Sociolinguistics is the descriptive

Sociolinguistics is the descriptive study of the effect of any and all aspects of society, including cultural norms, expectations, and context, on the way language is used, and the effects of language use on society. Sociolinguistics differs from sociology of language in that the focus of sociolinguistics is the effect of the society on the language, while the sociology of language focuses on language's effect on the society. Sociolinguistics overlaps to a considerable degree with pragmatics. It is historically closely related to linguistic anthropology and the distinction between the two fields has even been questioned recently.[1]
also studies how language varieties differ between groups separated by certain social variables, e.g., ethnicity, religion, status, gender, level of education, age, etc., and how creation and adherence to these rules is used to categorize individuals in social or socioeconomic classes. As the usage of a language varies from place to place, language usage also varies among social classes, and it is these sociolects that sociolinguistics studies.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาษาศาสตร์เชิงสังคมคือ การศึกษาผลกระทบด้านสังคม วัฒนธรรมบรรทัดฐาน ความคาดหวัง และบริบทใด ๆ และทั้งหมดอธิบาย ในทางการ ใช้ภาษา และลักษณะของภาษาที่ใช้ในสังคม ภาษาศาสตร์เชิงสังคมแตกต่างจากสังคมวิทยาภาษาที่จุดเน้นของภาษาศาสตร์เชิงสังคมเป็นผลของสังคมภาษา ในขณะที่สังคมวิทยาภาษาเน้นลักษณะพิเศษของภาษาในสังคม ภาษาศาสตร์เชิงสังคมทับซ้อนระดับมากกับวจนปฏิบัติศาสตร์ มีประวัติใกล้ชิดเกี่ยวข้องกับมานุษยวิทยาภาษาศาสตร์ และความแตกต่างระหว่างฟิลด์ 2 ได้แม้ไต่สวนเมื่อเร็ว ๆ นี้[1]ยัง ศึกษาวิธีพันธุ์ภาษาแตกต่างกันระหว่างกลุ่มคั่น ด้วยตัวแปรทางสังคมบางอย่าง เช่น เชื้อชาติ ศาสนา สถานะ เพศ ระดับการศึกษา อายุ ฯลฯ และวิธีการสร้างและติดกฎเหล่านี้จะใช้เพื่อจัดประเภทบุคคลในชนชั้นทางสังคม หรือประชากร เป็นการใช้ภาษาแตกต่างกันไปจากสถาน ใช้ภาษาแตกต่างกันระหว่างสังคมยัง และ sociolects เหล่านี้เป็นการศึกษาภาษาศาสตร์เชิงสังคม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาษาศาสตร์คือการศึกษาเชิงพรรณนาของผลกระทบใด ๆ และทุกแง่มุมของสังคมรวมถึงบรรทัดฐานทางวัฒนธรรม, ความคาดหวังและบริบทภาษาวิธีการใช้และผลกระทบของการใช้ภาษาในสังคม ภาษาศาสตร์แตกต่างจากสังคมวิทยาของภาษาในการที่มุ่งเน้นการภาษาศาสตร์เป็นผลของสังคมกับภาษาในขณะสังคมวิทยาของภาษาที่มุ่งเน้นไปที่ผลกระทบของภาษาในสังคม ภาษาศาสตร์คาบเกี่ยวในระดับมากกับเน้น มันเป็นประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับมานุษยวิทยาภาษาและความแตกต่างระหว่างสองสาขาได้รับแม้กระทั่งถามเมื่อเร็ว ๆ นี้. [1]
นอกจากนี้ยังมีการศึกษาวิธีการที่หลากหลายภาษาที่แตกต่างกันระหว่างกลุ่มที่แยกจากกันโดยบางตัวแปรทางสังคมเช่นเชื้อชาติศาสนาสถานะเพศระดับของ การศึกษาอายุ ฯลฯ และวิธีการสร้างและการยึดมั่นในกฎเหล่านี้ถูกนำมาใช้ในการจัดกลุ่มบุคคลในสังคมชนชั้นหรือทางสังคมและเศรษฐกิจ ในขณะที่การใช้ภาษาที่แตกต่างจากสถานที่ที่ใช้ภาษายังแตกต่างกันในหมู่ชนชั้นทางสังคมและเป็น sociolects เหล่านี้ที่ภาษาศาสตร์การศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาษาศาสตร์สังคม คือ การศึกษาผลของทุกด้านของสังคม ได้แก่ บรรทัดฐาน วัฒนธรรม ความคาดหวัง และบริบททางภาษา ที่ใช้ และผลของการใช้ภาษาในสังคม ภาษาศาสตร์สังคมที่แตกต่างจากสังคมของภาษาในการโฟกัสของภาษาศาสตร์สังคม คือ อิทธิพลของสังคมในภาษาในขณะที่ทางภาษาเน้นผลของภาษาในสังคม ภาษาอาหรับโอมานคาบเกี่ยวในระดับมากกับภาษา . มันเป็นประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับมานุษยวิทยาภาษาศาสตร์ และความแตกต่างระหว่างสองเขตข้อมูลยังถูกถามเมื่อเร็ว ๆนี้ [ 1 ]
ยังศึกษาความหลากหลายของภาษาแตกต่างกันอย่างไรระหว่างกลุ่มที่แยกจากกันโดยตัวแปรทางสังคมบางอย่าง เช่นเชื้อชาติ ศาสนา ฐานะ เพศ ระดับการศึกษา อายุ ฯลฯ และวิธีการสร้างและยึดมั่นในกฎเหล่านี้ถูกใช้เพื่อจัดประเภทบุคคลในชนชั้นทางสังคมหรือทางเศรษฐกิจสังคม เช่นการใช้ภาษาแตกต่างกันไปจากสถานที่ที่มีการใช้ภาษาก็แตกต่างกันไปในหมู่ชนชั้นทางสังคม และเป็นเหล่านี้ sociolects ที่ภาษาศาสตร์สังคมการศึกษา .