The frost on Chen Chang Sheng’s eye

The frost on Chen Chang Sheng’s eyelashes fell down like the snow on the a Chimonanthus (some plant) blown off by wind.

A tiny wind was blown up in the underground dimension.

The black dragon was preparing to breathe.

Chen Chang Sheng knew that he would die at the next moment.

The moment he pushed the door, he prepared many plans. Even if he really met the old guest who was at saint stage, he did not think he would definitely die because he believed that as long as he could communicate, then he could change his fate.

But behind the door was a black dragon.

In legends, the dragon was noble, strong but never kind.

Dragon wouldn’t communicate with humans. They disdained to communicate with humans or at least they felt that it was shameful to communicate with a common human like him.

To this, he didn’t have any preparation.

He had prepared for death for many years but when death truly came, he realized that he wasn’t prepared well enough for it.

He realized that death was something that one couldn’t prepare for.

The underground dimension was deadly silent. The lights of the Nightly Pearls, like snow, fell on his body.

He felt a bit cold and suddenly, he felt very tired. He knew whatever he was going to do was simply a waste of time, so he stopped trying to stand up, and even stopped thinking what would happen next. He raised his head, looked at the terrifying mountain-like dragon’s head with a calm and relieved composure.

“It seems that my master is right, I am truly unfortunate.”

He did not know if this black dragon could understand the human language or not but he thought, such a noble creature, even if it could understand, it would feel shameful to listen. Because of this, Chen Chang Sheng spoke the words that he never told anyone before to the black dragon.

“I have an incurable disease.”

“I can’t live past twenty.”

“Master is the best doctor in the continent and my medical skill is not bad but, we both can’t cure it.”

“This disease is more fatal than any fatal disease. It’s not a disease, but fate.”

“I am unfortunate.”

“After arriving at the capital, I spent a lot of effort. I finally got into the Tradition Academy, acquired the right to participate in the Great Trial and although I am still very far away from Ling Yan Pavilion, after taking the first step towards it and encountering Luo Luo, I thought my fortune was gradually getting better.”

“Surprisingly, I encounter you tonight.”

“My fortune is actually still so bad.”

Chen Chang Sheng’s face was a little pale not because of fear but because of the frost and snow.

Now that he was fearless, he could face a legendary brutal black dragon.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

น้ำค้างแข็งบนขนตาเฉินช้าง Sheng น่าลงหิมะบนเป็น Chimonanthus (โรงงานบาง) ปลิวลมลมตัวเล็ก ๆ ถูกเป่าขึ้นในมิติใต้ดินมังกรดำกำลังเตรียมจะหายใจChen Sheng ช้างรู้ว่า เขาจะตายในช่วงเวลาถัดไปขณะนี้เขาผลักประตู เขาเตรียมแผนจำนวนมาก แม้ว่าเขาได้พบลูกค้าเก่าที่ท่านเซนต์เวทีจริง ๆ เขาไม่คิดว่า เขาจะตายแน่นอน เพราะเขาเชื่อว่า ตราบใดที่เขาสามารถสื่อสาร เขาสามารถเปลี่ยนชะตากรรมของเขาแต่เบื้องหลังประตูมังกรดำในตำนาน มังกรเป็นโนเบิล แรง แต่ใจไม่เคยมังกรจะไม่สื่อสารกับมนุษย์ พวกเขาดูถูกการสื่อสารกับมนุษย์ หรืออย่างน้อย พวกเขารู้สึกว่า มันเป็นเรื่องที่น่าอับอายที่จะสื่อสารกับมนุษย์ทั่วไปเช่นเขานี้ เขาไม่มีการเตรียมการใด ๆเขาได้เตรียมพร้อมสำหรับความตายหลายปี แต่เมื่อมาเสียชีวิตอย่างแท้จริง เขาตระหนักว่า เขาไม่ได้เตรียมไว้ดีพอเขาตระหนักว่า ความตายเป็นสิ่งที่หนึ่งไม่สามารถเตรียมขนาดใต้ดินเงียบที่ร้ายแรงได้ ไฟของมุก งานกลางคืนเช่นหิมะ ลงบนร่างกายของเขาเขารู้สึกตัว และทันใดนั้น เขารู้สึกเหนื่อยมาก เขารู้ว่าสิ่งที่เขาได้ไปทำเป็นเพียงแค่เสียเวลา เพื่อให้เขาหยุดพยายามยืนขึ้น และแม้กระทั่งหยุดคิดอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป เขายกหัวของเขา ดูน่ากลัวเหมือนภูเขามังกรหัว มีสงบ และโล่งใจความสงบ"ดูเหมือนว่า ถูกหลักของฉัน ฉันโชคร้ายอย่างแท้จริง"ไม่ทราบถ้ามังกรดำนี้สามารถเข้าใจภาษามนุษย์ หรือไม่ แต่เขาคิดว่า เช่นเป็นโนเบิลสิ่งมีชีวิต แม้ว่ามันจะเข้าใจ มันจะรู้สึกน่าอับอายฟัง ด้วยเหตุนี้ Chen Sheng ช้างพูดคำที่เขาไม่เคยบอกใครก่อนที่มังกรดำ"ฉันมีโรครักษาไม่หาย""ฉันไม่สามารถอาศัยอยู่ในอดีตยี่สิบ""มาสเตอร์เป็นแพทย์ที่ดีที่สุดในทวีป และทักษะทางการแพทย์ของฉันไม่ได้เลว แต่ เราทั้งสองไม่สามารถรักษา""โรคนี้คือร้ายแรงยิ่งกว่าโรคร้ายแรงใด ๆ ไม่มีโรค แต่ชะตากรรม""ฉันโชคร้าย""หลังจากมาถึงที่เมืองหลวง ผมใช้เวลามากของความพยายาม ผมก็ได้เข้าสถาบันประเพณี รับสิทธิในการมีส่วนร่วมในการทดลองที่ดี และแม้ว่าฉันยังห่างจาก Ling Yan พาวิลเลี่ยน หลังจากขั้นตอนแรกต่อมัน และพบ Luo Luo ฉันคิดว่า ฉันโชค ค่อย ๆ เริ่มดีขึ้น""น่าแปลกที่ ฉันพบคุณคืนนี้""โชคของฉันเป็นจริงยังคงไม่ดี"หน้าเฉินช้าง Sheng ถูกมีซีดเล็กน้อยไม่ได้ เพราะกลัว แต่ เพราะน้ำค้างแข็งและหิมะขณะที่เขาก็กล้าหาญ เขาสามารถเผชิญกับตำนานมังกรดำโหดร้าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

น้ำค้างแข็งบนขนตาเฉินช้าง Sheng ลดลงลงเช่นหิมะบนที่ Chimonanthus (โรงงานบางส่วน) เป่าออกไปตามลม. ลมขนาดเล็กถูกพัดขึ้นมาในมิติใต้ดิน. มังกรดำได้เตรียมความพร้อมในการหายใจ. เฉินช้าง Sheng รู้ว่าเขา จะตายในขณะนี้ต่อไป. ขณะที่เขาผลักประตูที่เขาเตรียมไว้หลายแผน แม้ว่าเขาได้พบกับแขกเก่าที่เป็นอยู่ในขั้นตอนนักบุญจริงๆเขาไม่คิดว่าแน่นอนเขาจะตายเพราะเขาเชื่อว่าตราบใดที่เขาสามารถสื่อสารแล้วเขาสามารถเปลี่ยนชะตากรรมของเขา. แต่เบื้องหลังประตูถูกมังกรดำ. ใน ตำนานมังกรเป็นเกียรติที่แข็งแกร่ง แต่ไม่เคยชนิด. มังกรจะได้ติดต่อสื่อสารกับมนุษย์ พวกเขาเกลียดที่จะสื่อสารกับมนุษย์หรืออย่างน้อยพวกเขารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องน่าอายที่จะสื่อสารกับมนุษย์เหมือนกันเช่นเขา. นี้เขาไม่ได้มีการเตรียมการใด ๆ . เขาได้เตรียมไว้สำหรับการเสียชีวิตมานานหลายปี แต่เมื่อความตายมาอย่างแท้จริงเขา รู้ว่าเขาไม่ได้เตรียมไว้ดีพอสำหรับมัน. เขาตระหนักว่าความตายเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถเตรียมความพร้อมสำหรับ. มิติใต้ดินก็เงียบร้ายแรง ไฟต่อคืนไข่มุกเช่นหิมะลงบนร่างกายของเขา. เขารู้สึกเย็นบิตและทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเหนื่อยมาก เขารู้ว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำอะไรเป็นเพียงเสียเวลาเพื่อให้เขาหยุดความพยายามที่จะลุกขึ้นยืนและแม้กระทั่งหยุดคิดสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป เขายกศีรษะของเขามองไปที่หัวมังกรภูเขาเหมือนของที่น่ากลัวกับความสงบความสงบและความโล่งใจ. "มันดูเหมือนว่าเจ้านายของฉันคือขวาผมโชคร้ายอย่างแท้จริง." เขาไม่ทราบว่านี้มังกรสีดำสามารถเข้าใจภาษามนุษย์หรือ ไม่ได้ แต่เขาคิดเช่นสิ่งมีชีวิตที่มีเกียรติแม้ว่ามันอาจจะเข้าใจมันจะรู้สึกน่าอับอายที่จะรับฟัง ด้วยเหตุนี้เฉินช้าง Sheng พูดคำว่าเขาไม่เคยบอกใครมาก่อนกับมังกรสีดำ. "ผมมีเป็นโรคที่รักษาไม่หาย." "ฉันไม่สามารถมีชีวิตอยู่มายี่สิบ." "Master เป็นแพทย์ที่ดีที่สุดในทวีปยุโรปและของฉัน ทักษะทางการแพทย์ไม่ได้เลวร้าย แต่เราทั้งสองไม่สามารถรักษามัน. " " โรคนี้เป็นอันตรายถึงชีวิตมากกว่าโรคร้ายแรงใด ๆ มันไม่ได้เป็นโรค แต่ชะตากรรม. " " ผมโชคร้าย. " " หลังจากที่เดินทางมาถึงเมืองหลวงที่ผมใช้เวลามากของความพยายาม ในที่สุดผมก็เข้าไปในสถาบันการศึกษาประเพณีที่ได้รับสิทธิในการมีส่วนร่วมในการพิจารณาคดีที่ดีและถึงแม้ว่าผมยังคงห่างไกลมากจากหลิงยันพาวิลเลี่ยนหลังจากการก้าวแรกของมันและเผชิญหน้ากับ Luo Luo ผมคิดว่าโชคของฉันก็ค่อย ๆ เริ่มดีขึ้น . " " น่าแปลกที่ผมพบคุณคืนนี้. " " โชคของฉันคือจริงยังคงเลวร้าย. " ใบหน้าของเฉินช้างของ Sheng เป็นเพียงเล็กน้อยซีดไม่ได้เพราะกลัว แต่เนื่องจากน้ำค้างแข็งและหิมะ. ตอนนี้ว่าเขาเป็นคนกล้าหาญเขาอาจต้องเผชิญ ตำนานมังกรดำโหดร้าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

น้ำแข็งบนของเฉินฉาง เซิง ขนตาตกลงมาเหมือนหิมะบนยอดเขาเป็น chimonanthus ( บางต้น ) ปลิวไปตามลมลมเล็กๆ พัดขึ้นในมิติที่ใต้ดินมังกรดำกำลังเตรียมที่จะหายใจเฉินฉาง เซิง รู้ว่าเขาจะตายในช่วงเวลาถัดไปทันทีที่เขาผลักประตู เขาเตรียมไว้หลายแผน แม้ว่าเขาได้พบกับแขกที่เป็นเวทีเก่าเซนต์ เขาไม่ได้คิดว่าเขาจะต้องตายแน่ เพราะเขาเชื่อว่า ตราบใดที่เขาสามารถสื่อสาร แล้วเขาสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเขาแต่หลังประตูเป็นมังกรดำในตำนาน , มังกรสูงส่ง แข็งแรง แต่ไม่เคยชนิดมังกรไม่สื่อสารกับมนุษย์ได้ พวกเขาเกลียดชังเพื่อสื่อสารกับมนุษย์ หรืออย่างน้อย พวกเขารู้สึกว่ามันน่าอายที่จะสื่อสารกับคนทั่วไปอย่างเขานี้เขาไม่ได้มีการเตรียมการเขาได้เตรียมไว้สำหรับความตายมาหลายปี แต่เมื่อความตายอย่างแท้จริงมา เขาตระหนักว่าเขาไม่ได้เตรียมที่ดีพอสำหรับมันเขาก็ตระหนักได้ว่า ความตายเป็นสิ่งที่หนึ่งที่ไม่ได้เตรียมตัวมิติใต้ดินถูกมฤตยูเงียบ แสงของไข่มุก ทุกคืนเหมือนหิมะ หล่นลงบนร่างกายของเขาเขารู้สึกบิตเย็นและทันใดนั้นเขารู้สึกเหนื่อยมาก เขารู้ว่าสิ่งที่เขาจะทำคือเพียงแค่เสียเวลา ดังนั้น เขาจึงพยายามที่จะลุกขึ้นยืน และก็เลิกคิดสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป เขายกศีรษะของเขาดูน่ากลัวเหมือนหัวมังกร กับ ภูเขา สงบ และผ่อนคลายความสงบของจิตใจ" ดูเหมือนว่า เจ้านายของฉันถูกต้อง ฉันโชคร้ายอย่างแท้จริง”เขาไม่ได้รู้ว่ามังกรดำนี้จะสามารถเข้าใจภาษาของมนุษย์ได้หรือไม่ แต่เขาคิดว่า เป็นสัตว์ชั้นสูง แม้ว่ามันอาจจะเข้าใจ มันก็รู้สึกอายฟัง เพราะเรื่องนี้ เฉินฉาง เซิง ได้พูดคำที่เขาไม่เคยบอกใครมาก่อนกับมังกรดำ" ผมเป็นโรคที่รักษาไม่หาย " ." ผมไม่สามารถมีชีวิตอยู่ในช่วงยี่สิบ "" อาจารย์เป็นหมอที่ดีที่สุดในทวีปและทักษะทางการแพทย์ของฉันไม่ได้เลวร้ายแต่เราทั้งสองไม่ได้รักษามัน . "" โรคนี้ร้ายแรงกว่าโรคร้ายแรง . มันไม่ใช่โรค แต่โชคชะตา "" ผมโชคไม่ดี ." หลังจากที่มาถึงเมืองหลวง ผมใช้เวลามากของความพยายาม ในที่สุดฉันก็เป็นประเพณีของโรงเรียน ได้รับสิทธิในการมีส่วนร่วมในการทดลองที่ดีและแม้ว่าฉันยังคงห่างไกลจากหลิงเหยียนศาลา หลังจากถ่ายขั้นตอนแรกไปและพบกับหลัวหลัว ผมคิดว่าโชคของฉันก็ค่อยๆ ดีขึ้น "" น่าแปลกที่ผมพบคุณคืนนี้" โชคชะตาของฉันมันยังแย่ "ใบหน้าของเฉินฉาง เซิง ก็ซีด ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะความหนาวและหิมะตอนนี้ที่เขากล้าหาญ เขาจะเผชิญกับมังกรดำในตำนานโหด .