Grand Elder Ouyang didn’t care what

Grand Elder Ouyang didn’t care what stroke of good fortune Meng Hao had. As a Cultivator, good fortune was a blessing dictated by fate. He especially liked people who were blessed with good fortune. His smile filled with kindness, but inside, he felt regret and nervousness.

“Regardless of who lives or dies in the battles of the Inner Sect training, Wang Tengfei’s latent talent is something rarely seen in the span of a hundred years. His Cultivation base is extraordinary at this young age. If he manages to perfect his foundation, he will be a talent rarely seen even during the Sect’s glory days. Meng Hao just isn’t a match for him….” He sighed.

Standing there in the crowd, Shangguan Xiu’s face grew even grimmer. He narrowed his eyes.

He had never imagined that Meng Hao would be able to defeat Han Zong, especially since he’d bestowed a powerful treasure to him. The power of the Mist Spirits summoned by the five-colored banner should have been able to destroy Meng Hao with no problem.

And yet Meng Hao’s dozens of flying swords had ripped it to shreds. Even Shangguan Xiu had been shocked to see so many flying swords. Even though they were low-level swords, they were still sharp. Even scrap iron in such large numbers could shock and amaze.

At this moment, far away on the East Mountain, stood a middle-aged man of approximately forty years of age. He wore a black robe and had the look of a scholar. As he watched the battle unfold in the Outer Sect square, his eyes filled with strange light and came to focus on Meng Hao.

“This kid… He wasn’t worth noticing before. His latent talent is nothing extraordinary, but he seems to possess incredible good fortune.” This man was none other than the amazingly powerful Sect Leader He Luohua, who had already reached Core Formation.

“If he wasn’t up against Wang Tengfei, this kid might be able to join the Inner Sect. But it’s Wang Tengfei… it will be difficult.” He Luohua watched Meng Hao with kind eyes. As a Core Formation Cultivator, and the Sect Leader of the Reliance Sect, he didn’t pay much attention to the twists of fate and fortune that occurred amongst disciples who still practiced Qi Condensation. Things would play out naturally.

If a disciple was lucky, then he would be happy. But with Wang Tengfei present, He Luohua didn’t give much stock to Meng Hao’s chances to gain victory.

“It’s too bad there are only three pieces of Vorpal Jade… Wang Tengfei’s spot was decided upon long ago, otherwise…” He Luohua shook his head, trying to decide whether or not to intervene if it seemed Meng Hao would die. He sighed.

Time slipped by. Grand Elder Ouyang watched on in approval as Meng Hao’s spiritual energy slowly restored. He was clearly showing partiality to Meng Hao, but none of the onlookers dared say anything.

As for Wang Tengfei, he didn’t pay attention to anyone. Even though Meng Hao’s rapid advancement in Cultivation base was astounding, Wang Tengfei didn’t think about it too much because of Grand Elder Ouyang’s intervention that time. Deep in Wang Tengfei’s heart, he didn’t think or even consider it possible that Meng Hao could be the person who took his treasures. He was convinced that it was the other dim light he had seen.

Thinking of this, Wang Tengfei’s heart throbbed with pain, and he nearly wept tears of blood. As of now, the Legacy had nothing to do with him. He could not sense even a sliver of it. He was an outsider as far as it was concerned. Even if the person who now possessed it stood in front of him, he would have no idea.

“The Legacy is no longer mine, but the treasure…” Wang Tengfei’s hands clenched into fists. He had only been able to catch a glimpse of the sword from a distance. Other than that, he had only been able to read about it in the ancient records. He didn’t even know what it could do. He only knew that the ancient records stated clearly that the sword was one of a kind, and that its spiritual power could overwhelm everything in heaven and earth.

He had planned to thoroughly study it after acquiring it, but now… all of that was just wishful thinking.

Wang Tengfei closed his eyes and took a deep breath. Sitting there cross-legged, he appeared as mild and gentle as ever, as if he didn’t have a care in the world.

“I am Wang Tengfei. Even though the Legacy and the treasure were stolen away, the Reliance Inner Sect belongs to me. It is the second of my main goals. Even without the treasure or Legacy, I will join the detestable Inner Sect of the Reliance Sect. That will be my fortune!

“One defeat is nothing! I am Wang Tengfei!” On the outside he was peaceful and calm, so he forced himself to be equally calm on the inside, to emerge from the depths of defeat.

He was arrogant because he was Wang Tengfei, a perfect, blessed god, Chosen.

He was indifferent because he knew that the Inner Sect training had been opened especially for him, and was merely a show, carried out simply to comply with Sect Rules. From the moment he had entered the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Ouyang พี่แกรนด์ไม่ได้ดูแลอะไรจังหวะโชคดีเมงเฮาได้ เป็นเกษตรกร โชคดีเป็นพรโดยโดยชะตากรรม เขาชอบคนที่มีความสุข มีโชคลาภโดยเฉพาะ รอยยิ้มของเขาเต็มไป ด้วยความเมตตา แต่ภายใน เขารู้สึกเสียใจและหงุดหงิด"โดยไม่คำนึงถึงผู้มีชีวิตอยู่ หรือตายในการต่อสู้ของการฝึกอบรมภายในนิกาย Wang Tengfei ความสามารถพิเศษแฝงอยู่เป็นสิ่งที่ไม่ค่อยเห็นในช่วงหนึ่งร้อยปี ฐานการเพาะปลูกของเขาเป็นพิเศษที่นี้อายุ ถ้าเขาจัดการที่สมบูรณ์แบบพื้นฐานของเขา เขาจะมีพรสวรรค์ไม่ค่อยเห็นแม้ในขณะนิกายสิริวัน เฮา เมงยังไม่ตรงกับเขา..." พี่สะใภ้ยืนในฝูงชน ซั่ง Xiu หน้าโตแม้ grimmer เขาประชากรตาของเขานอกจากนี้เขาไม่เคยที่คิดว่า เฮาเมงจะสามารถเอาชนะฮัน Zong โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ที่เขาได้สมควรนำสมบัติทรงพลังเขา พลังของวิญญาณหมอกแท็กซี่แบนเนอร์สีห้าควรได้ข้อมูลสามารถทำลายเมงเฮาไม่ มีปัญหาและยัง บินดาบจำนวนมากเมงเฮาพมามันนาน แม้ซั่ง Xiu ได้ตกใจเห็นดาบบินมาก แม้ว่าพวกเขาถูกดาบระดับต่ำ พวกเขาก็ยังคงคมชัด แม้แต่เศษเหล็กจำนวนมากดังกล่าวอาจช็อค และประทับขณะนี้ ห่างไกลบนภูเขาตะวันออก ยืนคนสู่อายุประมาณสี่สิบปี เขาสวมเสื้อคลุมสีดำ และมีลักษณะเป็นนักวิชาการ เขาได้ดูการรบแฉในสแควร์นิกายนอก ดวงตาของเขาเต็มไป ด้วยแสงสว่างที่แปลก และมาเน้นเฮาเมง"เด็กคนนี้... เขาไม่ได้ค่าสังเกตเห็นก่อน เขามีความสามารถแฝงอยู่มีอะไรพิเศษ แต่เขาดูเหมือนว่าจะมีโชคดีอย่างไม่น่าเชื่อ" คนนี้คือใครอื่นมีประสิทธิภาพอย่างน่าอัศจรรย์นิกายผู้นำเขา Luohua ใครมีแล้วถึงหลักก่อ"ถ้าไม่ขึ้น Wang Tengfei เด็กคนนี้อาจเข้าร่วมนิกายภายใน แต่ Wang Tengfei...จะยากขึ้น " เขา Luohua สามารถดูเมงเฮาตาใจ เป็นเกษตรกรก่อตัวเป็นหลัก และผู้นำนิกายของพึ่ง เขาไม่ได้สนใจมากจะบิดของโชคชะตาและโชคลาภที่เกิดขึ้นในหมู่ลูกศิษย์ที่ยังคง ฝึกฝนควบแน่นชิ สิ่งที่จะเล่นเป็นธรรมชาติถ้าลูกศิษย์โชคดี แล้วเขาจะมีความสุข แต่กับ Wang Tengfei ปัจจุบัน Luohua เขาไม่ได้ให้หุ้นมากโอกาสเมงเฮาได้รับชัยชนะ"มันเป็นชิ้นส่วนเฉพาะสามหยก Vorpal...แย่ Wang Tengfei จุดก็ตัดสินใจตามมานาน มิฉะนั้น..." เขา Luohua ส่ายหัว พยายามตัดสินใจว่า จะแทรกแซงถ้ามันดูเหมือนเมงเฮาจะตายหรือไม่ พี่สะใภ้เวลาลื่นโดย Ouyang พี่แกดูในการอนุมัติเป็นพลังงานทางจิตวิญญาณเมงเฮาคืนช้า เขาชัดเจนได้แสดงทรงให้เฮาเมง แต่ไม่มีเมกล้าพูดอะไรสำหรับ Wang Tengfei เขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับทุกคน ถึงแม้ว่าเมงห้าวก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในฐานเพาะตกใจ Wang Tengfei ไม่คิดเกี่ยวกับมันมากเกินไปเนื่องจากการแทรกแซงพี่แกรนด์ Ouyang ของเวลา ลึกในหัวใจ Wang Tengfei เขาไม่ได้คิด หรือว่าจะพิจารณาได้ว่า เฮาเมงอาจเป็นบุคคลที่เอาสมบัติของเขา เขาเชื่อว่า มันเป็นแสงสลัวอื่น ๆ ที่เขาได้เห็นคิดนี้ Wang Tengfei ใจ throbbed ด้วยความเจ็บปวด และเขาเกือบร้องไห้น้ำตาเลือด ณ ตอนนี้ มรดกมีอะไรที่ต้องทำกับเขา เขาอาจไม่รู้สึกแม้แต่เศษไม้ของมัน เขาเป็นคนนอกเป็นเรื่องเกี่ยวข้อง แม้ว่าบุคคลที่ขณะนี้ ครอบครองมันยืนอยู่ด้านหน้าของเขา เขาจะมีความคิด"มรดกไม่มีเหมือง แต่สมบัติ..." Wang Tengfei มือที่กัดเป็นหมัด เขาเคยความดาบจากระยะไกลเท่านั้น นอกเหนือจากนั้น เขาเพียงได้รับได้อ่านเกี่ยวกับมันในโบราณ เขาไม่ได้รู้สิ่งที่จะทำ เขาเพียงรู้ว่า ระเบียนโบราณระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ดาบหนึ่งชนิด และให้ พลังงานทางจิตวิญญาณสามารถครอบงำทุกอย่างในสวรรค์และโลกเขาได้วางแผนการศึกษาอย่างละเอียดมันหลังจากได้รับมัน แต่ตอนนี้...ทั้งหมดที่มีเพียงแค่ความคิด wishfulWang Tengfei ปิดดวงตาของเขา และเอาลมหายใจลึก เขานั่งมีไขว่ห้าง ปรากฏเป็นอ่อนโยน และนุ่มนวลเช่นเคย ถ้าเขาไม่ได้ดูแลที่ในโลก"ฉัน Wang Tengfei แม้ว่ามรดกและทรัพย์สมบัติที่ถูกขโมยไป นิกายภายในพึ่งเป็นของฉัน ที่สองของเป้าหมายหลักของฉันได้ แม้จะไม่ มีสมบัติหรือมรดก ฉันจะเข้าร่วมนิกายภายในโหดร้ายของการพึ่งพา ที่จะเป็นโชคของฉัน"ความพ่ายแพ้ที่หนึ่งเป็นอะไร ผม Wang Tengfei " นอก เขามากเงียบสงบ และความ สงบ เขาบังคับตัวเองให้มีความสงบอย่างเท่าเทียมกันด้าน โผล่ออกมาจากส่วนลึกของความพ่ายแพ้ในการเขาก็หยิ่งเพราะเขา Wang Tengfei สมบูรณ์ พระศักดิ์สิทธิ์ เลือกเขาก็ไม่แยแส เพราะเขารู้ว่า การฝึกอบรมภายในนิกายเปิดสำหรับเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง และเป็นเพียงการแสดง นำออกเพียงเพื่อให้สอดคล้องกับกฎของนิกายนี้ จากช่วงเวลาที่ เขาได้ป้อนการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แกรนด์โอวหยางพี่ไม่สนใจสิ่งที่จังหวะของความโชคดีเม้งเฮามี ในฐานะที่เป็นเกษตรกรที่โชคดีเป็นพระพรกำหนดโดยโชคชะตา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาชอบคนที่มีความสุขกับความโชคดี รอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความเมตตา แต่ภายในเขารู้สึกเสียใจและความกังวลใจ. "โดยไม่คำนึงถึงผู้ที่อาศัยอยู่หรือตายในการต่อสู้ของการฝึกอบรมภายในนิกายความสามารถแฝงวัง Tengfei เป็นสิ่งที่ไม่ค่อยเห็นในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา ฐานการเพาะปลูกของเขาเป็นพิเศษในวัยหนุ่มคนนี้ ถ้าเขาจัดการที่สมบูรณ์แบบมูลนิธิของเขาเขาจะมีความสามารถไม่ค่อยเห็นแม้ในช่วงของนิกายรุ่งเรือง เม้งเฮาก็ไม่ตรงกับเขา ... . "เขาถอนหายใจ. ยืนอยู่ที่นั่นในฝูงชนใบหน้าชางกวนซิ่วโตแม้เครียด เขาหรี่ตาของเขา. เขาไม่เคยคิดว่าเม้งเฮาจะสามารถเอาชนะฮันซงโดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ที่เขาต้องการมอบให้เป็นสมบัติที่มีประสิทธิภาพให้กับเขา พลังของหมอกสปิริตเรียกโดยแบนเนอร์ห้าสีควรจะได้รับสามารถที่จะทำลายเม้งเฮาด้วยไม่มีปัญหา. และนับสิบ ๆ เม้ง Hao ของดาบบินได้ฉีกมันชิ้นเล็กชิ้นน้อย แม้ชางกวนซิ่วได้รับตกใจที่เห็นดาบบินจำนวนมาก ถึงแม้ว่าพวกเขาดาบระดับต่ำพวกเขายังคงคมชัด แม้เศษเหล็กจำนวนมากดังกล่าวอาจตกใจและแปลกใจ. ขณะนี้อยู่ห่างไกลบนภูเขาตะวันออกยืนชายวัยกลางคนของประมาณสี่สิบปีของอายุ เขาสวมเสื้อคลุมสีดำและมีรูปลักษณ์ของนักวิชาการที่ ในขณะที่เขาเฝ้าดูการต่อสู้แฉในตารางด้านนอกนิกายดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแสงที่แปลกและมาให้ความสำคัญกับเม้งเฮา. "เด็กคนนี้ ... เขาไม่คุ้มค่าก่อนที่จะสังเกตเห็น ความสามารถที่ซ่อนเร้นของเขาเป็นอะไรที่พิเศษ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะมีความโชคดีอย่างไม่น่าเชื่อ. "ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากที่มีประสิทธิภาพที่น่าอัศจรรย์ใจผู้นำนิกายเขา Luohua ที่ได้มาถึงแล้วก่อตัวหลัก. " ถ้าเขาไม่ได้ขึ้นอยู่กับวัง Tengfei นี้ เด็กอาจจะสามารถที่จะเข้าร่วมภายในนิกาย แต่มันเป็นวัง Tengfei ... มันจะเป็นเรื่องยาก. "เขา Luohua ดูเม้งเฮาด้วยตาชนิด ในฐานะที่เป็นแกนกลางการพัฒนาเกษตรกรและผู้นำนิกายของ Reliance นิกายเขาไม่ได้ให้ความสนใจมากบิดของโชคชะตาและโชคลาภที่เกิดขึ้นในหมู่สาวกที่ยังคงปฏิบัติฉีควบแน่น สิ่งที่จะเล่นออกมาเป็นธรรมชาติ. ถ้าเป็นศิษย์โชคดีแล้วเขาจะมีความสุข แต่ด้วยวัง Tengfei ปัจจุบันเขา Luohua ไม่ได้ให้หุ้นมากที่จะมีโอกาสเม้งเฮาที่จะได้รับชัยชนะ. "มันเลวร้ายเกินไปมีเพียงสามชิ้นของ Vorpal หยก ... จุดวัง Tengfei ก็ตัดสินใจนานมาแล้วเป็นอย่างอื่น ... " เขา Luohua ส่าย ศีรษะของเขาพยายามที่จะตัดสินใจหรือไม่ที่จะเข้าไปแทรกแซงถ้ามันดูเหมือนเม้งเฮาจะตาย เขาถอนหายใจ. เวลาเล็ดรอด แกรนด์โอวหยางพี่ดูในในการอนุมัติเป็นพลังงานทางจิตวิญญาณเม้งเฮาบูรณะอย่างช้าๆ เขาเป็นคนที่ชัดเจนแสดงความลำเอียงเข้าข้างเม้งเฮา แต่ไม่มีผู้ใดของผู้เข้าชมกล้าพูดอะไร. ในฐานะที่เป็นวัง Tengfei เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับทุกคน แม้ว่าความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วเม้งเฮาในฐานการเพาะปลูกเป็นที่น่าประหลาดใจวัง Tengfei ไม่ได้คิดเกี่ยวกับมันมากเกินไปเพราะพี่แกรนด์โอวหยางแทรกแซงของเวลานั้น ลึกลงไปในหัวใจวัง Tengfei เขาไม่ได้คิดหรือแม้กระทั่งคิดว่ามันเป็นไปได้ว่าเม้งเฮาอาจจะเป็นคนที่เอาสมบัติของเขา เขาเชื่อว่ามันเป็นแสงสลัวอื่น ๆ ที่เขาเคยเห็น. คิดนี้หัวใจวัง Tengfei ของเต้นที่มีอาการปวดและเขาเกือบจะร้องไห้น้ำตาเลือด ณ ตอนนี้มรดกก็ไม่มีอะไรจะทำอย่างไรกับเขา เขาไม่สามารถรู้สึกได้แม้กระทั่งเศษไม้ของมัน เขาเป็นคนนอกเท่าที่จะเป็นห่วง แม้ว่าคนที่ตอนนี้ครอบครองมันยืนอยู่ตรงหน้าเขาเขาจะไม่มีความคิด. "เดอะเลกาซี่จะไม่ฉัน แต่สมบัติ ... " มือของวัง Tengfei clenched หมัดเข้า เขาได้รับเพียงสามารถที่จะจับเหลือบของดาบจากระยะไกล อื่น ๆ กว่าที่เขาได้รับเพียงสามารถที่จะอ่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ในบันทึกโบราณ เขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่จะทำ เขาเท่านั้นที่รู้ว่าบันทึกโบราณระบุไว้ชัดเจนว่าดาบเป็นหนึ่งในชนิดและพลังทางจิตวิญญาณของตนสามารถเอาชนะทุกอย่างในชั้นฟ้าและแผ่นดิน. เขาได้วางแผนที่จะได้อย่างทั่วถึงศึกษาหลังจากที่ได้รับมัน แต่ตอนนี้ ... ทั้งหมดที่เป็นเพียง คิดปรารถนา. วัง Tengfei ปิดตาของเขาและเอาลมหายใจลึก นั่งอยู่ที่นั่นไขว่ห้างเขาดูเหมือนจะเป็นอ่อนโยนและนุ่มนวลเช่นเคยเช่นถ้าเขาไม่ได้มีการดูแลในโลก. "ผมวัง Tengfei แม้ว่ามรดกและสมบัติที่ถูกขโมยออกไปพึ่งภายในนิกายเป็นของฉัน มันเป็นครั้งที่สองในเป้าหมายหลักของฉัน แม้จะไม่มีสมบัติหรือมรดกผมจะเข้าร่วมที่น่ารังเกียจภายในนิกายของ Reliance นิกาย ที่จะเป็นโชคลาภของฉัน! "ความพ่ายแพ้หนึ่งคืออะไร! ผมวัง Tengfei! "ด้านนอกที่เขาเป็นที่เงียบสงบและเงียบสงบเพื่อให้เขาบังคับตัวเองที่จะสงบอย่างเท่าเทียมกันในภายในจะโผล่ออกมาจากส่วนลึกของความพ่ายแพ้. เขาเป็นคนหยิ่งเพราะเขาวัง Tengfei, ที่สมบูรณ์แบบพระเจ้าทรงประทานพร, ได้รับการแต่งตั้ง. เขาเป็นไม่แยแสเพราะเขารู้ว่าการฝึกอบรมภายในนิกายได้รับการเปิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเขาและเป็นเพียงการแสดงดำเนินการเพียงเพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบนิกาย จากช่วงเวลาที่เขาเข้ามา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้อาวุโส ouyang ไม่ได้สนใจว่าผลบุญ เมิ่งฮ่าวมีไม่ได้ เป็นกสิกร , โชคดี เป็นพร dictated โดยโชคชะตา เขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งชอบคนที่ได้รับโชคดี รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเมตตา แต่ภายในนั้น เขารู้สึกเสียใจและความประหม่า" ไม่ว่าใครจะอยู่หรือตายในการต่อสู้ของการฝึกอบรมนิกายภายในวัง Tengfei แฝงความสามารถบางอย่างที่ไม่ค่อยเห็นในช่วงร้อยปี ฐานการเพาะปลูกของเขาไม่ธรรมดา อายุขนาดนี้ ถ้าเขาสามารถจัดการที่สมบูรณ์แบบพื้นฐานของเขา เขาจะเป็นนางแบบ ไม่ค่อยเห็นในสำนักสิริวัน เมิ่งเฮ่าเพียงไม่ตรงกับเขา . . . . . . . " เขาถอนใจยืนอยู่ในฝูงชน ใบหน้าของซ่างกวนซิ่วเติบโตได้กริมเมอร์ . เค้าคอดตาของเขาเขาไม่เคยคิดเลยว่า เมิ่งฮ่าวจะสามารถเอาชนะ ฮัน ซอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ที่เขาจะมอบให้เป็นสมบัติที่มีประสิทธิภาพเพื่อเขา พลังของหมอก วิญญาณถูกห้าสีแบนเนอร์ควรได้รับสามารถที่จะทำลาย เมิ่งฮ่าวด้วยไม่มีปัญหาและยัง เหม็ง เฮาหลายสิบพยัคฆ์ได้ฉีกมันเป็นชิ้นๆ แม้แต่กวนซิ่วก็ตกใจที่เห็นหลายคนบินกระบี่ ถึงแม้ว่าพวกเขาเป็นดาบกระจอกๆ ยังคม แม้แต่เศษเหล็กขนาดใหญ่เช่นตัวเลขอาจช็อกและประหลาดใจ .ในช่วงเวลานี้ ไกลออกไปบนภูเขาทางตะวันออก ก็ผู้ชายวัยกลางคนประมาณสี่สิบปีของอายุ เขาสวมเสื้อคลุมสีดำ และมีลักษณะของบัณฑิต ในขณะที่เขาเฝ้าดูการต่อสู้แฉนอกพรรคเหลี่ยม ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแสงแปลกๆ มาเน้น เมิ่งฮ่าว" เด็กนั่น . . . เขาไม่คุ้มค่าสังเกตเห็นมาก่อน ความสามารถที่ซ่อนเร้นของเขาจะไม่มีอะไรพิเศษ แต่ดูเหมือนว่าเขามีความโชคดีอย่างไม่น่าเชื่อ " ชายผู้นี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหัวหน้าพรรคที่มีประสิทธิภาพ amazingly เขา luohua ใครมีแล้วถึงการพัฒนาหลัก" ถ้าเขาไม่ได้ต่อต้านวัง Tengfei เด็กคนนี้อาจจะเข้าร่วมกับพรรคภายใน แต่มันหวัง Tengfei . . . มันจะยาก . " เขา luohua ดูเมิงเฮา ด้วยสายตาที่อ่อนโยน เป็นหลัก การเพาะปลูก และประมุขของนิกายหรือ เขาไม่ได้สนใจบิดของโชคชะตาและโชคชะตาที่เกิดขึ้นในหมู่สาวกที่ยังฝึก Qi การควบแน่น เรื่องจะเล่นออกมาเป็นธรรมชาติถ้าเป็นลูกศิษย์ก็โชคดีแล้ว เขาจะได้มีความสุข แต่กับวัง Tengfei ปัจจุบันเขา luohua ไม่ได้ให้หุ้นมากโอกาสของเมิ่งฮ่าวจะได้รับชัยชนะ" แย่จังเลย มีแค่สามชิ้นของหยก . . . . . . . ดาบวอร์พอล วัง Tengfei จุดถูกตัดสินใจนาน มิฉะนั้น . . . . . . . " เขา luohua ส่ายหัว พยายามที่จะตัดสินใจหรือไม่ที่จะเข้าไปแทรกแซงถ้าดูเมิงห้าวจะตาย เขาถอนใจเวลาลื่นโดย ผู้อาวุโส ouyang ดูในการอนุมัติของเมิ่งฮ่าวมโนมัยพลังงานค่อยๆกลับคืนมา มันชัดเจนแสดงความลำเอียงให้ เมิ่งฮ่าว แต่ไม่มีผู้ชมกล้าพูดอะไรส่วนวัง Tengfei เขาไม่ได้สนใจใคร แม้ว่า เหม็ง เฮาการก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในฐานการเพาะปลูกเป็นที่น่าอัศจรรย์ วัง Tengfei ไม่คิดเกี่ยวกับมันมากเกินไป เพราะแกรนด์ เป็น ouyang ผู้อาวุโสการแทรกแซงนั้น ลึกๆในหัวใจของวัง Tengfei เขาไม่ได้คิดหรือพิจารณาเป็นไปได้ว่าเมิ่งเฮ่าอาจเป็นคนที่เอาสมบัติของเขา เขาเชื่อว่ามันเป็น อื่น ๆ แสงไฟสลัว เขาได้เห็นคิดแบบนี้ หัวใจของวัง Tengfei เต้นด้วยความเจ็บปวด เขาเกือบจะร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด ณ บัดนี้ มรดก ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา เขาไม่อาจรู้สึกถึงเศษไม้ของมัน เขาเป็นคนนอกเท่าที่มันเป็นกังวล ถ้าใครที่ตอนนี้ครอบครองมันยืนอยู่ต่อหน้าเขา เขาจะไม่มีความคิด" มรดกไม่ใช่ของผมอีกแล้ว แต่สมบัติ . . . . . . . " มือกำวัง Tengfei เป็นกำปั้น เขาสามารถจับเหลือบของดาบจากระยะไกล นอกเหนือจากนั้น เขาสามารถอ่านเกี่ยวกับมันในบันทึกโบราณ เขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่มันสามารถทำ เขารู้เพียงว่า บันทึกโบราณบอกไว้ชัดเจนว่าดาบเป็นหนึ่งในชนิดและพลังงานมโนมัยสามารถเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างในฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกเขาได้วางแผนที่จะศึกษามันอย่างละเอียด หลังจากซื้อมัน แต่ตอนนี้ . . . . . . . ทั้งหมดนี่เป็นแค่ความหวังที่ไม่มีทางเป็นจริงวัง Tengfei หลับตาและสูดลมหายใจลึกๆ นั่งไขว้ขา เขาปรากฏเป็นอ่อนโยนและนุ่มนวลอย่างที่เคยเป็น ถ้าเขาไม่ได้มีการดูแลในโลก" ผมหวัง Tengfei . แม้ว่ามรดกและสมบัติที่ถูกขโมยไป ความเชื่อมั่นภายในพรรคที่เป็นของฉัน มันเป็นสองเป้าหมายหลักของผม แม้ไม่มีสมบัติหรือมรดก จะเข้าร่วมกับพรรคภายในน่ารังเกียจของการอ้างอิง นิกาย นั่นจะเป็นมรดกของฉัน" คนแพ้ไม่มี ฉันหวัง Tengfei ! " อยู่ข้างนอกเขาสงบและใจเย็น เขาบังคับตัวเองให้เท่า ๆ กัน สงบอยู่ข้างใน ออกมาจากส่วนลึกของความพ่ายแพ้เขาเป็นคนหยิ่ง เพราะเขาหวัง Tengfei , สมบูรณ์แบบ , สรรเสริญพระเจ้า เลือกเขาก็ไม่สนใจ เพราะเขารู้ว่าการฝึกอบรมนิกายภายในได้รับการเปิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเขา และเพียง