ObjectivesTo investigate whether th

Objectives

To investigate whether there was a gender difference in the intensity of electromyographic (EMG) activity in vastus medialis oblique (VMO) relative to vastus lateralis (VL).
Design

A cross-sectional observational study measuring EMG activity during stepping down from a step and during straight leg raise exercises.
Setting

University campus laboratory.
Participants

Two groups of healthy participants were tested, one female (mean age 23.5 years, n = 15) and one male (mean age 23.5 years, n = 15).
Main outcome measures

Surface EMG activity (sampling rate 1000 Hz) was recorded from VMO and VL of the dominant limb during five repetitions of a step down activity and five repetitions of a straight leg raise exercise. The average intensity of the rectified and smoothed EMG activity from each activity was normalised to that elicited in a maximal quadriceps setting exercise. The ratio of normalised VMO:VL EMG intensity levels was calculated.
Results

The median difference in the VMO:VL ratio between the groups was 0.11 [approximate 95% confidence interval (CI) −0.62 to 1.00] during step down and −0.07 (approximate 95% CI −0.26 to 0.20) during straight leg raise. Using Mann Whitney U-tests, these differences were not statistically significant (P = 0.648 and 0.619, respectively).
Conclusions

This study found no gender difference in the VMO:VL EMG intensity ratio in asymptomatic participants. This suggests that the difference in incidence of patellofemoral pain syndrome between genders is not influenced by quadriceps intensity ratios, when participants are asymptomatic.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์การตรวจสอบว่า มีความแตกต่างของเพศในความเข้มของกิจกรรม (กล้าม) electromyographic vastus medialis oblique (VMO) เทียบกับ vastus lateralis (VL)การออกแบบการศึกษาสังเกตการณ์เหลววัดดำรงกิจกรรมก้าวลงจากขั้นตอน และ ระหว่างขาเพิ่มออกกำลังกายการตั้งค่าห้องปฏิบัติการวิทยาเขตมหาวิทยาลัยผู้เข้าร่วมทดสอบสองกลุ่มของผู้เรียนที่มีสุขภาพดี หญิงหนึ่ง (หมายถึง อายุปี 23.5, n = 15) และเพศชายหนึ่ง (หมายถึง อายุปี 23.5, n = 15)ประเมินผลหลักผิวดำรงกิจกรรม (สุ่มตัวอย่างอัตรา 1000 Hz) บันทึกจาก VMO และ VL ของขาหลัก 5 ทำซ้ำขั้นตอนลงกิจกรรมและการทำซ้ำของการออกกำลังกายเพิ่มขาห้า ความเข้มเฉลี่ยของกิจกรรมดำรงแก้ไข และปรับให้โค้งจากแต่ละกิจกรรมมี normalised ที่ elicited ในการออกกำลังกายตั้ง quadriceps สูงสุด มีคำนวณอัตราส่วนของระดับความเข้มกล้าม VMO:VL normalisedผลลัพธ์มัธยฐานความแตกต่างของอัตราส่วน VMO:VL ระหว่างกลุ่มเป็น 0.11 [ประมาณ 95% ช่วงความเชื่อมั่น (CI) −0.62 ถึง 1.00] ขั้นตอนลง และ −0.07 (ประมาณ 95% CI −0.26 ไป 0.20) ระหว่างขายก ใช้มานน์วิทนีย์ U-ทดสอบ ความแตกต่างเหล่านี้ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P = 0.619 และ 0.648 ตามลำดับ)บทสรุปศึกษานี้พบไม่แตกต่างเพศอัตราส่วนความเข้ม VMO:VL ดำรงร่วมแสดงอาการ นี้ชี้ให้เห็นว่า ความแตกต่างของอุบัติการณ์ของกลุ่มอาการ patellofemoral ปวดระหว่างผสานระหว่างเพศทั้งมีอิทธิพลไม่ โดยอัตราส่วนความเข้ม quadriceps เมื่อผู้เรียนแสดงอาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์ในการตรวจสอบว่ามีความแตกต่างทางเพศในความเข้มของ electromyographic (EMG) กิจกรรมใน Vastus Medialis เฉียง (VMO) เทียบกับ Vastus lateralis (VL). การออกแบบตัดขวางศึกษาเชิงสังเกตการวัดกิจกรรมอีเอ็มในช่วงก้าวลงจากขั้นตอนและ ในระหว่างการออกกำลังกายยกขาตรง. การตั้งห้องปฏิบัติการมหาวิทยาลัย. ผู้เข้าร่วมทั้งสองกลุ่มของผู้เข้าร่วมที่มีสุขภาพดีได้มีการทดสอบหนึ่งหญิง (อายุเฉลี่ย 23.5 ปี, n = 15) และเป็นหนึ่งในชาย (อายุเฉลี่ย 23.5 ปี, n = 15). วัดที่สำคัญพื้นผิว กิจกรรม EMG (อัตราการสุ่มตัวอย่าง 1000 Hz) ได้รับการบันทึกจาก VMO และ VL ของแขนขาที่โดดเด่นในช่วงห้าซ้ำของขั้นตอนการลงกิจกรรมและห้าซ้ำของขาตรงเพิ่มการออกกำลังกาย ความเข้มเฉลี่ยของกิจกรรม EMG แก้ไขและเรียบจากแต่ละกิจกรรมได้รับการปกติที่ออกมาใน quadriceps สูงสุดการตั้งค่าการออกกำลังกาย อัตราส่วนปกติ VMO: VL. EMG ระดับความเข้มที่คำนวณผลการค้นหาความแตกต่างเฉลี่ยใน VMO อัตราส่วน VL ระหว่างกลุ่มเป็น 0.11 [ประมาณ 95% confidence interval (CI) -0.62 ถึง 1.00] ในระหว่างขั้นตอนลงและ -0.07 (โดยประมาณ 95% CI -0.26 0.20) ในระหว่างการยกขาตรง ใช้แมนน์วิทนีย์ U-การทดสอบความแตกต่างเหล่านี้ไม่ได้มีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.648 และ 0.619 ตามลำดับ). สรุปผลการศึกษาครั้งนี้พบว่าไม่มีความแตกต่างทางเพศใน VMO อัตราส่วนความเข้ม VL EMG ในผู้เข้าร่วมที่ไม่มีอาการ นี้แสดงให้เห็นว่าความแตกต่างในอุบัติการณ์ของอาการปวด patellofemoral ระหว่างเพศที่ไม่ได้รับอิทธิพลจาก quadriceps อัตราส่วนความรุนแรงเมื่อผู้เข้าร่วมจะไม่แสดงอาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาว่า

มีเพศ ความแตกต่างในความเข้มของ electromyographic ( EMG ) กิจกรรมใน medialis เฉียง ( ? พบว่า ? ) เทียบกับ lateralis ( VL )

ศึกษาแบบภาคตัดขวางแบบวัดกิจกรรมกล้ามเนื้อในระหว่างก้าวลงจากขั้นตอนและช่วงขาตรงเพิ่มแบบฝึกหัด

มหาวิทยาลัยตั้ง วิทยาเขต


ร่วมปฏิบัติการสองกลุ่มของผู้เข้าร่วมทดสอบสุขภาพ หญิง 1 คน ( อายุเฉลี่ย 23.5 ปี , n = 15 ) และชาย ( อายุเฉลี่ย 23.5 ปี , n = 15 )

ผิวผลหลักมาตรการตรวจวัดกิจกรรม ( อัตรา 1000 Hz พบว่า 1 ) บันทึกจาก และ VL ของรยางค์เด่นใน 5 repetitions ของ ขั้นตอนที่ลงกิจกรรม 5 repetitions ของชาวสกอตแลนด์ ออกกำลังกายความเข้มข้นเฉลี่ยของการแก้ไขและเรียบกล้ามเนื้อจากแต่ละกิจกรรมเป็นกิจกรรมกลุ่มที่ได้มาในการตั้งค่าสูงสุดกล้ามเนื้อออกกำลังกาย พบว่าอัตราส่วนของผลกำไร : VL EMG ความเข้มระดับค่า

ผลความแตกต่างค่ามัธยฐานใน : 6 พบว่าอัตราส่วนระหว่างกลุ่ม 0.11 [ ประมาณช่วงความเชื่อมั่น 95% ( CI ) − 1 ถึง 1.00 ] ในระหว่างขั้นตอนลงและ− 007 ( ประมาณ 95% Cl − 0.26 0.20 ) ในระหว่างการยกขาตรง โดยใช้ Mann Whitney u-tests ความแตกต่างนี้ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ( p = 0.648 และ 0.619 ตามลำดับ )

สรุปการศึกษานี้ไม่พบในเพศ พบว่า อัตราส่วนระหว่างความเข้ม : VL กล้ามเนื้อในผู้เข้าร่วมนี้แสดงให้เห็นว่า ความแตกต่างของอุบัติการณ์ของกลุ่มอาการเจ็บปวดนักศึกษาระดับระหว่างเพศไม่มีผลต่อความเข้มต่อกล้ามเนื้อ เมื่อผู้เข้าร่วมจะไม่มีอาการ