The CJEU thereby demands the inadmi

The CJEU thereby demands the inadmissibility of all state complaints in front of the ECtHR as far as the relevant provisions of the ECHR also fall within the scope of EU law and on the applicant and the respondent side there are Member States or the EU itself. This demand, however, is excessive for four reasons.

First, a demand for disconnection clauses (e.g. Art. 282 United Nations Convention on the Law of the Sea) contradicts the general praxis of international agreements to create an exception for the major part of parties excluding them from the dispute settlement procedure without opening this possibility for the other parties to the agreement (see also AG view para 115-6). It is highly likely that such an exception would meet little acceptance by the other member states of the Council of Europe and might render accession as provided for in Art. 6 (2) TEU difficult, if not impossible.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

CJEU ต้อง inadmissibility ของข้อร้องเรียนของรัฐทั้งหมดหน้า ECtHR จึงไกลเป็นบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องของ ECHR ยังอยู่ภายในขอบเขต ของกฎหมายสหภาพยุโรป และผู้สมัคร และ respondent ด้านมี รัฐสมาชิกหรือ EU เอง ความต้องการนี้ อย่างไรก็ตาม ได้เกินสี่เหตุผลครั้งแรก ความต้องการส่วน disconnection (เช่น Art. 282 อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล) ทุก praxis ทั่วไปของข้อตกลงระหว่างประเทศเพื่อสร้างข้อยกเว้นสำหรับส่วนใหญ่ของฝ่ายที่รวมจากขั้นตอนการชำระเงินข้อโต้แย้งโดยไม่เปิดโอกาสนี้สำหรับบุคคลอื่นไปยังข้อตกลง (ดูยัง AG พารา 115-6) เป็นไปได้สูงว่า ข้อยกเว้นจะพบน้อยยอมรับ โดยอื่น ๆ สมาชิกรัฐสภายุโรป และอาจทำให้ภาคยานุวัติเป็นให้ศิลปะ 6 (2) TEU ยาก ถ้าไม่ไปไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

CJEU จึงไม่สามารถจะยอมรับข้อเรียกร้องของการร้องเรียนของรัฐทั้งหมดในด้านหน้าของ ECtHR เท่าที่เป็นบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องของ ECHR ยังตกอยู่ภายในขอบเขตของกฎหมายของสหภาพยุโรปและในผู้สมัครและด้านผู้ถูกกล่าวหามีประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปหรือตัวเอง ความต้องการนี้ แต่มากเกินไปสำหรับสี่เหตุผล. ครั้งแรกที่ความต้องการใช้คำสั่งตัด (เช่นศิลปะ. 282 อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล) ขัดแย้งกับแพรคซิทั่วไปของข้อตกลงระหว่างประเทศที่จะสร้างข้อยกเว้นสำหรับส่วนที่สำคัญของฝ่าย ไม่รวมพวกเขาจากขั้นตอนการระงับข้อพิพาทโดยไม่ต้องเปิดเป็นไปได้นี้สำหรับบุคคลอื่น ๆ ที่จะทำข้อตกลง (เห็นมุมมองของเอจีพารา 115-6) ก็มีโอกาสสูงที่มีข้อยกเว้นดังกล่าวจะได้พบกับการยอมรับของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากรัฐสมาชิกอื่น ๆ ของสภายุโรปและอาจทำให้คู่สัญญาที่ได้ระบุไว้ในงานศิลปะ 6 (2) เจ๊ยากหากไม่เป็นไปไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ cjeu จึงเรียกร้องความไม่สามารถจะยอมรับได้ร้องเรียนรัฐทั้งหมดในด้านหน้าของ ecthr เท่าที่บทบัญญัติที่เกี่ยวข้องของ ECHR ตกอยู่ภายในขอบเขตของกฎหมายของสหภาพยุโรป และผู้สมัครและผู้ถูกกล่าวหา ด้านมีประเทศสมาชิกหรือ EU เอง ความต้องการนี้ อย่างไรก็ตาม มันมากเกินไปสำหรับสี่เหตุผล

แรกความต้องการส่วนขาด ( เช่นศิลปะ282 อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ) ขัดแย้งกับการปฏิบัติทั่วไปของข้อตกลงระหว่างประเทศเพื่อสร้างข้อยกเว้นสำหรับส่วนหลักของฝ่ายที่ไม่รวมจากข้อพิพาทโดยไม่เปิดโอกาสให้บุคคลอื่น ๆที่จะตกลง ( เห็นวิวพารา 115-6 เอจี )มันเป็นไปได้มากว่า เช่น ยกเว้นจะพบน้อย การยอมรับจากรัฐอื่น ๆ สมาชิกแห่งสภายุโรป และอาจให้ภาคยานุวัติตามที่มีบัญญัติไว้ในงานศิลปะ 6 ( 2 ) ทือยากหากไม่เป็นไปไม่ได้