1. IntroductionFarm animal veterina

1. Introduction
Farm animal veterinarians play a key role in the food supply chain, providing expertise in treatment of sick animals and prevention of disease through herd/flock health advisory work. There has been some concern about a shortage of farm animal veterinarians around the world (Bonnet et al., 2011) including in the UK (EFRACom, 2003). The changing role of farm animal veterinarians was the subject of an independent report into veterinarians and veterinary services in the UK (Lowe, 2009). The findings of the report highlighted that there was not an absolute shortage of farm animal veterinarians and that there had been no reduction in their expertise, however, the requirements of producers had changed and veterinarians needed expertise beyond that often currently taught to undergraduate veterinary students which is focused on diagnosis and treatment of sick animals and basic herd management. The Lowe report (2009) stated that farm animal veterinarians needed to sell a differentiated service to meet the demands of current farm businesses. The report omitted to highlight that some veterinarians in the UK had already responded to this changing need and these veterinarians are already providing a wide range of services to some producers, mainly dairy cattle or pig farmers (Dairy Herd Health Group, 2010).

Whilst the Lowe report referred to all farm animal veterinarians, those working with dairy cattle, pigs and poultry are generally more engaged with their clients and in herd health than those working with beef and sheep producers (ADAS, 2008, Ganter, 2008 and Statham, 2012). One explanation for the difference in uptake by species and system is that some farm sectors have been heavily subsidised (sheep and beef) whilst others have not (pigs and poultry) with dairy cattle farming having some subsidy. Sheep farmers have been supported directly and indirectly by subsidy since the 1940s. Initially this subsidy ensured a minimum price per kg lamb produced, then an amount was paid per head of ewes in a flock (irrespective of their productivity) and currently sheep (and beef) farmers are given a single payment of approximately £208/hectare based on eligible land in good environmental and agricultural condition (Defra, 2012). The single payment scheme (SPS) comes under the EU's main agricultural subsidy scheme. In addition, from the 1950s to 1970s farmers had free or subsidised advice from agriculturalists and veterinary pathologists; both these subsidies have been reduced substantially in recent years (Woods, 2012).

The average flock size in the UK is 210 adult ewes (Defra, 2010), average lamb prices range from approximately £60 to £90 per carcase (EBLEX, 2012) and average lamb production ranges from 1 to 2 lambs per ewe, depending on farm location and sheep breed. Thus the gross income for a farmer with 200 ewes in 2010 was ∼£12–18,000 per annum; expenditures include rent, feed, labour and veterinary and medicine costs. Without the single farm payment most sheep farmers consider that they would not have sufficient income to support a family (personal communications).

Results from an independent survey (ADAS, 2008) of 2500 sheep producers indicated that 67% of sheep farmers only used their veterinarian for emergency treatment of sick sheep and that only 20% had regular contact with their veterinarian. This suggests that many sheep farmers do not value regular contact with their veterinarian. Frequent contact between farmer and veterinarian, together with a proactive relationship, could play a role in improving health and productivity on the farm (Jansen et al., 2010). Recently some initiatives have been set up to increase the involvement of veterinarians on sheep farms, these include subsidised attendance of veterinarians to set up flock health plans with sheep clients (ADAS, 2008). The benefit of these initiatives was difficult to evaluate due to the short time scale (one year) of the project, but tellingly, few farmers continued to maintain flock health visits once the subsidies were removed (Osler, 2009).

The sheep industry has several intractable disease issues e.g. anthelminthic resistance, a mean prevalence of lameness of 10% (Kaler and Green, 2008) and production inefficiencies, e.g. high perinatal lamb mortality, lack of adoption of genetic improvement. There is advice widely available to manage the above with, respectively, sustainable control of worms in sheep (Abbott et al., 2009), EBLEX better return programme manuals on management of lamb mortality and genetic improvement (EBLEX, 2012). One route by which this advice could be implemented would be by farmers liaising with their veterinarian to facilitate change in management to address these issues.

Although most sheep farmers have little contact with their veterinarian there is no information on why this is and whether understanding how sheep farmers perceive their veterinarian could improve health and productivity in their flock.

Focus groups are a well-established qualitative methodology used to explore and understand relatively new or complex issues where the aim is to understand beliefs that influence attitudes and behaviour of people (Kitzinger, 1995). They are widely used in various disciplines, e.g. sociology, psychology, education, political science and public health (Kitzinger, 1995) to collect data from several individuals simultaneously in a non-threatening environment, enabling individuals with shared experiences to discuss their perceptions, thoughts and opinions (Krueger and Casey, 2009). The use of qualitative methodologies is growing in veterinary research (Coe et al., 2007, Gunn et al., 2008, Christley and Perkins, 2010 and Higgins et al., 2013) because an in-depth understanding of opinions and beliefs of farmers/owners is crucial to translating research into practice to improve health and productivity.

The current study used focus groups to explore sheep farmers’ beliefs and opinions of the role of their veterinarian currently and whether they perceived a role for veterinarians in providing advice to improve the health and productivity of their flock.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. บทนำสัตวแพทย์สัตว์ฟาร์มเล่นบทบาทสำคัญในห่วงโซ่อุปทานอาหาร ให้ความเชี่ยวชาญในการรักษาสัตว์ป่วยและการป้องกันโรคผ่านฝูง/แกะสุขภาพให้คำปรึกษางาน มีบางความกังวลเกี่ยวกับการขาดแคลนสัตวแพทย์สัตว์ฟาร์มทั่วโลก (บาสเตียบอนเนต์ et al., 2011) รวมทั้งในสหราชอาณาจักร (EFRACom, 2003) บทบาทเปลี่ยนแปลงของฟาร์มสัตว์สัตวแพทย์มีชื่อเรื่องของรายงานขึ้นอยู่กับสัตวแพทย์และสัตวแพทย์บริการในสหราชอาณาจักร (Lowe, 2009) ผลการวิจัยของรายงานเน้นว่า ยังไม่มีการขาดแคลนแน่นอนของฟาร์มสัตว์สัตวแพทย์ และว่า เคยไม่ลดความเชี่ยวชาญของพวกเขา แต่ มีการเปลี่ยนแปลงความต้องการของผู้ผลิต และสัตวแพทย์ผู้เชี่ยวชาญนอกเหนือจากนั้นในปัจจุบันมักจะสอนให้นศสัตวแพทย์ซึ่งจะเน้นการตรวจวินิจฉัยและรักษาสัตว์ป่วยและการจัดการฝูงพื้นฐาน ที่จำเป็น รายงาน Lowe (2009) ระบุว่า ฟาร์มสัตว์สัตวแพทย์ต้องขายบริการต่าง ๆ เพื่อตอบสนองความต้องการของธุรกิจฟาร์มปัจจุบัน รายงานละเน้นที่สัตวแพทย์บางในสหราชอาณาจักรได้ตอบรับแล้วต้องการเปลี่ยนแปลงนี้ และสัตวแพทย์เหล่านี้แล้วให้บริการที่หลากหลายบางผู้ผลิต ส่วนใหญ่นม หรือเกษตรกรหมู (นมฝูงสุขภาพ กลุ่ม 2010)ขณะที่รายงาน Lowe เรียกว่าทุกฟาร์มสัตว์สัตวแพทย์ ที่ทำงานกับนมวัว สุกร และสัตว์ปีกที่มีทั่วไปมากขึ้นร่วมกับลูกค้าของพวกเขา และในต้อนสุขภาพมากกว่าผู้ที่ทำงานกับผู้ผลิตเนื้อและแกะ (ADAS, 2008, Ganter, 2008 และสเตธัม 2012) อธิบายความแตกต่างในการดูดซับสปีชีส์และระบบหนึ่งเป็นที่ฟาร์มบางภาคได้รับมาก subsidised (แกะและเนื้อ) ในขณะที่คนอื่น ๆ มีไม่ (สุกรและสัตว์ปีก) กับนมที่เลี้ยงมีเงินสมทบบางส่วน แกะเกษตรกรมีการสนับสนุนโดยตรง และโดยอ้อม โดยเงินสมทบตั้งแต่ทศวรรษ 1940 โดย เริ่มต้นด้วยเงินสมทบนี้มั่นใจราคาต่ำสุดต่อกิโลกรัมแกะผลิต แล้วยอดเงินที่จ่ายต่อหัวของ ewes ในฝูง (โดยไม่คำนึงถึงผลผลิตของพวกเขา) และปัจจุบันเกษตรกรแกะ (และเนื้อ) จะได้รับเงินประมาณ £ 208/hectare ยึดที่ดินสิทธิในสิ่งแวดล้อม และเกษตรสภาพดี (Defra, 2012) เดียว แผนงานการชำระเงินรายการเดียว (SPS) มาภายใต้แผนงานเงินสมทบเกษตรหลักของ EU นอกจากนี้ จากช่วงทศวรรษ 1950 ถึงทศวรรษ 1970 เกษตรกรมีคำแนะนำฟรี หรือ subsidised จาก agriculturalists และ pathologists สัตวแพทย์ เงินอุดหนุนทั้งสองเหล่านี้ได้ถูกลดลงมากในปีที่ผ่านมา (ป่า 2012)มีขนาดเฉลี่ยแกะในสหราชอาณาจักรช่วงราคาแกะจากประมาณ £60 ถึง £90 ต่อ carcase (EBLEX, 2012) เฉลี่ย 210 ผู้ใหญ่ ewes (Defra, 2010), และสถานที่ตั้งฟาร์มแกะเฉลี่ยผลิตตั้งแต่ 1 การ lambs 2 ต่อ ewe ขึ้นอยู่กับ และแกะสายพันธุ์ ดังนั้น กำไรขาดทุนรวมสำหรับเกษตรกรด้วย ewes 200 ปี 2553 ถูก∼ £12 – 18000 ต่อปี ค่าใช้จ่ายรวมให้เช่า อาหาร แรงงาน และสัตว และยา โดยไม่มีการชำระเงินเดียวฟาร์ม แกะส่วนใหญ่เกษตรกรพิจารณาว่า พวกเขาจะไม่มีรายได้เพียงพอเลี้ยง (สื่อสารส่วนบุคคล)ผลจากการสำรวจเป็นอิสระ (ADAS, 2008) ผู้ผลิตแกะ 2500 ระบุว่า 67% ของเกษตรกรแกะใช้สัตวแพทย์ของพวกเขาสำหรับแกะป่วยรักษาฉุกเฉิน และว่า เพียง 20% มีราคาปกติติดต่อสัตวแพทย์ของพวกเขา แนะนำว่า เกษตรกรแกะหลายค่าติดต่อปกติไม่ มีสัตวแพทย์ของ ติดต่อบ่อยระหว่างเกษตรกรและสัตวแพทย์ กับ ความสัมพันธ์เชิงรุกสามารถเล่นบทบาทในการปรับปรุงสุขภาพและผลผลิตในฟาร์ม (แจนเซน et al., 2010) เมื่อเร็ว ๆ นี้บางโครงการมีการตั้งค่าเพื่อเพิ่มการมีส่วนร่วมของสัตวแพทย์ในฟาร์มแกะ รวมถึงเข้าร่วม subsidised ของสัตวแพทย์เพื่อตั้งค่าแผนสุขภาพแกะกับแกะลูกค้า (ADAS, 2008) ประโยชน์ของโครงการเหล่านี้เป็นเรื่องที่ยากในการประเมินเนื่องจากมาตราส่วนเวลา (1 ปี) ของโครงการ tellingly น้อยเกษตรกรอย่างต่อเนื่องเพื่อรักษาสุขภาพแกะเข้าชมเมื่อเงินอุดหนุนถูกเอาออก (Osler, 2009)อุตสาหกรรมแกะมีหลายโรค intractable ออกเช่นต้านทาน anthelminthic ชุกเฉลี่ยของความอ่อนแอของ 10% (Kaler และสีเขียว 2008) และผลิต inefficiencies เช่นการตายปริกำเนิดแกะสูง ขาดการยอมรับของการปรับปรุงพันธุกรรม มีคำแนะนำแพร่จัดการข้างต้น ด้วย ตามลำดับ ควบคุมอย่างยั่งยืนของหนอนในแกะ (Abbott et al., 2009) EBLEX ดีส่งคืนคู่มือโปรแกรมเกี่ยวกับจัดการแกะตายและปรับปรุงพันธุกรรม (EBLEX, 2012) เส้นทางหนึ่งซึ่งสามารถนำคำแนะนำนี้จะ โดยเกษตรกร liaising กับของพวกเขาลงเพื่อให้ง่ายต่อการเปลี่ยนแปลงในการจัดการปัญหาเหล่านี้แม้ว่าส่วนใหญ่แกะเกษตรกรมีน้อยติดต่อกับสัตวแพทย์ของพวกเขาไม่มีข้อมูลในเหตุนี้และว่าเข้าใจวิธีแกะเกษตรกรสังเกตการสัตวแพทย์สามารถปรับปรุงสุขภาพและประสิทธิภาพในการแกะกลุ่มเน้นวิธีการเชิงคุณภาพดีขึ้นที่ใช้ในการสำรวจ และทำความเข้าใจปัญหาใหม่ หรือซับซ้อนค่อนข้างที่จะเข้าใจความเชื่อที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติและพฤติกรรมของคน (Kitzinger, 1995) จุดมุ่งหมายได้ พวกเขาใช้ในสาขาต่าง ๆ เช่นสังคมวิทยา จิตวิทยา การศึกษา รัฐศาสตร์ และการสาธารณสุข (Kitzinger, 1995) การเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคคลต่าง ๆ พร้อมกันในระบบไม่ บุคคลที่ มีประสบการณ์ร่วมกันเพื่อหารือเกี่ยวกับการรับรู้ ความคิด และความคิดเห็น (Krueger และเคซี่ย์ 2009) การเปิดใช้งาน มีการเติบโตการใช้วิธีการเชิงคุณภาพวิจัยสัตวแพทย์ (Coe et al., 2007, Gunn et al., 2008, Christley และระบุ วัน 2010 และฮิกกินส์ et al., 2013) เนื่องจากความเข้าใจในเชิงลึกของความคิดเห็นและความเชื่อของเกษตรกร/เจ้าของมีการแปลงานวิจัยสู่การปฏิบัติเพื่อปรับปรุงสุขภาพและผลผลิตการศึกษาปัจจุบันใช้โฟกัสกลุ่มแกะเกษตรกรความเชื่อ และความเห็นของบทบาทของสัตวแพทย์ในปัจจุบันของพวกเขา และว่าพวกเขามองเห็นบทบาทสำหรับสัตวแพทย์ในการให้คำแนะนำเพื่อปรับปรุงสุขภาพและผลผลิตของการแกะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1.
บทนำฟาร์มสัตวแพทย์สัตว์มีบทบาทสำคัญในห่วงโซ่อุปทานอาหารที่ให้ความเชี่ยวชาญในการรักษาสัตว์ป่วยและการป้องกันโรคผ่านฝูง/ แห่สุขภาพการทำงานของที่ปรึกษา ได้มีความกังวลเกี่ยวกับปัญหาการขาดแคลนสัตวแพทย์ฟาร์มสัตว์ทั่วโลก (Bonnet et al., 2011) รวมทั้งในสหราชอาณาจักร (EFRACom, 2003) บทบาทที่เปลี่ยนแปลงไปของฟาร์มสัตวแพทย์สัตว์เป็นเรื่องของการรายงานอิสระในสัตวแพทย์และบริการสัตวแพทย์ในสหราชอาณาจักร (ว 2009) ผลการวิจัยของรายงานเน้นว่าไม่มีปัญหาการขาดแคลนแน่นอนของสัตวแพทย์สัตว์ในฟาร์มและที่ไม่มีการลดลงของความเชี่ยวชาญของพวกเขา แต่ความต้องการของผู้ผลิตที่มีการเปลี่ยนแปลงและสัตวแพทย์ที่ต้องการความเชี่ยวชาญเกินที่มักจะสอนในปัจจุบันระดับปริญญาตรีนักศึกษาสัตวแพทย์ที่ จะเน้นเรื่องการวินิจฉัยและการรักษาสัตว์ป่วยและการจัดการฝูงพื้นฐาน รายงานโลว์ (2009) ระบุว่าสัตวแพทย์สัตว์ฟาร์มจำเป็นในการขายบริการที่แตกต่างกันเพื่อตอบสนองความต้องการของธุรกิจฟาร์มในปัจจุบัน รายงานละเว้นที่จะเน้นว่าสัตวแพทย์ในสหราชอาณาจักรบางคนตอบสนองแล้วนี้จำเป็นที่จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงและสัตวแพทย์เหล่านี้มีอยู่แล้วให้บริการที่หลากหลายของบริการให้กับผู้ผลิตบางส่วนใหญ่โคนมหรือเกษตรกรหมู (นมฝูงสุขภาพกลุ่ม 2010). ขณะที่ รายงานโลว์เรียกสัตวแพทย์ฟาร์มสัตว์ทุกคนที่ทำงานกับโคนมสุกรและสัตว์ปีกโดยทั่วไปมักจะทำงานได้มากขึ้นกับลูกค้าของพวกเขาและในการดูแลสุขภาพฝูงกว่าผู้ที่ทำงานกับผู้ผลิตเนื้อวัวและเนื้อแกะ (ADAS 2008 Ganter, 2008 และสเตแธม 2012) . คำอธิบายความแตกต่างในการดูดซึมโดยชนิดและระบบที่เป็นที่ภาคฟาร์มบางส่วนได้รับเงินอุดหนุนอย่างหนัก (แกะและเนื้อวัว) ในขณะที่คนอื่น ๆ ไม่ได้ (หมูและสัตว์ปีก) กับการทำฟาร์มโคนมที่มีเงินอุดหนุนบางส่วน เกษตรกรแกะได้รับการสนับสนุนโดยตรงและโดยอ้อมจากเงินอุดหนุนตั้งแต่ปี 1940 ในขั้นต้นเงินอุดหนุนนี้มั่นใจราคาต่ำสุดกิโลกรัมละแกะที่ผลิตแล้วจำนวนเงินที่ได้จ่ายต่อหัวของแกะในฝูง (โดยไม่คำนึงถึงผลผลิตของพวกเขา) และในปัจจุบันแกะ (และเนื้อ) เกษตรกรจะได้รับการชำระเงินเพียงครั้งเดียวประมาณ£ 208 / เฮกตาร์ตาม บนที่ดินที่มีสิทธิ์ในสภาพด้านสิ่งแวดล้อมและทางการเกษตรที่ดี (อาร์ 2012) โครงการการชำระเงินเดียว (SPS) มาภายใต้โครงการเงินอุดหนุนเกษตรหลักของสหภาพยุโรป นอกจากนี้จากปี 1950 ให้กับเกษตรกรปี 1970 มีคำแนะนำฟรีหรือเงินอุดหนุนจากเกษตรกรและนักพยาธิวิทยาสัตวแพทย์ ทั้งเงินอุดหนุนเหล่านี้ได้รับการลดลงอย่างมากในปีที่ผ่านมา (วูดส์ 2012). ขนาดฝูงโดยเฉลี่ยในสหราชอาณาจักรเป็น 210 ตกลูกผู้ใหญ่ (อาร์ 2010) ราคาแกะเฉลี่ยในช่วงตั้งแต่ประมาณ£ 60 ถึง£ 90 ต่อศพ (EBLEX 2012 ) และช่วงการผลิตเนื้อแกะเฉลี่ย 1-2 ลูกแกะตัวเมียต่อขึ้นอยู่กับสถานที่ตั้งของฟาร์มแกะพันธุ์ ดังนั้นรายได้รวมสำหรับเกษตรกรที่มี 200 ตกลูกในปี 2010 คือ ~ £ 12-18,000 ต่อปี; ค่าใช้จ่ายรวมถึงการเช่าฟีแรงงานและสัตวแพทย์และค่าใช้จ่ายยา โดยไม่ต้องชำระเงินฟาร์มเดียวส่วนใหญ่เกษตรกรแกะพิจารณาว่าพวกเขาจะได้มีรายได้เพียงพอที่จะสนับสนุนครอบครัว (การสื่อสารส่วนบุคคล). ผลจากการสำรวจที่เป็นอิสระ (ADAS 2008) 2500 ผู้ผลิตแกะชี้ให้เห็นว่า 67% ของเกษตรกรแกะใช้เฉพาะสัตวแพทย์ของพวกเขา สำหรับการรักษาฉุกเฉินแกะป่วยและว่ามีเพียง 20% มีการติดต่อกับสัตวแพทย์ของพวกเขา นี้แสดงให้เห็นว่าเกษตรกรแกะจำนวนมากไม่เห็นคุณค่าของการติดต่อกับสัตวแพทย์ของพวกเขา ติดต่อบ่อยระหว่างเกษตรกรและสัตวแพทย์ร่วมกับความสัมพันธ์เชิงรุกจะมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาสุขภาพและผลผลิตในฟาร์ม (Jansen et al., 2010) เมื่อเร็ว ๆ นี้ความคิดริเริ่มบางส่วนได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อเพิ่มการมีส่วนร่วมของสัตวแพทย์ในฟาร์มแกะเหล่านี้รวมถึงการเข้าร่วมอุดหนุนของสัตวแพทย์ในการตั้งค่าแผนประกันสุขภาพกับลูกค้าฝูงแกะ (ADAS 2008) ประโยชน์ของโครงการเหล่านี้ก็ยากที่จะประเมินอันเนื่องมาจากช่วงเวลาสั้น ๆ (หนึ่งปี) ของโครงการ แต่พระนามเกษตรกรไม่กี่ยังคงเข้ารับการตรวจสุขภาพฝูงครั้งเดียวเงินอุดหนุนที่ถูกถอดออก (Osler 2009). อุตสาหกรรมแกะมีหลาย ปัญหาโรคยากเช่นต้านทาน anthelminthic, ความชุกเฉลี่ยของความอ่อนแอ 10% (Kaler สีเขียวและ 2008) และความไร้ประสิทธิภาพการผลิตเช่นการตายปริกำเนิดแกะสูงขาดการยอมรับของการปรับปรุงทางพันธุกรรม มีคำแนะนำที่ใช้ได้อย่างกว้างขวางในการจัดการข้างต้นด้วยคือตามลำดับการควบคุมอย่างยั่งยืนของเวิร์มในแกะ (แอ็บบอท et al., 2009) EBLEX คู่มือโปรแกรมที่ดีกว่าผลตอบแทนจากการบริหารจัดการของการตายของเนื้อแกะและการปรับปรุงทางพันธุกรรม (EBLEX 2012) เส้นทางหนึ่งซึ่งคำแนะนำนี้สามารถดำเนินการจะเป็นเกษตรกรประสานงานกับสัตวแพทย์ของพวกเขาเพื่ออำนวยความสะดวกในการเปลี่ยนแปลงในการบริหารจัดการเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้. ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่เกษตรกรแกะมีการติดต่อกับสัตวแพทย์ของพวกเขามีข้อมูลเกี่ยวกับเหตุผลนี้และไม่ว่าการทำความเข้าใจวิธีแกะ เกษตรกรรับรู้สัตวแพทย์ของพวกเขาอาจปรับปรุงสุขภาพและผลผลิตในฝูงของพวกเขา. เน้นกลุ่มเป็นวิธีการที่มีคุณภาพที่ดีขึ้นมาใช้ในการสำรวจและเข้าใจปัญหาค่อนข้างใหม่หรือซับซ้อนที่มีจุดมุ่งหมายคือการเข้าใจความเชื่อว่าทัศนคติอิทธิพลและพฤติกรรมของคน (Kitzinger 1995 ) พวกเขาจะใช้กันอย่างแพร่หลายในสาขาต่างๆสังคมวิทยาเช่นจิตวิทยาการศึกษาวิทยาศาสตร์ทางการเมืองและสุขภาพของประชาชน (Kitzinger, 1995) ในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากหลายคนพร้อมกันในสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นอันตรายที่ช่วยให้บุคคลที่มีประสบการณ์ร่วมกันเพื่อหารือเกี่ยวกับการรับรู้ของพวกเขาคิด และความคิดเห็น (ครูเกอร์และเคซี่ย์ 2009) การใช้วิธีการเชิงคุณภาพมีการเจริญเติบโตในการวิจัยทางสัตวแพทย์ (โคย์ et al., 2007 น์ et al., 2008 Christley และ Perkins, ปี 2010 และฮิกกินส์ et al., 2013) เพราะความเข้าใจในเชิงลึกของความคิดเห็นและความเชื่อของเกษตรกร เจ้าของ / เป็นสิ่งสำคัญที่จะแปลผลการวิจัยไปสู่การปฏิบัติในการปรับปรุงสุขภาพและผลผลิต. การศึกษาในปัจจุบันที่ใช้กลุ่มตัวอย่างในการสำรวจความเชื่อเกษตรกรแกะและความคิดเห็นของบทบาทของสัตวแพทย์ของพวกเขาในขณะนี้และไม่ว่าจะรับรู้บทบาทสำหรับสัตวแพทย์ในการให้คำแนะนำในการปรับปรุง สุขภาพและผลผลิตของฝูงของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . บทนำ
ฟาร์มสัตว์สัตวแพทย์มีบทบาทสำคัญในการจัดหาอาหารโซ่ให้ความเชี่ยวชาญในการรักษาสัตว์ป่วย และการป้องกันโรค ผ่านฝูงวัว / งานที่ปรึกษาด้านสุขภาพ มีบางความกังวลเกี่ยวกับการขาดแคลนของฟาร์มสัตว์สัตวแพทย์ทั่วโลก ( หมวก et al . , 2011 ) รวมทั้งใน UK ( efracom , 2003 )การเปลี่ยนแปลงบทบาทของสัตวแพทย์ฟาร์มสัตว์ คือ เรื่องของการเป็นอิสระรายงานสัตวแพทย์และสัตวแพทย์ใน UK ( Lowe , 2009 ) ผลของรายงานเน้นว่ามีไม่ขาดแคลนแน่นอนสัตวแพทย์สัตว์ในฟาร์ม และได้มีการลดลงในความเชี่ยวชาญของพวกเขา อย่างไรก็ตามความต้องการของผู้ผลิตได้เปลี่ยนและสัตวแพทย์ต้องการความเชี่ยวชาญเกินกว่าที่มักขณะนี้สอนนักศึกษาสัตวแพทย์ นักศึกษาซึ่งจะเน้นการวินิจฉัยและการรักษาสัตว์ป่วย และการจัดการฝูงพื้นฐาน รายงาน โลว์ ( 2009 ) ระบุว่า ฟาร์มสัตว์สัตวแพทย์ต้องขายบริการต่างๆ เพื่อตอบสนองความต้องการของธุรกิจฟาร์มปัจจุบันรายงานไว้เพื่อเน้นว่าบางสัตวแพทย์ใน UK ได้ตอบสนองต่อการต้องการ และสัตวแพทย์เหล่านี้อยู่แล้วให้ความหลากหลายของบริการบางผู้ผลิตส่วนใหญ่โคนมเกษตรกรหรือหมู ( กลุ่มสุขภาพโคนม 2010 ) .

ขณะที่รายงาน โลว์ อ้างถึงทั้งหมดสัตวแพทย์ฟาร์มสัตว์ ผู้ทำงานกับ โคนม