Studies of repeat visitationThe stu

Studies of repeat visitation
The study of the influential factors affecting the return intentions is not new in tourism research. Gitelson and Crompton (1984) pioneered the research on factors determining the probability of return to a destination and a number of tourism researchers followed their seminal paper. Moutinho and Trimble (1991) and Oppermann (2000) show that the distance between a visitor‟s home and the destination is a factor
that decreases the probability that the traveler had been there before. (see also Juaneda (1996)) Ross (1993) affirms that if tourists have a more enjoyable experience than expected, they are more likely to return. Tourists‟ satisfaction with a destination is not a guarantee of their return but a dissatisfied visitor will almost certainly not return. The overall satisfaction of the visit to a particular destination is also regarded as a predictor of the tourist‟s intention to return (Um et al., 2006; Bigné et al., 2005; Bigné and Andreu, 2004; Wang, 2004; Bowen, 2001). However, the impact of satisfaction on repeat visitation and loyalty is not the same for all destinations (Kozak 2002) or in all situations (Weaver et al., 2007). Note also that, as pointed by Bigné, et al. (2001), quality has a positive impact on satisfaction, while satisfaction determines the willingness to return to the destination. Milman and Pizam (1995) found that the familiarity gained through past visitation of the tourists with a particular destination is a factor the influences positively their intention to return to the destination. Niininen et al. (2004) and other authors from the marketing

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาเยี่ยมชมซ้ำการศึกษาปัจจัยมีอิทธิพลที่ส่งผลกระทบต่อความตั้งใจกลับได้ใหม่ในการท่องเที่ยววิจัย Gitelson และ Crompton (1984) เป็นผู้บุกเบิกการวิจัยปัจจัยที่กำหนดความเป็นไปได้ของกลับไปยังปลายทาง และจำนวนนักวิจัยท่องเที่ยวตามกระดาษของพวกเขาบรรลุถึง Moutinho และ Trimble (1991) และ Oppermann (2000) แสดงว่าระยะห่างระหว่าง visitor‟s ที่บ้าน และจุดหมายปลายทางที่เป็นปัจจัยที่ลดความน่าเป็นที่นักท่องเที่ยวที่เคยมีก่อน (โปรดดู Juaneda (1996)) รอสส์ (1993) affirms ว่า ถ้านักท่องเที่ยวมีประสบการณ์สนุกสนานมากขึ้นกว่าที่คาดไว้ พวกเขามีแนวโน้มที่จะกลับ Tourists‟ ความพึงพอใจเป็นจุดหมายปลายทางไม่ได้รับประกันผลตอบแทนของพวกเขา แต่ผู้เยี่ยมชมพอจะเกือบแน่นอนไม่กลับ ความพึงพอใจโดยรวมของการเข้าชมไปยังปลายทางเฉพาะยังถือเป็นผู้ทายผลของเจตนา tourist‟s กลับ (Um และ al., 2006 Bigné et al., 2005 Bigné และ Andreu, 2004 วัง 2004 เวน 2001) อย่างไรก็ตาม ความพึงพอใจในผลกระทบซ้ำการเสด็จเยี่ยมและสมาชิกไม่เหมือนปลายทางทั้งหมด (Kozak 2002) หรือ ในทุกสถานการณ์ (ช่างทอผ้า et al., 2007) ให้สังเกตว่า ที่ชี้ โดย Bigné และ al. (2001), คุณภาพมีผลกระทบกับความพึงพอใจ ในขณะที่ความพึงพอใจยินดีที่จะกลับไปยังปลายทางที่กำหนด Milman และ Pizam (1995) พบว่า ความคุ้นเคยที่ได้รับผ่านมาเยี่ยมเยือนของนักท่องเที่ยวมีปลายทางเฉพาะที่ผ่านมาเป็นปัจจัยมีอิทธิพลต่อบวกความตั้งใจกลับไปยังปลายทาง Niininen et al. (2004) และคนจากตลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาการลงโทษซ้ำ
การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลที่มีผลต่อความตั้งใจกลับมาไม่ใช่เรื่องใหม่ในการวิจัยการท่องเที่ยว Gitelson และครอมป์ตัน (1984) เป็นหัวหอกในการวิจัยเกี่ยวกับปัจจัยที่กำหนดความน่าจะเป็นของการกลับไปยังปลายทางและจำนวนของนักวิจัยการท่องเที่ยวตามกระดาษน้ำเชื้อของพวกเขา มูตินโญ่และริมเบิล (1991) และ Oppermann (2000) แสดงให้เห็นว่าระยะห่างระหว่างผู้เข้าชม "บ้านและปลายทางเป็นปัจจัย
ที่ลดลงน่าจะเป็นที่เดินทางเคยมีมาก่อน (เห็น Juaneda (1996)) รอสส์ (1993) ยืนยันว่าหากนักท่องเที่ยวได้มีประสบการณ์ที่สนุกสนานมากขึ้นกว่าที่คาดไว้, พวกเขามีแนวโน้มที่จะกลับมา นักท่องเที่ยว "ความพึงพอใจที่มีปลายทางที่ไม่ได้รับประกันผลตอบแทนของพวกเขา แต่ผู้เข้าชมไม่พอใจเกือบจะแน่นอนจะไม่กลับมา ความพึงพอใจโดยรวมของการเข้าชมไปยังปลายทางโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นปัจจัยบ่งชี้ของการท่องเที่ยว "ความตั้งใจที่จะกลับมา (Um et al, 2006;. Bigne et al, 2005;. Bigne และแอนดรู, 2004; Wang, 2004; เวน , 2001) อย่างไรก็ตามผลกระทบของความพึงพอใจในการเยี่ยมชมการทำซ้ำและความจงรักภักดีจะไม่เหมือนกันในทุกสถานที่ (Kozak 2002) หรือในทุกสถานการณ์ (ประกอบ et al., 2007) ยังทราบว่าเป็นแหลมโดย Bigne, et al (2001) ที่มีคุณภาพที่มีผลกระทบในเชิงบวกต่อความพึงพอใจในขณะที่ความพึงพอใจจะเป็นตัวกำหนดความตั้งใจที่จะกลับไปยังปลายทาง Milman และ Pizam (1995) พบว่าความคุ้นเคยได้รับจากการสำรวจที่ผ่านมาของนักท่องเที่ยวที่มีปลายทางที่เฉพาะเจาะจงเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจของพวกเขาในทางบวกที่จะกลับไปยังปลายทาง Niininen และคณะ (2004) และผู้เขียนอื่น ๆ จากการตลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาย้ำเยี่ยม
การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อผลตอบแทนความตั้งใจไม่ได้ใหม่ในการวิจัยการท่องเที่ยว บริการค้นหา gitelson ( 1984 ) และบุกเบิกการวิจัยเรื่องปัจจัยกำหนดความน่าจะเป็นผลตอบแทนของปลายทางและหมายเลขของนักวิจัยการท่องเที่ยวตามกระดาษสัญญาของพวกเขาและ moutinho Trimble ( 1991 ) และ oppermann ( 2000 ) พบว่าระยะห่างระหว่างผู้เข้าชม‟บ้านและปลายทางเป็นปัจจัย
ที่ลดลงน่าจะเป็นนักเดินทางที่เคยมีมาก่อน ( เห็น juaneda ( 1996 ) รอส ( 1993 ) ยืนยันว่า หากนักท่องเที่ยวได้รับประสบการณ์ที่สนุกสนานมากขึ้นกว่าที่คาดไว้ พวกเขามีแนวโน้มที่จะกลับมานักท่องเที่ยว‟ความพึงพอใจกับปลายทางไม่รับประกันผลตอบแทนของพวกเขา แต่ไม่พอใจผู้เข้าชมเกือบแน่นอนจะไม่กลับไป ความพึงพอใจโดยรวมของการเข้าชมไปยังปลายทางที่เฉพาะเจาะจงจะถือว่ายังเป็นพฤติกรรมของนักท่องเที่ยว‟ความตั้งใจของคืน ( เอ่อ et al . , 2006 ; bign é et al . , 2005 ) และ bign Andreu , 2004 ; วัง , 2004 ; เวน , 2001 ) อย่างไรก็ตามผลกระทบของความพึงพอใจในการทำซ้ำและความจงรักภักดีไม่ได้เหมือนกัน สำหรับปลายทางทั้งหมด ( Kozak 2002 ) หรือในสถานการณ์ทั้งหมด ( วีเวอร์ et al . , 2007 ) ยังทราบว่า ตามที่ชี้โดย bign é et al . ( 2001 ) คุณภาพที่มีผลกระทบในเชิงบวกต่อความพึงพอใจ ในขณะที่ความพึงพอใจกำหนดความเต็มใจที่จะกลับไปยังปลายทางมิลแมน และ pizam ( 2538 ) พบว่าคุ้นเคยที่ได้รับผ่านการเยี่ยมชมในอดีตของนักท่องเที่ยวที่มีปลายทางที่เฉพาะเจาะจงเป็นปัจจัยอิทธิพลบวกความตั้งใจที่จะกลับไปยังปลายทาง niininen et al . ( 2004 ) และผู้เขียนอื่น ๆจากตลาด