IOur tragedy today is a general and

IOur tragedy today is a general and universal physical fear so long sustained by now that we can even bear it. There are no longer problems of the spirit. There is only the question: When will I be blown up? Because of this, the young man or woman writing today has forgotten the problems of the human heart in conflict with itself which alone can make good writing because only that is worth writing about, worth the agony and the sweat.

feel that this award was not made to me as a man, but to my work - a life's work in the agony and sweat of the human spirit, not for glory and least of all for profit, but to create out of the materials of the human spirit something which did not exist before. So this award is only mine in trust. It will not be difficult to find a dedication for the money part of it commensurate with the purpose and significance of its origin. But I would like to do the same with the acclaim too, by using this moment as a pinnacle from which I might be listened to by the young men and women already dedicated to the same anguish and travail, among whom is already that one who will some day stand here where I am standing.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โศกนาฏกรรม IOur วันนี้เป็นการทั่วไป และสากลจริงกลัวนาน ยั่งยืนโดยที่เราสามารถจะทนได้ ไม่มีปัญหาของจิตวิญญาณ มีคำถาม: เมื่อจะฉันถูกเป่าขึ้น ด้วยเหตุนี้ ในเด็กผู้ชายหรือผู้หญิงเขียนวันนี้ลืมปัญหาของหัวใจมนุษย์เช่นตัวเองที่เดียวที่สามารถทำการเขียนดี เพราะเท่าที่เที่ยวเขียนเกี่ยวกับ มูลค่าการทุกข์ทรมานและเหงื่อรู้สึกว่า รางวัลนี้ไม่ได้ทำ ให้ฉันเป็นคน แต่ งาน - ทำงานมีชีวิตทุกข์ทรมานและเหงื่อของจิตวิญญาณมนุษย์ ไม่เกียรติ และน้อยที่สุดของทั้งหมด สำหรับกำไร แต่ จะสร้างจากวัสดุของจิตวิญญาณของมนุษย์ซึ่งไม่มีอยู่ก่อน ดังนั้นรางวัลนี้เป็นเฉพาะเหมืองในความน่าเชื่อถือ มันจะไม่ยากที่จะหาความทุ่มเทส่วนเงินของมันสอดรับกับวัตถุประสงค์และความสำคัญของการกำเนิด แต่อยากจะทำเช่นเดียวกันกับ acclaim มากเกินไป โดยใช้ช่วงเวลานี้เป็นพินที่ซึ่งฉันอาจจะฟัง โดยชายหนุ่มและหญิงที่ทุ่มเทแล้วความปวดร้าวเดียวและครรภ์ ระหว่างที่อยู่ที่ใครจะบางวันยืนนี่ที่ฉันกำลังยืนอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โศกนาฏกรรม IOur วันนี้เป็นสากลทั่วไปและความหวาดกลัวทางกายภาพเพื่อให้ยั่งยืนนานโดยตอนนี้ที่เรายังสามารถแบกมัน ไม่มีปัญหาอีกต่อไปของจิตวิญญาณที่มี มีเพียงคำถามคือเมื่อฉันจะถูกเป่าขึ้นมา? ด้วยเหตุนี้ชายหนุ่มหรือหญิงเขียนในวันนี้ได้ลืมปัญหาของหัวใจมนุษย์ในความขัดแย้งกับตัวเองคนเดียวที่สามารถทำให้การเขียนที่ดีเพราะเพียงที่มีมูลค่าการเขียนเกี่ยวกับมูลค่าความทุกข์ทรมานและเหงื่อ. รู้สึกว่ารางวัลนี้ไม่ได้ ที่เกิดขึ้นกับผมเป็นผู้ชาย แต่การทำงานของฉัน - การทำงานของชีวิตในความทุกข์ทรมานและเหงื่อของจิตวิญญาณมนุษย์ไม่ได้สำหรับพระสิริและอย่างน้อยที่สุดเพื่อผลกำไร แต่ในการสร้างมาจากวัสดุของสิ่งที่จิตวิญญาณของมนุษย์ที่ทำไม่ได้ มีอยู่ก่อน ดังนั้นรางวัลนี้เป็นของฉันเพียงในความไว้วางใจ มันจะไม่ยากที่จะหาการอุทิศส่วนเงินของมันเทียบเท่ากับวัตถุประสงค์และความสำคัญของต้นกำเนิดของมัน แต่ผมต้องการที่จะทำเช่นเดียวกันกับเสียงไชโยโห่ร้องด้วยโดยใช้ช่วงเวลานี้เป็นจุดสุดยอดจากการที่ฉันอาจจะฟังโดยชายหนุ่มและหญิงที่ทุ่มเทไปแล้วความเจ็บปวดเหมือนกันและความเหนื่อยยากในหมู่ผู้ที่มีอยู่แล้วว่าเป็นผู้หนึ่งที่จะ บางวันยืนอยู่ที่นี่ที่ฉันยืนอยู่