The spatial distribution of CO2 flux

The spatial distribution of CO2 fluxes results from the superposition of several processes, including: (i) the properties of Atlantic water incoming though the Gibraltar strait and their spreading over the western Mediterranean by physical processes (advection and diffusion), which is the main driver of the above mentioned west-east gradient, (ii) a latitudinal gradient in temperature (and consequent CO2 solubility), with the eastern part of Mediterranean Sea also being the southern and warmer one, (iii) the role of terrestrial inputs of alkalinity from major rivers, clearly recognizable in the marginal subbasins, (iv) the effects of biological activities. A marked seasonal cycle – related mainly to the seasonal temperature cycle and to the biological activity – also is observed all over the basin, so that all subbasins become sources in summer time and sinks in winter time, as depicted – as selected examples – in Fig. 3 for the Alboran, Northewest, and Levantine sub-basins. The inter-annual variability intrinsic in the above- mentioned processes produces some year-to-year variability in space distribution of yearly CO2 fluxes, too. However its main features are preserved.
Obviously, a future increase of atmospheric partial pressure of CO2 would trigger an increase in CO2 sequestration (or a decrease in its release), partially compensated by the decrease of CO2 solubility related to warming. However, a projection of the cumulative impact of climate changes on this process requires an ad hoc simulation, also considering changes in circulation, vertical mixing, and other physical processes.
Our simulations highlight the important role of the biological pump in carbon sequestration, which accounts for 14.82 million tonCO2/km2/year. The biological fluxes over the Mediterranean follow a clearly different distribution pattern compared to the total fluxes. In particular as shown in Fig. 4, with the exception of the Alboran Sea, the net annual flux is the balance between winter positive fluxes and summer negative fluxes. Biological activity produces a modest effect if compared to seasonal oscillation, but
– being always positive – it shifts systematically the oscillation towards higher fluxes, so it is important when accounting for the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

The spatial distribution of CO2 fluxes results from the superposition of several processes, including: (i) the properties of Atlantic water incoming though the Gibraltar strait and their spreading over the western Mediterranean by physical processes (advection and diffusion), which is the main driver of the above mentioned west-east gradient, (ii) a latitudinal gradient in temperature (and consequent CO2 solubility), with the eastern part of Mediterranean Sea also being the southern and warmer one, (iii) the role of terrestrial inputs of alkalinity from major rivers, clearly recognizable in the marginal subbasins, (iv) the effects of biological activities. A marked seasonal cycle – related mainly to the seasonal temperature cycle and to the biological activity – also is observed all over the basin, so that all subbasins become sources in summer time and sinks in winter time, as depicted – as selected examples – in Fig. 3 for the Alboran, Northewest, and Levantine sub-basins. The inter-annual variability intrinsic in the above- mentioned processes produces some year-to-year variability in space distribution of yearly CO2 fluxes, too. However its main features are preserved.อย่างชัดเจน การเพิ่มขึ้นในอนาคตของบรรยากาศบางส่วนดันของ CO2 จะทริกเกอร์การเพิ่ม CO2 sequestration (หรือลดลงปล่อย), ชดเชยบางส่วน โดยลด CO2 ละลายเกี่ยวข้องกับภาวะโลกร้อน อย่างไรก็ตาม การคาดการณ์ผลกระทบสะสมของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในกระบวนการนี้ต้องการจำลองกิจ นอกจากนี้ยัง พิจารณาการเปลี่ยนแปลงหมุนเวียน ผสมแนวตั้ง และกระบวนการทางกายภาพอื่น ๆจำลองของเราเน้นบทบาทสำคัญของปั๊มชีวภาพในคาร์บอน sequestration, 14.82 ล้าน tonCO2/km2/ปี ซึ่ง fluxes ชีวภาพเหนือเมดิเตอร์เรเนียนทำตามรูปแบบการกระจายที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนเมื่อเทียบกับ fluxes รวม โดยเฉพาะตามที่แสดงใน Fig. 4 ยกเว้นทะเล Alboran, flux รายปีสุทธิคือ สมดุลระหว่าง fluxes บวกฤดูหนาวและฤดูร้อน fluxes ลบ กิจกรรมชีวภาพก่อให้เกิดผลเจียมเนื้อเจียมตัวถ้าเทียบกับสั่นตามฤดูกาล แต่-ถูกเสมอบวก – มันกะระบบสั่นไปทางสูง fluxes ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญเมื่อบัญชีสำหรับการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกระจายผล CO2 ชั้น uxes จากการทับซ้อนของกระบวนการต่างๆรวมไปถึง: (i) คุณสมบัติของมหาสมุทรแอตแลนติกที่เข้ามาน้ำแม้ว่าช่องแคบยิบรอลตาและการแพร่กระจายของพวกเขามากกว่าทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตกโดยกระบวนการทางกายภาพ (การพาและการกระจาย) ซึ่งเป็นตัวขับเคลื่อนหลัก ลาดตะวันตกตะวันออกดังกล่าวข้างต้น (ii) การไล่ระดับสีขนลุกขนพองอุณหภูมิ (และการละลาย CO2 ที่เกิดขึ้น) กับทางภาคตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ยังเป็นภาคใต้และอุ่นหนึ่ง (iii) บทบาทของปัจจัยการผลิตทั่วโลกของความเป็นด่างจาก แม่น้ำสายหลักอย่างเห็นได้ชัดเป็นที่รู้จักใน subbasins ร่อแร่ (iv) ผลกระทบของกิจกรรมทางชีวภาพ รอบฤดูกาลทำเครื่องหมาย - ส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับวงจรอุณหภูมิตามฤดูกาลและกิจกรรมทางชีวภาพ - นอกจากนี้ยังเป็นที่สังเกตทั่วลุ่มน้ำเพื่อให้ subbasins ทั้งหมดกลายเป็นแหล่งที่มาในช่วงฤดูร้อนและอ่างล้างมือในช่วงฤดูหนาวเป็นภาพ - เป็นตัวอย่างที่เลือก - ในรูป . 3 สำหรับ Alboran, Northewest และลิแวนต์แอ่งย่อย ความแปรปรวนระหว่างปีที่แท้จริงในข้างต้นที่กล่าวถึงกระบวนการผลิตบางส่วนแปรปรวนปีต่อปีในการกระจายพื้นที่ uxes ชั้น CO2 เป็นประจำทุกปีอีกด้วย แต่คุณสมบัติหลักจะถูกเก็บไว้.
เห็นได้ชัดว่ามีการเพิ่มขึ้นในอนาคตของความดันบรรยากาศบางส่วนของ CO2 จะก่อให้เกิดการเพิ่มขึ้นของการอายัด CO2 (หรือลดลงในการปล่อยให้เป็นอิสระ) การชดเชยบางส่วนจากการลดลงของการละลาย CO2 ที่เกี่ยวข้องกับภาวะโลกร้อน อย่างไรก็ตามการประมาณการของผลกระทบสะสมของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกี่ยวกับกระบวนการนี้ต้องใช้การจำลองแบบเฉพาะกิจยังพิจารณาการเปลี่ยนแปลงในการไหลเวียนของการผสมแนวตั้งและกระบวนการทางกายภาพอื่น ๆ .
จำลองของเราเน้นบทบาทที่สำคัญของเครื่องสูบน้ำทางชีวภาพในการกักเก็บคาร์บอนที่บัญชี สำหรับ 14,820,000 tonCO2 / กิโลเมตร 2 / ปี uxes ชั้นชีวภาพเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตามรูปแบบที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดการกระจายเมื่อเทียบกับ uxes ชั้นรวม โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามที่แสดงในรูป 4 มีข้อยกเว้นของ Alboran ทะเลที่ UX ชั้นสุทธิประจำปีคือความสมดุลระหว่างฤดูหนาว uxes ชั้นบวกและฤดูร้อน uxes ชั้นในเชิงลบ กิจกรรมทางชีวภาพผลิตผลเจียมเนื้อเจียมตัวถ้าเทียบกับความผันผวนตามฤดูกาล แต่
- เป็นบวกเสมอ - มันเปลี่ยนเป็นระบบสั่นที่มีต่อ uxes ชั้นที่สูงขึ้นจึงเป็นสิ่งสำคัญเมื่อการบัญชีสำหรับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การกระจายของคาร์บอนไดออกไซด์ fl uxes ผล superposition ของกระบวนการต่าง ๆ รวมถึง : ( 1 ) คุณสมบัติของน้ำเข้ามาถึงช่องแคบยิบรอลตา แอตแลนติก และแผ่กระจายไปทั่วทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก โดยกระบวนการทางกายภาพ ( พัดพาและการแพร่กระจาย ) ซึ่งเป็น driver หลักของตะวันตกตะวันออกดังกล่าวข้างต้นความลาดชัน( 2 ) ลาดประเทศไนเจอร์ในอุณหภูมิ ( และจาก CO2 ละลาย ) กับภาคตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนยังเป็นหนึ่งในภาคใต้และอุ่น ( 3 ) บทบาทของพื้นดินกระผมของด่างจากแม่น้ำใหญ่ ชัดเจนเป็นที่รู้จักในจำนวนน้อย ( 4 ) ผลของกิจกรรมทางชีวภาพเป็นเครื่องหมายที่เกี่ยวข้องกับวงจรตามฤดูกาล ซึ่งส่วนใหญ่เป็นวัฏจักรอุณหภูมิตามฤดูกาลและกิจกรรมทางชีวภาพและยังเป็นที่สังเกตทั่วอ่าง ดังนั้นทุกจำนวนเป็นแหล่งในช่วงฤดูร้อนและเก็บในช่วงฤดูหนาวเป็น depicted เป็นในรูปและเลือกตัวอย่าง– 3 สำหรับ alboran northewest และชาวลิแวนต์ , ลุ่มน้ำย่อย .ระหว่างปีความแปรปรวนภายในในข้างต้นกล่าวถึงกระบวนการผลิตบางปีความแปรปรวนในพื้นที่ของการกระจาย CO2 fl uxes รายปีด้วย อย่างไรก็ตาม คุณสมบัติหลักคือการรักษาไว้
เห็นได้ชัดว่าเพิ่มขึ้นในอนาคต ส่วนแรงดันบรรยากาศของ CO2 จะกระตุ้นการสะสม CO2 เพิ่มขึ้น ( หรือลดลงในการปล่อย )บางส่วนชดเชยโดยลดการละลายของ CO2 ที่เกี่ยวข้องกับปัญหา อย่างไรก็ตาม แนวโน้มของผลกระทบสะสมของการเปลี่ยนแปลงในกระบวนการนี้ต้องมีการจำลองแบบเฉพาะกิจ ยังพิจารณาการเปลี่ยนแปลงในการไหลเวียนในแนวตั้ง การผสมและกระบวนการทางกายภาพอื่น ๆ .
จำลองของเราเน้นบทบาทสำคัญของปั๊มทางชีวภาพในการกักเก็บคาร์บอน ซึ่งบัญชีสำหรับ 1482 ล้าน tonco2 / กิโลเมตร / ปี การflชีวภาพ uxes เหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตามรูปแบบการกระจายแตกต่างกันอย่างชัดเจนเมื่อเทียบกับ uxes flทั้งหมด โดยเฉพาะดังแสดงในรูปที่ 4 , มีข้อยกเว้นของ alboran ทะเลสุทธิ ux flประจำปีคือความสมดุลระหว่างฤดูหนาวและฤดูร้อนfl uxes บวกลบfl uxes . ฤทธิ์ทางชีวภาพที่ก่อให้เกิดผลเจียมเนื้อเจียมตัว ถ้าเทียบกับความผันผวนของฤดูกาล