He settled in a city of the middle

He settled in a city of the middle west and of course started a laundry, since that seems to be the natural vocation of every Chinaman, be he coolie or mandarin.

He made no acquaintances with the other Chinamen of the town, who, when they met him and saw the red button in his hat, knew him for a real mandarin and bowed low before him. He put up a red and white sign and people brought their laundry to him and got paper checks, with Chinese characters upon them, in exchange, this being the only sort of character the mandarin had left.

One day as the ugly one was ironing in his shop in the basement of 263 1/2 Main street, he looked up and saw a crowd of childish faces pressed against the window. Most Chinamen make friends with children; this one hated them and tried to drive them away. But as soon as he returned to his work they were back at the window again, mischievously smiling down upon him.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาจ่ายในเมืองตะวันตกกลาง และเริ่มต้นบริการซักรีด แน่นอนเนื่องจากที่ดูเหมือนเป็นหน้าที่ตามธรรมชาติของทุก Chinaman เขา coolie หรือแมนดารินเขาไม่มีคนรู้จักกับ Chinamen เมือง ที่ เมื่อพวกเขาได้พบกับเขา และเห็นปุ่มสีแดงในหมวกของเขา รู้เขาสำหรับต่ำที่จริงโรงแรมแมนดาริน และลงก่อนที่เขา ได้ เขาวางสีแดง และป้ายสีขาวและคนมาซักผ้าของเขา และได้ตรวจสอบเอกสาร มีตัวอักษรจีนเข้า แลกเปลี่ยน นี้ เรียงลำดับเฉพาะอักขระที่แมนดารินที่มีเหลือคนหนึ่งถูกรีดผ้าในร้านของเขาในห้องใต้ดินของถนนหลัก 1/2 263 วันหนึ่งเขามองขึ้น และเห็นฝูงชนของหน้าพูดแบบเด็กกดกับหน้าต่าง Chinamen ส่วนใหญ่คบเด็ก คนนี้เกลียดชังพวกเขา และพยายามที่จะขับออกไป แต่ทันทีที่เขากลับไปทำงานของเขา พวกเขากลับไปที่หน้าต่างอีก ถึงยิ้มลงเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาตั้งรกรากอยู่ในเมืองทางตะวันตกกลางและแน่นอนเริ่มซักรีดตั้งแต่ที่น่าจะเป็นอาชีพตามธรรมชาติของชาวจีนทุกคนจะเขากุลีหรือแมนดาริน. เขาทำให้คนรู้จักใด ๆ กับ Chinamen อื่น ๆ ของเมืองที่เมื่อพวกเขา ได้พบกับเขาและเห็นปุ่มสีแดงในหมวกของเขารู้ว่าเขาเป็นแมนดารินที่แท้จริงและโค้งคำนับต่ำก่อนหน้าเขา เขาวางสัญญาณสีแดงและสีขาวและคนนำซักรีดของพวกเขาและได้รับการตรวจสอบกระดาษที่มีตัวอักษรจีนกับพวกเขาในการแลกเปลี่ยนนี้เป็นแบบเฉพาะของตัวละครของส้มแมนดารินมีเหลือ. วันหนึ่งเป็นหนึ่งที่น่าเกลียดที่ถูกรีดผ้าใน ร้านของเขาในห้องใต้ดินของ 263 1/2 ถนนหลักที่เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นฝูงชนของใบหน้าที่หน่อมแน้มกดกับหน้าต่าง Chinamen ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนกับเด็ก คนนี้เกลียดชังเขาและพยายามที่จะผลักดันให้พวกเขาออกไป แต่ทันทีที่เขากลับไปทำงานของเขาพวกเขากลับมาที่หน้าต่างอีกครั้งยิ้มซุกซนลงเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาตัดสินในเมืองตะวันตกกลางและแน่นอนเริ่มซักผ้า เพราะดูเหมือนว่าจะเป็นอาชีพที่เป็นธรรมชาติของทุกๆ คนจีน เป็นเขา กุลี หรือส้มแมนดาริน

เขาไม่ได้รู้จักกับ chinamen อื่น ๆของเมืองที่เมื่อพวกเขาพบเขา เห็นปุ่มสีแดงในหมวกของเขารู้จัก เขาเป็นฟรีจริงและโค้ง ก่อนเขาเขาติดป้ายแดง ขาว และผู้ที่นำเสื้อผ้าของพระองค์ และได้ตรวจสอบกระดาษ มีตัวอักษรภาษาจีนบนพวกเขา ในการแลกเปลี่ยน , การจัดเรียงเพียงของอักขระภาษาจีนมีแล้ว

วันนึงเป็นหนึ่งในร้านที่น่าเกลียดดของเขาในชั้นใต้ดินของ 263 1 / 2 ถนน เมน เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นฝูงชนของเด็กใบหน้ากดกับหน้าต่างchinamen ส่วนใหญ่ให้เพื่อนกับเด็ก อันนี้เกลียดพวกเขา และพยายามที่จะขับไล่พวกเขาออกไป แต่ทันทีที่เขากลับมาทำงานของเขาเขากลับไปที่หน้าต่างอีกครั้ง ความเสียใจยิ้มดูถูกเขา