In response to growing discontent b

In response to growing discontent between ethnic communities and the resultant rising social polarization, in 1970 the Malaysian government introduced a 20-year program called the New Economic Policy (NEP). The program was intended to encourage rapid economic growth in all sectors of the national economy, promote private entrepreneurship—especially among representatives of poor communities—and support small and medium-sized businesses. It was also intended to attract foreign investments, especially in modern technologies, by offering cheap and well-trained labor. At the same time, however, the government made major efforts to redistribute wealth. The NEP recognized the need for radical social changes and aimed to improve living conditions, economic power, and access to education and social benefits for Malays and indigenous people. These groups, who were called Bumiputera (sons of the soil), received privileged access to public services, were granted land rights and preferences in education and training, and benefited from job quotas in the public sector . This program was successful, and Malaysia achieved impressive economic growth, especially during the late 1970s, and throughout the 1980s. Between 1979 and 1989, the average annual GDP growth rate was around 5.2 percent, with manufacturing growing at an annual average of 8.2 percent and exports of goods and services at an annual average of 9.3 percent. In 1990, the NEP was replaced by the National Development Policy (NDP), which continued to promote economic growth, but relaxed some of the social requirements and privileges institutionalized under the NEP. Between 1989 and 1999, the average annual growth of GDP was around 7.6 percent, with manufacturing growing at an even more impressive 10.2 percent.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการตอบสนองต่อการเจริญเติบโตไม่พอใจระหว่างชุมชนชาติพันธุ์และผลที่เพิ่มขึ้นโพลาไรซ์สังคมในปี 1970 รัฐบาลมาเลเซียแนะนำโปรแกรม 20 ปีที่เรียกว่านโยบายเศรษฐกิจใหม่ (NEP) โปรแกรมที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วในทุกภาคส่วนของเศรษฐกิจของประเทศส่งเสริมภาคเอกชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ผู้ประกอบการตัวแทนของชุมชนที่ยากจนและสนับสนุนธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง มันก็ยังตั้งใจที่จะดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย​​โดยนำเสนอราคาถูกและมีการฝึกอบรมแรงงาน ในเวลาเดียวกัน แต่รัฐบาลพยายามที่สำคัญในการกระจายความมั่งคั่ง เอ็นอีพีได้รับการยอมรับความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่รุนแรงและมีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่, อำนาจทางเศรษฐกิจและการเข้าถึงการศึกษาและผลประโยชน์ทางสังคมสำหรับคนมาเลย์และชนพื้นเมือง กลุ่มคนเหล่านี้ที่ถูกเรียกว่า Bumiputera (บุตรชายของดิน) ได้รับสิทธิพิเศษในการเข้าถึงบริการสาธารณะได้รับสิทธิในที่ดินและการตั้งค่าในการศึกษาและการฝึกอบรมและได้รับประโยชน์จากโควต้างานในภาครัฐ โปรแกรมนี้จะประสบความสำเร็จและมาเลเซียประสบความสำเร็จในการเติบโตทางเศรษฐกิจที่น่าประทับใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายปี 1970 และตลอดปี 1980 ระหว่างปี 1979 และปี 1989, ปีอัตราการเติบโตของจีดีพีเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณร้อยละ 5.2 โดยมีการผลิตที่เพิ่มขึ้นเฉลี่ยปีละร้อยละ 8.2 และการส่งออกสินค้าและบริการที่เฉลี่ยปีละร้อยละ 9.3 ในปี 1990 บริษัท เอ็นอีพีที่ถูกแทนที่ด้วยนโยบายการพัฒนาแห่งชาติ (NDP) ซึ่งยังคงส่งเสริมการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ แต่ผ่อนคลายบางส่วนของความต้องการทางสังคมและสิทธิพิเศษภายใต้สถาบันเนป ระหว่างปี 1989 และปี 1999 เติบโตเฉลี่ยปีของ GDP อยู่ที่ประมาณร้อยละ 7.6 โดยมีการผลิตเติบโตที่ยิ่งน่าประทับใจร้อยละ 10.2

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการตอบสนองต่อการเติบโตไม่พอใจระหว่างชุมชนชาติพันธุ์ ซึ่งเพิ่มขึ้นสังคมโพลาไรเซชัน ในปี 1970 รัฐบาลมาเลเซียเปิดตัวโครงการ 20 ปี เรียกว่า นโยบายเศรษฐกิจใหม่ ( เนป ) โปรแกรมมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วในทุกภาคส่วนของเศรษฐกิจแห่งชาติส่งเสริมเอกชนผู้ประกอบการโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ผู้แทนชุมชนยากจนและสนับสนุนธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง มันมีวัตถุประสงค์เพื่อดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ โดยเฉพาะในเทคโนโลยีที่ทันสมัย โดยเสนอขายราคาถูกและการฝึกอบรมแรงงาน ในเวลาเดียวกัน อย่างไรก็ตาม รัฐบาลได้พยายามหลักในการกระจายความมั่งคั่งที่เน็ปยอมรับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่รุนแรงและมีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ เศรษฐกิจ พลังงาน และการเข้าถึงการศึกษา และสังคม สำหรับมาเลย์และคนพื้นเมือง กลุ่มเหล่านี้ ผู้ที่ถูกเรียกว่าภูมิบุตร ( บุตรแห่งดิน ) ได้รับสิทธิพิเศษที่จะเข้าถึงการบริการสาธารณะ ได้รับสิทธิที่ดินและการตั้งค่าในการศึกษาและการฝึกอบรมและได้รับประโยชน์จากโควต้างานในภาครัฐ โปรแกรมนี้ประสบความสำเร็จ และมาเลเซีย ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่น่าประทับใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลายทศวรรษ และตลอด ไฟต์ ระหว่างปีค.ศ. 1989 เฉลี่ยทั้งปี GDP อัตราเติบโตประมาณร้อยละ 5.2 มีการผลิตเพิ่มขึ้นเฉลี่ยปีละ 8.2 เปอร์เซ็นต์ และการส่งออกสินค้าและบริการที่เฉลี่ยปีละ 93 เปอร์เซ็นต์ ในปี 1990 , เนปถูกแทนที่โดยนโยบายการพัฒนาประเทศ ( NDP ) ซึ่งอย่างต่อเนื่องเพื่อส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจ แต่ผ่อนคลายบางส่วนของความต้องการทางสังคมและสิทธิพิเศษในสถานบำบัดสังกัดเนป . ระหว่างปี พ.ศ. 2542 , การเจริญเติบโตเฉลี่ยรายปีของ GDP อยู่ที่ประมาณ 7.6 เปอร์เซ็นต์ กับการผลิต การเติบโตที่น่าประทับใจมากยิ่งขึ้น
10.2 เปอร์เซ็นต์