Even the most compelling writing ca

Even the most compelling writing can fail if you let the small irritations get in the way of that connection with your reader. These include:
Poor organization. Sometimes, people can’t follow an author’s line of reasoning or organization. The writer hasn’t created a beginning, middle, and end that anyone can understand. As a writer, you are taking your readers on a journey, so don’t lose them along the way.
Passive voice. When an author lacks confidence in what she is saying or in her expertise, there is a tendency to write in the passive voice: “The boat was overturned” versus “I overturned the boat.” The passive voice is a legitimate writing tool, but most authors employ it to avoid their own power. Used this way, it undermines the strength of the material.
Limited vocabulary. A book is a two-dimensional medium, so it is up to the writer to deliver the words to paint a picture that becomes three-dimensional in the mind’s eye. This is true even for a nonfiction book. If the words are trite or uninteresting, the book becomes forgettable.
Poor sentence structure and grammar, misspellings, incorrect abbreviations, and capitalization. If you make these mistakes, the reader may assume your ideas are in error too.
Wordy sentences. You may find that you ramble when you write a first draft. If so, you go back and shorten sentences by taking out the extra words.

For example, “I’ve often thought that we should consider what we want out of life so we won’t make so many mistakes.” Translation: “Consider what you want from life to avoid making mistakes.”
Trite phrases. For example: “As I’ve always said…”. We don’t need to know what you’ve always said. Just tell us what you want us to know.
Over-emotionalism. Your book will be most effective in making your point if you tell your story clearly and let the readers experience their own emotions. That doesn’t mean you can’t use words to make a story poignant and meaningful; it just means you shouldn’t tell the reader how to feel about the events. Tell only how you feel. A sign of this is when a writer uses exclamation points throughout his or her book. If you use more than one exclamation point per chapter, you’ve probably used too many. Another amateur mistake is using words with all capital letters, the written equivalent of shouting. It is much more effective to talk softly.
Quoting or referring to other people’s opinions, including those of experts throughout. Use quotes sparingly, and refer to other people’s books, seminars, opinions, and more, only a few times in the entire book. This is your book, and although your thoughts may be a result of other people’s input, you need to give your reader a reason to read your book instead of a compilation of other people’s thoughts.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้การเขียนน่าสนใจมากที่สุดสามารถล้มเหลวถ้าคุณให้ระคายเคืองต่อขนาดเล็กที่ได้รับทางที่เชื่อมต่อกับเครื่องอ่านของคุณ เหล่านี้รวมถึง:องค์กรไม่ดี บางคนไม่ทำตามผู้สร้างรายการของเหตุผลหรือองค์กร ผู้เขียนยังไม่สร้างเป็นจุดเริ่มต้น กลาง และการสิ้นสุดที่ทุกคนสามารถเข้าใจ เป็นนักเขียน คุณจะพาผู้อ่านเดินทาง เพื่อให้ไม่สูญเสียพวกเขาไปพร้อมกันเสียงแฝง เมื่อผู้เขียนขาดความเชื่อมั่น ในสิ่งที่เธอจะพูด หรือความเชี่ยวชาญของเธอ มีแนวโน้มที่จะเขียนในวาจก: "เรือได้เกิด" กับ "ฉัน overturned เรือ" วาจกเป็นเครื่องมือที่เขียนถูกต้องตามกฎหมาย แต่ผู้เขียนส่วนใหญ่ใช้เพื่อหลีกเลี่ยงอำนาจของตนเอง ใช้วิธีนี้ จะทำลายความแข็งแรงของวัสดุคำศัพท์ที่จำกัด หนังสือเป็นสื่อสองมิติ ดังนั้นจึงได้เขียนส่งคำการวาดภาพที่เป็นสามมิติในการนึกถึงตา นี้เป็นจริงสำหรับหนังสือ nonfiction ถ้าคำว่า trite หรือน้อย ๆ หนังสือกลายเป็น forgettableโครงสร้างดีของประโยค และไวยากรณ์ สะกดผิด คำย่อไม่ถูกต้อง และใหญ่ ถ้าคุณทำผิดพลาดเหล่านี้ ผู้อ่านอาจคิดความคิดของคุณอยู่ในข้อผิดพลาดมากเกินไปอนุประโยค คุณอาจพบว่า คุณ ramble เมื่อคุณเขียนแบบร่างแรก ถ้าเป็นเช่นนั้น คุณกลับไป และทำให้ประโยคสั้นลง โดยการออกคำเสริมตัวอย่าง "ได้มักจะคิดว่า เราควรพิจารณาสิ่งที่เราต้องออกจากชีวิตดังนั้นเราจะไม่ทำผิดพลาดมากขึ้น" ผู้แปล: "พิจารณาสิ่งที่คุณต้องจากชีวิตเพื่อหลีกเลี่ยงการทำผิดพลาด"วลี trite ตัวอย่าง: "อย่างที่บอกได้เสมอว่า..." เราไม่จำเป็นต้องทราบว่าคุณได้ตลอดเวลาพูดอะไร เพียงบอกสิ่งที่คุณต้องเรารู้Over-emotionalism หนังสือของคุณจะมีประสิทธิภาพสูงสุดในการทำให้จุดของคุณถ้าคุณเล่าอย่างชัดเจน และแจ้งให้ผู้อ่านสัมผัสกับอารมณ์ของตนเอง ไม่ได้หมายความ คุณไม่สามารถใช้คำให้เรื่องประจำ และมีความ หมาย เพียงหมายความว่า คุณไม่ควรบอกผู้อ่านว่ารู้สึกเกี่ยวกับเหตุการณ์ บอกว่า คุณรู้สึก เครื่องนี้เป็นเมื่อนักเขียนใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์จุดตลอดทั้งหนังสือของเขา หรือเธอ ถ้าคุณใช้มากกว่าหนึ่งเครื่องหมายอัศเจรีย์ต่อบท คุณอาจจะใช้มากเกินไป มือสมัครเล่นผิดอีกจะใช้คำ ด้วยตัวอักษรใหญ่ทั้งหมด เทียบเท่ากับ shouting ที่เขียน มันจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นที่พูดเบา ๆอ้างอิง หรืออ้างอิงความคิดเห็นของคนอื่น รวมถึงผู้เชี่ยวชาญตลอด ใช้ใบเสนอราคาขอบ และหมายถึงคนอื่น ๆ หนังสือ สัมมนา ความเห็น และ อื่น ๆ เพียงไม่กี่ครั้งในหนังสือทั้งหมด นี่คือหนังสือของคุณ และแม้ว่าความคิดของคุณอาจเป็นผลลัพธ์ของการป้อนข้อมูลของคนอื่น คุณจำเป็นต้องให้เหตุผลในการอ่านหนังสือของคุณแทนการรวบรวมความคิดของคนอื่นอ่านของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้การเขียนที่น่าสนใจที่สุดสามารถล้มเหลวถ้าคุณให้ระคายเคืองขนาดเล็กได้รับในทางของการเชื่อมต่อกับผู้อ่านของคุณที่ เหล่านี้รวมถึง
องค์กรที่น่าสงสาร บางครั้งคนที่ไม่สามารถทำตามสายของผู้เขียนของเหตุผลหรือองค์กร ผู้เขียนยังไม่ได้สร้างจุดเริ่มต้นกลางและจบที่ทุกคนสามารถเข้าใจ ในฐานะที่เป็นนักเขียนที่คุณจะพาผู้อ่านของคุณในการเดินทางจึงไม่สูญเสียพวกเขาไปพร้อมกัน.
เสียงแบบ Passive เมื่อผู้เขียนขาดความเชื่อมั่นในสิ่งที่เธอไม่ว่าจะเป็นหรือความเชี่ยวชาญของเธอมีแนวโน้มที่จะเขียนในกรรมวาจก "เรือพลิกคว่ำ" กับเสียงเรื่อย ๆ เป็นเครื่องมือการเขียนถูกต้องตามกฎหมาย แต่ "ผมพลิกคว่ำเรือ." ผู้เขียนส่วนใหญ่จ้างเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้พลังงานของตัวเอง ใช้วิธีนี้จะทำลายความแข็งแรงของวัสดุ.
คำศัพท์ จำกัด หนังสือเป็นสื่อสองมิติดังนั้นมันขึ้นอยู่กับนักเขียนที่จะส่งมอบคำพูดที่จะวาดภาพที่เป็นสามมิติในตาใจ นี่คือความจริงถึงแม้จะเป็นหนังสือสารคดี หากมีคำซ้ำซากหรือจืดหนังสือเล่มนี้กลายเป็นที่จดจำ.
โครงสร้างประโยคที่น่าสงสารและไวยากรณ์สะกดผิดตัวย่อที่ไม่ถูกต้องและโครงสร้างเงินทุน ถ้าคุณทำผิดพลาดเหล่านี้ผู้อ่านอาจคิดความคิดของคุณอยู่ในข้อผิดพลาดมากเกินไป.
ประโยค Wordy คุณอาจพบว่าคุณเดินเล่นเมื่อคุณเขียนร่างแรก ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณกลับไปและลดระยะประโยคด้วยการออกคำพิเศษ. ยกตัวอย่างเช่น "ฉันมักจะคิดว่าเราควรจะพิจารณาสิ่งที่เราต้องการออกจากชีวิตดังนั้นเราจะไม่ทำผิดพลาดมากดังนั้น." แปล: "พิจารณา สิ่งที่คุณต้องการจากชีวิตเพื่อหลีกเลี่ยงการทำผิดพลาด. " วลีที่ซ้ำซาก ยกตัวอย่างเช่น: "ในฐานะที่ผมเคยพูดเสมอว่า ... " เราไม่จำเป็นต้องรู้ว่าสิ่งที่คุณเคยพูดเสมอว่า เพียงแค่บอกเราว่าคุณต้องการให้เรารู้ว่า. กว่าตื่นเต้น หนังสือของคุณจะมีประสิทธิภาพมากที่สุดในการทำจุดของคุณถ้าคุณบอกเล่าเรื่องราวของคุณได้อย่างชัดเจนและให้ผู้อ่านได้สัมผัสกับอารมณ์ของตัวเอง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณไม่สามารถใช้คำพูดที่จะทำให้เรื่องราวฉุนและมีความหมาย; มันก็หมายความว่าคุณไม่ควรจะบอกผู้อ่านวิธีการที่จะรู้สึกเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น บอกเพียงว่าคุณรู้สึกอย่างไร เข้าสู่ระบบนี้คือเมื่อนักเขียนที่ใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ตลอดทั้งเล่มของเขาหรือเธอ ถ้าคุณใช้มากกว่าหนึ่งเครื่องหมายอัศเจรีย์ต่อบทที่คุณเคยใช้อาจจะมากเกินไป ความผิดพลาดของมือสมัครเล่นก็คือการใช้คำพูดกับทุกตัวอักษรทุนเทียบเท่าเป็นลายลักษณ์อักษรจากตะโกน จะมีประสิทธิภาพมากขึ้นที่จะพูดคุยเบา ๆ . Quoting หรือหมายถึงความคิดเห็นของคนอื่น ๆ รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญตลอด ใช้คำพูดเท่าที่จำเป็นและอ้างถึงหนังสือของคนอื่น, การสัมมนา, ความคิดเห็นและอื่น ๆ เพียงไม่กี่ครั้งในหนังสือทั้งเล่ม นี่คือหนังสือของคุณและถึงแม้ว่าความคิดของคุณอาจจะเป็นผลมาจากการป้อนข้อมูลของคนอื่นคุณจะต้องให้ผู้อ่านของคุณมีเหตุผลที่จะอ่านหนังสือของคุณแทนการรวบรวมความคิดของคนอื่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้แต่การเขียนน่าสนใจที่สุดสามารถล้มเหลวถ้าคุณให้ระคายเคืองขนาดเล็กที่ได้รับในทางของการเชื่อมต่อกับผู้อ่านของคุณ เหล่านี้รวมถึง :
องค์กรไม่ดี บางครั้งคนเราไม่สามารถปฏิบัติตามสายของผู้เขียนของการใช้เหตุผลหรือองค์กร ผู้เขียนยังไม่ได้สร้างการเริ่มต้น ตอนกลาง และตอนท้าย ที่ทุกคนสามารถเข้าใจได้ ในฐานะนักเขียน คุณจะพาผู้อ่านออกเดินทางดังนั้นอย่าเสียมันไปตลอดทาง
เรื่อยๆเสียง เมื่อผู้เขียนขาดความเชื่อมั่นในสิ่งที่เธอพูด หรือในความเชี่ยวชาญของเธอ มี แนวโน้ม ที่ จะ เขียนเป็น passive voice : " เรือพลิกคว่ำ " และ " ฉันคว่ำเรือ " เสียงเรื่อยๆเป็นเครื่องมือการเขียนที่ถูกต้อง แต่ผู้เขียนส่วนใหญ่จ้างเพื่อหลีกเลี่ยงอำนาจของตัวเอง ใช้วิธีนี้ มันเป็นการทำลายความแข็งแรงของวัสดุ
คำศัพท์จำกัด หนังสือเป็นสื่อสองมิติ ดังนั้นมันขึ้นอยู่กับนักเขียนส่งคำวาดภาพที่เป็นสามมิติในใจตา นี้เป็นจริงสำหรับหนังสือสารคดี . ถ้าเป็นคำเก่า หรือ ไม่น่าสนใจ หนังสือกลายเป็นลืม .
โครงสร้างประโยคและไวยากรณ์การสะกดผิด , คำย่อไม่ดี , ไม่ถูกต้อง , และ ตลาดหลักทรัพย์ถ้าคุณทำผิดพลาดเหล่านี้ ผู้อ่านอาจจะเดาความคิดของคุณอยู่ในข้อผิดพลาดมากเกินไป .
ประโยคซึ่งใช้คำมากเกินไป คุณอาจพบว่าคุณพูดเมื่อคุณเขียนร่างแรก ถ้าคุณกลับไปและตัดทอนประโยคโดยเอาคําพิเศษ

ตัวอย่างเช่น " ฉันมักจะคิดว่า เราควรจะพิจารณาสิ่งที่เราต้องการออกจากชีวิตแล้ว เราไม่ได้ทำผิดมากมาย แปล " :" พิจารณาสิ่งที่คุณต้องการจากชีวิตเพื่อหลีกเลี่ยงความผิดพลาด . "
ซ้ำๆซากๆวลี ตัวอย่างเช่น : " อย่างที่ผมเคยพูดอยู่เสมอว่า . . . . . . . " เราไม่จำเป็นต้องรู้ ในสิ่งที่คุณเคยพูด แค่บอกเราในสิ่งที่คุณต้องการให้เรารู้
ผ่านบ่อย . หนังสือของคุณจะมีประสิทธิภาพมากที่สุดในการสร้างจุดของคุณถ้าคุณเล่าเรื่องของคุณให้ชัดเจน และให้ผู้อ่านได้สัมผัสกับอารมณ์ของตนเองนั่นไม่ได้หมายความว่าคุณไม่สามารถใช้คำพูดเพื่อให้เรื่องราวสะเทือนอารมณ์ และมีความหมาย ; มันก็หมายความว่าคุณไม่ควรจะบอกผู้อ่านรู้สึกยังไงกับเหตุการณ์ บอกแค่ว่าคุณรู้สึกยังไง เครื่องหมายนี้เมื่อนักเขียนใช้จุดเครื่องหมายอัศเจรีย์ตลอดหนังสือของเขาหรือเธอ ถ้าคุณใช้มากกว่าหนึ่งเครื่องหมายอัศเจรีย์ต่อบทคุณอาจใช้มากเกินไปมือสมัครเล่นผิดพลาดคือการใช้คำด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด เขียน กับเสียงตะโกน มันมีผลมากพูดเบาๆ
อ้างหรือพูดถึงความคิดเห็นของผู้อื่น รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญตลอด ใช้ในราคาประหยัด และอ้างถึงหนังสือของผู้อื่น , สัมมนา , ความคิดเห็นและอื่น ๆ เพียงไม่กี่ครั้งในหนังสือทั้งหมด นี้คือหนังสือของคุณและแม้ว่าความคิดของคุณอาจเป็นผลของใส่คนอื่น คุณต้องการให้ผู้อ่านเหตุผลในการอ่านหนังสือของคุณแทนการรวบรวมความคิดของคนอื่น