ln a real sense Buddhism is religion of the virtuoso and cent erd on the monk. The functions of the laity are to provide material support for the sangha, to honor them, and to learn the dhamma from them. To the question of whether a householder can reach salvation, there is no fitting answer, ror the layman who is seriously interested in salvation will become a monk. One social process that has kept the mon trom further isolation from the laity is the permeability of the boundary between pongyi and lay man. Until the British oecupation, every male spent some months as a monk, and more recently it has been reported that at any given time about one of every ten males in Burma may be in a monastery(Tinker, 1959). As late as 1960-61, villagers around Saigning and Mandalny frequently spent the traditional year and a half as a pongyi, and every male participated in the shinbyu, the monastic initiation. So all rural Burma ese men, at least, have worn the saffron robe and tasted monastic life. Now, as in the past, the ngha is a loose church with little treasure, much honor, and a great capacity to sanction power but not to hold, lead, or capture When the British finally toppled the Peacock throne in 1886, they did not directly undercut the status of Buddhism or the monk- hood, but their policy of minimal interference with indigenous re ligion set in motion some processes which weakened Buddhism. The colonial administration failed to support Buddhism and did not appoint the usual court oflicers of sangha head and bishops, The denial of government-granted privileges to monks dimmed some of the symbolic sheen of the pongyi, nnd the establishment of secular, Englishstyle education in the cities and some towns led to the downgrading of traditional education by the small, Western- oriented Burmese elite During the colonial period Buddhism still exercised an unshak able hold on the mind of the villager, but npparently some deterioration had set in among the monkhood. The novel T Pongyi, which appeared in 1985, excoriated the false and idle monk, and in the early 1900s the expression Khit pongyi was used in the Mandalny aren for what U Nu called in the delta the"rogue in yellow
ในความจริงศาสนาพุทธเป็นศาสนาของ virtuoso ร้อยละ ERD และในพระ การทำงานของฆราวาสที่จะให้วัสดุสนับสนุนสำหรับพระสงฆ์ ให้เกียรติเขา และเรียนรู้ธรรมะจากพวกเขา จะถามว่าผู้ครองเรือนสามารถเข้าถึงความรอด ไม่มีข้อต่อ ตอบ เพื่อ ฆราวาสผู้ที่สนใจอย่างจริงจังในความรอดจะกลายเป็นพระหนึ่งในกระบวนการทางสังคมที่ทำให้มอน ของการแยกเพิ่มเติมจากฆราวาสคือ การซึมผ่านของเขตแดนระหว่าง pongyi นอนผู้ชาย จน oecupation อังกฤษ ผู้ชายทุกคนใช้เวลาเดือนเป็นพระและมากขึ้นเมื่อเร็ว ๆนี้มีรายงานว่า ณเวลาหนึ่งของทุกๆ สิบคน ในพม่า อาจจะอยู่ในวัด ( คนจรจัด , 1959 ) 1960-61 เป็นปลาย ,ชาวบ้านรอบ saigning mandalny บ่อยและใช้เวลาปีแบบดั้งเดิมและครึ่งเป็น pongyi และผู้ชายทุกคนมีส่วนร่วมในการ shinbyu , วัด . ดังนั้น ชนบทประเทศพม่าเป็นของผู้ชาย อย่างน้อย มีใส่หญ้าฝรั่น จีวรและรสชาติชีวิตสงฆ์ . ตอนนี้ ใน อดีต ngha เป็นหลวมโบสถ์กับสมบัติเล็ก ๆน้อย ๆให้เกียรติมาก และที่ดีสามารถอนุมัติอำนาจแต่ไม่ถือตะกั่ว หรือจับเมื่อชาวอังกฤษก็ล้มบัลลังก์นกยูงใน 1886 , พวกเขาโดยตรงไม่ได้บั่นทอนสถานะของพระพุทธศาสนาหรือพระสงฆ์ - เครื่องดูดควัน แต่นโยบายของชนพื้นเมืองน้อยที่สุด รบกวนด้วยอีกครั้ง ligion ตั้งในการเคลื่อนไหวบางกระบวนการที่ทำให้พุทธศาสนาการบริหารอาณานิคมล้มเหลวที่จะสนับสนุนพระพุทธศาสนา และไม่ได้แต่งตั้งปกติ oflicers ศาลสงฆ์หัวและโคน , การปฏิเสธของรัฐบาลให้สิทธิพิเศษกับพระสงฆ์สีจางบางเงาสัญลักษณ์ของ pongyi nnd , สถานประกอบการของทางโลก englishstyle การศึกษาในเมืองบางเมือง นำไปสู่การปรับลดของการศึกษาแบบดั้งเดิมโดยเล็กตะวันตก - oriented พม่าในยุคอาณานิคมยอดพระพุทธศาสนายังใช้เป็น unshak สามารถยึดจิตใจของชาวบ้าน แต่ npparently มีการเสื่อมสภาพได้ตั้งค่าในสมณเพศ การ pongyi T นวนิยายซึ่งปรากฏในปี 1985 ประณาม n พระปลอม และใช้งานและต้นตอการคิด pongyi ถูกใช้ใน mandalny ใช่สิ่งที่ nu เรียกว่าใน Delta " โกงสีเหลือง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)