As I woke up exceptionally early th

As I woke up exceptionally early this weekend, I decided to head to the nearby grocery store to purchase some daily goods. When I left the house, the sky was extremely cloudy. With a heart filled with hope that I would be able to successfully return home before it rained, I decided not to bring an umbrella along with me.

Upon reaching the grocery store, I speedily purchased the necessary goods. However, just as I stepped out of the grocery store, the torrential rain began to pour. After waiting for a period of time, I decided to call Mr. F as the rain showed no signs of letting up. When I left the house earlier, Mr. F was still sleeping.

“Have you woken up?”

“What’s up?” Mr. F sounded as if he had just woken up.

“Could you come to Carrefour to pick me up? It’s raining and I didn’t bring an umbrella.”

He muttered about my forgetful nature before hanging up the phone. As I stood at the entrance of the grocery store watching the rain gradually lessen, I started to feel pangs of regret for waking him up – I ought to have let him sleep in for a longer period of time.

Suddenly, I recalled a certain incident that occurred during Year 3 of High School. Similarly, it happened to be raining that day. As I had forgotten to bring an umbrella, I was reduced to standing at the school entrance, waiting for the rain to stop. During that period of time, my relationship with Mr. F was rather strained and awkward, as various people often teased him as being my ‘rumored boyfriend’. As I was rather introverted and shy, I was always terribly embarrassed and at a loss as to what to do whenever I got teased. As such, I tried my best to avoid him. Mr. F probably sensed that I was avoiding him, and gradually stopped talking to me.

That day, as I was standing below the roof of the school compound, I saw him and a bunch of other male students from walk out from the Science school building. Without a moment’s hesitation, I lowered my head and pretended as though I hadn’t seen him. When the huge group of students walked past me, I spotted Mr. F walking at the side of the group nearest to me. However, Mr. F didn’t greet me nor did he show any indication of having noticed me.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขณะฉันตื่นเร็วเป็นพิเศษสัปดาห์นี้ ฉันตัดสินใจในร้านสะดวกซื้อใกล้เคียงซื้อสินค้าบางอย่างทุกวัน เมื่อผมออกจากบ้าน ท้องฟ้ามีเมฆมาก ด้วยหัวใจเต็มไป ด้วยความหวังว่าจะได้สำเร็จกลับบ้านก่อนที่ฝนตก ตัดสินใจไม่นำร่มพร้อมกับผมเมื่อไปถึงร้านสะดวกซื้อ ฉันอย่างรวดเร็วซื้อสินค้าจำเป็น อย่างไรก็ตาม ขณะที่ผมก้าวออกจากร้านสะดวกซื้อ ฝนต่อเริ่มเท หลังจากรอเป็นระยะเวลา ผมตัดสินใจเรียกนาย F เป็นฝนพบสัญญาณไม่มีการให้ค่า เมื่อผมออกจากบ้านก่อนหน้านี้ นาย F ถูกยังคงนอนหลับ"คุณ woken"คืออะไรค่า" นาย F ฟังว่า เขาเพิ่งได้ตื่นขึ้น"สามารถมาคาร์ฟูร์มารับ มีฝนตก และไม่ได้พกร่มมา"เขาญี่ปุ่นเกี่ยวกับธรรมชาติของฉันขี้ลืมก่อนตัดสายโทรศัพท์ ขณะที่ผมยืนอยู่ที่ทางเข้า ของชำดูฝนค่อย ๆ ลด รู้สึกแขกของเสียใจตื่นขึ้นมาเขาสำหรับการเริ่มต้นใช้งาน-ฉันควรจะได้ให้เขานอนหลับเป็นระยะเวลานานของเวลาทันใดนั้น ฉันเรียกกับเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงปี 3 ของโรงเรียน ในทำนองเดียวกัน มันเกิดขึ้นกับมีฝนตกวันนั้น เป็นฉันได้ลืมพกร่มมา ฉันถูกลดลงไปยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าโรงเรียน รอฝนหยุด ในช่วงระยะเวลา ความสัมพันธ์ของฉันกับนายค่อนข้างเครียด และอึดอัด เป็นคนหลายคนมักจะแกล้งเขาเป็น แฟนของฉัน' ข่าวลือ' ขณะที่ผมค่อนข้างเก็บตัว และขี้อาย ผมเสมออายชะมัด และ ที่สูญเสียเป็นสิ่งที่ต้องทำทุกครั้งที่ผมมีล้อ เช่นนี้ ฉันพยายามดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงเขา นาย F อาจจะรู้สึกว่า ถูกหลีกเลี่ยงเขา และค่อย ๆ หยุดพูดคุยกับฉันวันที่ ขณะที่ผมกำลังยืนอยู่ใต้หลังคาของโรงเรียน ผมเห็นเขาและกลุ่มของนักเรียนคนอื่น ๆ ชายจากเดินออกจากอาคารโรงเรียนวิทยาศาสตร์ โดยไม่ลังเลสักครู่ ผมลดหัว และ pretended ว่าผมไม่เห็นเขา เมื่อนักเรียนกลุ่มใหญ่เดินผ่านฉัน ผมเห็นนาย F เดินด้านข้างของกลุ่มอยู่ใกล้ฉัน อย่างไรก็ตาม นาย F ไม่ได้ทักทายฉัน หรือเขาไม่ได้แสดงบ่งชี้ใด ๆ มีสังเกตเห็นฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่ผมตื่นขึ้นมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงต้นวันหยุดสุดสัปดาห์นี้ผมตัดสินใจที่จะมุ่งหน้าไปยังร้านขายของชำใกล้เคียงที่จะซื้อสินค้าในชีวิตประจำวันบางอย่าง เมื่อผมออกจากบ้านที่ท้องฟ้ามีเมฆเป็นอย่างมาก ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวังว่าผมจะสามารถประสบความสำเร็จกลับบ้านก่อนฝนตกผมก็ตัดสินใจที่จะไม่นำร่มพร้อมกับฉัน. เมื่อมาถึงร้านขายของชำที่ฉันอย่างรวดเร็วซื้อสินค้าที่จำเป็น แต่เช่นเดียวกับผมก้าวออกมาจากร้านขายของชำที่ฝนเริ่มเท หลังจากที่รอคอยช่วงเวลาที่ฉันตัดสินใจที่จะเรียกนาย F เป็นฝนมีสัญญาณของการให้ขึ้นไม่มี เมื่อผมออกจากบ้านก่อนหน้านี้นายเรนไฮน์ก็ยังคงนอนหลับ. "คุณต้องตื่นขึ้นมา?" "เกิดอะไรขึ้น?" นาย F ฟังราวกับว่าเขาได้ตื่นขึ้นเพียง. "คุณสามารถมาถึงคาร์ฟูร์จะรับฉันขึ้น? ตอนนี้ฝนตกและฉันไม่ได้นำร่ม. " เขาพึมพำเกี่ยวกับธรรมชาติขี้ลืมของฉันก่อนที่ห้อยโทรศัพท์ ขณะที่ผมยืนอยู่ที่ทางเข้าของร้านขายของชำดูฝนค่อยๆลดผมเริ่มที่จะรู้สึกเจ็บปวดของความเสียใจสำหรับการตื่นเขาขึ้น -. ฉันควรจะมีให้เขานอนหลับอยู่ในระยะเวลานานของเวลาทันใดนั้นผมจำได้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบางอย่าง ที่เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 3 ของโรงเรียนมัธยม ในทำนองเดียวกันก็เกิดขึ้นจะมีฝนตกในวันนั้น ขณะที่ผมได้ลืมที่จะนำร่มผมก็ลดลงไปยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าโรงเรียนที่รอให้ฝนหยุด ในช่วงเวลาที่ความสัมพันธ์ของฉันกับนาย F ค่อนข้างเครียดและอึดอัดใจเป็นคนต่าง ๆ มักจะแกล้งเขาเป็น 'ข่าวลือแฟนของฉัน' ขณะที่ผมค่อนข้างเก็บตัวและขี้อาย, ฉันถูกเสมอชะมัดอายและที่สูญเสียเป็นสิ่งที่ต้องทำเมื่อใดก็ตามที่ผมได้แกล้ง เป็นเช่นนี้ฉันพยายามที่สุดที่จะหลีกเลี่ยงเขา นาย F อาจจะรู้สึกว่าผมหลีกเลี่ยงเขาและค่อยๆหยุดพูดกับผม. วันนั้นขณะที่ผมกำลังยืนอยู่ด้านล่างหลังคาของสารประกอบโรงเรียนที่ฉันเห็นเขาและพวงของนักเรียนชายอื่น ๆ จากการเดินออกจากโรงเรียนวิทยาศาสตร์ อาคาร. โดยไม่ลังเลสักครู่ของผมลดลงหัวของฉันและแกล้งทำเป็นว่าผมไม่เคยเห็นเขา เมื่อกลุ่มใหญ่ของนักเรียนเดินผ่านฉันฉันเห็นนาย F เดินด้านข้างของกลุ่มที่ใกล้ที่สุดกับผม อย่างไรก็ตามนาย F ไม่ได้ทักทายผมเขาก็ไม่แสดงข้อบ่งชี้ของการมีผมสังเกตเห็นใด ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันตื่นเช้าเป็นพิเศษ สุดสัปดาห์นี้ ฉันตัดสินใจที่จะมุ่งหน้าไปยังร้านที่ซื้อสินค้าทุกวัน เมื่อฉันออกจากบ้าน ท้องฟ้าค่อนข้างมืดครึ้ม ด้วยหัวใจที่เต็มไป ด้วยหวังว่าจะสามารถประสบความสำเร็จกลับบ้านก่อนฝนตก ผมตัดสินใจไม่พกร่มไปด้วย
เมื่อถึงร้านขายของชำ ฉันเพื่อซื้อสินค้าที่จำเป็น แต่เพียงแค่ฉันก้าวออกมาจากร้านขายของชำ , ฝนเริ่มเท . หลังจากรอเวลาที่ฉันตัดสินใจที่จะโทรหาคุณ F เป็นฝนก็ไม่มีอาการให้ขึ้น ตอนที่ฉันออกจากบ้านไปก่อนหน้านี้ นาย F ยังหลับอยู่
" ตื่นแล้วเหรอ ? "
" เกิดอะไรขึ้น ? " คุณ F ฟังดูราวกับว่าเขาเพิ่งตื่น
" คุณช่วยเข้ามาที่คาร์ฟูร์ เพื่อมารับฉันใช่มั๊ย ? ฝนตก ผมไม่ได้เอาร่มมาด้วย "
เขาพึมพำเกี่ยวกับธรรมชาติขี้ลืมของผม ก่อนวางสายโทรศัพท์ ขณะที่ผมยืนอยู่ที่ประตูของร้านขายของดูฝนค่อยๆเบาบางลง ผมเริ่มรู้สึก pangs เสียใจ มาปลุก–ฉันควรจะปล่อยให้เขานอนสำหรับระยะเวลานานของเวลา
ทันใดนั้น ผมนึกถึงบางเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปีที่ 3 ของโรงเรียนมัธยม ในทํานองเดียวกัน เกิดเป็นฝนตกในวันนั้น ฉันลืมเอาร่มฉันลดลงไปยืนอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน รอฝนหยุด ในช่วงเวลาที่ความสัมพันธ์ของฉันกับนาย F ค่อนข้างเครียดและอึดอัด เหมือนหลายๆ คนมักจะล้อเขาเป็นแฟนของฉัน " ข่าวลือ " ขณะที่ผมค่อนข้างเก็บตัวและขี้อาย แต่ก็โคตรอาย และที่สูญเสียเป็นสิ่งที่ต้องทำเมื่อฉันมีล้อ เช่น , ฉันพยายามของฉันที่ดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงเขา คุณ F อาจจะรู้สึกว่าผมกำลังหลบหน้าเขา และค่อยๆ หยุดคุยกับฉัน
วันนั้นที่ฉันยืนอยู่ใต้หลังคาของบริเวณโรงเรียน ฉันเห็นเขาและพวงของนักเรียนชายอื่น ๆ จากเดินออกมาจากอาคารวิทยาศาสตร์โรงเรียน . โดยไม่ลังเล ผมก้มหน้า และแกล้งทำเป็นว่าฉันไม่เคยเห็นเขา เมื่อกลุ่มใหญ่ของคนเดินผ่านฉัน ฉันแอบเห็นนาย F เดินอยู่ข้างกลุ่มที่ใกล้ที่สุดเพื่อฉัน อย่างไรก็ตาม นาย F ไม่ทักทายฉันและเขาแสดงข้อบ่งชี้ใด ๆที่เห็นฉัน