right to keep their identity and continue their family line — once just a privilege of men that enshrined their superiority. Marital rape, formerly allowed, is now a crime.
On educational opportunity, girls do better in university enrolment, although fewer reach top executive jobs due to the stubborn glass ceiling. Job segregation according to gender roles remains. Obstacles exist. Still, we cannot deny the progress made.
Poor girls getting forced into the flesh trade used to be a big problem. Now, free and extended primary education keeps young girls in schools. Yet prostitution persists. Migrant girls are trafficked to replace local girls to answer existing demands.
Meanwhile, school girls face new problems. Teenage pregnancy here is among the highest in the world. Girls' HIV infection rates are rising. Death from abortion complications remain high when society insists on morality and says no to safe and legal abortion.
Old patriarchal values refuse to fade away. But it's not the only reason why progress is hitting a dead-end. The stark disparity between the haves and have-nots is probably the bigger reason.
If behind every man's success is his wife who raises the kids, cooks the food, and does household chores, then behind a woman's success is her maid.
Men's traditional superiority and privileges are not questioned because traditional values and division of labour in the family unit remain intact. Before, poor rural women provided domestic help. Now migrant women do the job. The wife is happy and patriarchy lives on. So does the feudal culture which refuses domestic workers legal labour rights.
If society becomes egalitarian, domestic help will become so expensive that the wife will have to force her man to help with child-rearing and household chores. Men will have to change. Further change will come with this fundamental value shift, I believe.
We need active advocacy to help push for change. Unfortunately, that's not what I see now. Pioneering feminists are getting old and exhausted. There's no new blood to reinvigorate the movement. Meanwhile, women's groups are severely weakened and divided by colour-coded politics. It was why many "feminists" kept mum when Yingluck Shinawatra faced sexist attacks. r why they don't see how the coup and the rise of militarism is a direct attack on women's freedoms and rights.
We have come a long way. But we shouldn't forget that change in the past two decades occurred within an open environment, politically and economically. With our education system that favours only the rich and aggravates disparity and with our society turning to militarism and conservatism, change for gender equality — for now, sadly — will have to

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน 1995 ไทยบริจาคให้อำนาจผู้หญิง และทำให้เป็นจริงเท่าเทียมทางเพศที่ประชุมของสหประชาชาติประวัติศาสตร์หญิงในปักกิ่ง แต่ว่ามีผู้หญิงไทย faring ขณะนี้ ที่ได้ปรับปรุงหรือไม่ และยังคงมีอุปสรรคใดหรือไม่ กว่าสองสัปดาห์ผ่านมา สนับสนุนสิทธิสตรีสามได้ถามผมว่าคำถามเหล่านั้น พวกเขาทั้งหมดกำลังวางร่วมกันทบทวนสถานการณ์ในประเทศไทย รายงานความก้าวหน้าเนื่องจากปีหน้าเครื่องครบรอบ 20 ปีของปฏิญญาปักกิ่งและแพลตฟอร์มการกระทำ ว่าเวลาบิน ผมยังจำได้ว่า ตื่นเต้นดีประชุมปักกิ่งสร้างขึ้นที่นี่ และ ทั่วโลก ตอนนี้ ฉันสงสัยว่า คนที่นี่ — นอกวง UN และคู่ — แม้ยังคงดูแลทั้งหมด คือทั่วไปไม่สนใจ ความสำเร็จ หลังจากที่ทุก หญิงไทยได้ทำความสำเร็จที่โดดเด่นในภาคส่วนใหญ่ เหตุรำคาญการเปลี่ยนแปลงเมื่อคุณได้มี หรือว่าไม่น่าสนใจเพียง — ไม่ ไม่เพียง เพราะสังคมยังหา warily สิทธิเท่าผู้หญิง แต่เนื่องจากกลุ่มสิทธิสตรีได้สูญเสียไอน้ำ หรือเป็นการรวมกันของทั้งสอง คำถามของเขาได้บังคับให้ผมคิดว่า ของที่เรามีวันนี้ Satangs ที่สองของฉันได้ กฎบัตร 1974 ที่ผสมเท่าเทียมทางเพศ เปิด floodgates สำหรับ bureaucrats หญิงใส่ในตำแหน่งที่ตัดสินใจ พวกเขาอาจทำให้ค่าน้อยกว่า 15% ของบทบาทดังกล่าว แต่ก็ดีกว่าก่อน มันจะยิ่งสูงในภาคเอกชนที่ 30-40% ของผู้บริหารระดับสูงเป็นผู้หญิง ประเทศยังมีการรับการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีหญิง ถึงแม้ว่าการจัดการปัจจุบันอยากลบที่จากหน่วยความจำรวม กฎหมายซึ่งหลายคนคิดว่า เป็นไปไม่ได้กลายเป็น ความจริง ตัวอย่าง ผู้หญิงสามารถนำชื่อของหญิงสาวหลังจากแต่งงาน ซึ่งทำให้ผู้หญิงถูกกฎหมายเพื่อเก็บตัว และต่อบรรทัดตระกูลของพวกเขา — ครั้งเพียงสิทธิ์คนที่ประดิษฐานเหนือกว่าตน สมรสข่มขืน เดิม ได้ ตอนนี้เป็นอาชญากรรม ในโอกาสทางการศึกษา หญิงทำดีในมหาวิทยาลัยเล่าเรียน แม้ว่าน้อยถึงงานด้านบริหารเนื่องจากเพดานปากแข็งแก้ว การแบ่งแยกงานตามบทบาทเพศยังคงอยู่ อุปสรรคมีอยู่ ยัง เราไม่สามารถปฏิเสธการคืบหน้า หญิงยากจนการบังคับเป็นการค้าเนื้อใช้เป็นปัญหาใหญ่ ตอนนี้ ฟรี และขยายการศึกษาขั้นพื้นฐานช่วยให้หนุ่มสาวในโรงเรียน ยัง ค้าประเวณียังคงอยู่ มีค้าหญิงข้ามชาติแทนสาวเพื่อตอบความต้องการที่มีอยู่ ในขณะเดียวกัน เด็กนักเรียนเผชิญกับปัญหาใหม่ ตั้งครรภ์วัยรุ่นที่นี่อยู่ในที่สุดในโลก ราคาติดเชื้อเอชไอวีของหญิงเพิ่มขึ้น เสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนของการทำแท้งยังคงสูงเมื่อสังคมรมย์ในศีลธรรม และกล่าวว่า ไม่มีการทำแท้งที่ปลอดภัย และกฎหมาย ค่าเก่า patriarchal ไม่เลือน แต่ไม่ใช่เหตุผลเดียวทำไมกำลังจะตีแบบ dead-end Disparity สิ้นเชิงระหว่าง haves have-nots อาจเป็นเหตุผลใหญ่ เบื้องหลังทุกคนสำเร็จเป็นภรรยาที่ระดมเด็ก พ่อครัวอาหาร และทำงานบ้าน ถ้าอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของผู้หญิงคือแม่ของเธอ ผู้ชายเหนือกว่าแบบดั้งเดิมและสิทธิ์การใช้งานจะไม่ไต่สวน เพราะค่าดั้งเดิมและฝ่ายแรงงานในหน่วยครอบครัวยังคงอยู่เหมือนเดิม ก่อน สตรีชนบทยากจนให้ความช่วยเหลือภายในประเทศ ตอนนี้ผู้หญิงแรงทำงาน ภรรยามีความสุข และ patriarchy อยู่ ดังนั้น ไม่มีวัฒนธรรมศักดินาที่ปฏิเสธสิทธิตามกฎหมายแรงงานแรงงานในประเทศ ถ้าสังคม egalitarian วิธีใช้ภายในประเทศจะคุ้มว่า ภรรยาจะต้องบังคับให้คนไปช่วยงาน แม่เด็ก และบ้านของเธอ ผู้ชายจะมีการเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมจะมาพร้อมกับกะนี้มูลค่าพื้นฐาน ผมเชื่อว่า เราต้องใช้งานหลุยเพื่อช่วยผลักดันการเปลี่ยนแปลง อับ นั่นคือไม่ว่าเห็นตอนนี้ Feminists บุกเบิกได้รับเก่า และเหนื่อย ไม่เลือดใหม่ด้วยการเคลื่อนไหวได้ ในขณะเดียวกัน กลุ่มสตรีอย่างรุนแรงลดลง และแบ่งตามรหัสสีการเมือง ทำไมหลาย "feminists" เก็บ mum เมื่อ Yingluck ชินวัตรประสบ sexist โจมตีได้ r ทำไมพวกเขาไม่เห็นวิธีทำรัฐประหารและการเพิ่มขึ้นของทหารถูกโจมตีโดยตรงในเสรีภาพและสิทธิสตรี เรามีวิธีมานาน แต่เราไม่ควรลืมเปลี่ยนผ่านมาสองทศวรรษที่ผ่านมาเกิดขึ้นภายในสภาพแวดล้อมเปิด ทางการเมือง และทางเศรษฐกิจ ระบบการศึกษาของเราที่ favours เฉพาะคนรวย และ aggravates disparity และสังคมที่เปลี่ยนไปทหารและอนุรักษนิยม เปลี่ยนที่เท่าเทียมทางเพศซึ่งในขณะนี้ เศร้า — จะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปี 1995 ประเทศไทยให้คำมั่นที่จะช่วยให้ผู้หญิงและให้ความเสมอภาคทางเพศความเป็นจริงในการประชุมประวัติศาสตร์ของสหประชาชาติเกี่ยวกับผู้หญิงในกรุงปักกิ่ง แต่วิธีการที่ผู้หญิงไทย faring ตอนนี้หรือไม่ สิ่งที่ได้รับการปรับปรุง? และสิ่งที่ยังคงเป็นอุปสรรค?
ที่ผ่านมาสองสัปดาห์ที่สามสนับสนุนสิทธิสตรีได้ถามฉันว่าคำถามเหล่านั้น พวกเขาทั้งหมดในกระบวนการของการวางกันรายงานความคืบหน้าการตรวจสอบสถานการณ์ในประเทศไทยเพราะปีหน้าเป็นปีครบรอบ 20 ปีของปฏิญญาปักกิ่งและแพลทฟอร์มของการดำเนินการ.
ใช้เวลาบิน! ผมยังจำความตื่นเต้นที่ดีในการประชุมที่กรุงปักกิ่งสร้างขึ้นที่นี่และทั่วโลก ตอนนี้ผมสงสัยว่าคนที่นี่ - นอกวงการสหประชาชาติและคู่ค้า - แม้ยังคงดูแลได้ทั้งหมด คือการขาดทั่วไปของดอกเบี้ยสัญลักษณ์ของความสำเร็จหรือไม่? หลังจากที่ทุกผู้หญิงไทยได้ทำผลงานโดดเด่นที่สุดในภาค ทำไมรำคาญเปลี่ยนแปลงเมื่อคุณอยู่ที่นั่น?
หรือคือการขาดความสนใจเพียงแค่นั้น - ไม่มีผลประโยชน์ ไม่เพียงเพราะสังคมยังคงมีลักษณะอย่างระมัดระวังเกี่ยวกับสิทธิที่เท่าเทียมกันสำหรับผู้หญิง แต่ยังเป็นเพราะกลุ่มสิทธิสตรีได้หายไปอบไอน้ำ หรือมันคือการรวมกันของทั้งสอง? คำถามของพวกเขาได้บังคับให้ฉันคิดว่าการที่เรามีวันนี้ นี่คือสองสตางค์ของฉัน. 1974 กฎบัตรซึ่งสถาบันความเสมอภาคทางเพศเปิดประตูระบายน้ำสำหรับข้าราชการหญิงที่จะเข้าสู่การตัดสินใจบนตำแหน่ง พวกเขาอาจจะทำขึ้นน้อยกว่า 15% ของบทบาทดังกล่าว แต่จะดีกว่าก่อนที่จะ ก็จะยิ่งสูงขึ้นในภาคเอกชนที่ 30-40% ของผู้บริหารระดับสูงเป็นผู้หญิง ในต่างประเทศก็มีการเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีหญิงแม้ว่าการบริหารในปัจจุบันต้องการที่จะลบจากความทรงจำ. กฎหมายซึ่งหลายคนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ได้กลายเป็นความจริง ตัวอย่างเช่นผู้หญิงสามารถใช้นามสกุลเดิมของพวกเขาหลังจากการแต่งงาน นี้จะช่วยให้ผู้หญิงมีสิทธิตามกฎหมายที่จะรักษาเอกลักษณ์ของพวกเขาและดำเนินการต่อสายในครอบครัวของพวกเขา - ครั้งเดียวเพียงสิทธิของคนที่ประดิษฐานอยู่เหนือกว่าพวกเขา ข่มขืนสมรสได้รับอนุญาตก่อนคือตอนนี้ความผิดทางอาญา. ในโอกาสทางการศึกษา, หญิงทำดีในการลงทะเบียนเรียนมหาวิทยาลัย แต่น้อยลงถึงงานผู้บริหารระดับสูงจากเพดานแก้วปากแข็ง แยกงานตามบทบาททางเพศยังคงอยู่ อุปสรรคที่มีอยู่ แต่ถึงกระนั้นเราไม่สามารถปฏิเสธความคืบหน้า. สาวที่น่าสงสารได้รับการบังคับให้เข้าสู่การค้าเนื้อหนังที่ใช้จะเป็นปัญหาใหญ่ ตอนนี้ศึกษาระดับประถมศึกษาและขยายช่วยให้หญิงสาวในโรงเรียน แต่ยังคงมีการค้าประเวณี สาวต่างชาติมีผู้เข้าชมที่จะมาแทนที่สาวท้องถิ่นที่จะตอบสนองความต้องการที่มีอยู่. ในขณะที่โรงเรียนหญิงต้องเผชิญกับปัญหาใหม่ การตั้งครรภ์วัยรุ่นที่นี่เป็นหนึ่งในที่สูงที่สุดในโลก Girls 'อัตราการติดเชื้อเอชไอวีที่เพิ่มขึ้น การเสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนทำแท้งยังคงสูงเมื่อสังคมยืนยันในศีลธรรมและบอกว่าไม่มีการทำแท้งปลอดภัยและถูกกฎหมาย. ค่าปรมาจารย์เก่าปฏิเสธที่จะจางหายไป แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลเดียวที่ว่าทำไมความคืบหน้าจะตีตายสิ้น ความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงระหว่างคนรวยและมี nots น่าจะเป็นเหตุผลที่ใหญ่กว่า. ถ้าอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของทุกคนก็เป็นภรรยาของเขาที่ยกเด็ก, พ่อครัวอาหารและไม่ทำงานบ้านแล้วอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของผู้หญิงคนหนึ่งเป็นสาวใช้ของเธอ. เหนือกว่าแบบดั้งเดิมชาย และสิทธิพิเศษที่ไม่ได้ถามเพราะค่าแบบดั้งเดิมและการแบ่งงานในครอบครัวยังคงเหมือนเดิม ก่อนที่ผู้หญิงคนยากจนในชนบทให้ความช่วยเหลือประเทศ ตอนนี้แรงงานข้ามชาติหญิงทำงาน ภรรยามีความสุขและยูโรเปียนอาศัยอยู่บน ดังนั้นวัฒนธรรมศักดินาซึ่งปฏิเสธที่แรงงานสิทธิแรงงานตามกฎหมาย. หากสังคมจะกลายเป็นคุ้มช่วยเหลือในประเทศจะกลายเป็นราคาแพงที่ภรรยาจะต้องบังคับให้คนของเธอจะช่วยให้มีการเลี้ยงลูกและทำงานบ้าน ผู้ชายจะมีการเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงต่อไปจะมาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงมูลค่าพื้นฐานนี้ผมเชื่อว่า. เราจำเป็นต้องมีการสนับสนุนการใช้งานที่จะช่วยผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลง แต่น่าเสียดายที่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมเห็นในขณะนี้ สตรีผู้บุกเบิกที่ได้รับความเก่าและเหนื่อย ไม่มีเลือดใหม่ที่จะประคองการเคลื่อนไหวของ ในขณะที่กลุ่มผู้หญิงจะลดลงอย่างรุนแรงและหารด้วยการเมืองสี มันเป็นเหตุผลที่หลาย "สตรี" แม่เก็บไว้เมื่อยิ่งลักษณ์ชินวัตรต้องเผชิญกับการโจมตีผู้หญิง อาร์ว่าทำไมพวกเขาไม่เห็นว่าการทำรัฐประหารและการเพิ่มขึ้นของทหารคือการโจมตีโดยตรงต่อเสรีภาพของผู้หญิงและสิทธิ. เราได้มาเป็นทางยาว แต่เราไม่ควรลืมว่าการเปลี่ยนแปลงในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาเกิดขึ้นภายในสภาพแวดล้อมที่เปิดทางการเมืองและเศรษฐกิจ ด้วยระบบการศึกษาของเราที่โปรดปรานเท่านั้นที่หลากหลายและแตกต่างกันและ aggravates กับสังคมของเราหันไปทางทหารและอนุรักษ์การเปลี่ยนแปลงเพื่อความเท่าเทียมกันทางเพศ - สำหรับตอนนี้เศร้า - จะต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในปี 1995 ประเทศไทยให้คำมั่นสัญญาที่จะช่วยให้ผู้หญิงและให้ความเสมอภาคทางเพศ ความเป็นจริงที่เป็นประวัติศาสตร์ของสหประชาชาติ ในการประชุมผู้หญิงในปักกิ่ง แต่ทำไมผู้หญิงไทยสวยแล้วเหรอ เกิดอะไรขึ้น ? และสิ่งที่อุปสรรคที่ยังเหลืออยู่
ที่ผ่านมาสองสัปดาห์ที่ผ่านมา , ผู้หญิงสามสิทธิทนายความถามฉันว่าคำถามเหล่านั้นพวกเขาอยู่ในกระบวนการของการวางกันรายงานความคืบหน้าการทบทวนสถานการณ์ในประเทศไทย เพราะปีหน้าครบรอบ 20 ปีของปฏิญญาปักกิ่งและแพลตฟอร์มของการกระทำ
เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ ฉันยังคงจำได้ดี ความตื่นเต้น การประชุมกรุงปักกิ่งสร้างที่นี่และทั่วโลก ตอนนี้ฉันสงสัยว่าผู้คนที่นี่ - ด้านนอกของสหประชาชาติวงกลมและพันธมิตรของมันยังสนใจเลย คือการขาดทั่วไปของดอกเบี้ยเป็นสัญลักษณ์ของความสำเร็จ หลังจากนั้น สาวไทยทำผลงานโดดเด่นในภาคมากที่สุด ทำไมต้องเปลี่ยนเมื่อคุณอยู่ที่นั่น ?
หรือขาดความสนใจแค่ว่า ไม่น่าสนใจ ไม่เพียงเพราะสังคมยังดูอย่างระมัดระวังในสิทธิที่เท่าเทียมกันสำหรับผู้หญิงแต่ยังเพราะกลุ่มสิทธิสตรีได้สูญเสียไอน้ำ หรือมันคือการรวมกันของทั้งสอง คำถามของพวกเขาบังคับให้ข้าต้องคิดว่าของที่เรามีวันนี้ นี่สองสตางค์ .

1974 กฎบัตรซึ่ง institutionalized ความเสมอภาคทางเพศ เปิด floodgates สำหรับหญิงข้าราชการระบุตำแหน่งการตัดสินใจด้านบน พวกเขาอาจจะสร้างน้อยกว่า 15% ของบทบาทดังกล่าว แต่มันก็ดีกว่ามันยิ่งขั้นสูงในภาคเอกชนที่ 30-40% ของผู้บริหารหญิง ประเทศมีการเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีหญิง แต่การบริหารงานในปัจจุบันต้องการที่จะลบมันออกไปจากความทรงจำร่วมกัน
กฎหมายซึ่งคิดว่าหลายเป็นไปไม่ได้กลายเป็นจริง ตัวอย่างเช่น ผู้หญิงสามารถใช้นามสกุลเดิมหลังการแต่งงานนี้จะช่วยให้ผู้หญิงมีสิทธิที่จะรักษาเอกลักษณ์ของตน และยังครอบครัวของพวกเขาบรรทัด - ครั้งเดียวเท่านั้น สิทธิ์ของมนุษย์ประดิษฐานเหนือกว่าพวกเขา ข่มขืน สมรส ก่อนได้รับอนุญาต เป็นอาชญากรรม
ในโอกาสทางการศึกษาหญิงดีขึ้นในลงทะเบียนเรียนมหาวิทยาลัย แต่น้อยกว่าถึงผู้บริหารสูงสุดงานเนื่องจากเพดานแก้วดื้อ การแบ่งแยกงานตามบทบาททางเพศที่ยังคงอยู่อุปสรรคที่มีอยู่ แต่เราก็ไม่อาจปฏิเสธความก้าวหน้า .
ผู้หญิงน่าสงสารโดนบังคับให้ค้าเนื้อ ที่เคยเป็นปัญหาใหญ่ ตอนนี้ฟรีและขยายการศึกษาระดับประถมศึกษาให้สาวๆในโรงเรียน แต่โสเภณียังคงอยู่ หญิงข้ามชาติจะค้าเพื่อแทนที่สาวท้องถิ่น เพื่อตอบโจทย์ความต้องการที่มีอยู่
ส่วนนักเรียนหญิงต้องเผชิญกับปัญหาใหม่วัยรุ่นตั้งครรภ์นี้เป็นหนึ่งในที่สูงที่สุดในโลก ผู้หญิงอัตราการติดเชื้อเอชไอวีเพิ่มขึ้น เสียชีวิตจากโรคแทรกซ้อนการทำแท้งยังคงสูงเมื่อสังคม ยืนยันในคุณธรรมและกล่าวว่าไม่มีความปลอดภัยและกฎหมายการทำแท้ง
ค่านิยมโบราณเก่าปฏิเสธที่จะจางหายไป แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลเดียวที่ทำไมความคืบหน้าจะชนทางตันความแตกต่างสิ้นเชิงระหว่างคนรวย และมี nots อาจเป็นเหตุผลใหญ่
ถ้าที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของทุกๆคนเป็นภรรยาของเขาที่ทำให้เด็กๆ ปรุงอาหาร และทำงานบ้าน แล้วเบื้องหลังความสำเร็จของผู้หญิงเป็นแม่บ้านของเธอ
ผู้ชายเหนือกว่าแบบดั้งเดิมและสิทธิประโยชน์จะไม่สอบสวน เพราะค่านิยมแบบดั้งเดิมและการแบ่งแรงงานในครอบครัวยังคงเหมือนเดิม ก่อนหน้านี้ผู้หญิงในชนบทยากจนให้ช่วยในประเทศ ตอนนี้ ผู้หญิงต่างด้าวทำ ภรรยามีความสุขและเป็นใหญ่อยู่ แล้ววัฒนธรรมศักดินาที่ปฏิเสธสิทธิแรงงานตามกฎหมายแรงงานภายในประเทศ
ถ้าสังคมกลายเป็นผู้คุ้ม ช่วยประเทศจะกลายเป็นดังนั้นแพงว่าภรรยาจะต้องบังคับเธอให้ช่วยเลี้ยงลูกและงานบ้าน มนุษย์จะต้องเปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมจะมาด้วยมูลค่าพื้นฐานเปลี่ยน ฉันเชื่อ
เราต้องการสนับสนุนงานเพื่อช่วยผลักดันการเปลี่ยนแปลง โชคร้าย นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมเห็นตอนนี้ ผู้บุกเบิกอนุรักษ์ได้รับเก่าและเหนื่อย ไม่มีเลือดใหม่เพื่อประคองการเคลื่อนไหว ขณะเดียวกัน กลุ่มผู้หญิงจะลดลงอย่างรุนแรง และแบ่งโดยการเมือง รหัสสีมันคือเหตุผลที่หลาย " อนุรักษ์ " ปิดปากเมื่อ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต้องเผชิญกับการโจมตีกีดกันทางเพศ R ทำไมพวกเขาไม่เห็นว่ารัฐประหารและการเพิ่มขึ้นของทหารคือการโจมตีโดยตรงของผู้หญิงในเสรีภาพและสิทธิ
เราเดินทางมาไกล แต่เราไม่ควรลืมว่าเปลี่ยนในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา เกิดขึ้นภายในสภาพแวดล้อมที่เปิดในทางการเมืองและทางเศรษฐกิจด้วยระบบการศึกษาของเราที่โปรดปรานเฉพาะคนรวยและ aggravates และสังคมเปลี่ยนความต่างของเราเข้มแข็งและอนุรักษ์นิยม เปลี่ยนเพื่อความเสมอภาคทางเพศ -- สำหรับตอนนี้ เศร้า จะต้อง