This is tested in the path model in

This is tested in the path model in Fig. 2. It can be observed that each of the distal variables influences attitude, self-efficacy as well as subjective norm. However, the results show some differences between the variables. Firstly, it can be noted that the influence of all three distal variables (previous use of DLMs, perceived knowledge and skills to use DLMs, and colleagues’ usage of DLMs) on self-efficacy, is very similar (respectively b = .17; b = .22; b = .21, all p’s < .001).
The same can be observed for the influence of the distal variables on attitude (respectively b = .20; b = .17, b = .20, all p’s < .001). For subjective norm, however, the relationships with the distal variables seem to differ more. Whereas colleagues’ usage of DLMs and previous use of DLMs have a positive relationship with subjective norm (respectively b = .17 and b = .13, all p’s < .001), perceived knowledge and skills to use DLMs shows a negative correlation (b = .13, p < .001). Based on these results Hypothesis 2 can be confirmed

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นี้มีทดสอบในแบบจำลองเส้นทางใน Fig. 2 มันสามารถจะสังเกตว่า แต่ละตัวแปรกระดูกมีผลต่อทัศนคติ ประสิทธิภาพตนเองเป็นปกติตามอัตวิสัย อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์แสดงความแตกต่างระหว่างตัวแปร ประการแรก มันสามารถบันทึกว่า อิทธิพลทั้งหมดสามกระดูกแปร (ก่อนหน้านี้ใช้ DLMs รับรู้ความรู้ และทักษะในการใช้ DLMs), และการใช้งานของผู้ร่วมงานของ DLMs ในตนเองประสิทธิภาพ คล้าย (b ตามลำดับ =ได้ 17; b =ได้ 22; b =.21, p ทั้งหมด < .001).เหมือนกันจะสังเกตได้จากการอิทธิพลของตัวแปรกระดูกทัศนคติ (b ตามลำดับ =ได้ 20; b =.17, b =.20, p ทั้งหมด < .001). สำหรับปกติตามอัตวิสัย อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์กับตัวแปรกระดูกดูเหมือนจะ แตกต่างกันมาก ในขณะที่การใช้งานของเพื่อนร่วมงานของ DLMs และ DLMs ใช้ก่อนหน้ามีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับปกติตามอัตวิสัย (b ตามลำดับ =.17 และ b =.13, p ทั้งหมด < .001), ถือว่าความรู้และทักษะการใช้ DLMs แสดงความสัมพันธ์เชิงลบ (b =.13, p < .001). ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์เหล่านี้สามารถยืนยันสมมติฐาน 2

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้ได้รับการทดสอบในรูปแบบเส้นทางในรูป 2. มันสามารถสังเกตได้ว่าแต่ละตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติปลาย, ประสิทธิภาพของตนเองเช่นเดียวกับบรรทัดฐานอัตนัย อย่างไรก็ตามผลที่แสดงความแตกต่างบางอย่างระหว่างตัวแปร ประการแรกก็สามารถจะสังเกตได้ว่าอิทธิพลของตัวแปรทั้งสามส่วนปลาย (การใช้งานก่อนหน้านี้ของ DLMS ความรู้การรับรู้และทักษะในการใช้ DLMS และการใช้งานเพื่อนร่วมงานของ DLMS) จากการรับรู้ความสามารถของตนเองเป็นอย่างมากที่คล้ายกัน (ตามลำดับข = 0.17; ข = 0.22 ข = 0.21, P ทั้งหมด <0.001).
เช่นเดียวกับที่สามารถสังเกตได้สำหรับอิทธิพลของตัวแปรปลายกับทัศนคติ (ตามลำดับข = 0.20 ข = 0.17, B = 0.20 พีทั้งหมด <0.001) สำหรับบรรทัดฐานอัตนัย แต่ความสัมพันธ์กับตัวแปรปลายดูเหมือนจะแตกต่างกันมากขึ้น ในขณะที่การใช้งานเพื่อนร่วมงานของ DLMS และการใช้งานก่อนหน้านี้ของ DLMS มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับบรรทัดฐานอัตนัย (ตามลำดับข = 0.17 และ B = 0.13, P ทั้งหมด <0.001) ความรู้การรับรู้และทักษะในการใช้ DLMS แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ทางลบ (ข = 0.13, p <0.001) บนพื้นฐานของผลเหล่านี้สมมติฐานที่ 2 ได้รับการยืนยัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี่คือการทดสอบในเส้นทาง แบบในรูปที่ 2 จะสามารถสังเกตได้ว่า แต่ละตัวแปรปลายอิทธิพลทัศนคติ การรับรู้ความสามารถของตนเองเช่นเดียวกับการคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง . อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ที่แสดงความแตกต่างระหว่างตัวแปร ก่อนอื่น จะเห็นว่าอิทธิพลของตัวแปรทั้งสามส่วน ( ก่อนใช้ dlms การรับรู้ความรู้ และทักษะในการใช้ dlms ,และเพื่อนร่วมงาน ' dlms ) ในการใช้งานของตนเอง มันคล้ายกันมาก ( ( B = . 17 ; b = . 22 ; b = 21 , P < . 001 )
เดียวกันสามารถสังเกตสำหรับอิทธิพลของตัวแปรส่วนทัศนคติ ( ตามลำดับ B = 20 ; b = . 17 B = 20 , P < . 001 ) สำหรับเกณฑ์อัตนัย แต่ความสัมพันธ์กับตัวแปรที่ส่วนปลายที่ดูเหมือนจะแตกต่างกันมากในขณะที่เพื่อนร่วมงาน ' ใช้ dlms และก่อนใช้ dlms มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง ( ( B = . 17 และ B = 13 , P < . 001 ) และการรับรู้ ความรู้และทักษะในการใช้ dlms แสดงความสัมพันธ์ ( B =  13 , p < . 001 ) ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์เหล่านี้สมมติฐานที่ 2 ได้รับการยืนยัน