Canine parvoviral enteritis continu

Canine parvoviral enteritis continues to cause significant morbidity and mortality in dogs worldwide, and efficacious antiviral therapies are lacking. The present trial was aimed at evaluating the therapeutic efficacy of a recombinant feline interferon (type omega) preparation in the treatment of parvoviral enteritis in dogs. A double-blind, placebo-controlled challenge trial was performed in beagle pups (8–9 weeks); clinical signs, body weight, hematologic parameters, and mortality were monitored for a period of 14 days after challenge. Fourteen animals were inoculated with virulent canine parvovirus; 10 animals that developed clinical signs thereby meeting the inclusion criteria were admitted to the treatment phase in two randomly selected groups (placebo and IFN) of equal size. The IFN group received daily intravenous injections of rFeIFN-ω (2.5 MU/kg) for three consecutive days. The placebo group received daily injections of saline without IFN. Both groups of animals received individual supportive treatment consisting of adjusted diet and electrolyte solution.

All five dogs in the placebo group developed fulminating enteritis with typical clinical signs and died within 10 days post-inoculation (or 6 days post-treatment). In the IFN-treated group, one animal died on day 2 after the treatment was started, whereas the other four dogs survived the challenge and gradually recovered. Our data confirm that the rFeIFN-ω can exert a significant therapeutic effect on dogs with parvoviral enteritis by improving clinical signs and reducing mortality.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุนัข parvoviral enteritis ยังคงทำลองสำคัญในสุนัขทั่วโลก และทรีทเม้นต์รักษาไวรัสจะขาด การทดลองปัจจุบันมุ่งประเมินประสิทธิภาพบำบัดของเตรียม recombinant อินเตอร์ฟีรอนแมว (ชนิดโอเมก้า) ในการรักษา parvoviral enteritis ในสุนัข ทำการทดลองท้าทายตาบ ควบคุม ด้วยยาหลอกในลูกบีเกิ้ล (8-9 สัปดาห์); อาการทางคลินิก น้ำหนัก พารามิเตอร์ hematologic และตายถูกตรวจสอบเป็นระยะเวลา 14 วันหลังจากที่ท้าทาย สัตว์สิบถูก inoculated กับ virulent สุนัข parvovirus 10 สัตว์ที่พัฒนาสัญญาณทางคลินิกจึงประชุมหลักเกณฑ์การรวมกำลังเข้าที่ระยะการรักษา 2 แบบสุ่ม เลือกกลุ่ม (ยาหลอกและ IFN) ขนาดเท่ากัน กลุ่ม IFN รับฉีดทางหลอดเลือดดำทุกวันของ rFeIFN-ω (2.5 MU กิโลกรัม) 3 วันติดต่อกัน กลุ่มยาหลอกได้รับฉีดทุกวันของเกลือโดย IFN กลุ่มของสัตว์ที่รับการรักษาสนับสนุนแต่ละที่ประกอบด้วยการปรับอาหารและอิเล็กโทรไลท์ทั้งหมดห้าสุนัขในกลุ่มยาหลอกพัฒนา enteritis fulminating กับอาการทางคลินิกทั่วไป และเสียชีวิตภายใน 10 วันหลัง inoculation (หรือ 6 วันหลังการรักษา) ในกลุ่มรับ IFN หนึ่งสัตว์ตายในวันที่ 2 หลังจากการรักษาเริ่มต้น ในขณะที่สุนัขสี่อื่น ๆ รอดความท้าทาย และค่อย ๆ กู้ ข้อมูลยืนยันว่า rFeIFN-ωสามารถออกแรงผลการรักษาที่สำคัญในสุนัขที่มี parvoviral enteritis โดยปรับปรุงการติดเชื้อ และลดอัตราการตาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลำไส้สุนัข parvoviral ยังก่อให้เกิดการเจ็บป่วยและการเสียชีวิตอย่างมีนัยสำคัญในสุนัขทั่วโลกและการรักษาที่มีประสิทธิภาพต้านไวรัสจะขาด การพิจารณาคดีในปัจจุบันมุ่งเป้าไปที่การประเมินประสิทธิภาพการรักษาของ interferon แมว recombinant (ชนิดโอเมก้า) การเตรียมในการรักษาโรคลำไส้ parvoviral ในสุนัข ดับเบิลตาบอดทดลองความท้าทาย placebo-controlled ได้ดำเนินการในลูกบีเกิ้ล (8-9 สัปดาห์); อาการทางคลินิกน้ำหนักตัวพารามิเตอร์ทางโลหิตวิทยาและการตายถูกตรวจสอบเป็นระยะเวลา 14 วันหลังจากที่ท้าทาย สิบสี่สัตว์ที่ถูกเชื้อด้วย parvovirus สุนัขรุนแรง; 10 สัตว์ที่ได้รับการพัฒนาทางคลินิกจึงสัญญาณประชุมเกณฑ์การคัดเลือกได้เข้ารับการรักษาขั้นตอนการรักษาในสองกลุ่มสุ่มเลือก (ยาหลอกและ IFN) ขนาดเท่ากัน IFN กลุ่มที่ได้รับการฉีดเข้าเส้นเลือดดำประจำวันของ rFeIFN-ω (2.5 MU / กก.) เป็นเวลาสามวันติดต่อกัน กลุ่มยาหลอกได้รับการฉีดน้ำเกลือในชีวิตประจำวันโดยไม่ต้อง IFN ทั้งสองกลุ่มของสัตว์ที่ได้รับการรักษาที่สนับสนุนของแต่ละบุคคลซึ่งประกอบด้วยอาหารที่ปรับและวิธีการแก้ปัญหาของอิเล็กโทร. ทั้งห้าสุนัขในกลุ่มยาหลอกพัฒนาลำไส้ fulminating ที่มีอาการทางคลินิกทั่วไปและเสียชีวิตภายใน 10 วันหลังการฉีดวัคซีน (หรือ 6 วันหลังการรักษา) ในกลุ่ม IFN-ได้รับการปฏิบัติอย่างใดอย่างหนึ่งของสัตว์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 วันหลังการรักษาเริ่มต้นในขณะที่อีกสี่สุนัขที่รอดชีวิตจากความท้าทายและค่อยๆฟื้นตัว ข้อมูลของเรายืนยันว่า rFeIFN-ωสามารถออกแรงผลการรักษาอย่างมีนัยสำคัญในสุนัขที่มีลำไส้ parvoviral โดยการปรับปรุงอาการทางคลินิกและลดอัตราการตาย