healthy individuals, however; they

healthy individuals, however; they were not utilizing the
ability during their typical swallowing pattern.
When specific lingual neuropathy was considered,
three participants enrolled in this study were greater than
150 months post-RT. During the clinical exam, each of
these individuals demonstrated tongue deviation on protrusion
indicating unilateral lingual weakness suggestive of
hypoglossal neuropathy. Two of these three participants
were excluded from the study, as they were unable to produce
the minimum lingual pressure differences required during
the initial instruction session. Therefore, there was only one
participant who was able to produce the minimum pressure
difference; thus, this individual did remain in the study.
The pressures produced by this participant, however, fell
within the group range for all variables. This finding indicates
that lingual neuropathy, while present in the head and
neck cancer population, was not a confounding factor for
the sample included in this investigation.
Hypopharynx
Unlike pressures from the base of tongue in the upper
pharynx, the mean difference between swallow conditions
at the hypopharynx was not statistically significant and had
a minimal effect size (accounting for only 0.1% of the variance
at this sensor location). Thus, the hypopharynx pressure
change between swallow conditions was insignificant.
One possible reason for this finding is that participants were
already producing pharyngeal pressures averaging around
99 mmHg during typical swallows. This amount of pressure
was similar to pressure generated during noneffortful water
swallows in healthy adults (Witte et al., 2008). However,
Butler and colleagues (2009) reported mean hypopharyngeal
peak pressures of 115 mmHg in healthy older males swallowing
the same volume and viscosity used in this study
(5 ml nectar thick liquid). Another potential reason for the
insignificant findings at this sensor location is that participants
in the current study were not instructed to complete a
traditional effortful swallow (i.e., swallow hard), in which
increased contraction through the pharynx is implied. Instead,
this study incorporated directions specifically focusing
on a forceful lingual swallow. Therefore, the downstream
effect demonstrated at the tongue base appears not to have
carried over to muscle recruitment in the region of the
hypopharynx.
Three prior studies specifically investigating effortful
swallows with lingual emphasis (Bülow et al., 1999, 2001;
Huckabee & Steele, 2006) reported equivocal findings in
hypopharyngeal pressure change during lingual emphasis
swallow conditions. Bülow et al.’s studies were in agreement
with the current results as they did not find any significant
differences in hypopharyngeal pressures between
typical swallows and swallows completed with lingual effort.
In opposition, Huckabee’s study showed significantly
increased hypopharyngeal pressure. These inconsistent findings
may be due to method discrepancies as the Huckabee
study compared lingual emphasis to a de-emphasis condition
and did not introduce a bolus (saliva swallows only).
UES
Nadir pressures, from the UES sensor, were significantly
different between swallow conditions. The direction
of change indicated that nadir pressures increased during
the forceful lingual swallow condition. This finding demonstrated
a large effect, accounting for 38% of the variance
in UES nadir pressure.
In healthy adults, lower UES nadir pressures are suggestive
of better UES relaxation and a more efficient hypopharyngeal
suction pump (Cerenko et al., 1989). Therefore,
our finding of increased nadir pressures during the forceful
lingual swallow condition was counterintuitive. Butler et al.
(2009) published UES nadir pressures for a group of healthy
individuals using a bolus type most similar to that of the
current study (5 ml nectar thick liquid swallowed by older
males). The reported UES nadir pressures for that group averaged
2 mmHg. The mean nadir pressures for both swallow
conditions in the current study (−6.62 mmHg in typical swallows
and –3.86 mmHg during forceful lingual swallows)
were lower than the norms provided by Butler. Thus, it is unknown
if the magnitude of change at the UES nadir in our
study (mean difference of 2.76 mmHg between conditions)
was a large enough pressure change to impede UES opening.
In addition to UES relaxation, anterior laryngeal
movement and intrabolus pressure also contribute to UES
opening (Cook et al., 1989). UES nadir was the only minimum
value gathered in this study. Because nadir pressures occur
during bolus flow through the UES (Jones & McCulloch,
2014) and nadir pressures have been shown to have a bolus
effect (Butler et al., 2009; Hoffman, Ciucci, Mielens, Jiang,
& McCulloch, 2010), it is possible that intrabolus pressure
may have contributed to the increased nadir pressure phenomenon
seen in this study. Therefore, other measures, such
as the maximum post-closure UES pressure, may be a
more meaningful measure of UES changes in response to
effortful swallowing.
Limitations
This study had limitations pertaining both to participants
and equipment. First, the sample was diverse in
regard to tumor location. Although tumor site was not a
significant covariate, this study did consist of a mixed
group of head and neck tumor sites with diverse radiation
fields. Regarding gender, this study had only two females
with a male–female ratio of 9:1, which is a lower rate of
females compared to the national average of head and neck
cancers. In addition, 45% of participants completed swallowing
exercises during RT as part of a prophylactic treatment
study. The implementation of these exercises may
have resulted in those individuals having stronger oropharyngeal
musculature compared with the average population
of post-radiation patients (Carnaby-Mann, Crary,
Schmalfuss, & Amdur, 2012). Therefore, caution should
be taken when comparing pressures achieved in this sample
to the rest of the clinical population.
With regard to equipment, this study utilized a solidstate
manometric catheter. The distance between the three

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุขภาพบุคคล อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ใช้การความสามารถในระหว่างรูปแบบ swallowing ของพวกเขาโดยทั่วไปเมื่อ neuropathy เฉพาะภาษาถูกพิจารณาสามคนที่ลงทะเบียนในการศึกษานี้ได้มากกว่าเดือน 150 ลง RT. ในระหว่างการสอบทางคลินิก แต่ละบุคคลเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าความเบี่ยงเบนลิ้นบน protrusionแสดงถึงของภาษาฝ่ายอ่อนแอhypoglossal neuropathy สองร่วมสามเหล่านี้ถูกแยกออกจากการศึกษา เป็นพวกเขาไม่สามารถผลิตความแตกต่างความดันภาษาขั้นต่ำที่จำเป็นระหว่างรอบเวลาของคำสั่งเริ่มต้น ดังนั้น มีเพียงหนึ่งผู้เข้าร่วมที่สามารถผลิตแรงดันต่ำความแตกต่าง ดังนั้น ผู้ไม่ได้อยู่ในการศึกษาความดันที่ผลิต โดยผู้เข้าร่วมนี้ อย่างไรก็ตาม ตกภายในช่วงกลุ่มสำหรับตัวแปรทั้งหมด บ่งชี้ว่า การค้นหานี้neuropathy ที่ภาษา ในขณะที่ปัจจุบันในหัว และกะเหรี่ยงคอประชากรมะเร็ง ไม่ใช่ตัว confounding สำหรับตัวอย่างรวมอยู่ในนี้Hypopharynxต่างจากแรงกดดันจากฐานของลิ้นในส่วนบนเช่นคอหอย ความแตกต่างเฉลี่ยระหว่างเงื่อนไขสวอลโล่ใน hypopharynx ไม่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีขนาดของผลกระทบน้อยที่สุด (บัญชีเพียง 0.1% ของความแปรปรวนที่เซนเซอร์ตำแหน่งที่ตั้งนี้) ดังนั้น ดัน hypopharynxเปลี่ยนแปลงระหว่างสวอลโล่เงื่อนไขสำคัญหนึ่งสามารถค้นหานี้เป็นผู้เข้าร่วมได้แล้วผลิตความดันอย่างหาค่าเฉลี่ยรอบmmHg 99 ระหว่าง swallows ทั่วไป จำนวนแรงดันนี้ความดันสร้างขึ้นระหว่างน้ำ noneffortfulswallows ในผู้ใหญ่สุขภาพ (Witte et al., 2008) อย่างไรก็ตามพนักงานและเพื่อนร่วมงาน (2009) รายงาน hypopharyngeal หมายถึงความดันสูงสุดของ 115 mmHg ในสุขภาพชายเก่ากลืนไดรฟ์ข้อมูลเดียวกันและความหนืดที่ใช้ในการศึกษานี้(5 มิลลิลิตรน้ำหวานหนาของเหลว) อีกเหตุผลที่มีศักยภาพในการค้นพบที่สำคัญในตำแหน่งเซ็นเซอร์นี้คือผู้เรียนในการศึกษาปัจจุบันถูกไม่สั่งให้ดำเนินการสวอลโล่ effortful ดั้งเดิม (เช่น กลืนยาก), ที่หดตัวเพิ่มขึ้นผ่านหลอดลมเป็นนัย แทนการศึกษานี้รวมเฉพาะเน้นทิศทางบนสวอลโล่ภาษาพลัง ดังนั้น ปลายน้ำผลที่แสดงในฐานลิ้นเหมือนไม่ มีการสรรหาบุคลากรของกล้ามเนื้อในขอบเขตของการhypopharynxศึกษาก่อนที่สามโดยเฉพาะตรวจสอบ effortfulswallows โดยเน้นภาษา (Bülow et al., 1999, 2001Huckabee & Steele, 2006) รายงานการค้นพบ equivocalเปลี่ยนความดัน hypopharyngeal ระหว่างเน้นภาษากลืนเงื่อนไข Al. Bülow ร้อยเอ็ดศึกษาได้ตกลงมีผลเป็นปัจจุบันจะไม่พบอย่างมีนัยสำคัญใด ๆความแตกต่างของความดัน hypopharyngeal ระหว่างปกติ swallows และ swallows พร้อมภาษาพยายามในการต่อต้าน การศึกษาของ Huckabee พบอย่างมีนัยสำคัญhypopharyngeal เพิ่มความกดดัน ผลการวิจัยนี้ไม่สอดคล้องกันอาจเกิดจากความขัดแย้งวิธีเป็น Huckabeeการศึกษาเปรียบเทียบเงื่อนไข de-emphasis เน้นภาษาและได้แนะนำ bolus (swallows น้ำลายเท่านั้น)UESแรงดันจุดจอมดิน จากเซ็นเซอร์ UES ถูกมากแตกต่างระหว่างเงื่อนไขสวอลโล่ ทิศทางการเปลี่ยนแปลงแสดงว่า จุดจอมดินแรงดันเพิ่มขึ้นในระหว่างเงื่อนไขสวอลโล่ภาษาฮึก ค้นหานี้แสดงให้เห็นว่าผลใหญ่ บัญชี 38% ของผลต่างในความกดดันจุดจอมดิน UESในผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดี ความดันต่ำ UES จุดจอมดินจะถึงน่าพักผ่อนดี UES hypopharyngeal มากปั๊มดูด (Cerenko et al., 1989) ดังนั้นเราค้นหาจุดจอมดินเพิ่มความดันในช่วงที่พลังเงื่อนไขภาษาสวอลโล่ counterintuitive ได้ พ่อบ้าน et al(2009) ประกาศ UES จุดจอมดินกดดันกลุ่มสุขภาพใช้ชนิด bolus คล้ายกันมากที่สุดที่บุคคลจะการศึกษาปัจจุบัน (5 ml น้ำหวานของเหลวหนากลืนกินโดยเก่าชาย) แรงดันจุดจอมดิน UES รายงานกลุ่มที่ averaged2 mmHg จุดจอมดินหมายถึงค่าความดันทั้งสวอลโล่เงื่อนไขในการศึกษาปัจจุบัน (−6.62 mmHg ใน swallows ทั่วไปและ –3.86 mmHg ระหว่างพลังภาษา swallows)ได้ต่ำกว่าบรรทัดฐานโดยพ่อบ้าน ดังนั้น จึงไม่รู้จักถ้าขนาดของการเปลี่ยนแปลงที่จุดจอมดิน UES ในของเราศึกษา (หมายถึงความแตกต่างของ 2.76 mmHg ระหว่างเงื่อนไข)มีการเปลี่ยนแปลงความดันพอถ่วง UES เปิดนอกจากพักผ่อน UES แอนทีเรียร์ laryngealเคลื่อนไหวและความดัน intrabolus ร่วม UESเปิด (Cook et al., 1989) จุดจอมดิน UES ได้ต่ำสุดเท่านั้นค่าที่รวบรวมในการศึกษานี้ เนื่องจากแรงดันจุดจอมดินเกิดขึ้นระหว่างกระแส bolus ผ่าน UES (โจนส์และ McCulloch2014) และมีการแสดงจุดจอมดินดันให้แบบ bolusลักษณะพิเศษ (พนักงานร้อยเอ็ด al., 2009 แมน Ciucci, Mielens เจียงและ McCulloch, 2010), เป็นไปได้ที่ความดัน intrabolusอาจมีส่วนปรากฏการณ์ความดันจุดจอมดินเพิ่มขึ้นเห็นในการศึกษานี้ ดังนั้น มาตรการอื่น ๆ เช่นเป็นการปิดหลัง UES ความดันสูงสุด อาจจะเป็นวัด UES ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงมีความหมายมากขึ้นeffortful กลืนข้อจำกัดการศึกษานี้มีข้อจำกัดที่เกี่ยวข้องทั้งกับผู้เข้าร่วมและอุปกรณ์ ตัวอย่างหลากหลายในครั้งแรกพิจารณาตำแหน่งของเนื้องอก แม้ว่าเนื้องอกไซต์ไม่เป็นcovariate สำคัญ การศึกษานี้ไม่ประกอบด้วยการผสมกลุ่มของอเมริกาเนื้องอกในศีรษะและคอด้วยรังสีที่มีความหลากหลายเขตข้อมูล เกี่ยวกับเพศ การศึกษานี้มีเพียงสองหญิงเป็นเพศชาย – เพศหญิงอัตราส่วน 9:1 ซึ่งเป็นอัตราต่ำกว่าหญิงเปรียบเทียบกับค่าเฉลี่ยชาติของศีรษะและคอโรคมะเร็ง นอกจากนี้ 45% ของผู้เรียนสมบูรณ์กลืนออกกำลังกายระหว่างรังสีเป็นส่วนหนึ่งของการรักษาทานศึกษา อาจนำไปใช้ออกกำลังกายเหล่านี้ทำให้บุคคลเหล่านั้นมีความแข็งแกร่ง oropharyngealเมื่อเทียบกับประชากรเฉลี่ย musculatureของผู้ป่วยหลังการฉายรังสี (Carnaby มานน์ CrarySchmalfuss, & Amdur, 2012) ดังนั้น ข้อควรระวังควรควรเมื่อเปรียบเทียบความดันได้ในตัวอย่างนี้จะเหลือประชากรทางคลินิกเกี่ยวกับอุปกรณ์ การศึกษานี้ใช้แบบ solidstatemanometric พัฒนาโปรแกรมฐานข้อมูล ระยะห่างระหว่างทั้งสาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บุคคลที่มีสุขภาพอย่างไรก็ตาม; พวกเขาไม่ได้ใช้
ความสามารถในการกลืนระหว่างรูปแบบทั่วไปของพวกเขา.
เมื่อเส้นประสาทส่วนปลายลิ้นที่เฉพาะเจาะจงได้รับการพิจารณา
สามที่เข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้มีมากกว่า
150 เดือนหลัง RT ในระหว่างการสอบทางคลินิกแต่ละ
บุคคลเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความเบี่ยงเบนในลิ้นยื่นออกมา
แสดงให้เห็นความอ่อนแอภาษาเดียวนัยของ
เส้นประสาท hypoglossal สองในสามคนนี้ผู้เข้าร่วม
ได้รับการยกเว้นจากการศึกษาในขณะที่พวกเขาไม่สามารถที่จะสร้าง
ความแตกต่างความดันภาษาขั้นต่ำที่จำเป็นในช่วง
เซสชั่นการใช้งานครั้งแรก ดังนั้นจึงมีเพียงคนเดียว
ที่เข้าร่วมก็สามารถที่จะผลิตความดันต่ำสุดที่
แตกต่างกัน; ดังนั้นบุคคลนี้ไม่ยังคงอยู่ในการศึกษา.
แรงกดดันที่ผลิตโดยผู้เข้าร่วมนี้ แต่ลดลง
ในช่วงที่กลุ่มสำหรับตัวแปรทั้งหมด การค้นพบนี้แสดงให้เห็น
ว่าเส้นประสาทส่วนปลายลิ้นในขณะที่อยู่ในหัวและ
ประชากรโรคมะเร็งลำคอไม่ได้เป็นปัจจัยที่รบกวนสำหรับ
ตัวอย่างที่รวมอยู่ในการสืบสวนคดีนี้.
hypopharynx
ซึ่งแตกต่างจากแรงกดดันจากฐานของลิ้นในบน
หลอดลม, ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยสภาพกลืน
ที่ hypopharynx ไม่ได้เป็นนัยสำคัญทางสถิติและมี
ขนาดผลกระทบน้อยที่สุด (การบัญชีสำหรับเพียง 0.1% ของความแปรปรวน
ที่ตำแหน่งเซ็นเซอร์นี้) ดังนั้นความดัน hypopharynx
เปลี่ยนแปลงระหว่างกลืนเป็นเงื่อนไขที่ไม่มีนัยสำคัญ.
เหตุผลหนึ่งที่เป็นไปได้สำหรับการค้นพบนี้คือการที่ผู้เข้าร่วมได้รับ
แรงกดดันจากการผลิตแล้วเชอรี่เฉลี่ยประมาณ
99 มิลลิเมตรปรอทนกนางแอ่นในช่วงปกติ จำนวนของความดันนี้
ก็คล้ายคลึงกับความดันสร้างขึ้นในระหว่างน้ำ noneffortful
นกนางแอ่นในผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพ (วิตต์ et al., 2008) อย่างไรก็ตาม
บัตเลอร์และเพื่อนร่วมงาน (2009) รายงานค่าเฉลี่ยไฮ
แรงกดดันสูงสุด 115 มิลลิเมตรปรอทในเพศชายที่มีอายุมากกว่ามีสุขภาพดีกลืนกิน
ปริมาณเดียวกันและความหนืดที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้
(5 มล. น้ำหวานของเหลวหนา) อีกเหตุผลที่มีศักยภาพสำหรับ
การค้นพบในสถานที่ที่ไม่มีนัยสำคัญเซ็นเซอร์นี้คือการที่ผู้เข้าร่วม
ในการศึกษาในปัจจุบันที่ไม่ได้รับคำสั่งให้ดำเนินการ
กลืน effortful แบบดั้งเดิม (เช่นกลืนยาก) ซึ่ง
เพิ่มขึ้นผ่านการหดตัวของหลอดลมบอกเป็นนัย ๆ แต่
การศึกษาครั้งนี้จัดตั้งขึ้นโดยเฉพาะทิศทางที่มุ่งเน้น
ในการกลืนภาษามีพลัง ดังนั้นต่อเนื่อง
แสดงให้เห็นถึงผลกระทบที่ฐานลิ้นไม่ปรากฏว่าจะมีการ
ดำเนินการไปยังกล้ามเนื้อการรับสมัครงานในภูมิภาคของ
hypopharynx.
สามการศึกษาก่อนโดยเฉพาะการตรวจสอบ effortful
นกนางแอ่นที่มีความสำคัญภาษา (Bülow et al, 1999, 2001.
กะบและสตีล 2006) รายงานผลไม่แน่นอนใน
การเปลี่ยนแปลงความดันในช่วงไฮเน้นภาษา
กลืนเงื่อนไข Bülow et al. ของการศึกษาอยู่ในข้อตกลง
ที่มีผลในปัจจุบันที่พวกเขาไม่พบที่มีความสำคัญ
แตกต่างในความกดดันไฮระหว่าง
นกนางแอ่นและนกนางแอ่นทั่วไปเสร็จสิ้นด้วยความพยายามภาษา.
ฝ่ายค้านในการศึกษาแสดงให้เห็นกะบอย่างมีนัยสำคัญ
เพิ่มขึ้นความดันไฮ การค้นพบที่ไม่สอดคล้องกันเหล่านี้
อาจจะเป็นเพราะความแตกต่างเป็นวิธีการที่กะบ
การศึกษาเมื่อเทียบเน้นภาษาให้อยู่ในสภาพที่เน้น
และไม่ได้แนะนำยาลูกกลอน (กลืนน้ำลายเท่านั้น).
UES
ตกต่ำแรงกดดันจากเซ็นเซอร์ UES, อย่างมีนัยสำคัญ
ที่แตกต่างกันระหว่างกลืนเงื่อนไข ทิศทาง
ของการเปลี่ยนแปลงชี้ให้เห็นว่าแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นในช่วงตกต่ำ
สภาพกลืนภาษามีพลัง การค้นพบนี้แสดงให้เห็นถึง
ผลกระทบที่มีขนาดใหญ่คิดเป็น 38% ของความแปรปรวน
ใน UES ดันจุดต่ำสุด.
ในผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดีลดแรงกดดัน UES จุดต่ำสุดเป็นนัย
ของการพักผ่อน UES ที่ดีขึ้นและมีประสิทธิภาพมากขึ้นไฮ
ปั๊มดูด (Cerenko et al., 1989) ดังนั้น
การค้นพบของเราจากแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นจุดต่ำสุดในช่วงที่มีพลัง
สภาพกลืนเป็นภาษา counterintuitive บัตเลอร์ et al.
(2009) ตีพิมพ์ UES แรงกดดันจุดต่ำสุดสำหรับกลุ่มของสุขภาพดี
บุคคลที่ใช้ประเภทยาลูกกลอนส่วนใหญ่คล้ายกับว่าการ
ศึกษาในปัจจุบัน (5 มล. น้ำหวานของเหลวหนากลืนกินโดยที่มีอายุมากกว่า
เพศชาย) รายงาน UES แรงกดดันจุดต่ำสุดสำหรับกลุ่มที่มีค่าเฉลี่ย
2 มิลลิเมตรปรอท หมายถึงจุดต่ำสุดแรงกดดันทั้งกลืน
เงื่อนไขในการศึกษาปัจจุบัน (-6.62 มิลลิเมตรปรอทในนกนางแอ่นทั่วไป
และ -3.86 mmHg ระหว่างนกนางแอ่นภาษามีพลัง)
ต่ำกว่าบรรทัดฐานที่มีให้โดยบัตเลอร์ ดังนั้นจึงไม่เป็นที่รู้จัก
ถ้าขนาดของการเปลี่ยนแปลงที่จุดต่ำสุดของเรา UES
ศึกษา (หมายถึงความแตกต่างของ 2.76 มิลลิเมตรปรอทระหว่างเงื่อนไข)
คือการเปลี่ยนแปลงความดันที่มีขนาดใหญ่พอที่จะเป็นอุปสรรคต่อการเปิด UES.
นอกจาก UES ผ่อนคลายกล่องเสียงก่อน
การเคลื่อนไหวและความดัน intrabolus ยัง นำไปสู่การ UES
เปิด (คุก et al., 1989) UES จุดต่ำสุดเป็นเพียงขั้นต่ำ
มูลค่ารวมตัวกันในการศึกษาครั้งนี้ เพราะแรงกดดันจุดต่ำสุดที่เกิดขึ้น
ในระหว่างการไหลของยาลูกกลอนผ่าน UES (โจนส์และแมคคัล,
2014) และความกดดันจุดต่ำสุดได้รับการแสดงที่จะมียาลูกกลอน
ผล (บัตเลอร์, et al, 2009;. ฮอฟแมน, Ciucci, Mielens, เจียง
และ McCulloch 2010) มันเป็นไปได้ที่ความดัน intrabolus
อาจจะทำให้ปรากฏการณ์ความดันที่เพิ่มขึ้นจุดต่ำสุด
ที่เห็นในการศึกษาครั้งนี้ ดังนั้นมาตรการอื่น ๆ เช่น
เป็นหลังการปิดความดัน UES สูงสุดอาจจะเป็น
ตัวชี้วัดที่มีความหมายมากขึ้นของการเปลี่ยนแปลง UES ในการตอบสนองต่อ
การกลืน effortful.
ข้อ จำกัด
การศึกษาครั้งนี้มีข้อ จำกัด ที่เกี่ยวข้องทั้งผู้เข้าร่วม
และอุปกรณ์ ครั้งแรกเป็นตัวอย่างที่มีความหลากหลายใน
เรื่องที่เกี่ยวกับสถานที่ตั้งของเนื้องอก แม้ว่าเว็บไซต์เนื้องอกไม่ได้เป็น
ตัวแปรร่วมอย่างมีนัยสำคัญการศึกษานี้ไม่ประกอบด้วยผสม
กลุ่มของเว็บไซต์เนื้องอกศีรษะและลำคอด้วยการฉายรังสีที่มีความหลากหลาย
สาขา เกี่ยวกับเพศศึกษาครั้งนี้มีเพียงผู้หญิงสองคน
ที่มีอัตราส่วนชายหญิง 9: 1 ซึ่งเป็นอัตราที่ต่ำกว่าของ
เพศหญิงเมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยของชาติศีรษะและลำคอ
มะเร็ง นอกจากนี้ 45% ของผู้เข้าร่วมการเสร็จสิ้นการกลืนกิน
การออกกำลังกายในช่วง RT เป็นส่วนหนึ่งของการรักษาป้องกันโรค
การศึกษา การดำเนินงานของการออกกำลังกายเหล่านี้อาจ
มีผลในบุคคลเหล่านั้นมี oropharyngeal แข็งแกร่ง
กล้ามเนื้อเมื่อเทียบกับประชากรเฉลี่ย
ของผู้ป่วยหลังการฉายรังสี (Carnaby-แมนน์ Crary,
Schmalfuss และ Amdur 2012) ดังนั้นควรระมัดระวัง
จะต้องดำเนินการเมื่อเปรียบเทียบกับแรงกดดันที่ประสบความสำเร็จในตัวอย่างนี้
ส่วนที่เหลือของประชากรทางคลินิก.
เกี่ยวกับอุปกรณ์การศึกษาครั้งนี้ใช้ solidstate
สวน manometric ระยะห่างระหว่างสาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สุขภาพบุคคล อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ใช้ความสามารถในแบบฉบับของพวกเขากลืน

เมื่อเฉพาะภาษา รูปแบบ และถูกถือว่า ,
3 เข้าร่วมลงทะเบียนเรียนในการศึกษามากกว่า
150 เดือน post-rt. ในระหว่างการสอบทางคลินิกของแต่ละบุคคลเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความเบี่ยงเบนในลิ้น

แสดงความอ่อนแอด้วยการชี้นํา
ฝ่ายเดียวเส้นประสาทกล้ามเนื้อลิ้น . สองของเหล่านี้สามคน
ได้รับการยกเว้นจากการเป็นพวกเขาไม่สามารถผลิตขั้นต่ำด้วย

ใช้ความดันความแตกต่างในระหว่างเซสชันการสอนเบื้องต้น ดังนั้น มีเพียงหนึ่ง
ผู้ที่สามารถผลิตความแตกต่างความดัน
น้อยที่สุด ดังนั้น บุคคลนี้ก็ยังคงอยู่ในการศึกษา .
แรงกดดันที่ผลิตโดยผู้เข้าร่วมนี้อย่างไรก็ตาม ตก
ภายในกลุ่มช่วงตัวแปรทั้งหมด การค้นหานี้บ่งชี้ว่าลิ้น
ต่อในขณะที่อยู่ในหัวและ
ประชากรมะเร็งคอ ไม่ได้เป็นปัจจัยที่อยู่นอกเหนือการควบคุมสำหรับ
ตัวอย่างรวมอยู่ในคดีนี้ ซึ่งแตกต่างจากแรงกดดันจาก

ช่องคอส่วนล่างฐานของลิ้นในคอหอยส่วนบน
,
หมายถึงความแตกต่างระหว่างกลืน สภาพในช่องคอส่วนล่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมี
ขนาดผลน้อยที่สุด ( บัญชีเพียง 0.1 % ของความแปรปรวน
ที่เซ็นเซอร์ตำแหน่ง ) ดังนั้น ช่องคอส่วนล่างความดัน
เปลี่ยนระหว่างสภาวะกลืนไม่สำคัญ .
เหตุผลหนึ่งที่เป็นไปได้สำหรับการค้นหานี้คือ จำนวนการผลิตโดยเฉลี่ยรอบคอหอยแล้ว

99 มิลลิเมตรปรอทในช่วงปกตินกนางแอ่นปริมาณของความดัน
นี้คล้ายกับความดันสร้างขึ้นในระหว่าง noneffortful
กลืนน้ำในผู้ใหญ่สุขภาพดี ( วิต et al . , 2008 ) อย่างไรก็ตาม
พ่อบ้านและเพื่อนร่วมงาน ( 2009 ) รายงานว่าพบว่าแรงดัน 115 มิลลิเมตรปรอท
สูงสุดในสุขภาพเพศชายอายุมากกลืน
ระดับเสียงเดียวกันและความหนืดที่ใช้ในการศึกษา
( น้ำทิพย์ของเหลวหนา 5 ml ) อีกเหตุผลที่เป็นไปได้สำหรับ
ไม่พบในสถานที่ที่ผู้เข้าร่วม
เซ็นเซอร์ในการศึกษาในปัจจุบันไม่ได้ถูกสั่งให้เสร็จสมบูรณ์
ดั้งเดิม effortful กลืน ( เช่น กลืนยาก ) ซึ่งใน
เพิ่มขึ้นการหดตัวผ่านคอหอย โดยนัย แต่การศึกษานี้จัดตั้งขึ้นโดยเฉพาะเน้นทิศทาง

ในดันลิ้นกลืน ดังนั้น ตามน้ำ
ผลแสดงที่ลิ้นฐานปรากฏไม่ได้
ยกมาให้สรรหาบุคลากรในพื้นที่ของกล้ามเนื้อช่องคอส่วนล่าง
.
3 ศึกษาก่อน โดยเฉพาะการตรวจสอบ effortful
กลืนกับลิ้นเน้น ( B ü low et al . , 1999 , 2001 ;
huckabee & Steele , 2006 ) รายงานผลในการเปลี่ยนแปลงความดันมีเลศนัย
พบว่าในระหว่าง ภาษาเน้น
กลืนเงื่อนไข B ü low et al .' s ศึกษาในข้อตกลง
กับผลลัพธ์ปัจจุบันเป็นพวกเขาไม่พบใด ๆที่สำคัญความแตกต่างระหว่าง

ดันพบว่านกนางแอ่นและนกนางแอ่นทั่วไปเสร็จสิ้น ด้วยความพยายามในการต่อต้านด้วย .
,
huckabee การศึกษาพบมีความดัน พบว่าเพิ่มขึ้น เหล่านี้ไม่พบ
อาจจะเนื่องจากเป็นวิธีที่ไม่ huckabee
การศึกษาเปรียบเทียบภาษา เน้นให้ เดอ เน้นสภาพ
และไม่ได้แนะนำตำหนิติเตียน ( น้ำลายนกนางแอ่นเท่านั้น )

ท้ายน้ำใช้แรงกดดัน จากใช้ sensor , อย่างมีนัยสำคัญ
ความแตกต่างระหว่างสภาวะกลืน ทิศทางของการเปลี่ยนแปลง พบว่า เพิ่มขึ้น

สภาพท้ายน้ำแรงกดดันระหว่างพลังกลืนลิ้น . นี้การค้นหาแสดงผลขนาดใหญ่การบัญชีสำหรับ 38 % ของความแปรปรวน

ใช้จุดจอมดินในความดัน ในผู้ใหญ่สุขภาพดี ลดแรงกดดันใช้ท้ายน้ำชี้นํา
ดีกว่าใช้ผ่อนและพบว่าปั๊มดูด
มีประสิทธิภาพมากขึ้น ( cerenko et al . , 1989 ) ดังนั้น
ของเราการหาแรงกดดันเพิ่มขึ้นในช่วงท้ายน้ำรุนแรง
อาการกลืนลิ้นมันขัดกับความรู้สึก พ่อบ้าน et al .
( 2009 ) ที่ใช้เงื่อนไขเฉพาะสำหรับบุคคลที่มีสุขภาพดี
2 กลุ่มโดยใช้ตำหนิติเตียนประเภทที่คล้ายกันมากกับที่ของการศึกษาในปัจจุบัน (
5 มิลลิลิตรน้ำทิพย์ของเหลวหนากลืนตัวเก่า
) รายงานโดยกลุ่มที่ 1 ใช้ท้ายน้ำ
2 มิลลิเมตรปรอท ค่าเฉลี่ยท้ายน้ำแรงกดดันทั้งสภาวะกลืน
ในการศึกษาในปัจจุบัน ( − 6.62 มิลลิเมตรปรอทใน–กลืน
และโดยทั่วไป 3 .86 มิลลิเมตรปรอทในช่วงดันลิ้น กลืน )
ต่ำกว่าเกณฑ์ปกติ โดย บัตเลอร์ ดังนั้น , มันไม่รู้จัก
ถ้าขนาดของการเปลี่ยนที่ใช้เงื่อนไขเฉพาะในการศึกษาของเรา
( หมายถึงความแตกต่างระหว่างเงื่อนไข 2.76 มิลลิเมตรปรอท )
คือการเปลี่ยนแปลงแรงดันมากพอที่จะขัดขวางใช้เปิด .
นอกจากใช้ผ่อนคลายเคลื่อนไหวกล่องเสียง
ด้านหน้าและความดัน intrabolus ยังสนับสนุนการใช้
( Cook et al , ., 1989 ) ใช้ท้ายน้ำเป็นเพียงขั้นต่ำ
มูลค่ารวมในการศึกษา เพราะแรงกดดันที่เกิดขึ้นในระหว่างการไหลท้ายน้ำ
ตำหนิติเตียนผ่านใช้ ( โจนส์&ไหล่
, 2014 ) และท้ายน้ำซึ่งได้รับการแสดงที่จะมีผลทุกเมื่อเชื่อวัน
( พ่อบ้าน et al . , 2009 ; ฮอฟแมน ciucci mielens เจียง , , ,
&ไหล่ , 2010 ) , มันเป็นไปได้ว่า
intrabolus แรงดันอาจจะส่งผลให้ความดันเพิ่มขึ้นท้ายน้ำปรากฏการณ์
เห็นในการศึกษานี้ ดังนั้น มาตรการอื่น ๆเช่น
เป็นสูงสุดประกาศปิดใช้ความดัน อาจเป็นวัดของใช้การเปลี่ยนแปลง
มีความหมายมากขึ้นในการตอบสนองต่อข้อ


effortful กลืน มีข้อจำกัดเกี่ยวกับการศึกษาทั้งผู้เข้าร่วม
และอุปกรณ์ แรก ตัวอย่างที่หลากหลายใน
เรื่องเนื้องอกที่ตั้งแม้ว่าเนื้องอกเว็บไซต์ไม่
ชุดสำคัญ การศึกษานี้ได้ประกอบด้วยการผสม
กลุ่มเนื้องอกของศีรษะและคอ เว็บไซต์ข้อมูลรังสี
หลากหลาย เรื่องเพศ การศึกษานี้มีเพียงสองหญิงกับชาย–หญิง
อัตราส่วน 9 : 1 ซึ่งเป็นอัตราลดลงของผู้หญิงเมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยของประเทศ

มะเร็งศีรษะและคอ . นอกจากนี้ ร้อยละ 45 ของผู้ผ่านการกลืน
แบบทดสอบระหว่าง RT เป็นส่วนหนึ่งของการป้องกันการรักษา
ศึกษา การใช้แบบฝึกหัดเหล่านี้อาจ
มีผลในบุคคลเหล่านั้นมีแข็งแกร่ง oropharyngeal
กล้ามเนื้อเมื่อเทียบกับประชากรเฉลี่ยของผู้ป่วยรังสีโพสต์ (

crary Carnaby Mann , schmalfuss & amdur , 2012 ) ดังนั้น ข้อควรระวังควร
ถูกเมื่อเปรียบเทียบกับแรงกดดันได้ในตัวอย่างนี้
ส่วนที่เหลือของประชากรทางคลินิก
เกี่ยวกับอุปกรณ์การศึกษานี้ใช้โซลิดสเตท
manometric สายสวน ระยะห่างระหว่างสาม