Gill & John's StoryGill & John have

Gill & John's Story

Gill & John have a great story to tell about their time at Soi Dog. A recent article in Think Design magazine is an inspiring read.

Phuket’s Soi Dog Foundation – Saving Animals in Need and Inspiring Us All

Words by Micheal Earle

I had a certain apprehension about my planned meeting with John Dalley of the Soi Dog Foundation. My apprehension came from my fear of seeing suffering and mistreated animals and understanding what humanity can do to help these beautiful and well meaning creatures. It was the same unease in the stomach I feel when visiting an intensive care unit in a hospital or a terminally ill ward. In my head, I know well that this feeling is wrong and visiting is positive but a sense of “not knowing is better” pervades my instinct sometimes.

It was a hot day and when I arrived, the complex was a buzz of activity as I am sure it always is. There were volunteers walking dogs, veterinarians at work with treatments and administrative staff hustling around. A group of children had also arrived to learn more about the Foundation and how to treat animals correctly. My sense of impending doom vanished immediately as I was drawn into the scene….the beautiful dogs barking happily.

Several years ago, I adopted two dogs from a dog pound in another country. The scene was not pleasant, it felt as though I was walking through death row, selecting which dog would live and which would not. The dogs were in small cages, penned in and desperate for release. The sadness of that day is still with me. Spending time at Soi Dog is the complete opposite experience, both inspiring and smile inducing. The dogs are happy, well cared for and are housed in large pens where they can run and play, in addition to their time outside with the volunteer walkers. The compound is very well thought out, separated into areas depending on the health of the dogs and their size, in some cases.

John and Gill Dalley moved from England to Phuket in 2003, after having visited many times before on vacation. The Dalleys had married in Phuket and decided to come back permanently to retire. Little did they know that instead of a leisurely retirement, they would work harder with Soi Dog than they ever had in England. What they found in Phuket after getting settled was a massive stray dog problem that was growing rapidly due to the growth of Phuket as a tourist destination and a place where Thais from all over Thailand came to find work. The Dalleys knew they had to try to help somehow.

When asked why they chose Phuket initially, John replied, “The climate, the people and of course the animals!” They were determined to do something to help “rather than just spend our time lying around doing nothing.” When they looked closer at the situation around Phuket, they saw many street dogs, sick, suffering and needing help. Being a nation of Buddhists, euthanasia was unacceptable. However, it was acceptable to put unwanted puppies and kittens on the streets because nature would take its course. About the same time the Dalleys arrived, a woman named Margot Homburg Park also moved there. Park was the original founder of the Soi Dog Foundation in 2002. (Soi is the Thai word for street). Using her own funds, Park began sterilising the stray dogs in her neighbourhood, first in the capitol city of Bangkok and then in her new home of Phuket. The Dalleys and Park worked together to create spay/neuter clinics around the island. Slowly the organisation grew. The Soi Dog Foundation (SDF) was on its way to becoming a driving force in helping the street dogs of Phuket have better lives.

In September of 2004, Gill Dalley was attempting to bring a tranquillized stray into the clinic for treatment. They had tranquillized the dog and it had escaped into a flooded buffalo field. She knew she could not leave the dog there and waded through the water to save it. Shortly afterward, Gill became ill and her legs began to ache and turn a bluish-gray. She had developed septicemia, infected by an unknown organism in the flooded field she had carried the dog through. Doctors treating her realised the only way to save her life was to amputate both her legs below the knee.

A few months later in December, the devastating Indian Ocean tsunami ripped through the island, destroying everything within the waves’ reach. One of the organisation’s most impassioned volunteers, Leone Cosens, was killed in the disaster. However, what seemed hopeless actually helped the SDF become even stronger. The months following the tsunami saw the arrival of volunteer veterinarians from around the world. Because of the SDF’s strong community presence, these organisations were able to get to work quickly and efficiently. It led to an award by the Humane Society International and another organisation, the World Society for the Protection of Animals (WSPA), thought so highly of the SDF that they agreed to finance the sterilisation programme for the next two years. During this entire ordeal, Gill Dalley worked from a wheel chair as she recovered from her double amputation surgery. She didn’t let the loss of her legs stop her from helping Phuket’s animals. Using prosthetics, she now walks and trains the dogs at the Foundation’s shelter. Although sterilisation has always been the main focus, Soi Dog recently built a shelter, headquarters and medical clinic. They currently employ four full-time veterinarians and over 20 other staff members. They house around 400 dogs at any one time and also have an education programme in schools to teach children about responsible pet ownership.

John Dalley jokes he works more with the animals than he did for his former company. “Gill and I effectively work 7 days a week, often 14 hours per day. In reality we now work far harder in retirement for no pay than when we worked for a living!” This is especially true since 2006 when Park became ill and moved back to Bangkok, leaving the Dalleys to continue on their own.

In 2009, Soi Dog purchased approximately half the land on which their buildings sit and are trying to purchase the remaining land around it. The shelter is on 4.5 acres of land near the village of Mai Khao, close to the island’s airport. Soi Dog has full IRS 501c status in the US so donations from The States are tax-deductible. There are many ways people can help, one of the most effective is by sponsoring a dog or cat.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เหงือกและเรื่องราวของจอห์นเหงือกและจอห์นมีเรื่องมากจะบอกเกี่ยวกับเวลาที่สุนัขซอย บทความล่าสุดในการคิดออกแบบนิตยสารเป็นอ่านเป็นแรงบันดาลใจมูลนิธิสุนัขซอยภูเก็ต – บันทึกสัตว์จำเป็น และสร้างแรงบันดาลใจเราทั้งหมดคำ โดย Earle มิเชล มีความกลัวบางอย่างเกี่ยวกับฉันวางแผนไว้กับจอห์น Dalley มูลนิธิสุนัขซอย ความกลัวของฉันมาจากความกลัวของฉันเห็นทุกข์ และทำสัตว์ และการทำความเข้าใจว่ามนุษย์สามารถทำเพื่อช่วยเหล่านี้สวยงาม และดีหมายถึง สิ่งมีชีวิต Unease เดียวกันในท้องรู้สึกว่าเมื่อเข้าเยี่ยมชมหน่วยเร่งรัดดูแลในโรงพยาบาลหรือผู้ป่วยที่ป่วยพฤติกรรมได้ ในหัวของฉัน ฉันรู้ดีว่า ความรู้สึกนี้เป็นความผิด และเข้าไปบวก แต่ความ "ไม่รู้ดีกว่า" pervades สัญชาตญาณของฉันบางครั้ง มันร้อน และเมื่อฉันมาถึง คอมเพล็กซ์ที่มีเสียงกระหึ่มของกิจกรรมเป็นฉันแน่ใจว่าจะเป็น มีอาสาสมัครเดินสุนัข สัตวแพทย์ที่รักษาและรสพนักงานดูแลสถานที่ทำงาน กลุ่มของเด็กยังเพิ่งเรียนรู้พื้นฐานและวิธีการปฏิบัติต่อสัตว์อย่างถูกต้อง ความรู้สึกของฉันลงโทษใกล้ศาสดาทันทีฉันถูกดึงเข้าไปในฉาก...สุนัขสวยงามเก้งอย่างมีความสุข หลายปีที่ผ่านมา ฉันถึงสุนัขสองจากปอนด์สุนัขในประเทศอื่น ฉากไม่พอใจ รู้สึกเหมือนฉันเดินผ่านการตาย การเลือกสุนัขที่จะอาศัยอยู่และที่จะไม่ สุนัขอยู่ในกรงขนาดเล็ก เขียนใน และหมดหวังสำหรับ ความโศกเศร้าของวันนั้นยัง มีฉันอยู่ ใช้เวลาที่สุนัขซอยอยู่ตรงข้ามสมบูรณ์ ประสบการณ์ ทั้งแรงบันดาลใจ และยิ้ม inducing สุนัขมีความสุข ดีอุปการะ และแห่งปากกาขนาดใหญ่ที่สามารถเรียกใช้ และ เล่น นอกจากนี้เวลาอยู่กับกลางอาสา สารประกอบไม่ดีคิดว่า แบ่งออกเป็นพื้นที่ขึ้นอยู่กับสุขภาพของสุนัขและขนาด ในบางกรณี จอห์นและเหงือก Dalley ย้ายจากอังกฤษไปภูเก็ตใน 2003 หลังจากมีการเข้าชมหลายครั้งก่อนในวันหยุด Dalleys ที่มีการแต่งงานในภูเก็ต และตัดสินใจที่จะกลับมาถาวรถอน เล็กน้อยพวกเขาทราบว่า แทนเกษียณสบาย ๆ พวกเขาจะทำงานหนักกับสุนัขซอยมากกว่าที่เคยมีในประเทศอังกฤษ สิ่งที่พบในภูเก็ตหลังจากได้รับชำระมีปัญหาสุนัขจรจัดขนาดใหญ่ที่มีการเติบโตอย่างรวดเร็วเนื่องจากการเติบโตของภูเก็ตเป็นปลายทางท่องเที่ยวและมาที่คนไทยจากทั่วประเทศหางาน Dalleys จะรู้ว่า พวกเขาพยายามช่วยอย่างใด เมื่อถามว่า ทำไมเขาเลือกภูเก็ตเริ่ม จอห์นตอบ "สภาพภูมิอากาศ คน และสัตว์" พวกเขาจึงตั้งใจที่จะทำเพื่อช่วย "มากกว่าเพียงแค่เวลาเรานอนรอบทำอะไร" เมื่อดูใกล้ชิดในสถานการณ์รอบ ๆ ภูเก็ต พวกเขาเห็นในถนนสุนัข ป่วย ความทุกข์ และต้องการความช่วยเหลือ เป็นประเทศของพุทธ การุณยฆาตนั้นไม่สามารถยอมรับ อย่างไรก็ตาม เป็นที่ยอมรับการลูกสุนัขและลูกแมวบนท้องถนนเนื่องจากธรรมชาติจะใช้หลักสูตรของ เกี่ยวกับเวลาเดียวกัน Dalleys มาถึง ผู้หญิงชื่อมาร์ก็อท Homburg พาร์คยัง ย้ายไปยัง พาร์คเป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิสุนัขซอยเดิมในปี 2002 (ซอยได้คำไทยสำหรับถนน) ใช้เงินของตนเอง สวนเริ่ม sterilising สุนัขจรจัดไปเธอ ครั้งแรก ในแคปิตอลกรุงเทพฯ และ ในบ้านของเธอใหม่ของจังหวัดภูเก็ต Dalleys และสวนทำงานร่วมกันเพื่อสร้างคลินิก spay/neuter รอบเกาะ ช้าองค์กรเติบโต มูลนิธิสุนัขซอย (SDF) ได้นั้นจะกลายเป็น การขับรถบังคับในช่วยสุนัขถนนภูเก็ตมีชีวิตดีขึ้น ในเดือน 2004 กันยายน Dalley เหงือกกำลังพยายามนำไตรโลก tranquillized เข้ามาในคลินิกสำหรับรักษา พวกเขามี tranquillized สุนัข และได้หลบหนีไปเป็นควายน้ำท่วมเขต เธอรู้ว่า เธอสามารถไม่ทำให้สุนัขมี และเดินฝ่าน้ำเพื่อบันทึก ในไม่ช้าหลังจากนั้น เหงือกกลายเป็นป่วย และขาเธอเริ่ม ache และเปิดเป็นระยับสีเทา เธอได้พัฒนาบริการ การติดเชื้อ โดยไม่รู้จักชีวิตในฟิลด์น้ำท่วมที่เธอได้ทำสุนัขผ่าน แพทย์ที่รักษาเธอเองก็ยังคิดเฉพาะวิธีการบันทึกชีวิตของเธอถูกตัดขาทั้งสองของเธอใต้เข่า ไม่กี่เดือนต่อมาในเดือนธันวาคม คลื่นยักษ์สึนามิมหาสมุทรการคัดลอกผ่านเกาะ ทำลายทุกอย่างเดินทางของคลื่น หนึ่งขององค์กรอาสาสมัครที่สุด impassioned, Cosens เซียร์ราลีโอน ถูกฆ่าในภัย อย่างไรก็ตาม สิ่งประจักษ์ตาจริงช่วยสตางค์กลายเป็นแข็งแกร่ง เดือนหลังสึนามิเห็นการมาถึงของสัตวแพทย์อาสาสมัครจากทั่วโลก องค์กรเหล่านี้ก็ไม่สามารถไปทำงานได้อย่างรวดเร็ว และมีประสิทธิภาพเนื่องจากสถานะของสตางค์ชุมชนเข้มแข็ง จะนำไปสู่รางวัล โดยนานาชาติสังคมมนุษยธรรม และองค์กรอื่น สังคมโลกสำหรับการป้องกันของสัตว์ (WSPA), ดังนั้นขอคิดสตางค์ที่พวกเขาตกลงที่จะเงินโครงการ sterilisation สองปีถัดไป ในระหว่างนี้ทั้งหมดในการทรมาน Dalley เหงือกทำงานจากเก้าอี้ล้อขณะที่เธอกู้คืนจากการผ่าตัดเธอ amputation คู่ เธอไม่ให้สูญเสียขาของเธอหยุดเธอจากการช่วยสัตว์ภูเก็ต ใช้ prosthetics เธอขณะเดิน และรถไฟสุนัขที่พักพิงของมูลนิธิ แม้ว่า sterilisation เสมอแล้วโฟกัสหลัก สุนัขซอยเร็ว ๆ พักอาศัย สำนักงานใหญ่ และคลินิกทางการแพทย์ ปัจจุบันพวกเขาจ้างสัตวแพทย์เต็มเวลา 4 และสมาชิกพนักงานกว่า 20 พวกเขาบ้านสุนัขประมาณ 400 ตลอดเวลาหนึ่ง และยัง มีการศึกษาโปรแกรมการสอนเกี่ยวกับความเป็นเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่รับผิดชอบในโรงเรียน ตลกจอห์น Dalley ที่เขาทำงานมากขึ้นกับสัตว์กว่าพระองค์ในบริษัทเดิมของเขา "เหงือกและประสิทธิภาพงาน 7 วันต่อสัปดาห์ มัก 14 ชั่วโมงต่อวัน ในความเป็นจริง เราตอนนี้ทำงานไกลหนักในเกษียณอายุสำหรับจ่ายไม่กว่าเมื่อเราทำงานกิน" นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง 2549 เมื่อพาร์คกลายเป็นป่วย และย้ายกลับไปยังกรุงเทพมหานคร ออก Dalleys เพื่อดำเนินต่อด้วยตนเอง 2009 สุนัขซอยซื้อที่ดินประมาณครึ่งที่ที่นั่ง และเป็นอาคารของพวกเขาพยายามที่จะซื้อที่ดินที่เหลือรอบ ๆ พักอาศัยอยู่ 4.5 เอเคอร์ใกล้หมู่บ้านของไม้ขาว ใกล้กับสนามบินของเกาะ สุนัขซอยมีสถานะ 501c IRS เต็มในสหรัฐอเมริกาเพื่อบริจาคจากอเมริกามี tax-deductible มีหลายวิธีที่สามารถช่วยเหลือคน มีประสิทธิภาพสูงสุดคือ โดยระดมสุนัขหรือแมว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรื่องราวของกิลล์และจอห์นกิลล์และจอห์นมีเรื่องที่ดีที่จะบอกเกี่ยวกับเวลาของพวกเขาที่สุนัขในซอย บทความล่าสุดในนิตยสารการออกแบบคิดว่าเป็นแรงบันดาลใจในการอ่าน. ภูเก็ตซอยมูลนิธิสุนัข - สัตว์ออมทรัพย์ในความต้องการและแรงบันดาลใจเราทุกคนคำพูดโดยไมเคิลเอิร์ลผมมีความเข้าใจบางอย่างเกี่ยวกับการวางแผนการประชุมของฉันกับจอห์นDalley ของมูลนิธิเพื่อสุนัขในซอย ความเข้าใจของฉันมาจากความกลัวของฉันได้เห็นความทุกข์ทรมานและทำร้ายสัตว์และเข้าใจสิ่งที่มนุษย์สามารถทำได้เพื่อช่วยเหล่านี้สวยงามและสิ่งมีชีวิตที่มีความหมายดี มันเป็นความไม่พอใจเหมือนกันในกระเพาะอาหารผมรู้สึกว่าเมื่อเข้าสู่หน่วยดูแลเข้มในโรงพยาบาลหรือผู้ป่วยป่วยหนัก ในหัวของฉันฉันรู้ดีว่าความรู้สึกนี้เป็นสิ่งที่ผิดและเยี่ยมชมเป็นบวก แต่ความรู้สึกของ "ไม่ทราบว่าจะดีกว่าที่" ขจรขจายสัญชาตญาณของฉันบางครั้ง. มันเป็นวันที่อากาศร้อนและเมื่อผมมาถึงที่ซับซ้อนเป็นฉวัดเฉวียนของกิจกรรมที่ผม มั่นใจว่ามันก็คือ มีอาสาสมัครเป็นสุนัขเดินสัตวแพทย์ที่ทำงานกับการรักษาและการบริหารบุคลากรเร่งรีบรอบ กลุ่มของเด็ก ๆ ก็มาถึงที่จะเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับมูลนิธิและวิธีการรักษาสัตว์อย่างถูกต้อง ความรู้สึกของฉันของการลงโทษที่กำลังจะหายไปทันทีที่ฉันถูกดึงเข้าไปในที่เกิดเหตุ ... ได้โดยเริ่มต้นที่สวยงามสุนัขเห่าอย่างมีความสุข. หลายปีที่ผ่านมาผมนำมาใช้สุนัขสองตัวจากปอนด์สุนัขในอีกประเทศหนึ่ง ที่เกิดเหตุเป็นไม่พอใจก็รู้สึกราวกับว่าผมกำลังเดินผ่านแถวตายเลือกที่สุนัขจะมีชีวิตอยู่และที่จะไม่ สุนัขอยู่ในกรงขนาดเล็กเขียนและหมดหวังสำหรับการเปิดตัว ความโศกเศร้าของวันนั้นยังอยู่กับฉัน ใช้เวลาที่สุนัขในซอยเป็นประสบการณ์ที่ตรงข้ามสมบูรณ์ทั้งแรงบันดาลใจและกระตุ้นให้เกิดรอยยิ้ม สุนัขที่มีความสุขที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีและจะตั้งอยู่ในคอกขนาดใหญ่ที่พวกเขาสามารถทำงานและเล่นนอกเหนือไปจากเวลาของพวกเขาออกไปข้างนอกกับอาสาสมัครเดิน สารประกอบเป็นความคิดที่ดีมากออกแยกออกเป็นพื้นที่ขึ้นอยู่กับสุขภาพของสุนัขและขนาดของพวกเขาในบางกรณี. จอห์นและปลา Dalley ย้ายจากอังกฤษไปยังจังหวัดภูเก็ตในปี 2003 หลังจากที่ได้เข้าเยี่ยมชมหลายครั้งก่อนที่ในวันหยุด Dalleys ได้แต่งงานในจังหวัดภูเก็ตและตัดสินใจที่จะกลับมาอย่างถาวรที่จะเกษียณอายุ พวกเขาไม่น้อยรู้ว่าแทนการเกษียณอายุสบายพวกเขาจะทำงานหนักกับสุนัขในซอยกว่าที่พวกเขาเคยมีอยู่ในประเทศอังกฤษ สิ่งที่พวกเขาพบในจังหวัดภูเก็ตหลังจากที่ได้รับการตัดสินเป็นปัญหาสุนัขจรจัดขนาดใหญ่ที่มีการเติบโตอย่างรวดเร็วเนื่องจากการเจริญเติบโตของจังหวัดภูเก็ตเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและสถานที่ที่คนไทยจากทั่วประเทศไทยมาเพื่อหางานทำ Dalleys รู้ว่าพวกเขาพยายามที่จะช่วยอย่างใด. เมื่อถามว่าทำไมพวกเขาเลือกที่ภูเก็ตแรกจอห์นตอบว่า "สภาพภูมิอากาศคนและแน่นอนสัตว์!" พวกเขามุ่งมั่นที่จะทำอะไรบางอย่างที่จะช่วยให้ "มากกว่าเพียงแค่ใช้เวลาของเรา โกหกรอบทำอะไร. "เมื่อพวกเขามองใกล้ที่สถานการณ์รอบภูเก็ตพวกเขาเห็นสุนัขถนนหลายป่วยทุกข์ทรมานและต้องการความช่วยเหลือ เป็นประเทศของชาวพุทธที่นาเซียเป็นสิ่งที่ยอมรับ แต่มันเป็นที่ยอมรับที่จะนำลูกสุนัขและลูกแมวที่ไม่พึงประสงค์บนท้องถนนเพราะธรรมชาติจะใช้หลักสูตรของ เกี่ยวกับเวลาเดียวกัน Dalleys มาถึงผู้หญิงคนหนึ่งชื่อมาร์กอฮอมพาร์คยังย้ายไปที่นั่น พาร์คเป็นผู้ก่อตั้งเดิมของมูลนิธิเพื่อสุนัขในซอยในปี 2002 (ซอยเป็นคำไทยสำหรับถนน) การใช้เงินของตัวเองของเธอพาร์คเริ่มการฆ่าเชื้อสุนัขจรจัดในละแวกบ้านของเธอเป็นครั้งแรกในเมืองศาลากลางของกรุงเทพฯและจากนั้นในบ้านใหม่ของเธอของจังหวัดภูเก็ต Dalleys และปาร์คทำงานร่วมกันเพื่อสร้างคลินิกเปย์ / เพศรอบเกาะ ช้าองค์กรเติบโต ซอยมูลนิธิสุนัข (SDF) เป็นในทางที่จะกลายเป็นแรงผลักดันในการช่วยให้สุนัขถนนของจังหวัดภูเก็ตมีชีวิตที่ดีขึ้น. ในเดือนกันยายนของปี 2004 ปลา Dalley เป็นความพยายามที่จะนำจรจัด tranquillized เข้าไปในคลินิกสำหรับการรักษา พวกเขา tranquillized สุนัขและได้หลบหนีเข้ามาในสนามควายน้ำท่วม เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถออกจากสุนัขที่นั่นและเดินลุยน้ำผ่านน้ำที่จะบันทึกไว้ หลังจากนั้นไม่นานก็กลายเป็นปลาป่วยและขาของเธอเริ่มที่จะปวดและเปิดฟ้าสีเทา เธอได้รับการพัฒนาภาวะโลหิตเป็นพิษ, การติดเชื้อโดยสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักในเขตน้ำท่วมที่เธอได้ดำเนินการสุนัขผ่าน แพทย์รักษาเธอตระหนักว่าวิธีเดียวที่จะช่วยชีวิตเธอคือการตัดขาทั้งสองข้างของเธอใต้เข่า. ไม่กี่เดือนต่อมาในเดือนธันวาคมคลื่นสึนามิทำลายล้างในมหาสมุทรอินเดียฉีกผ่านเกาะทำลายทุกอย่างในการเข้าถึงคลื่น ' หนึ่งในอาสาสมัครที่เร่าร้อนที่สุดขององค์กรร์ราลีโอน Cosens ถูกฆ่าตายในภัยพิบัติ แต่สิ่งที่ดูเหมือนสิ้นหวังช่วยจริงไอ้เวรกลายเป็นที่แข็งแกร่ง เดือนต่อไปนี้คลื่นสึนามิเห็นถึงสัตวแพทย์อาสาสมัครจากทั่วโลก เพราะการปรากฏตัวของชุมชนที่เข้มแข็งไอ้เวรขององค์กรเหล่านี้ก็สามารถที่จะได้รับการทำงานรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ มันนำไปสู่การได้รับรางวัลจากสมาคมมนุษยธรรมระหว่างประเทศและองค์กรอื่นในสังคมโลกเพื่อการคุ้มครองสัตว์ (WSPA) คิดว่าดังนั้นสูงของไอ้เวรที่พวกเขาตกลงที่จะเป็นเงินทุนสำหรับโปรแกรมการฆ่าเชื้อสำหรับสองปีข้างหน้า ในช่วงนี้การทดสอบทั้งปลา Dalley ทำงานจากเก้าอี้ล้อขณะที่เธอฟื้นจากการผ่าตัดตัดคู่ของเธอ เธอไม่ได้ให้การสูญเสียขาของเธอหยุดเธอจากการช่วยเหลือสัตว์ของภูเก็ต ใช้ขาเทียมตอนนี้เธอเดินรถไฟและสุนัขที่พักพิงของมูลนิธิ แม้ว่าการฆ่าเชื้อได้เสมอโฟกัสหลักเพื่อสุนัขในซอยที่สร้างขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้สำนักงานใหญ่ที่พักพิงและการแพทย์คลินิก พวกเขายังจ้างสี่สัตวแพทย์เต็มเวลาและกว่า 20 เจ้าหน้าที่อื่น ๆ พวกเขาบ้านประมาณ 400 สุนัขที่ใดเวลาหนึ่งและยังมีโปรแกรมการศึกษาในโรงเรียนที่จะสอนเด็ก ๆ เกี่ยวกับความรับผิดชอบของเจ้าของสัตว์เลี้ยง. จอห์น Dalley ตลกที่เขาทำงานมากขึ้นกับสัตว์กว่าเขาให้กับ บริษัท ในอดีตของเขา "กิลล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพและผมทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์มักจะ 14 ชั่วโมงต่อวัน ในความเป็นจริงตอนนี้เราทำงานไกลยากในการเกษียณอายุสำหรับการจ่ายกว่าเมื่อเราทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีพไม่! "นี่คือความจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ปี 2006 เมื่อพาร์คเริ่มป่วยและย้ายกลับกรุงเทพฯออกจาก Dalleys เพื่อดำเนินการต่อได้ด้วยตัวเอง. ในปี 2009 ซอย สุนัขประมาณครึ่งหนึ่งซื้อที่ดินที่อาคารของพวกเขานั่งและกำลังพยายามที่จะซื้อที่ดินที่เหลืออยู่รอบ ๆ ที่พักอาศัยอยู่ใน 4.5 ไร่ของที่ดินใกล้หมู่บ้านไม้ขาวใกล้กับสนามบินของเกาะ เพื่อสุนัขในซอยมีสถานะ 501c กรมสรรพากรเต็มรูปแบบในสหรัฐอเมริกาเพื่อให้การบริจาคจากสหรัฐอเมริกาไปหักลดหย่อนภาษี มีหลายวิธีที่ผู้คนสามารถช่วยหนึ่งที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดคือการสนับสนุนสุนัขหรือแมว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จอห์นกิลล์&เรื่อง

กิล&จอห์นมีเรื่องราวที่ดีที่จะบอกเกี่ยวกับเวลาที่พวกเขาอยู่ในซอยหมา บทความล่าสุดในนิตยสารอ่านคิดว่าเป็นแรงบันดาลใจ

ของภูเก็ต–สัตว์ในมูลนิธิสุนัขในซอย ต้องประหยัดและประทับใจพวกเราทุกคน

คำโดยไมเคิลเอิร์ล

ฉันมีบางความเข้าใจเกี่ยวกับการประชุมวางแผนกับจอห์นแดลลีย์ของสุนัขในซอยมูลนิธิความเข้าใจของฉันมาจากความกลัว เห็นทุกข์ และทารุณสัตว์และความเข้าใจความเป็นมนุษย์ สิ่งที่สามารถทำได้เพื่อช่วยให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้สวยงามและความหมายดี . มันก็เหมือนกับความกังวลในท้องผมรู้สึกเมื่อเยี่ยมในห้องไอซียูในโรงพยาบาล หรือผู้ป่วยระยะสุดท้าย . ในหัวของฉันผมรู้ว่าความรู้สึกนี้มันผิด และเยี่ยมชมที่เป็นบวก แต่ความรู้สึกของ " ไม่รู้จะดีกว่า " ขจรขจาย สัญชาตญาณของฉันบางครั้ง

เป็นวันที่ร้อน และเมื่อผมมาถึง ซับซ้อนเป็นเสียงกระหึ่มของกิจกรรมที่ฉันแน่ใจว่า มันเป็นอย่างนั้นเสมอ มีอาสาสมัครเดินสุนัขสัตวแพทย์ที่ทำงานกับการรักษา และคณะผู้บริหารพยายามอยู่เด็กๆ กลุ่มหนึ่งก็มาถึง เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับมูลนิธิและวิธีการปฏิบัติต่อสัตว์อย่างถูกต้อง ความรู้สึกของ impending กาลหายไปทันทีอย่างที่ผมวาดเป็นฉากที่สวยงาม . . . . . . หมาเห่าอย่างมีความสุข

เมื่อหลายปีมาแล้ว ผมเลี้ยงสุนัขสองตัวจากปอนด์สุนัขในประเทศอื่น ฉากที่ไม่น่าพอใจ มันรู้สึกเหมือนกับว่าฉันได้เดินผ่านความตายแถวการเลือกสุนัขที่อาศัยอยู่และที่จะไม่ หมาอยู่ในกรงเล็ก เขียนและความปรารถนาสำหรับการปล่อย ความเศร้าของวันนั้น ยังอยู่กับผม ใช้เวลาในสุนัขในซอยเป็นประสบการณ์ที่ตรงข้ามสมบูรณ์ ทั้งประทับใจ และรอยยิ้มที่ชวน . สุนัขมีความสุข ดูแลอย่างดี และจะตั้งอยู่ในปากกาขนาดใหญ่ที่พวกเขาสามารถเรียกใช้และเล่นนอกจากเวลาข้างนอกกับอาสาวิเศษ สารประกอบเป็นอย่างดีคิดออกแยกในพื้นที่ขึ้นอยู่กับสุขภาพของสุนัขและขนาดของพวกเขา ในบางกรณี .

และจอห์นกิลล์ Dalley ย้ายจากอังกฤษไปภูเก็ตในปี 2003 หลังจากเยี่ยมหลายครั้งก่อนพักร้อน การ dalleys ได้แต่งงานในภูเก็ต และตัดสินใจกลับมาอย่างถาวรที่จะเกษียณพวกเขาไม่น้อยรู้ว่าแทนที่จะเกษียณสบาย พวกเขาจะทำงานหนักกับสุนัขในซอยกว่าที่พวกเขาเคยมีในอังกฤษ สิ่งที่พวกเขาพบในจังหวัดภูเก็ต หลังถูกตัดสินเป็นปัญหาใหญ่สุนัขจรจัดที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการเติบโตของภูเก็ตเป็นแหล่งท่องเที่ยวและสถานที่ที่คนไทยจากทั่วประเทศมาเพื่อหางานการ dalleys รู้ว่าพวกเขาต้องพยายามช่วย

เมื่อถามว่าเหตุผลที่พวกเขาเลือกภูเก็ต ครั้งแรก จอห์นตอบว่า บรรยากาศ ผู้คน และแน่นอนว่าสัตว์ ! " พวกเขาตัดสินใจที่จะทำบางสิ่งบางอย่างที่จะช่วยให้ " มากกว่าแค่เสียเวลานอนเฉยๆ " เมื่อพวกเขามองใกล้ที่สถานการณ์รอบ ๆภูเก็ต เห็นหมา ข้างถนนหลายคนป่วย ทุกข์ และต้องการความช่วยเหลือเป็นประเทศที่นับถือศาสนาพุทธ , เซียสมันรับไม่ได้ อย่างไรก็ตาม มันเป็นที่ยอมรับที่จะใส่หมาที่ไม่พึงประสงค์และลูกแมวข้างถนน เพราะธรรมชาติจะใช้หลักสูตรของ เกี่ยวกับเวลาเดียวกัน dalleys มาถึง ผู้หญิงที่ชื่อมาร์โก ฮอม ปาร์ค ยังย้ายไปที่นั่น ปาร์คเป็นผู้ก่อตั้งเดิมของมูลนิธิสุนัขในซอยใน 2002 ( ซอยเป็นภาษาไทย ถนน ) โดยใช้ทุนของตัวเองปาร์คเริ่มทำให้มีสุนัขจรจัดในพื้นที่ใกล้เคียงของเธอครั้งแรกในศาลากลางเมืองบางกอกแล้ว กับบ้านใหม่ของภูเก็ต การ dalleys สวนสาธารณะและทำงานร่วมกันเพื่อสร้างสเปย์ / เพศคลินิกรอบเกาะ ค่อยๆเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ซอยสุนัขมูลนิธิ ( SDF ) คือในทางที่จะกลายเป็นแรงผลักดันในการช่วยหมาข้างถนนของภูเก็ต มีชีวิตที่ดีขึ้น

ในเดือนกันยายน 2004 , เหงือก Dalley พยายามเอา tranquillized หลงทางเข้าไปในคลินิกสำหรับการรักษา พวกเขามี tranquillized สุนัขและมันได้กลายเป็นควาย น้ำท่วมสนาม เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถปล่อยให้สุนัขมี waded ผ่านน้ำ เพื่อช่วยชีวิตมัน ไม่นานหลังจากนั้น เหงือกเริ่มป่วยและขาของเธอเริ่มปวด และเปลี่ยนเป็นสีฟ้าเทา ภายหลังเธอได้พัฒนา ,การติดเชื้อโดยสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักในน้ำท่วมเขตเธอแบกหมาผ่าน หมอรักษาเธอตระหนักว่าวิธีเดียวที่จะรักษาชีวิตของเธอถูกตัดทิ้งทั้งขาใต้เข่า

ไม่กี่เดือนต่อมาในเดือนธันวาคม คลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดียแรงฉีกผ่านเกาะทำลายทุกอย่างในการเข้าถึงคลื่น ' หนึ่งในอาสาสมัครที่ประทับใจมากที่สุดขององค์กรเซียร์ราลีโอน cosens , ถูกฆ่าตายในภัยพิบัติ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ดูเหมือนสิ้นหวัง กลับช่วยให้เครื่องกลายเป็นที่แข็งแกร่ง เดือนหลังสึนามิเห็นการมาถึงของสัตวแพทย์อาสาสมัครจากทั่วโลก เพราะเป็นเครื่องที่มีชุมชนเข้มแข็ง องค์กรเหล่านี้ก็สามารถที่จะทำงานได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมันเป็นรางวัลโดยสมาคมมนุษยธรรมระหว่างประเทศ และองค์กรอื่นในสังคมโลกในการคุ้มครองสัตว์ ( wspa ) คิดว่ามากของ SDF ว่าพวกเขาตกลงเพื่อการเงินโครงการ sterilisation สำหรับสองปีถัดไป ในความเจ็บปวดทั้งหมดนี้ เหงือก Dalley ทำงานจากเก้าอี้ล้อสองขาของเธอขณะที่เธอกู้คืนจากการผ่าตัดเธอไม่ปล่อยให้สูญเสียขาของเธอหยุดเธอจากการช่วยภูเก็ตของสัตว์ การใช้กายอุปกรณ์ เธอเลยเดินและรถไฟสุนัขที่พักพิงของมูลนิธิ แม้ว่า sterilisation ได้เสมอเน้นหลักซอยหมาเพิ่งสร้างหลุมหลบภัย ที่สำนักงานใหญ่ และคลินิกทางการแพทย์ พวกเขากำลังจ้างเต็มเวลากว่าสี่สัตวแพทย์และเจ้าหน้าที่อื่นๆ 20บ้านพวกเขาประมาณ 400 ตัวในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง และยังมีโปรแกรมการศึกษาในโรงเรียนสอนเด็กเกี่ยวกับการเป็นเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่มีความรับผิดชอบ

จอห์นแดลลีย์เรื่องตลกเขาทำงานกับสัตว์มากกว่า เขาทำเพื่ออดีตของเขาที่บริษัท " กิลล์และฉันได้อย่างมีประสิทธิภาพทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์ มักจะ 14 ชั่วโมงต่อวัน ในความเป็นจริง ตอนนี้เราทำงานอย่างหนักในวัยเกษียณให้จ่ายไม่เกิน ตอนเราทำงาน เพื่อจะได้มีชีวิตอยู่นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ปี 2006 เมื่อปาร์คป่วยและย้ายกลับกรุงเทพ ออกจาก dalleys ต่อไปของตัวเอง

ใน 2009 , สุนัขในซอยประมาณครึ่งซื้อที่ดินที่อาคารของพวกเขานั่งและพยายามที่จะซื้อที่ดินที่เหลืออยู่รอบ ๆ ที่พักพิงอยู่ที่ 4.5 ไร่ ใกล้หมู่บ้านไม้ขาว ใกล้จะเป็นเกาะสนามบินสุนัขในซอยมี IRS 501c สถานะในเรา เพื่อรับบริจาคจากรัฐมีการหักภาษี มีหลายวิธีที่ผู้คนสามารถช่วย หนึ่งที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด โดยให้สุนัขหรือแมว