Josh put down his coffee. The mug r

Josh put down his coffee. The mug rattled on the polished surface. He looked away from the girl, stared through the glass doors out into the street. A black cab crawled by on the far side of the road, its driver no doubt looking for an address. When he spoke his voice was little more than a whisper. "It's not easy to talk about those days. About Vietnam, and the soldiers." He decided the topic was too painful and asked another question instead. "You're working to save some money, aren't you? I may be wrong, but I don't think you have a drug habit. I don't think you even smoke. Am I right?" She nodded. "So what are you saving up for? Why do you need this cash?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จอชวางกาแฟของเขา Mug ที่ rattled บนผิวขัดเงา เขาดูจากผู้หญิง จ้องไปผ่านประตูกระจกออกไปถนน แค็บสีดำถูกตระเวนโดยในด้านของถนน โปรแกรมควบคุมนั้นไม่มีหาอยู่ เมื่อเขาพูด เสียงของเขามีน้อยกว่าการ whisper "ไม่พูดนั้นง่ายขึ้น เกี่ยวกับเวียดนาม และทหาร" เขาตัดสินใจถูกเกินไปปวดหัวข้อ และถามคำถามอื่นแทน "คุณกำลังทำงานเพื่อประหยัดเงินบาง ไม่คุณ ผมอาจไม่ถูกต้อง แต่ฉันไม่คิดว่า คุณมีการติดยาเสพติด ผมไม่คิดว่า คุณแม้ควัน ผมเหมาะสมหรือไม่" เธอพยักหน้า "ดังนั้นสิ่งคุณบันทึกค่า ทำไมคุณต้องจ่ายเงินนี้หรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จอชใส่ลงเครื่องชงกาแฟของเขา แก้ว rattled บนพื้นผิวขัด เขามองออกไปจากหญิงสาวที่จ้องมองผ่านประตูกระจกออกไปที่ถนน รถแท็กซี่สีดำรวบรวมข้อมูลโดยในอีกฟากหนึ่งของถนนที่คนขับไม่ต้องสงสัยเลยมองหาอยู่ เมื่อเขาพูดเสียงของเขาน้อยกว่าเสียงกระซิบ "มันไม่ง่ายที่จะพูดคุยเกี่ยวกับวันนั้น. เกี่ยวกับเวียดนามและทหาร." เขาจึงตัดสินใจที่หัวข้อก็เป็นความเจ็บปวดเกินไปและถามคำถามอื่นแทน "คุณกำลังทำงานเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายบางอย่างที่คุณไม่ได้ผมอาจจะผิด แต่ฉันไม่คิดว่าคุณมียาเสพติด. ฉันไม่คิดว่าคุณจะได้ควัน. ฉันใช่มั้ย?" เธอพยักหน้า "ดังนั้นสิ่งที่คุณประหยัดได้ใช่หรือไม่ทำไมคุณต้องการเงินสดนี้หรือไม่?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จอช ใส่ลงในกาแฟของเขา แก้วตกใจในการขัดผิว เขาดูห่างจากสาวจ้องมองผ่านประตูกระจกเข้ามาในถนน แท็กซี่สีดำคลานจากอีกฟากของถนน คนขับไม่สงสัยมองหาที่อยู่ ตอนที่เขาพูด เสียงของเขามากกว่า " กระซิบ มันไม่ง่ายที่จะพูดเรื่องวันเหล่านั้น เวียดนามและทหาร" เขาตัดสินใจเรื่องเจ็บปวดและถามคำถามอื่นแทน " คุณทำงานเพื่อบันทึกเงิน ใช่ไหม ? ฉันอาจจะผิด แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะติดยา ผมไม่คิดว่าคุณจะสูบบุหรี่ ผมพูดถูกใช่มั้ย ? " เธอพยักหน้า " แล้วคุณจะประหยัดขึ้น ? ทำไมคุณต้องการเงินสด ?