Uhmm..Where is Steph?" My voice com

Uhmm..Where is Steph?" My voice comes out as more of a squeak than I intended. My hands are clenched around the soft fabric of my towel, my eyes keep darting down to make sure the towel is securely covering my naked body.
He looks at me, the corners of his mouth lifting slightly but doesn't say a word.
"Did you hear me? I asked you where Steph is," I repeat, trying to be slightly more polite than the last.
The assumed expression on his face magnifies and he finally mumbles, "I don't know," and turns on the small flat screen on Steph's dresser. What is he even doing in here if he doesn't know where she is? Doesn't he have his own room? I bite my tongue, trying to keep my rude comments to myself.
"Okay? Well could you like.. leave or something so I can get dressed?" I realize he hasn't even noticed I am in a towel, well maybe he has but it doesn't phase him.
"Don't flatter yourself, it's not like I am going to look at you," he scoffs and rolls over, his hands covering his face. He has a thick English accent that I didn't notice before. Probably because he was too rude to speak to me. Why is he in Pullman? Unsure how I should respond to his rude remark, I huff and walk to my dresser. Maybe he isn't straight, that's what he meant by "it's not like I am going to look" , either that or he thinks I am ugly. I hastily put on a bra and panties, followed by a plain white shirt and khaki shorts.
"Are you done yet?" he asks, snapping the last bit of patience I held.
"Could you be any more disrespectful? I mean honestly, you're my room while I change and you have the nerve to be rude to me? I did nothing to you, what is your problem?" I shout, my voice at a much higher volume than I had wanted but by the surprised look on his face, my words had the intended effect on the tattooed boy.
He silently stares at me and while I am waiting for his apology, he bursts into laughter. He looks at me and just laughs. His laugh is a deep and almost lovely sound. It would be much more enjoyable if he wasn't so adamant on being a jerk. Dimples indent in his cheeks as he continues to laugh and I feel like a complete idiot, unsure what to do or say. I don't usually like conflict and this boy seems like the last person I should start a fight with. The door opens and Steph bursts in.
"Sorry, I'm late. I have a hell of a hangover," she dramatically says and her eyes dart back and forth between Harry and I.
"Sorry Tess, I forgot to tell you Harry would be coming by," she shrugs apologetically, taking in the scene in front of her.
I would like to think me and Steph could make our living arrangement work, maybe even build some sort of a friendship, but with her choice of friends, I'm just not sure anymore.
"You're boyfriend is rude," the words tumble out before I can stop them.
They both burst into laughter. What is it with people laughing at me? It's getting really annoying.
"Harry is not my boyfriend!" she laughs, emphasizing the not.
"What did you say to her?"Steph turns and scowls at him. "Harry has a.. a unique way of conversing" she explains, looking back to me. Lovely, so basically what she is saying is that Harry is, simply a rude person. The English boy shrugs and changes the channel with the remote in his hand.
"There is a party tonight, you should come with us, Tessa," she offers. It's my turn to laugh at her.
"Parties aren't really my thing. Plus I have to go to get some things for my side of the room," I look at Harry who, of course is acting as if neither of us are in the room with him.
"C'mon.. it's just one party! You're in college now, just one party won't hurt," she begs. "How are you getting to the store, I thought you didn't have a car?" she asks. I can't go to a party.
"I don't even know anyone, besides I was going to Skype with Noah," I tell her and Harry laughs again, acknowledging that he is paying attention after all, "and I was going to take a bus to the store"
"You do not want to take the bus on a Saturday! They're way too packed, Harry can drop you on the way to his place.. right harry? And you'll know me at the party. Just come.. please?" She presses her hands together in a dramatic plea.
I've only known her for a day, should I trust her? I know that despite how tough she looks, she is quite sweet. But a party?
"I don't know.. and no I don't want Harry to drive me to the store," I say. Harry rolls over across Steph's bed with an amused expression.
"Oh no! I was really looking forward to hanging out with you," he dryly remarks, his voice so full of sarcasm that I want to throw a book at his cocky head.
"Come on Steph, you know this girl isn't going to show at the party," he laughs, his accent is so thick. The nosey side of me, which I admit is quite large, is desperate to ask him where he is from. The mocking grin on his smug face pushes me to prove him wrong.
"Actually, I'll come," I say with as sweet of a smile as I can muster. Harry laughs again and Steph squeals before wrapping her arms around me in a tight hug.
"Yay! We'll have so much fun!!' She shrieks.
I sure hope she's right.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อึม...ซึ่งคือ Steph เสียงของฉันออกมาเป็นคำสารภาพเพิ่มเติมกว่าที่ผมตั้งใจไว้ มีกัดมือของฉันรอบผ้านุ่มของผ้าเช็ดตัวของฉัน ตาให้ darting ลงให้แน่ใจว่า ผ้าเป็นครอบคลุมของฉันเปลือยกายอย่างปลอดภัย
เขาดูที มุมปากยกเล็กน้อย แต่ไม่ว่า คำ
"คุณได้ยินฉันไหม ผมถามคุณ Steph ฉันทำซ้ำ พยายามจะสุภาพมากกว่าล่าสุด
ขยายนิพจน์ปลอมบนใบหน้าของเขา และสุดท้ายมัมเบิลส์ "ฉันไม่รู้ และเปิดหน้าจอแบนขนาดเล็กบนของ Steph แต่งตัว แม้ทำในนี่ถ้าเขาไม่รู้ที่เธอเป็นอย่างไร เขาไม่มีห้องของตัวเอง ฉันกัดลิ้นของฉัน พยายามให้ข้อคิดเห็นของฉันหยาบเอง.
"ดี คุณอาจต้องดี... ลาหรืออะไรเพื่อให้ฉันได้แต่งตัว" ฉันรู้ว่า เขาไม่ได้พบฉันในผ้าเช็ดตัว ดีเขา แต่ไม่เฟสเขา.
"ไม่เลียแข้งเลียขาตัวเอง ก็ไม่เหมือนฉันจะดูคุณ เขา scoffs และม้วนมากกว่า มือครอบคลุมใบหน้าของเขา เขามีสำเนียงอังกฤษหนาที่น่านก่อน อาจเป็น เพราะเขาไม่หยาบเกินไปที่จะพูดกับฉัน ทำไมมีเขาในโรงแรมพูลแมน แน่ใจว่าฉันควรตอบสนองต่อคำพูดของเขาหยาบ ฉันหายใจเร็ว ๆ และเดินไปแต่งตัวของฉัน บางทีเขาไม่ตรง นั่นคือสิ่งที่เขาหมายถึง โดย "ก็ไม่เหมือนฉันจะไปดู" ที่หรือเขาคิดว่า ฉันน่าเกลียด ฉันรีบนุ่งชุดชั้นในและกางเกงใน ตาม ด้วยเสื้อสีขาวแบบธรรมดาและ khaki กางเกงขาสั้นได้
"เป็นคุณแล้วหรือยัง" เขาถาม จัดระยะบิตสุดท้ายของความอดทนที่ผมจัดได้
"คุณอาจหยาบคายของอีก ผมหมายถึง สุจริตอย่าง คุณห้องของฉันฉันเปลี่ยน และมีเส้นประสาทจะหยาบคายกับฉัน ฉันก็ให้คุณ ปัญหาของคุณคืออะไร" ฉันตะโกน เสียงของฉันที่มากสูงไดรฟ์ข้อมูลมากกว่ามีก้อ แต่ โดยลักษณะประหลาดใจบนใบหน้าของเขา คำพูดของฉันมีผลกำหนดไว้บนการ tattooed เด็ก
เขาเงียบ ๆ stares ที และในขณะที่ผมกำลังรอขอโทษของเขา เขาระเบิดเป็นหัวเราะ เขามองที่ฉัน และเพียงแค่หัวเราะที เขาหัวเราะเป็นเสียงลึก และเกือบดี มันจะสนุกมากถ้าไม่ได้ดังนั้นความมุ่งมั่นในการ jerk เป็น Dimples เยื้องแก้มของเขาเขายังคงหัวเราะ และรู้สึกเช่น idiot สมบูรณ์ แน่ใจว่าจะทำ หรือพูดอะไร ฉันมักจะไม่ชอบความขัดแย้ง และเด็กชายคนนี้ดูเหมือนคนสุดท้ายที่ฉันควรเริ่มการต่อสู้ด้วย เปิดประตูและ Steph ระเบิดใน
"ขออภัย โทษที่มาช้า มีนรกของอาการเมาค้าง เธออย่างมากว่า และตาเธอโผไปมาระหว่างแฮร์รี่และ I.
"เทสส์ขอ ฉันลืมบอกจะมาแฮร์รี่โดย เธอเทปซีด apologetically ในฉากหน้า her.
อยากจะคิดว่า ฉัน และ Steph สามารถทำให้เราจัดการชีวิตทำงาน บางทีแม้แต่สร้างบางจัดเรียงของมิตรภาพ, แต่เพื่อนเลือกเธอ ฉันไม่แน่ใจอีกต่อไป.
"คุณแฟนจะหยาบ, " คำเกลือกกลิ้งออกก่อนสามารถหยุดพวกเขา
พวกเขาทั้งสองออกมาเป็นเสียงหัวเราะ มันคืออะไรกับคนที่หัวเราะที มันเริ่มน่ารำคาญจริง ๆ ด้วย
"แฮร์รี่ไม่ใช่แฟนของฉัน" เธอหัวเราะที เน้นไม่
"อะไรไม่คุณพูดกับเธอ"Steph เปิด และ scowls ที่เขา "แฮร์รี่ได้. วิธีเฉพาะของสนทนา"เธออธิบาย กลับมาหาฉัน น่ารัก ดังนั้นโดยทั่วไปสิ่งที่เธอจะพูดคือว่า แฮร์รี่ เพียงคนหยาบ เด็กอังกฤษเทปซีด และเปลี่ยนช่อง ด้วยรีโมทในมือของเขา.
"มีงานเลี้ยงคืนนี้ คุณควรมาพร้อมกับเรา Tessa เธอมี มันคือของฉันเปิดเยาะ her.
"บุคคลไม่มากสิ่งที่ฉัน และต้องไปรับบางสิ่งบางอย่างในห้องพัก ข้างฉัน"ฉันดูแฮร์รี่ที่ แน่นอนจะทำหน้าที่เป็นถ้าเราไม่อยู่ในห้องกับเขา .
"C'mon ... มันเป็นพรรคเดียว คุณอยู่ในวิทยาลัยตอนนี้ ไม่ เจ็บฝ่ายเดียว เธอรู้สึก "วิธีคุณได้รับไปยังที่เก็บ ฉันคิดว่า คุณไม่มีรถหรือไม่? " เธอถาม ฉันไม่สามารถไปยังบุคคลได้
"ฉันไม่ได้รู้ว่าใคร นอกจากนี้ฉันจะ Skype กับโนอาห์ ฉันบอกเธอแฮร์รี่หัวเราะทีอีก ยอมรับว่า เขามีความสนใจหลังจากที่ทุก จ่าย "และฉันจะนำร้านค้า"
"คุณไม่ต้องการใช้รถในวันเสาร์ พวกเขากำลังบรรจุเกิน แฮร์รี่สามารถปล่อยคุณให้เขา... harry ขวา และคุณจะรู้ว่าฉันที่พรรค เพิ่งมา... โปรด"เธอกดมือของเธอเข้าด้วยกันในตัวละครวอน
ฉันได้รู้จักเธอสำหรับวัน ฉันควรเชื่อถือเธอ ผมรู้ว่า แม้จะยากว่าเธอดู เธอค่อนข้างหวาน แต่บุคคล?
"อย่า... และไม่ฉันไม่ต้องการแฮร์รี่ฉันขับไปยังที่เก็บ, "ฉันพูด แฮร์รี่กลิ้งไปทั่วเตียงของ Steph กับการเพลิดเพลินนิพจน์
" Oh ไม่ ฉันถูกจริง ๆ มองไปข้างหน้าห้อยออกกับคุณ เขา dryly หมายเหตุ เสียงของเขาจึงเต็มไปด้วยความประชดประชันที่ต้องโยนหนังสือที่เขา cocky หัว
"มาบน Steph คุณรู้ว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ไปแสดงในงาน, " เขาหัวเราะที สำเนียงเขาจะหนามากขึ้น ด้าน nosey ของฉัน ซึ่งข้าพเจ้ายอมรับว่า ค่อนข้างใหญ่ หมดหวังที่จะให้เขาที่เขาเป็นจากนั้น รอบ ๆ ไร้ mocking หน้า smug ผลักดันฉันพิสูจน์เขาไม่ถูกต้อง.
"จริง ฉันจะมา"ฉันพูดด้วยเป็นหวานรอยยิ้มผมสามารถรวบ แฮร์รี่หัวเราะอีกที และ Steph squeals ก่อนที่จะตัดแขนรอบตัวในแบบแน่นฮัก
"เย่ เราจะได้สนุกมาก!!' เธอ shrieks.
ฉันแน่ใจว่าหวังว่า เธอเหมาะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

uhmm .. ที่สเต็ปคืออะไร "เสียงของเราออกมาเป็นมากขึ้นของการรับสารภาพกว่าที่ฉันตั้งใจ. มือของฉันกำแน่นรอบผ้านุ่มของผ้าของฉันตาของฉันให้พุ่งลงเพื่อให้แน่ใจว่าผ้าขนหนูเป็นอย่างปลอดภัยที่ครอบคลุมร่างกายเปลือยเปล่าของฉัน
เขามองมาที่ผม, มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดคำว่า
"คุณได้ยินฉัน? ฉันขอให้คุณที่สเต็ปคือ "ฉันทำซ้ำพยายามที่จะเป็นเล็กน้อยสุภาพกว่าที่ผ่านมา
ถือว่าการแสดงออกบนใบหน้าของเขา magnifies และในที่สุดเขาก็พึมพำว่า "ผมไม่ทราบ" และเปิดจอแบนขนาดเล็กบนสเตฟานี แต่งตัว. อะไรคือสิ่งที่เขาจะทำในที่นี่ถ้าเขาไม่ทราบว่าเธอเป็นหรือไม่ไม่ไม่เขามีห้องพักของตัวเองฉันกัดลิ้นของฉันพยายามที่จะให้ความเห็นของฉันหยาบคายกับตัวเอง
"เอาล่ะ? ที่ดีที่คุณจะชอบ .. ออกหรือบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้สามารถได้รับการแต่ง? "ผมรู้ว่าเขายังไม่ได้สังเกตเห็นแม้ฉันอยู่ในผ้าขนหนูดีบางทีเขาอาจจะมี แต่ไม่ได้ช่วงเขา
"ไม่เลียแข้งเลียขาตัวเองก็เป็น ไม่ชอบผมจะมองไปที่คุณ "เขาน้ำอดน้ำทนและม้วนกว่ามือของเขาครอบคลุมใบหน้าของเขา. เขามีสำเนียงอังกฤษหนาว่าผมไม่ได้แจ้งให้ทราบก่อน. อาจเพราะเขาเป็นคนหยาบเกินไปที่จะพูดคุยกับฉัน. ทำไม เขาในพัลล์? ไม่แน่ใจว่าฉันควรตอบสนองต่อคำพูดหยาบคายของเขาฉันอารมณ์โกรธและเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้งของฉัน. บางทีเขาอาจจะไม่ได้ตรงที่สิ่งที่เขาหมายโดย "มันไม่ชอบผมจะไปดู" ทั้งที่หรือเขาคิดว่า ฉันน่าเกลียด. ฉันรีบใส่ชุดชั้นในและกางเกงชั้นในตามธรรมดาเสื้อและกางเกงขาสั้นสีกากีสีขาว
"คุณกำลังทำหรือยัง" เขาถาม snapping บิตสุดท้ายของความอดทนของฉันถือ
"คุณอาจจะไม่สุภาพใด ๆ อีกหรือไม่ ผมหมายถึงความซื่อสัตย์สุจริตคุณห้องของฉันในขณะที่ฉันจะเปลี่ยนและคุณมีเส้นประสาทที่จะหยาบกับผมหรือไม่ ฉันไม่ได้ทำอะไรให้คุณสิ่งที่เป็นปัญหาของคุณหรือไม่ "ผมตะโกนเสียงของฉันที่มีปริมาณสูงกว่าที่ผมต้องการ แต่โดยลักษณะประหลาดใจบนใบหน้าของเขาคำพูดของฉันมีผลตามวัตถุประสงค์ที่เด็กสัก
เขาเงียบจ้อง ฉันและในขณะที่ฉันรอคำขอโทษของเขาเขาระเบิดเสียงหัวเราะออกมา. เขามองมาที่ผมและก็หัวเราะ. หัวเราะของเขาเป็นเสียงลึกและน่ารักเกือบ. มันจะสนุกมากขึ้นถ้าเขาไม่ได้จึงยืนกรานในความกระตุก . เยื้องลักยิ้มแก้มของเขาในขณะที่เขายังคงหัวเราะและฉันรู้สึกเหมือนคนบ้าที่สมบูรณ์ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่จะทำหรือพูด. ฉันมักจะไม่ชอบความขัดแย้งและเด็กคนนี้ดูเหมือนว่าคนสุดท้ายที่ฉันควรเริ่มต้นการต่อสู้กับ. ประตู เปิดและสเต็ประเบิดค่ะ
"ขอโทษฉันสาย ฉันมีนรกของอาการเมาค้าง "เธอกล่าวอย่างมากและดวงตาของเธอโผไปมาระหว่างแฮร์รี่และ I.
"ขอโทษอาจารย์ฉันลืมที่จะบอกคุณแฮร์รี่จะมาโดย" เธอยักไหล่ขอโทษการในที่เกิดเหตุอยู่หน้า ของเธอ
ฉันอยากจะคิดว่าผมและสเต็ปที่จะทำให้การทำงานของการจัดที่อยู่อาศัยของเราอาจจะยังสร้างการเรียงลำดับของมิตรภาพบางอย่าง แต่กับทางเลือกของเธอของเพื่อนฉันแค่ไม่แน่ใจอีกต่อไป
"คุณเป็นแฟนของหยาบ "คำเกลือกกลิ้งออกก่อนที่จะสามารถหยุดพวกเขา
พวกเขาทั้งสองออกมาเป็นเสียงหัวเราะ. มันคืออะไรกับคนที่หัวเราะที่ฉันได้รับมันน่ารำคาญจริงๆ
"แฮร์รี่ไม่ได้เป็นแฟนของฉัน" เธอหัวเราะเน้นไม่ได้
"สิ่งที่คุณทำ บอกกับเธอ "สเตฟานีและหัน scowls ที่เขา." แฮร์รี่มี .. วิธีที่ไม่ซ้ำของการสนทนา "เธออธิบายมองกลับมาให้ฉัน. น่ารัก, ดังนั้นโดยทั่วไปสิ่งที่เธอจะพูดก็คือว่าแฮร์รี่เป็นเพียงแค่เป็นคนหยาบคาย เด็กอังกฤษยักไหล่และการเปลี่ยนแปลงช่องทางที่มีระยะไกลในมือของเขา
"มีบุคคลที่คืนนี้คือคุณควรมาพร้อมกับเราเทสซ่า" เธอมี. มันหันของฉันที่จะหัวเราะเยาะเธอ
"ภาคีไม่ได้จริงๆสิ่งที่ฉัน . พลัสฉันต้องไปที่จะได้รับบางสิ่งบางด้านของห้อง "ฉันมองไปที่แฮร์รี่ที่แน่นอนจะทำหน้าที่เป็นถ้าเราไม่อยู่ในห้องกับเขา
"C'mon .. มันเป็นเพียงหนึ่งในบุคคลที่ คุณอยู่ในวิทยาลัยตอนนี้เพียงแค่ฝ่ายหนึ่งจะไม่เจ็บ "เธอขอร้อง." คุณมีวิธีการในการจัดเก็บที่ฉันคิดว่าคุณไม่ได้มีรถหรือไม่ "เธอถาม. ฉันไม่สามารถไปงานเลี้ยง .
"ผมไม่ได้รู้ว่าใครนอกจากผมจะ Skype กับโนอาห์ว่า" ฉันบอกเธอและแฮร์รี่หัวเราะอีกครั้งยอมรับว่าเขาจะให้ความสนใจหลังจากทั้งหมด "และฉันกำลังจะไปขึ้นรถบัสที่ร้าน"
"คุณไม่ต้องการที่จะใช้รถบัสในวันเสาร์! พวกเขากำลังเต็มไปด้วยวิธีการที่แฮร์รี่สามารถวางคุณในทางที่จะสถานที่ของเขา .. ขวาแฮร์รี่? และคุณจะรู้ว่าผมเป็นในงานปาร์ตี้ เพียงแค่มา .. โปรด "เธอกดมือของเธอร่วมกันในข้ออ้างที่น่าทึ่ง
ผมรู้จักคนเดียวของเธอสำหรับวันนี้ผมควรไว้วางใจของเธอฉันรู้ว่าแม้จะมีวิธีการที่ยากที่เธอมองเธอเป็นหวานมาก. แต่พรรคได้หรือไม่
"ผมไม่ทราบ .. และไม่ฉันไม่ต้องการที่แฮร์รี่ที่จะขับรถฉันไปยังร้านค้า," ฉันพูด. แฮร์รี่ม้วนไปทั่วเตียงสเต็ปของการแสดงออกขบขัน
"โอ้ไม่! ฉันถูกจริงๆรอคอยที่จะห้อยออกกับคุณ "เขาพูด dryly เสียงของเขาจึงเต็มไปด้วยถ้อยคำที่ฉันต้องการที่จะโยนหนังสือที่หัวของเขาอวดดี
"มาสเต็ปที่คุณรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ไปแสดงที่ พรรค "เขาหัวเราะสำเนียงของเขามีความหนาเพื่อ. ด้านที่มีจมูกยาวของผมซึ่งผมยอมรับว่ามีขนาดใหญ่มากเป็นหมดหวังที่จะขอให้เขาที่เขามาจาก. เยาะเย้ยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาพอใจในตัวเองผลักดันให้ผมที่จะพิสูจน์ว่าเขาผิด
"อันที่จริงผมจะมา" ฉันพูดด้วยเป็นหวานของรอยยิ้มที่ฉันสามารถรวบรวม. แฮร์รี่หัวเราะอีกครั้งและสเตฟานี squeals ก่อนที่จะตัดแขนของเธอรอบฉันในกอดแน่น
"เย้! เราจะต้องสนุกมาก! เธอ shrieks
ผมหวังว่าเธอเหมาะสม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อืม . . . . ที่ไหนหรือเปล่า ? " เสียงของฉันออกมาเป็นข้อมูลเพิ่มเติมของบ้องแบ๊วกว่าที่ผมตั้งใจไว้ มือของฉันกำรอบผ้านิ่มของผ้าขนหนูของฉัน สายตาของฉันให้ darting ลงเพื่อให้แน่ใจว่าผ้าที่คลุมร่างเปลือยอย่างปลอดภัย .
ที่เขามองฉัน มุมปากของเขายกเล็กน้อย แต่ไม่พูดอะไร
" คุณได้ยินฉันไหม ? ฉันถามคุณว่า สเตฟ คือ " ผมย้ำพยายามสุภาพเล็กน้อยกว่าครั้งก่อน
ถือว่าการแสดงออกบนใบหน้าของเขาขยายและในที่สุดเขาก็พึมพำว่า " ฉันไม่รู้ " และเมื่อเปิดหน้าจอแบนขนาดเล็กบนสเตฟเป็นแผล แล้วเขามาทำอะไรที่นี่ ถ้าเขาไม่รู้ว่าหล่อนอยู่ที่ไหน เขาไม่มีห้องของเขาเอง ฉันกัดลิ้นตัวเอง พยายามที่จะให้ความคิดเห็นของดิชั้นเอง .
" โอเค ? ที่ดีที่คุณจะชอบ . . . . . . .ทิ้งหรืออะไรเลย จะได้แต่งมั้ย ? " ฉันตระหนักว่าเขาไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ ว่าผมอยู่ในผ้าเช็ดตัว บางทีเขาอาจจะได้ แต่มันไม่เฟสเขา .
" อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย มันไม่เหมือนที่ฉันกำลังมองเธอ เขาถอนหายใจและม้วนไป มือของเขาปกปิดใบหน้า เขามีหนาสำเนียงอเมริกันที่ฉันไม่เคยสังเกตมาก่อน อาจจะเพราะเขาหยาบคายที่จะพูดกับฉัน เขาไปทำไมที่ ?ไม่แน่ใจว่าผมควรจะตอบรับคำพูดหยาบคายของเขา ผมโกรธและเดินในตู้เสื้อผ้าของฉัน บางทีเขาอาจจะไม่ตรง นั่นเขาหมายถึงอะไร " มันไม่เหมือนที่ฉันกำลังจะไปดู " หรือไม่ เขาคิดว่าฉันน่าเกลียด ผมรีบสวมยกทรง และกางเกงใน ตามด้วยเสื้อสีขาวและกางเกงขาสั้นสีกากี .
" เสร็จรึยัง ? " เขาถาม ระยะสุดท้ายบิตของความอดทนที่ฉันถือ .
" ได้อีกนะ ?ฉันหมายถึง จริงๆแล้ว คุณห้อง ตอนผมเปลี่ยนแล้วยังกล้าหยาบคายกับผม ผมไม่มีอะไรให้คุณ อะไรคือปัญหาของคุณ ? " ฉันตะโกนเสียงของฉันในปริมาณที่สูงกว่าฉันต้องการแต่โดยแปลกใจมองหน้าของเขา คำพูดของฉันมีไว้ต่อสัก บอย
เขาเงียบจ้องมองฉัน ในขณะที่ฉันรอคำขอโทษของเขาก็เปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะเขามองดูฉัน และก็หัวเราะ เสียงหัวเราะของเขาเป็นลึกและเกือบน่ารักเสียง มันคงจะสนุกมากถ้าเขาไม่ได้ยืนยันว่าเป็นคนเลว ลักยิ้มที่แก้มของเขาเป็นเยื้องเขายังคงหัวเราะและฉันรู้สึกเหมือนคนโง่ที่สมบูรณ์ ไม่มั่นใจในสิ่งที่ทำ หรือพูด ปกติผมไม่ค่อยชอบความขัดแย้ง และเด็กคนนี้เหมือนคนสุดท้ายที่ฉันควรเริ่มต้นต่อสู้กับ ประตูเปิดและระเบิดหรือเปล่าครับ
" ขอโทษที่ผมมาสาย ฉันมีอะไรเลย " เธออย่างมากว่านัยน์ตาโผไปมาระหว่างแฮร์รี่และ I .
" ขอโทษนะค่ะ ฉันลืมบอกคุณไปว่าแฮร์รี่จะมาด้วย " เธอ shrugs ขอโทษ ถ่ายในฉากในด้านหน้าของเธอ .
อยากคิดว่าฉัน และ สเตฟ จะทำให้ งานจัดที่เราอาศัยอยู่ อาจสร้าง บางจัดเรียงของมิตรภาพแต่ด้วยทางเลือกของเพื่อน ๆ ของเธอ ฉันแค่ไม่มั่นใจอีกต่อไป .
" คุณแฟนเป็นคนหยาบคาย " คำกลิ้งออกมา ก่อนที่ผมจะหยุดพวกเขา .
ทั้งคู่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา . นี่มันอะไรกันกับคนหัวเราะเยาะฉันเหรอ ? มันน่ารำคาญจริงๆ .
" แฮรี่ไม่ได้แฟนของฉัน ! " เธอหัวเราะ เน้นไม่ .
" คุณพูดอะไรกับเธอ ? สเตฟหันและ scowls ที่เขา " . แฮร์รี่ . . .วิธีที่จะพูด " เธออธิบาย มองกลับมาที่ฉัน น่ารัก ดังนั้นสิ่งที่เธอจะพูดคือว่าแฮร์รี่เป็นเพียงหยาบคายคนนั้น เด็กชายชาวอังกฤษ shrugs และเปลี่ยนช่องด้วยรีโมทในมือของเขา .
" คืนนี้มีปาร์ตี้ คุณควรมากับเรา เทสซ่า " เธอเสนอ มันเป็นตาฉันหัวเราะเธอ .
" บุคคลที่ไม่ใช่ที่ของฉันแล้วผมต้องไปเอาของบางอย่างสำหรับฝั่งฉัน " ผมมองที่แฮร์รี่ที่แน่นอน คือ ทำเหมือนไม่มีเราอยู่ในห้องกับเขา
" เอาน่า . . . . . . . มันก็แค่งานเดียว อยู่มหาลัยแล้วตอนนี้ แค่งานเดียวจะเจ็บ " เธอพูด " แล้วคุณจะเก็บ ฉันคิดว่าเธอไม่มีรถ ? เธอถาม ฉันไม่สามารถไปงานเลี้ยง .
" ฉันไม่รู้จักใครสักคนนอกจากผมจะ Skype กับโนอาห์ว่า " ผมบอกเธอ และแฮรี่หัวเราะอีกครั้ง ยอมรับว่าเขาให้ความสนใจหลังจากทั้งหมด " และฉันก็จะนั่งรถบัสไปที่ร้าน "
" คุณไม่ต้องการที่จะใช้รถบัสในวันเสาร์ พวกเขาด้วยบริการจัด แฮรี่สามารถปล่อยคุณไปสถานที่ของเขา . . . . . . . ใช่ แฮร์รี่ ? และคุณก็รู้ว่าฉันอยู่ที่ปาร์ตี้ เพิ่งมา . . . . . . . ได้โปรด" เธอกดมือของเธอเข้าด้วยกันในข้ออ้างที่น่าทึ่ง .
ฉันรู้จักเธอสักวัน ฉันจะไว้ใจเธอเหรอ ? ฉันรู้ว่าแม้มันจะยาก เธอดูเธอหวานมาก แต่ปาร์ตี้ ?
" ไม่รู้ . . . . . . . และไม่ฉันไม่อยากให้แฮรี่เพื่อขับรถไปร้าน " ผมพูด แฮร์รี่ม้วนข้ามสเตฟเตียงด้วยสีหน้าขบขัน .
" โอ้ไม่ ! ฉันตั้งตารอที่จะออกไปเที่ยวกับเธอ " เขากล่าวอย่างแห้งๆ ,เสียงของเขาเต็มไปด้วยคำถากถางที่ผมอยากจะโยนหนังสือใส่หัวอวดดีของเขา .
" มาหรือเปล่า คุณรู้จักผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ไปแสดงในงาน " เขาหัวเราะ สำเนียงมันหนามาก ด้านข้างดูของผม ซึ่งผมยอมรับว่าค่อนข้างใหญ่ คือ อยากถามว่าเขาคือจาก การล้อเลียนยิ้มบนใบหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องของเขาผลักผมที่จะพิสูจน์ว่าเขาผิด
" จริงๆ แล้ว ฉันกำลังไป" ฉันพูดด้วยความหวานของรอยยิ้มที่ฉันสามารถรวบรวม แฮร์รี่หัวเราะอีกครั้งแล้วสเตฟพูดก่อนห่อแขนของเธอรอบ ๆ ฉันกอดแน่น .
" เย้ ! เราต้องสนุกกันมากแน่ๆ ! ! ! " เธอกรีดร้อง .
ฉันหวังว่าเธอนะ