Japan is not a water abundant count

Japan is not a water abundant country. It
has a narrow surface area, rapid run-off of
precipitation, and high population density1.
The quantity of annual natural renewable
water resources per capita in Japan (about
3,372 m3 per capita) is only one half of the
world average. In addition, there are great
fluctuations in rainfall—both seasonally and
between the years. As a result of both of
these factors—an absolute shortage of water
and considerable variability over time—
Japan has suffered severe water shortages
several times in the recent past. For example,
the Tokyo metropolitan area experienced
water scarcity in the early 1960’s when the
city of Tokyo was forced to restrict water
supply for 42 months, from October 1961 to
March 19652.
In order to solve the water scarcity problem,
Japan has aggressively developed its water
resources, mainly by constructing new
water storage facilities (largely dams). At
In China, natural water availability is much worse
than Japan. According to the AQUASTAT, natural
renewable water resources per capita in China (2,186
m3 per capita) is about two thirds of Japan (3,372 m3
per capita). Water withdrawals per capita in China
(439 m3 per capita) is also about two thirds of Japan
(735 m3 per capita).
2 This was the most severe water shortage in Tokyo
metropolitan area after the World War II, and was
called the “Tokyo Olympic Water Shortage”. In 1964,
water supply was restricted by up to 50% and this
caused severe disruptions to the public’s daily
activities, such as washing and bathing at home,
operation of hospitals, fire fighting, and even led to
food poisoning in some cases. In addition,
accumulated ground subsidence (starting in the
1930s) exceeded 4 meters during the latter half of
1960s due to ground water abstraction which
amounted to a maximum of .6 million m3 per day.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ญี่ปุ่นเป็นประเทศอุดมสมบูรณ์น้ำไม่ มันมีพื้นที่แคบ run-off อย่างรวดเร็วของฝน และประชากรสูง density1จำนวนธรรมชาติทดแทนประจำปีแหล่งน้ำต่อ capita ในญี่ปุ่นเกี่ยวกับ3,372 m3 ที่ต่อหัว) เป็นหนึ่งเท่าครึ่งของเฉลี่ยของโลก นอกจากนี้ มีดีความผันผวนในปริมาณน้ำฝน — ทั้ง seasonally และระหว่างปี จากทั้งสองปัจจัยเหล่านี้คือการขาดแคลนแน่นอนของน้ำและสำหรับความผันผวนมากช่วงเวลา —ญี่ปุ่นได้รับความเดือดร้อนขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรงหลายครั้งในอดีตผ่านมา ตัวอย่างบริเวณนครโตเกียวมีประสบการณ์การขาดแคลนน้ำใน 1960 ช่วงของเวลาเมืองโตเกียวถูกบังคับให้จำกัดน้ำสำหรับ 42 เดือน 1961 ตุลาคมเพื่อมีนาคม 19652เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำญี่ปุ่นได้พัฒนาน้ำมันอุกอาจทรัพยากร โดยสร้างใหม่เก็บน้ำ (ส่วนใหญ่สาย) ที่ ในประเทศจีน น้ำพร้อมจะแย่มากกว่าญี่ปุ่น ตาม AQUASTAT ธรรมชาติต่อหัวในประเทศจีน (2,186 ทรัพยากรน้ำทดแทนm3 ต่อหัว) มีประมาณสองในสามของญี่ปุ่น (3,372 m3เศรษฐกิจฟิลิปปินส์จึง) ถอนน้ำต่อหัวในประเทศจีน(439 m3 ต่อหัว) ก็ประมาณสองในสามของญี่ปุ่น(735 m3 ต่อหัว)2 นี้คือการขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรงที่สุดในโตเกียวห้องหลังจากสงครามโลก และเรียกว่าการ "โตเกียวโอลิมปิคน้ำขาดแคลน" ในปี 1964น้ำถูกจำกัด โดยลดสูงสุดถึง 50% และนี้เกิดหยุดชะงักอย่างรุนแรงให้กับประชาชนทุกวันกิจกรรม ซักผ้า และอาบน้ำที่บ้านการดำเนินงานของโรงพยาบาล ดับเพลิง และแม้กระทั่งนำไปสู่อาหารเป็นพิษในบางกรณี นอกจากนี้สะสมหินพื้น (เริ่มต้นในการ1930s) เกิน 4 เมตรในช่วงครึ่งหลังของ1960s จาก abstraction น้ำใต้ดินซึ่งมีจำนวน.6 m3 ล้านต่อวัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ญี่ปุ่นไม่ได้เป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์น้ำ มัน
มีพื้นที่ผิวแคบอย่างรวดเร็ววิ่งออกจาก
ฝนและประชากรสูง density1.
ปริมาณการประจำปีทดแทนธรรมชาติ
แหล่งน้ำต่อหัวของประชากรในประเทศญี่ปุ่น (ประมาณ
3,372 m3 ต่อหัว) เป็นเพียงครึ่งหนึ่งของ
ค่าเฉลี่ยของโลก นอกจากนี้ยังมีที่ดี
ความผันผวนของปริมาณน้ำฝนทั้งฤดูกาลและ
ระหว่างปีที่ผ่านมา อันเป็นผลมาจากทั้งสอง
ปัจจัยเหล่านี้ปัญหาการขาดแคลนแน่นอนของน้ำ
และความแปรปรวนมากในช่วงเวลา
ที่ประเทศญี่ปุ่นได้รับความเดือดร้อนขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรง
หลายครั้งในอดีตที่ผ่านมา ตัวอย่างเช่น
พื้นที่มหานครโตเกียวประสบการณ์
การขาดแคลนน้ำในช่วงต้นปี 1960 เมื่อ
เมืองโตเกียวถูกบังคับให้ต้อง จำกัด น้ำ
อุปทาน 42 เดือนตั้งแต่เดือนตุลาคม 1961
เดือนมีนาคม 19652.
เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำที่
ประเทศญี่ปุ่นได้มีการพัฒนาในเชิงรุกของ น้ำ
ทรัพยากรส่วนใหญ่โดยการสร้างใหม่
สถานที่จัดเก็บน้ำ (เขื่อนส่วนใหญ่) ที่
ในประเทศจีนมีน้ำธรรมชาติเป็นมากยิ่ง
กว่าประเทศญี่ปุ่น ตามที่ AQUASTAT ธรรมชาติ
แหล่งน้ำทดแทนต่อหัวของประชากรในประเทศจีน (2186
m3 ต่อหัว) เป็นเรื่องเกี่ยวกับสองในสามของญี่ปุ่น (3372 m3
ต่อหัว) ถอนน้ำต่อหัวของประชากรในประเทศจีน
(439 m3 ต่อหัว) นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับสองในสามของญี่ปุ่น
(735 m3 ต่อหัว).
2 นี้เป็นปัญหาการขาดแคลนน้ำที่รุนแรงที่สุดในโตเกียว
ปริมณฑลหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองและถูก
เรียกว่า "โตเกียว ปัญหาการขาดแคลนน้ำโอลิมปิก " ในปี 1964
น้ำประปาถูก จำกัด โดยได้ถึง 50% และ
ก่อให้เกิดการหยุดชะงักอย่างรุนแรงต่อชีวิตประจำวันของประชาชนใน
กิจกรรมเช่นซักผ้าและอาบน้ำที่บ้าน,
การดำเนินงานของโรงพยาบาลการดับเพลิงและนำแม้กระทั่ง
โรคอาหารเป็นพิษในบางกรณี นอกจากนี้ยังมี
การทรุดตัวของพื้นดินสะสม (เริ่มต้นใน
ปี 1930) เกิน 4 เมตรในช่วงครึ่งหลังของ
ปี 1960 เนื่องจากการที่เป็นนามธรรมพื้นน้ำซึ่ง
มีจำนวนสูงสุดของ 0.6 ล้าน m3 ต่อวัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ญี่ปุ่นไม่ใช่น้ำมากมายประเทศ ครับผมมีพื้นที่แคบ ออกวิ่งอย่างรวดเร็วของจำนวนประชากร และสูง density1
, .
ปริมาณประจำปีพลังงานทดแทนทางธรรมชาติ
ทรัพยากรน้ำต่อหัวในญี่ปุ่น ( ประมาณ
3372 M3 ต่อหัว ) เป็นเพียงครึ่งหนึ่งของ
โลกโดยเฉลี่ย นอกจากนี้ ยังมีความผันผวน ทั้ง ฤดูกาล ปริมาณน้ำฝนมาก

และระหว่างปี ผลของทั้งสอง
ปัจจัยเหล่านี้มีการขาดแคลนแน่นอนของน้ำและการเปลี่ยนแปลงมากกว่าเวลา
-
ญี่ปุ่นได้รับความเดือดร้อนขาดแคลนน้ำรุนแรง
หลายครั้งในอดีตที่ผ่านมา ตัวอย่างเช่นพื้นที่มหานครโตเกียว

ประสบความขาดแคลนน้ำในช่วงต้นทศวรรษ 1960 เมื่อ
กรุงโตเกียวถูกบังคับไม่ให้น้ำ
จัดหา 42 เดือน ตั้งแต่ตุลาคม 2504


19652 มีนาคม .เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำ ญี่ปุ่นได้รุกพัฒนาแหล่งน้ำ

ของ ส่วนใหญ่ โดยการสร้างใหม่
น้ำกระเป๋าเครื่อง ( ส่วนใหญ่เขื่อน ) ที่
ในประเทศจีน มีแหล่งน้ำธรรมชาติ คือแย่
กว่าญี่ปุ่น ตามไป aquastat ธรรมชาติ
หมุนเวียนทรัพยากรน้ำต่อหัวในประเทศจีน ( M3 1
ต่อหัวประมาณสองในสามของญี่ปุ่น ( 3372 M3
ต่อหัว )น้ำถอนรายได้ต่อหัวในประเทศจีน
( 439 ลูกบาศก์เมตรต่อหัว ) ก็ประมาณสองในสามของประเทศญี่ปุ่น
( 735 ลบ . ม. ต่อคน )
2 นี้รุนแรงมากที่สุด ปัญหาการขาดแคลนน้ำในพื้นที่มหานครโตเกียว
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองและถูก
เรียกว่า " โตเกียวโอลิมปิกขาดแคลนน้ำ " ในปี 1964
น้ำถูก จำกัด โดยได้ถึง 50% และจากการหยุดชะงักนี้
อย่างรุนแรงของประชาชน กิจกรรมทุกวัน
,เช่นซักผ้าและอาบน้ำที่บ้าน
การดําเนินงานของโรงพยาบาล , ดับเพลิง , และแม้กระทั่งนำไปสู่
อาหารเป็นพิษในบางกรณี นอกจากนี้
สะสมพื้นดินทรุดตัวเป็นแนว ( เริ่มใน
1930 ) เกิน 4 เมตรในช่วงครึ่งหลังของทศวรรษที่ 1960 เนื่องจากน้ำบาดาล

ส่วนนามธรรมที่ได้สูงสุดถึง 6 ล้าน ลบ . ม. ต่อวัน