- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
21 Media RelationsDo’s and Don’ts f
21 Media Relations
Do’s and Don’ts for Optimal News Outcomes?
You hope the strong news release you have worked so hard to polish will generate media interest and inquiries. But if it does, and if your spokespeople aren’t prepared for the media, your best effort can get derailed in a hurry.
Before a major news release is distributed, two meetings, lasting a total of about an hour, should be held with your chief spokespeople. The first session is on media etiquette and it is for anyone, at any level, who may be placed in front of the press. During this phase, you should talk everyone through these 21 tips that, if followed, can optimize your media opportunity or, if ignored, can ruin it. I itemize and explain these points below. The second session, in this order, should be the asking and answering – and follow-up – of the world’s wickedest questions that a really smart or aggressive media person might ask about your news. Perhaps in a subsequent post, a little guidance on how to identify these questions and how to role play without getting fired will be offered.
But let’s move on to the list of Do’s and Don’ts.
1. Beware the ‘Empty Air’ Media Technique
The French have an expression, un ange passe, that literally translated means ‘an angel is passing.’ It is used to describe that awkward silence that sometimes occurs, for example, at a dinner party when by coincidence everyone stops talking at once. What’s relevant about this is that experienced media people know that CEOs and other corporate spokespeople abhor a vacuum. So a clever reporter will ask a question, get the answer, and then say nothing for what seems like a long, long time. It’s usually just a few seconds, but it seems eternal. Too often when this happens, your spokesperson starts talking again, adding more to the previous answer, or changing it, and sometimes divulging way more than is appropriate. Advise your spokespeople to answer the question and resist the temptation to fill dead air.
2. Lesser Media Figures Often Grow Up to Be Big Time Media Figures
Inevitably you will get a call from a newly-minted or novice reporter, often representing an outlet that is not in your tier one. You can blow it off, but you probably shouldn’t. Here’s a real life example why: Years ago in Texas a lowly reporter for a daily newspaper started poking around a major semiconductor company asking some hard questions and writing some articles the company found objectionable. Determining that the reporter was from a local paper with a limited reach, as the story goes, they decided the best thing to do would be to just ignore the guy: take no more questions; grant no more interviews. However, that reporter went on to cover the technology beat for The New York Times. Ouch, right? Lesson to be learned here: be nice to newbies.
3. Don’t Ask When Your Story Will be Published
Most traditional reporters don’t have control over when, or even if, a story will be published. They can’t answer the question, but the issue is more complicated than that. To ask ‘when’ is to assume you’ve met the bar for attractive news content. An analogy may help explain this better. An interview is like a date. Asking when your news will be published is like asking at the end of a first date, “When can I expect you’ll be spending the night.”
4. Eye Contact and Frequent Use of the Writer’s First Name
Obviously, the eye contact rule is for face-to-face meetings. This is a hard one, by the way. It’s not that it is so difficult to understand the importance of eye contact, but it can be very awkward having to tell a spokesperson, especially a superior, that they need to do this. Let’s face it… people with eye contact problems can have other issues, yes? But in fact, no one has ever fired me for saying it when it needed to be said, but it can be awkward. Easier to convey is that spokespeople should use the writer’s first name more often than what seems normal. Media types won’t love me for saying this, but it is true for them as with all people, that hearing our own name somehow snaps us back into more conversational alertness. No, I can’t explain how that works, but it works.
5. Tell Your Spokespeople to Make Sure They Understand the Question
Everyone’s had that experience from time to time that they don’t really know what someone is asking them. In press interviews, if this feeling comes over you or your spokesperson, it is far better to say, “I’m not sure what you are asking me. Could you rephrase that?” Here’s a good example to help you remember this rule. I’ve used this story in front of CEOs and it has helped them. Johnny, a young boy, asks his father, “Dad, where did I come from?” That’s bad grammar but Johnny’s Daddy got the question, he thought, and launched into a long talk about male and female intimacy, the miracle of life, and the natural biological order of things. At the end, a perplexed Johnny said, “Dad, I don’t know what you’re talking about. My friend Eddie says he is from New Hampshire. Am I from New Hampshire, too?”
6. Beware the Hidden Sequence of Questions
Few really good reporters are going to come right out and ask you a question they know you won’t answer. For example, “What will your revenues be next year?” or “What are your growth projections for the coming fiscal year?” No one in their right mind at either a private or public company is going to answer those straight up. To get around this some experienced writers will get to the bottom of this through a series of questions they ask in between a bunch of unrelated questions. They might ask, for example, about your distribution systems and supply chain partners and want to know how many you have. A little later, after several unrelated questions, they may ask about field quotas for the various regions. More time passes and they may ask something like this, “I suppose like most companies, you impose huge quota increases year over year?” Few CEOs will let that go because how do you keep the sales reps you have, and get new ones, if the word on the street is that quotas go through the roof every year. Anyway, you see where this is going, right? With enough data points, a good writer can connect the dots and get to some fairly reasonable estimates… and will have your spokesperson’s own words in support of the estimates.
7. Give the Overwhelmed Reporter a Gracious Way to Admit to Utter Confusion
At anytime, but especially if a reporter’s eyes start to glaze over, train your spokespeople to say something like, “Am I making any sense here?” or “Have I been clear on this point?” You do this because in my experience reporters, especially new ones, are reluctant to admit they don’t know what in the world you’re saying. By asking if you have been clear, you put the responsibility for the confusion back on you rather than them. It is much easier for a reporter to say you haven’t been clear than to say he or she isn’t getting it.
8. Take a Few Minutes Getting to Know the Reporter and Gauge What They Know
First of all, as much as you’re trying to sell a news story to a reporter, you’re trying to form a relationship on some level that may prove useful in the future. Plus, people like it when others show an interest in who they are as people. You may not always think so, but reporters are people, too. So spending a couple of minutes up front in conversation unrelated to your news is useful. Ask how they got in to the business. Ask them if they like it. Ask them where they trained. Ask them any appropriate question that helps you know them better. Then, at the very start of the Q&A with them, you should have the first Q and it should be: How familiar are you with our company/product/service, etc. Their answer will help you keep from talking down to them or talking way over their heads. One last tip in this regard: you should read anything you can get your hands on of recent vintage from the reporter. Reading what they’ve written will illuminate their style, depth, intelligence, and sometimes even some biases they may have. Yes, reporters have biases. It is just that some show them and some don’t. It is best to know that in advance.
9. Take Notes
Here’s a low-tech suggestion with a high-value return. During media interviews, someone should be in the room with your spokesperson whether they are meeting a reporter face-to-face or over the phone. The reasons for this is different in each case. Reporters won’t like me saying this, but in face-to-face meetings, if someone else is taking notes like they are, it has been my experience the reporter takes better, more careful notes, too. Well, I can’t actually know that because you shouldn’t really try reading a reporter’s notes. I guess I’m saying that interview outcomes have been better in general when I’ve taken notes during an interview with my spokespeople. I’ve never had a reporter object to this practice. Even if you’re hearing your spokesperson saying the same thing over and over in repetitive interviews, take notes. For phone calls, the reason you take notes is because the actual spokesperson probably won’t and it is very hard after the fact to remember every question and answer. Your spokesperson is also typically so focused on saying the right thing, he or she won’t always be sure how the interview went. With good notes, even if you only heard one side of the conversation, you can review the answers and fine tune them.
10. Know Who You’re Talking To and Who Their Audience Is
This may seem obvious but it is in here because it happens too often. Your spokesperson needs to know, and use, the correct name of the writer and should be aware of that writer’s chief audience. You can’t change your basic news story from interview to interview, of course, but you can lead with a different emphasis in each interview. For example, if you’re talking to a reporter from a consumer magazine, lead with the cons
Do’s and Don’ts for Optimal News Outcomes?
You hope the strong news release you have worked so hard to polish will generate media interest and inquiries. But if it does, and if your spokespeople aren’t prepared for the media, your best effort can get derailed in a hurry.
Before a major news release is distributed, two meetings, lasting a total of about an hour, should be held with your chief spokespeople. The first session is on media etiquette and it is for anyone, at any level, who may be placed in front of the press. During this phase, you should talk everyone through these 21 tips that, if followed, can optimize your media opportunity or, if ignored, can ruin it. I itemize and explain these points below. The second session, in this order, should be the asking and answering – and follow-up – of the world’s wickedest questions that a really smart or aggressive media person might ask about your news. Perhaps in a subsequent post, a little guidance on how to identify these questions and how to role play without getting fired will be offered.
But let’s move on to the list of Do’s and Don’ts.
1. Beware the ‘Empty Air’ Media Technique
The French have an expression, un ange passe, that literally translated means ‘an angel is passing.’ It is used to describe that awkward silence that sometimes occurs, for example, at a dinner party when by coincidence everyone stops talking at once. What’s relevant about this is that experienced media people know that CEOs and other corporate spokespeople abhor a vacuum. So a clever reporter will ask a question, get the answer, and then say nothing for what seems like a long, long time. It’s usually just a few seconds, but it seems eternal. Too often when this happens, your spokesperson starts talking again, adding more to the previous answer, or changing it, and sometimes divulging way more than is appropriate. Advise your spokespeople to answer the question and resist the temptation to fill dead air.
2. Lesser Media Figures Often Grow Up to Be Big Time Media Figures
Inevitably you will get a call from a newly-minted or novice reporter, often representing an outlet that is not in your tier one. You can blow it off, but you probably shouldn’t. Here’s a real life example why: Years ago in Texas a lowly reporter for a daily newspaper started poking around a major semiconductor company asking some hard questions and writing some articles the company found objectionable. Determining that the reporter was from a local paper with a limited reach, as the story goes, they decided the best thing to do would be to just ignore the guy: take no more questions; grant no more interviews. However, that reporter went on to cover the technology beat for The New York Times. Ouch, right? Lesson to be learned here: be nice to newbies.
3. Don’t Ask When Your Story Will be Published
Most traditional reporters don’t have control over when, or even if, a story will be published. They can’t answer the question, but the issue is more complicated than that. To ask ‘when’ is to assume you’ve met the bar for attractive news content. An analogy may help explain this better. An interview is like a date. Asking when your news will be published is like asking at the end of a first date, “When can I expect you’ll be spending the night.”
4. Eye Contact and Frequent Use of the Writer’s First Name
Obviously, the eye contact rule is for face-to-face meetings. This is a hard one, by the way. It’s not that it is so difficult to understand the importance of eye contact, but it can be very awkward having to tell a spokesperson, especially a superior, that they need to do this. Let’s face it… people with eye contact problems can have other issues, yes? But in fact, no one has ever fired me for saying it when it needed to be said, but it can be awkward. Easier to convey is that spokespeople should use the writer’s first name more often than what seems normal. Media types won’t love me for saying this, but it is true for them as with all people, that hearing our own name somehow snaps us back into more conversational alertness. No, I can’t explain how that works, but it works.
5. Tell Your Spokespeople to Make Sure They Understand the Question
Everyone’s had that experience from time to time that they don’t really know what someone is asking them. In press interviews, if this feeling comes over you or your spokesperson, it is far better to say, “I’m not sure what you are asking me. Could you rephrase that?” Here’s a good example to help you remember this rule. I’ve used this story in front of CEOs and it has helped them. Johnny, a young boy, asks his father, “Dad, where did I come from?” That’s bad grammar but Johnny’s Daddy got the question, he thought, and launched into a long talk about male and female intimacy, the miracle of life, and the natural biological order of things. At the end, a perplexed Johnny said, “Dad, I don’t know what you’re talking about. My friend Eddie says he is from New Hampshire. Am I from New Hampshire, too?”
6. Beware the Hidden Sequence of Questions
Few really good reporters are going to come right out and ask you a question they know you won’t answer. For example, “What will your revenues be next year?” or “What are your growth projections for the coming fiscal year?” No one in their right mind at either a private or public company is going to answer those straight up. To get around this some experienced writers will get to the bottom of this through a series of questions they ask in between a bunch of unrelated questions. They might ask, for example, about your distribution systems and supply chain partners and want to know how many you have. A little later, after several unrelated questions, they may ask about field quotas for the various regions. More time passes and they may ask something like this, “I suppose like most companies, you impose huge quota increases year over year?” Few CEOs will let that go because how do you keep the sales reps you have, and get new ones, if the word on the street is that quotas go through the roof every year. Anyway, you see where this is going, right? With enough data points, a good writer can connect the dots and get to some fairly reasonable estimates… and will have your spokesperson’s own words in support of the estimates.
7. Give the Overwhelmed Reporter a Gracious Way to Admit to Utter Confusion
At anytime, but especially if a reporter’s eyes start to glaze over, train your spokespeople to say something like, “Am I making any sense here?” or “Have I been clear on this point?” You do this because in my experience reporters, especially new ones, are reluctant to admit they don’t know what in the world you’re saying. By asking if you have been clear, you put the responsibility for the confusion back on you rather than them. It is much easier for a reporter to say you haven’t been clear than to say he or she isn’t getting it.
8. Take a Few Minutes Getting to Know the Reporter and Gauge What They Know
First of all, as much as you’re trying to sell a news story to a reporter, you’re trying to form a relationship on some level that may prove useful in the future. Plus, people like it when others show an interest in who they are as people. You may not always think so, but reporters are people, too. So spending a couple of minutes up front in conversation unrelated to your news is useful. Ask how they got in to the business. Ask them if they like it. Ask them where they trained. Ask them any appropriate question that helps you know them better. Then, at the very start of the Q&A with them, you should have the first Q and it should be: How familiar are you with our company/product/service, etc. Their answer will help you keep from talking down to them or talking way over their heads. One last tip in this regard: you should read anything you can get your hands on of recent vintage from the reporter. Reading what they’ve written will illuminate their style, depth, intelligence, and sometimes even some biases they may have. Yes, reporters have biases. It is just that some show them and some don’t. It is best to know that in advance.
9. Take Notes
Here’s a low-tech suggestion with a high-value return. During media interviews, someone should be in the room with your spokesperson whether they are meeting a reporter face-to-face or over the phone. The reasons for this is different in each case. Reporters won’t like me saying this, but in face-to-face meetings, if someone else is taking notes like they are, it has been my experience the reporter takes better, more careful notes, too. Well, I can’t actually know that because you shouldn’t really try reading a reporter’s notes. I guess I’m saying that interview outcomes have been better in general when I’ve taken notes during an interview with my spokespeople. I’ve never had a reporter object to this practice. Even if you’re hearing your spokesperson saying the same thing over and over in repetitive interviews, take notes. For phone calls, the reason you take notes is because the actual spokesperson probably won’t and it is very hard after the fact to remember every question and answer. Your spokesperson is also typically so focused on saying the right thing, he or she won’t always be sure how the interview went. With good notes, even if you only heard one side of the conversation, you can review the answers and fine tune them.
10. Know Who You’re Talking To and Who Their Audience Is
This may seem obvious but it is in here because it happens too often. Your spokesperson needs to know, and use, the correct name of the writer and should be aware of that writer’s chief audience. You can’t change your basic news story from interview to interview, of course, but you can lead with a different emphasis in each interview. For example, if you’re talking to a reporter from a consumer magazine, lead with the cons
0/5000
21 Media RelationsDo’s and Don’ts for Optimal News Outcomes? You hope the strong news release you have worked so hard to polish will generate media interest and inquiries. But if it does, and if your spokespeople aren’t prepared for the media, your best effort can get derailed in a hurry.Before a major news release is distributed, two meetings, lasting a total of about an hour, should be held with your chief spokespeople. The first session is on media etiquette and it is for anyone, at any level, who may be placed in front of the press. During this phase, you should talk everyone through these 21 tips that, if followed, can optimize your media opportunity or, if ignored, can ruin it. I itemize and explain these points below. The second session, in this order, should be the asking and answering – and follow-up – of the world’s wickedest questions that a really smart or aggressive media person might ask about your news. Perhaps in a subsequent post, a little guidance on how to identify these questions and how to role play without getting fired will be offered.But let’s move on to the list of Do’s and Don’ts.1. Beware the ‘Empty Air’ Media TechniqueThe French have an expression, un ange passe, that literally translated means ‘an angel is passing.’ It is used to describe that awkward silence that sometimes occurs, for example, at a dinner party when by coincidence everyone stops talking at once. What’s relevant about this is that experienced media people know that CEOs and other corporate spokespeople abhor a vacuum. So a clever reporter will ask a question, get the answer, and then say nothing for what seems like a long, long time. It’s usually just a few seconds, but it seems eternal. Too often when this happens, your spokesperson starts talking again, adding more to the previous answer, or changing it, and sometimes divulging way more than is appropriate. Advise your spokespeople to answer the question and resist the temptation to fill dead air.2. Lesser Media Figures Often Grow Up to Be Big Time Media FiguresInevitably you will get a call from a newly-minted or novice reporter, often representing an outlet that is not in your tier one. You can blow it off, but you probably shouldn’t. Here’s a real life example why: Years ago in Texas a lowly reporter for a daily newspaper started poking around a major semiconductor company asking some hard questions and writing some articles the company found objectionable. Determining that the reporter was from a local paper with a limited reach, as the story goes, they decided the best thing to do would be to just ignore the guy: take no more questions; grant no more interviews. However, that reporter went on to cover the technology beat for The New York Times. Ouch, right? Lesson to be learned here: be nice to newbies.
3. Don’t Ask When Your Story Will be Published
Most traditional reporters don’t have control over when, or even if, a story will be published. They can’t answer the question, but the issue is more complicated than that. To ask ‘when’ is to assume you’ve met the bar for attractive news content. An analogy may help explain this better. An interview is like a date. Asking when your news will be published is like asking at the end of a first date, “When can I expect you’ll be spending the night.”
4. Eye Contact and Frequent Use of the Writer’s First Name
Obviously, the eye contact rule is for face-to-face meetings. This is a hard one, by the way. It’s not that it is so difficult to understand the importance of eye contact, but it can be very awkward having to tell a spokesperson, especially a superior, that they need to do this. Let’s face it… people with eye contact problems can have other issues, yes? But in fact, no one has ever fired me for saying it when it needed to be said, but it can be awkward. Easier to convey is that spokespeople should use the writer’s first name more often than what seems normal. Media types won’t love me for saying this, but it is true for them as with all people, that hearing our own name somehow snaps us back into more conversational alertness. No, I can’t explain how that works, but it works.
5. Tell Your Spokespeople to Make Sure They Understand the Question
Everyone’s had that experience from time to time that they don’t really know what someone is asking them. In press interviews, if this feeling comes over you or your spokesperson, it is far better to say, “I’m not sure what you are asking me. Could you rephrase that?” Here’s a good example to help you remember this rule. I’ve used this story in front of CEOs and it has helped them. Johnny, a young boy, asks his father, “Dad, where did I come from?” That’s bad grammar but Johnny’s Daddy got the question, he thought, and launched into a long talk about male and female intimacy, the miracle of life, and the natural biological order of things. At the end, a perplexed Johnny said, “Dad, I don’t know what you’re talking about. My friend Eddie says he is from New Hampshire. Am I from New Hampshire, too?”
6. Beware the Hidden Sequence of Questions
Few really good reporters are going to come right out and ask you a question they know you won’t answer. For example, “What will your revenues be next year?” or “What are your growth projections for the coming fiscal year?” No one in their right mind at either a private or public company is going to answer those straight up. To get around this some experienced writers will get to the bottom of this through a series of questions they ask in between a bunch of unrelated questions. They might ask, for example, about your distribution systems and supply chain partners and want to know how many you have. A little later, after several unrelated questions, they may ask about field quotas for the various regions. More time passes and they may ask something like this, “I suppose like most companies, you impose huge quota increases year over year?” Few CEOs will let that go because how do you keep the sales reps you have, and get new ones, if the word on the street is that quotas go through the roof every year. Anyway, you see where this is going, right? With enough data points, a good writer can connect the dots and get to some fairly reasonable estimates… and will have your spokesperson’s own words in support of the estimates.
7. Give the Overwhelmed Reporter a Gracious Way to Admit to Utter Confusion
At anytime, but especially if a reporter’s eyes start to glaze over, train your spokespeople to say something like, “Am I making any sense here?” or “Have I been clear on this point?” You do this because in my experience reporters, especially new ones, are reluctant to admit they don’t know what in the world you’re saying. By asking if you have been clear, you put the responsibility for the confusion back on you rather than them. It is much easier for a reporter to say you haven’t been clear than to say he or she isn’t getting it.
8. Take a Few Minutes Getting to Know the Reporter and Gauge What They Know
First of all, as much as you’re trying to sell a news story to a reporter, you’re trying to form a relationship on some level that may prove useful in the future. Plus, people like it when others show an interest in who they are as people. You may not always think so, but reporters are people, too. So spending a couple of minutes up front in conversation unrelated to your news is useful. Ask how they got in to the business. Ask them if they like it. Ask them where they trained. Ask them any appropriate question that helps you know them better. Then, at the very start of the Q&A with them, you should have the first Q and it should be: How familiar are you with our company/product/service, etc. Their answer will help you keep from talking down to them or talking way over their heads. One last tip in this regard: you should read anything you can get your hands on of recent vintage from the reporter. Reading what they’ve written will illuminate their style, depth, intelligence, and sometimes even some biases they may have. Yes, reporters have biases. It is just that some show them and some don’t. It is best to know that in advance.
9. Take Notes
Here’s a low-tech suggestion with a high-value return. During media interviews, someone should be in the room with your spokesperson whether they are meeting a reporter face-to-face or over the phone. The reasons for this is different in each case. Reporters won’t like me saying this, but in face-to-face meetings, if someone else is taking notes like they are, it has been my experience the reporter takes better, more careful notes, too. Well, I can’t actually know that because you shouldn’t really try reading a reporter’s notes. I guess I’m saying that interview outcomes have been better in general when I’ve taken notes during an interview with my spokespeople. I’ve never had a reporter object to this practice. Even if you’re hearing your spokesperson saying the same thing over and over in repetitive interviews, take notes. For phone calls, the reason you take notes is because the actual spokesperson probably won’t and it is very hard after the fact to remember every question and answer. Your spokesperson is also typically so focused on saying the right thing, he or she won’t always be sure how the interview went. With good notes, even if you only heard one side of the conversation, you can review the answers and fine tune them.
10. Know Who You’re Talking To and Who Their Audience Is
This may seem obvious but it is in here because it happens too often. Your spokesperson needs to know, and use, the correct name of the writer and should be aware of that writer’s chief audience. You can’t change your basic news story from interview to interview, of course, but you can lead with a different emphasis in each interview. For example, if you’re talking to a reporter from a consumer magazine, lead with the cons
3. Don’t Ask When Your Story Will be Published
Most traditional reporters don’t have control over when, or even if, a story will be published. They can’t answer the question, but the issue is more complicated than that. To ask ‘when’ is to assume you’ve met the bar for attractive news content. An analogy may help explain this better. An interview is like a date. Asking when your news will be published is like asking at the end of a first date, “When can I expect you’ll be spending the night.”
4. Eye Contact and Frequent Use of the Writer’s First Name
Obviously, the eye contact rule is for face-to-face meetings. This is a hard one, by the way. It’s not that it is so difficult to understand the importance of eye contact, but it can be very awkward having to tell a spokesperson, especially a superior, that they need to do this. Let’s face it… people with eye contact problems can have other issues, yes? But in fact, no one has ever fired me for saying it when it needed to be said, but it can be awkward. Easier to convey is that spokespeople should use the writer’s first name more often than what seems normal. Media types won’t love me for saying this, but it is true for them as with all people, that hearing our own name somehow snaps us back into more conversational alertness. No, I can’t explain how that works, but it works.
5. Tell Your Spokespeople to Make Sure They Understand the Question
Everyone’s had that experience from time to time that they don’t really know what someone is asking them. In press interviews, if this feeling comes over you or your spokesperson, it is far better to say, “I’m not sure what you are asking me. Could you rephrase that?” Here’s a good example to help you remember this rule. I’ve used this story in front of CEOs and it has helped them. Johnny, a young boy, asks his father, “Dad, where did I come from?” That’s bad grammar but Johnny’s Daddy got the question, he thought, and launched into a long talk about male and female intimacy, the miracle of life, and the natural biological order of things. At the end, a perplexed Johnny said, “Dad, I don’t know what you’re talking about. My friend Eddie says he is from New Hampshire. Am I from New Hampshire, too?”
6. Beware the Hidden Sequence of Questions
Few really good reporters are going to come right out and ask you a question they know you won’t answer. For example, “What will your revenues be next year?” or “What are your growth projections for the coming fiscal year?” No one in their right mind at either a private or public company is going to answer those straight up. To get around this some experienced writers will get to the bottom of this through a series of questions they ask in between a bunch of unrelated questions. They might ask, for example, about your distribution systems and supply chain partners and want to know how many you have. A little later, after several unrelated questions, they may ask about field quotas for the various regions. More time passes and they may ask something like this, “I suppose like most companies, you impose huge quota increases year over year?” Few CEOs will let that go because how do you keep the sales reps you have, and get new ones, if the word on the street is that quotas go through the roof every year. Anyway, you see where this is going, right? With enough data points, a good writer can connect the dots and get to some fairly reasonable estimates… and will have your spokesperson’s own words in support of the estimates.
7. Give the Overwhelmed Reporter a Gracious Way to Admit to Utter Confusion
At anytime, but especially if a reporter’s eyes start to glaze over, train your spokespeople to say something like, “Am I making any sense here?” or “Have I been clear on this point?” You do this because in my experience reporters, especially new ones, are reluctant to admit they don’t know what in the world you’re saying. By asking if you have been clear, you put the responsibility for the confusion back on you rather than them. It is much easier for a reporter to say you haven’t been clear than to say he or she isn’t getting it.
8. Take a Few Minutes Getting to Know the Reporter and Gauge What They Know
First of all, as much as you’re trying to sell a news story to a reporter, you’re trying to form a relationship on some level that may prove useful in the future. Plus, people like it when others show an interest in who they are as people. You may not always think so, but reporters are people, too. So spending a couple of minutes up front in conversation unrelated to your news is useful. Ask how they got in to the business. Ask them if they like it. Ask them where they trained. Ask them any appropriate question that helps you know them better. Then, at the very start of the Q&A with them, you should have the first Q and it should be: How familiar are you with our company/product/service, etc. Their answer will help you keep from talking down to them or talking way over their heads. One last tip in this regard: you should read anything you can get your hands on of recent vintage from the reporter. Reading what they’ve written will illuminate their style, depth, intelligence, and sometimes even some biases they may have. Yes, reporters have biases. It is just that some show them and some don’t. It is best to know that in advance.
9. Take Notes
Here’s a low-tech suggestion with a high-value return. During media interviews, someone should be in the room with your spokesperson whether they are meeting a reporter face-to-face or over the phone. The reasons for this is different in each case. Reporters won’t like me saying this, but in face-to-face meetings, if someone else is taking notes like they are, it has been my experience the reporter takes better, more careful notes, too. Well, I can’t actually know that because you shouldn’t really try reading a reporter’s notes. I guess I’m saying that interview outcomes have been better in general when I’ve taken notes during an interview with my spokespeople. I’ve never had a reporter object to this practice. Even if you’re hearing your spokesperson saying the same thing over and over in repetitive interviews, take notes. For phone calls, the reason you take notes is because the actual spokesperson probably won’t and it is very hard after the fact to remember every question and answer. Your spokesperson is also typically so focused on saying the right thing, he or she won’t always be sure how the interview went. With good notes, even if you only heard one side of the conversation, you can review the answers and fine tune them.
10. Know Who You’re Talking To and Who Their Audience Is
This may seem obvious but it is in here because it happens too often. Your spokesperson needs to know, and use, the correct name of the writer and should be aware of that writer’s chief audience. You can’t change your basic news story from interview to interview, of course, but you can lead with a different emphasis in each interview. For example, if you’re talking to a reporter from a consumer magazine, lead with the cons
การแปล กรุณารอสักครู่..
21
สื่อสัมพันธ์อยและDon'ts สำหรับผลลัพธ์ที่ดีที่สุดข่าว? คุณหวังว่าข่าวที่แข็งแกร่งที่คุณได้ทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะสร้างเงาสนใจของสื่อและสอบถามข้อมูล แต่ถ้ามันไม่และถ้า spokespeople ของคุณไม่ได้จัดทำขึ้นเพื่อสื่อความพยายามที่ดีที่สุดของคุณจะได้รับรางรีบร้อน. ก่อนที่จะปล่อยข่าวที่สำคัญมีการกระจายสองการประชุมนานประมาณหนึ่งชั่วโมงควรจะจัดขึ้นด้วย โฆษกหัวหน้าของคุณ เซสชั่นแรกคือมารยาทในสื่อและเป็นที่สำหรับทุกคนในระดับใดที่อาจจะอยู่ในด้านหน้าของสื่อมวลชน ในระหว่างขั้นตอนนี้คุณควรจะพูดคุยกับทุกคนผ่าน 21 เคล็ดลับเหล่านี้ว่าถ้าตามโอกาสที่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของสื่อของคุณหรือหากสนใจสามารถทำลายมัน ผมลงรายละเอียดและอธิบายจุดเหล่านี้ดังต่อไปนี้ ช่วงที่สองในคำสั่งนี้ควรจะถามและตอบ - และติดตาม - คำถามประดิษฐกรรมของโลกที่คนสื่อสมาร์ทจริงๆหรือก้าวร้าวอาจจะถามเกี่ยวกับข่าวของคุณ บางทีในการโพสต์ต่อ ๆ มาคำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับวิธีการระบุคำถามเหล่านี้และวิธีการที่จะเล่นบทบาทยิงโดยไม่ได้รับจะได้รับ. แต่ขอย้ายไปยังรายการอยและ Don'ts ได้. 1 ระวัง 'ว่างอากาศ' เทคนิคสื่อฝรั่งเศสมีการแสดงออกยกเลิกAnge กุญแจที่แปลตามตัวอักษรหมายถึง 'ทูตสวรรค์จะผ่าน. มันถูกใช้เพื่ออธิบายความเงียบที่น่าอึดอัดใจที่ว่าบางครั้งเกิดขึ้นตัวอย่างเช่นในงานเลี้ยงอาหารค่ำเมื่อทุกคนหยุดพูดเรื่องบังเอิญในครั้งเดียว มีอะไรที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็คือคนที่มีประสบการณ์สื่อรู้ว่าซีอีโอและโฆษกขององค์กรอื่น ๆ เกลียดสูญญากาศ ดังนั้นนักข่าวที่ฉลาดจะถามคำถามได้คำตอบแล้วพูดอะไรสำหรับสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นระยะเวลานาน ก็มักจะเพียงไม่กี่วินาที แต่ดูเหมือนว่านิรันดร์ บ่อยครั้งที่เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้โฆษกของคุณเริ่มต้นการพูดคุยอีกครั้งเพิ่มมากขึ้นเพื่อให้คำตอบก่อนหน้านี้หรือเปลี่ยนมันและบางครั้งบอกวิธีที่มากกว่ามีความเหมาะสม ให้คำแนะนำโฆษกของคุณที่จะตอบคำถามและต่อต้านการทดลองที่จะเติมอากาศตาย. 2 ตัวเลขที่น้อยกว่าสื่อมักจะเติบโตขึ้นมาเป็นตัวเลขสื่อครั้งใหญ่หลีกเลี่ยงไม่ได้คุณจะได้รับโทรศัพท์จากนักข่าวที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่หรือมือใหม่มักจะเป็นตัวแทนของร้านที่ไม่ได้อยู่ในชั้นของคุณหนึ่ง คุณสามารถระเบิดมันออก แต่คุณอาจไม่ควร นี่เป็นตัวอย่างชีวิตจริงเหตุผล: ปีที่ผ่านมาในเท็กซันักข่าวต่ำต้อยเป็นหนังสือพิมพ์รายวันเริ่ม poking รอบ บริษัท เซมิคอนดักเตอร์รายใหญ่ถามคำถามบางอย่างหนักและการเขียนบทความบางส่วนของ บริษัท ที่พบรังเกียจ ระบุว่านักข่าวจากหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นกับการเข้าถึง จำกัด เป็นเรื่องที่จะไปพวกเขาตัดสินใจสิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำจะเป็นเพียงไม่สนใจคนที่แต่งตัวประหลาด: ใช้เวลาไม่คำถามมากขึ้น ไม่มีสิทธิ์การสัมภาษณ์เพิ่มเติม อย่างไรก็ตามผู้สื่อข่าวที่ไปบนเพื่อให้ครอบคลุมเทคโนโลยีสำหรับจังหวะนิวยอร์กไทม์ส อุ๊ยใช่มั้ย? บทเรียนที่จะเรียนรู้ที่นี่: จะดีกับมือใหม่. 3 อย่าถามเมื่อเรื่องราวของคุณจะได้รับการเผยแพร่ผู้สื่อข่าวแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ไม่ได้มีการควบคุมที่มากกว่าเมื่อหรือแม้กระทั่งถ้าเรื่องที่จะมีการเผยแพร่ พวกเขาไม่สามารถตอบคำถาม แต่ปัญหามีความซับซ้อนมากขึ้นกว่าที่ ที่จะถาม 'เมื่อ' คือการสมมติคุณได้พบกับบาร์สำหรับเนื้อหาข่าวที่น่าสนใจ คล้ายคลึงอาจช่วยอธิบายที่ดีกว่านี้ การให้สัมภาษณ์เป็นเหมือนวันที่ ถามว่าข่าวของคุณจะได้รับการตีพิมพ์เหมือนขอให้ในตอนท้ายของวันแรก "เมื่อฉันสามารถคาดหวังว่าคุณจะใช้จ่ายคืน." 4 การสัมผัสทางตาและการใช้บ่อยของชื่อของนักเขียนครั้งที่เห็นได้ชัดว่ากฎติดต่อตาเป็นสำหรับการประชุมใบหน้าเพื่อใบหน้า นี่คือหนึ่งที่ยากโดยวิธีการ มันไม่ได้ว่ามันเป็นเรื่องยากมากที่จะเข้าใจถึงความสำคัญของการติดต่อตา แต่ก็สามารถจะอึดอัดใจมากต้องบอกโฆษกโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เหนือกว่าที่พวกเขาต้องทำเช่นนี้ ปล่อยให้หน้ามัน ... คนที่มีปัญหาสายตาสามารถมีประเด็นอื่น ๆ ที่ใช่? แต่ในความเป็นจริงไม่มีใครได้เคยยิงฉันพูดมันเมื่อมันจำเป็นที่จะกล่าวว่า แต่มันอาจจะอึดอัดใจ ง่ายต่อการสื่อความหมายก็คือว่า spokespeople ควรใช้ชื่อแรกของนักเขียนบ่อยกว่าสิ่งที่ดูเหมือนปกติ ประเภทสื่อจะไม่รักฉันพูดนี้ แต่มันเป็นความจริงสำหรับพวกเขาเช่นเดียวกับทุกคนที่ได้ยินชื่อของเราเองอย่างใดเรายึดกลับเข้ามาในการสนทนาความตื่นตัวมากขึ้น ไม่ฉันไม่สามารถอธิบายวิธีการทำงาน แต่การทำงาน. 5 บอกโฆษกของคุณเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาเข้าใจคำถามของทุกคนที่มีประสบการณ์จากเวลาที่พวกเขาไม่ทราบจริงๆสิ่งที่มีคนขอให้พวกเขา ในการสัมภาษณ์สื่อมวลชนถ้าความรู้สึกนี้มามากกว่าคุณหรือโฆษกของคุณมันอยู่ไกลดีกว่าที่จะพูดว่า "ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งที่คุณขอให้ฉัน คุณอาจจะใช้ถ้อยคำที่? "นี่เป็นตัวอย่างที่ดีที่จะช่วยให้คุณจำกฎนี้ ผมเคยใช้เรื่องนี้ในด้านหน้าของซีอีโอและจะได้ช่วยให้พวกเขา จอห์นนี่เด็กหนุ่มถามพ่อของเขา "พ่อที่ฉันได้มาจากไหน?" นั่นคือไวยากรณ์ที่ไม่ดี แต่จอห์นนี่พ่อมีคำถามที่เขาคิดและเปิดตัวในการพูดคุยมานานเกี่ยวกับชายและใกล้ชิดหญิงมหัศจรรย์ของชีวิต และการสั่งซื้อทางชีวภาพตามธรรมชาติของสิ่งที่ ในตอนท้ายที่เป็นจอห์นนี่งงกล่าวว่า "พ่อผมไม่ทราบว่าสิ่งที่คุณกำลังพูดคุยเกี่ยวกับ เพื่อนของฉันเอ็ดดี้บอกว่าเขามาจากนิวแฮมเชียร์ ฉันจาก New Hampshire, เกินไป? "6 ระวังลำดับที่ซ่อนของคำถามที่ไม่กี่ผู้สื่อข่าวที่ดีจริงๆจะไปขวาออกมาและขอให้คุณคำถามที่พวกเขารู้ว่าคุณจะไม่ตอบ ยกตัวอย่างเช่น "สิ่งที่รายได้ของคุณจะเป็นปีหน้า?" หรือ "อะไรคือการคาดการณ์การเจริญเติบโตของคุณสำหรับรอบปีบัญชีที่ผ่านมา?" หนึ่งในใจขวาของพวกเขาที่ทั้ง บริษัท เอกชนหรือประชาชนไม่เป็นไปที่จะตอบเหล่านั้นตรงขึ้น จะได้รับรอบนี้นักเขียนที่มีประสบการณ์บางอย่างที่จะได้รับที่ด้านล่างนี้ผ่านชุดของคำถามที่พวกเขาถามในระหว่างพวงของคำถามที่ไม่เกี่ยวข้อง พวกเขาอาจจะขอยกตัวอย่างเช่นเกี่ยวกับระบบการกระจายของคุณและคู่ค้าของห่วงโซ่อุปทานและต้องการทราบวิธีการมากมายที่คุณมี เล็ก ๆ น้อย ๆ ต่อมาหลังจากที่หลายคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาอาจจะถามเกี่ยวกับโควต้าสนามสำหรับภูมิภาคต่างๆ เวลาผ่านไปและพวกเขาอาจจะถามอะไรเช่นนี้ "ผมคิดว่าเช่นเดียวกับ บริษัท ส่วนใหญ่คุณกำหนดโควต้าขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นจากปีก่อน?" ซีอีโอไม่กี่จะช่วยให้ที่ไปเพราะคุณจะทำอย่างไรให้พนักงานขายที่คุณมีและได้รับคนใหม่ ถ้าคำบนถนนที่เป็นที่โควต้าไปผ่านหลังคาทุกปี อย่างไรก็ตามคุณจะเห็นว่านี้เป็นไปใช่มั้ย? ด้วยจุดข้อมูลพอเป็นนักเขียนที่ดีสามารถเชื่อมต่อจุดและได้รับบางส่วนประมาณการที่เหมาะสมเป็นธรรม ... และจะมีคำพูดของโฆษกของคุณในการสนับสนุนของประมาณการที่. 7 ให้ผู้สื่อข่าวจมวิธีที่สง่างามที่จะยอมรับที่จะพูดความสับสนในทุกที่ทุกเวลาโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าสายตาของนักข่าวเริ่มมันมากกว่ารถไฟโฆษกของคุณที่จะพูดอะไรบางอย่างเช่น "ฉันทำให้ความรู้สึกใด ๆ ที่นี่?" หรือ "เราได้อยู่ที่ชัดเจนเกี่ยวกับ จุดนี้หรือไม่? "คุณทำเช่นนี้เพราะในผู้สื่อข่าวจากประสบการณ์ของผมโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนใหม่ไม่เต็มใจที่จะยอมรับพวกเขาไม่ทราบว่าในโลกที่คุณกำลังจะบอกว่า โดยขอให้ถ้าคุณได้รับชัดเจนที่คุณใส่ความรับผิดชอบในความสับสนกลับกับคุณมากกว่าพวกเขา มันเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับนักข่าวจะบอกว่าคุณยังไม่ได้รับความชัดเจนมากกว่าที่จะบอกว่าเขาหรือเธอจะไม่ได้รับมัน. 8 ใช้เวลาไม่กี่นาทีทำความรู้จักกับผู้สื่อข่าวและวัดสิ่งที่พวกเขารู้ว่าครั้งแรกของทั้งหมดเท่าที่คุณกำลังพยายามที่จะขายข่าวให้กับนักข่าวที่คุณกำลังพยายามที่จะสร้างความสัมพันธ์ในระดับบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์ในการอนาคต. นอกจากนี้คนที่ชอบมันเมื่อคนอื่น ๆ แสดงความสนใจในการที่พวกเขาจะเป็นคน คุณอาจจะไม่เคยคิดอย่างนั้น แต่นักข่าวเป็นคนที่มากเกินไป ดังนั้นการใช้จ่ายไม่กี่นาทีขึ้นหน้าในการสนทนาที่ไม่เกี่ยวข้องกับข่าวของคุณจะเป็นประโยชน์ ถามว่าพวกเขาได้ในธุรกิจ ถามพวกเขาหากพวกเขาต้องการมัน ขอให้พวกเขาที่พวกเขาได้รับการฝึกฝน ขอให้พวกเขาคำถามใด ๆ ที่เหมาะสมที่จะช่วยให้คุณรู้ว่าพวกเขาดีกว่า จากนั้นในช่วงเริ่มต้นมากของ Q & A กับพวกคุณควรจะมี Q ครั้งแรกและมันควรจะเป็น: วิธีที่คุ้นเคยที่คุณกับ บริษัท ของเรา / สินค้า / บริการอื่น ๆ คำตอบของพวกเขาจะช่วยให้คุณจากการพูดคุยลงไปพวกเขาหรือการพูดคุย ทางเหนือหัวของพวกเขา หนึ่งเคล็ดลับสุดท้ายในเรื่องนี้: คุณควรอ่านสิ่งที่คุณจะได้รับในมือของคุณของวินเทจล่าสุดจากนักข่าว อ่านสิ่งที่พวกเขาได้เขียนจะสว่างสไตล์ของพวกเขาลึกสติปัญญาและบางครั้งก็ทำให้เกิดอคติบางอย่างที่พวกเขาอาจจะมี ใช่ผู้สื่อข่าวมีอคติ มันเป็นเพียงบางส่วนที่แสดงให้พวกเขาและบางคนไม่ มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่จะรู้ว่าล่วงหน้า. 9 จดบันทึกต่อไปนี้เป็นข้อเสนอแนะที่ต่ำเทคโนโลยีที่มีผลตอบแทนที่มีมูลค่าสูง ในระหว่างการสัมภาษณ์สื่อคนที่ควรจะอยู่ในห้องที่มีโฆษกของคุณไม่ว่าจะมีการประชุมใบหน้าเพื่อใบหน้านักข่าวหรือทางโทรศัพท์ เหตุผลในการนี้จะแตกต่างกันในแต่ละกรณี ผู้สื่อข่าวจะไม่ชอบฉันพูดนี้ แต่ในการประชุมใบหน้าเพื่อใบหน้าถ้ามีคนอื่นจะจดบันทึกเหมือนพวกเขาเป็นจะได้รับประสบการณ์ของนักข่าวที่ดีกว่าใช้เวลาบันทึกระมัดระวังมากขึ้นอีกด้วย ดีฉันจะไม่ได้รู้ว่าเพราะคุณไม่ควรจริงๆลองอ่านบันทึกของนักข่าว ผมคิดว่าผมบอกว่าผลการสัมภาษณ์ได้รับดีกว่าโดยทั่วไปเมื่อฉันได้นำบันทึกในระหว่างการให้สัมภาษณ์กับโฆษกของฉัน ฉันไม่เคยมีวัตถุนักข่าวที่จะปฏิบัตินี้ แม้ว่าคุณจะได้ยินโฆษกของคุณพูดในสิ่งเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำอีกในการสัมภาษณ์ซ้ำ, จดบันทึก สำหรับโทรศัพท์เหตุผลที่คุณจดบันทึกเป็นเพราะโฆษกที่เกิดขึ้นจริงอาจจะไม่ได้และมันเป็นเรื่องยากมากตามความเป็นจริงที่จะจำทุกคำถามและคำตอบ โฆษกของคุณนอกจากนี้ยังมักจะมุ่งเน้นเพื่อให้พูดในสิ่งที่ถูกต้องที่เขาหรือเธอจะไม่เสมอแน่ใจว่าวิธีการสัมภาษณ์ไป กับบันทึกที่ดีแม้ว่าคุณจะได้ยินอีกด้านหนึ่งของการสนทนาคุณสามารถตรวจสอบคำตอบและปรับแต่งพวกเขา. 10 รู้ว่าใครคุณกำลังพูดคุยกับใครและผู้ชมของพวกเขาคือนี้อาจดูเหมือนชัดเจน แต่มันอยู่ในที่นี่เพราะมันเกิดขึ้นบ่อยเกินไป โฆษกของคุณต้องรู้และใช้ชื่อที่ถูกต้องของผู้เขียนและควรจะตระหนักถึงผู้ชมหัวหน้าของผู้เขียนว่า คุณไม่สามารถเปลี่ยนเรื่องข่าวขั้นพื้นฐานของคุณจากการสัมภาษณ์ให้สัมภาษณ์แน่นอน แต่คุณสามารถนำไปสู่การที่มีความสำคัญแตกต่างกันในการสัมภาษณ์แต่ละครั้ง ตัวอย่างเช่นถ้าคุณกำลังพูดคุยกับผู้สื่อข่าวจากนิตยสารผู้บริโภคนำไปสู่การมีข้อเสีย
สื่อสัมพันธ์อยและDon'ts สำหรับผลลัพธ์ที่ดีที่สุดข่าว? คุณหวังว่าข่าวที่แข็งแกร่งที่คุณได้ทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะสร้างเงาสนใจของสื่อและสอบถามข้อมูล แต่ถ้ามันไม่และถ้า spokespeople ของคุณไม่ได้จัดทำขึ้นเพื่อสื่อความพยายามที่ดีที่สุดของคุณจะได้รับรางรีบร้อน. ก่อนที่จะปล่อยข่าวที่สำคัญมีการกระจายสองการประชุมนานประมาณหนึ่งชั่วโมงควรจะจัดขึ้นด้วย โฆษกหัวหน้าของคุณ เซสชั่นแรกคือมารยาทในสื่อและเป็นที่สำหรับทุกคนในระดับใดที่อาจจะอยู่ในด้านหน้าของสื่อมวลชน ในระหว่างขั้นตอนนี้คุณควรจะพูดคุยกับทุกคนผ่าน 21 เคล็ดลับเหล่านี้ว่าถ้าตามโอกาสที่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของสื่อของคุณหรือหากสนใจสามารถทำลายมัน ผมลงรายละเอียดและอธิบายจุดเหล่านี้ดังต่อไปนี้ ช่วงที่สองในคำสั่งนี้ควรจะถามและตอบ - และติดตาม - คำถามประดิษฐกรรมของโลกที่คนสื่อสมาร์ทจริงๆหรือก้าวร้าวอาจจะถามเกี่ยวกับข่าวของคุณ บางทีในการโพสต์ต่อ ๆ มาคำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับวิธีการระบุคำถามเหล่านี้และวิธีการที่จะเล่นบทบาทยิงโดยไม่ได้รับจะได้รับ. แต่ขอย้ายไปยังรายการอยและ Don'ts ได้. 1 ระวัง 'ว่างอากาศ' เทคนิคสื่อฝรั่งเศสมีการแสดงออกยกเลิกAnge กุญแจที่แปลตามตัวอักษรหมายถึง 'ทูตสวรรค์จะผ่าน. มันถูกใช้เพื่ออธิบายความเงียบที่น่าอึดอัดใจที่ว่าบางครั้งเกิดขึ้นตัวอย่างเช่นในงานเลี้ยงอาหารค่ำเมื่อทุกคนหยุดพูดเรื่องบังเอิญในครั้งเดียว มีอะไรที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็คือคนที่มีประสบการณ์สื่อรู้ว่าซีอีโอและโฆษกขององค์กรอื่น ๆ เกลียดสูญญากาศ ดังนั้นนักข่าวที่ฉลาดจะถามคำถามได้คำตอบแล้วพูดอะไรสำหรับสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นระยะเวลานาน ก็มักจะเพียงไม่กี่วินาที แต่ดูเหมือนว่านิรันดร์ บ่อยครั้งที่เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้โฆษกของคุณเริ่มต้นการพูดคุยอีกครั้งเพิ่มมากขึ้นเพื่อให้คำตอบก่อนหน้านี้หรือเปลี่ยนมันและบางครั้งบอกวิธีที่มากกว่ามีความเหมาะสม ให้คำแนะนำโฆษกของคุณที่จะตอบคำถามและต่อต้านการทดลองที่จะเติมอากาศตาย. 2 ตัวเลขที่น้อยกว่าสื่อมักจะเติบโตขึ้นมาเป็นตัวเลขสื่อครั้งใหญ่หลีกเลี่ยงไม่ได้คุณจะได้รับโทรศัพท์จากนักข่าวที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่หรือมือใหม่มักจะเป็นตัวแทนของร้านที่ไม่ได้อยู่ในชั้นของคุณหนึ่ง คุณสามารถระเบิดมันออก แต่คุณอาจไม่ควร นี่เป็นตัวอย่างชีวิตจริงเหตุผล: ปีที่ผ่านมาในเท็กซันักข่าวต่ำต้อยเป็นหนังสือพิมพ์รายวันเริ่ม poking รอบ บริษัท เซมิคอนดักเตอร์รายใหญ่ถามคำถามบางอย่างหนักและการเขียนบทความบางส่วนของ บริษัท ที่พบรังเกียจ ระบุว่านักข่าวจากหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นกับการเข้าถึง จำกัด เป็นเรื่องที่จะไปพวกเขาตัดสินใจสิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำจะเป็นเพียงไม่สนใจคนที่แต่งตัวประหลาด: ใช้เวลาไม่คำถามมากขึ้น ไม่มีสิทธิ์การสัมภาษณ์เพิ่มเติม อย่างไรก็ตามผู้สื่อข่าวที่ไปบนเพื่อให้ครอบคลุมเทคโนโลยีสำหรับจังหวะนิวยอร์กไทม์ส อุ๊ยใช่มั้ย? บทเรียนที่จะเรียนรู้ที่นี่: จะดีกับมือใหม่. 3 อย่าถามเมื่อเรื่องราวของคุณจะได้รับการเผยแพร่ผู้สื่อข่าวแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ไม่ได้มีการควบคุมที่มากกว่าเมื่อหรือแม้กระทั่งถ้าเรื่องที่จะมีการเผยแพร่ พวกเขาไม่สามารถตอบคำถาม แต่ปัญหามีความซับซ้อนมากขึ้นกว่าที่ ที่จะถาม 'เมื่อ' คือการสมมติคุณได้พบกับบาร์สำหรับเนื้อหาข่าวที่น่าสนใจ คล้ายคลึงอาจช่วยอธิบายที่ดีกว่านี้ การให้สัมภาษณ์เป็นเหมือนวันที่ ถามว่าข่าวของคุณจะได้รับการตีพิมพ์เหมือนขอให้ในตอนท้ายของวันแรก "เมื่อฉันสามารถคาดหวังว่าคุณจะใช้จ่ายคืน." 4 การสัมผัสทางตาและการใช้บ่อยของชื่อของนักเขียนครั้งที่เห็นได้ชัดว่ากฎติดต่อตาเป็นสำหรับการประชุมใบหน้าเพื่อใบหน้า นี่คือหนึ่งที่ยากโดยวิธีการ มันไม่ได้ว่ามันเป็นเรื่องยากมากที่จะเข้าใจถึงความสำคัญของการติดต่อตา แต่ก็สามารถจะอึดอัดใจมากต้องบอกโฆษกโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เหนือกว่าที่พวกเขาต้องทำเช่นนี้ ปล่อยให้หน้ามัน ... คนที่มีปัญหาสายตาสามารถมีประเด็นอื่น ๆ ที่ใช่? แต่ในความเป็นจริงไม่มีใครได้เคยยิงฉันพูดมันเมื่อมันจำเป็นที่จะกล่าวว่า แต่มันอาจจะอึดอัดใจ ง่ายต่อการสื่อความหมายก็คือว่า spokespeople ควรใช้ชื่อแรกของนักเขียนบ่อยกว่าสิ่งที่ดูเหมือนปกติ ประเภทสื่อจะไม่รักฉันพูดนี้ แต่มันเป็นความจริงสำหรับพวกเขาเช่นเดียวกับทุกคนที่ได้ยินชื่อของเราเองอย่างใดเรายึดกลับเข้ามาในการสนทนาความตื่นตัวมากขึ้น ไม่ฉันไม่สามารถอธิบายวิธีการทำงาน แต่การทำงาน. 5 บอกโฆษกของคุณเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาเข้าใจคำถามของทุกคนที่มีประสบการณ์จากเวลาที่พวกเขาไม่ทราบจริงๆสิ่งที่มีคนขอให้พวกเขา ในการสัมภาษณ์สื่อมวลชนถ้าความรู้สึกนี้มามากกว่าคุณหรือโฆษกของคุณมันอยู่ไกลดีกว่าที่จะพูดว่า "ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งที่คุณขอให้ฉัน คุณอาจจะใช้ถ้อยคำที่? "นี่เป็นตัวอย่างที่ดีที่จะช่วยให้คุณจำกฎนี้ ผมเคยใช้เรื่องนี้ในด้านหน้าของซีอีโอและจะได้ช่วยให้พวกเขา จอห์นนี่เด็กหนุ่มถามพ่อของเขา "พ่อที่ฉันได้มาจากไหน?" นั่นคือไวยากรณ์ที่ไม่ดี แต่จอห์นนี่พ่อมีคำถามที่เขาคิดและเปิดตัวในการพูดคุยมานานเกี่ยวกับชายและใกล้ชิดหญิงมหัศจรรย์ของชีวิต และการสั่งซื้อทางชีวภาพตามธรรมชาติของสิ่งที่ ในตอนท้ายที่เป็นจอห์นนี่งงกล่าวว่า "พ่อผมไม่ทราบว่าสิ่งที่คุณกำลังพูดคุยเกี่ยวกับ เพื่อนของฉันเอ็ดดี้บอกว่าเขามาจากนิวแฮมเชียร์ ฉันจาก New Hampshire, เกินไป? "6 ระวังลำดับที่ซ่อนของคำถามที่ไม่กี่ผู้สื่อข่าวที่ดีจริงๆจะไปขวาออกมาและขอให้คุณคำถามที่พวกเขารู้ว่าคุณจะไม่ตอบ ยกตัวอย่างเช่น "สิ่งที่รายได้ของคุณจะเป็นปีหน้า?" หรือ "อะไรคือการคาดการณ์การเจริญเติบโตของคุณสำหรับรอบปีบัญชีที่ผ่านมา?" หนึ่งในใจขวาของพวกเขาที่ทั้ง บริษัท เอกชนหรือประชาชนไม่เป็นไปที่จะตอบเหล่านั้นตรงขึ้น จะได้รับรอบนี้นักเขียนที่มีประสบการณ์บางอย่างที่จะได้รับที่ด้านล่างนี้ผ่านชุดของคำถามที่พวกเขาถามในระหว่างพวงของคำถามที่ไม่เกี่ยวข้อง พวกเขาอาจจะขอยกตัวอย่างเช่นเกี่ยวกับระบบการกระจายของคุณและคู่ค้าของห่วงโซ่อุปทานและต้องการทราบวิธีการมากมายที่คุณมี เล็ก ๆ น้อย ๆ ต่อมาหลังจากที่หลายคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาอาจจะถามเกี่ยวกับโควต้าสนามสำหรับภูมิภาคต่างๆ เวลาผ่านไปและพวกเขาอาจจะถามอะไรเช่นนี้ "ผมคิดว่าเช่นเดียวกับ บริษัท ส่วนใหญ่คุณกำหนดโควต้าขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นจากปีก่อน?" ซีอีโอไม่กี่จะช่วยให้ที่ไปเพราะคุณจะทำอย่างไรให้พนักงานขายที่คุณมีและได้รับคนใหม่ ถ้าคำบนถนนที่เป็นที่โควต้าไปผ่านหลังคาทุกปี อย่างไรก็ตามคุณจะเห็นว่านี้เป็นไปใช่มั้ย? ด้วยจุดข้อมูลพอเป็นนักเขียนที่ดีสามารถเชื่อมต่อจุดและได้รับบางส่วนประมาณการที่เหมาะสมเป็นธรรม ... และจะมีคำพูดของโฆษกของคุณในการสนับสนุนของประมาณการที่. 7 ให้ผู้สื่อข่าวจมวิธีที่สง่างามที่จะยอมรับที่จะพูดความสับสนในทุกที่ทุกเวลาโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าสายตาของนักข่าวเริ่มมันมากกว่ารถไฟโฆษกของคุณที่จะพูดอะไรบางอย่างเช่น "ฉันทำให้ความรู้สึกใด ๆ ที่นี่?" หรือ "เราได้อยู่ที่ชัดเจนเกี่ยวกับ จุดนี้หรือไม่? "คุณทำเช่นนี้เพราะในผู้สื่อข่าวจากประสบการณ์ของผมโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนใหม่ไม่เต็มใจที่จะยอมรับพวกเขาไม่ทราบว่าในโลกที่คุณกำลังจะบอกว่า โดยขอให้ถ้าคุณได้รับชัดเจนที่คุณใส่ความรับผิดชอบในความสับสนกลับกับคุณมากกว่าพวกเขา มันเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับนักข่าวจะบอกว่าคุณยังไม่ได้รับความชัดเจนมากกว่าที่จะบอกว่าเขาหรือเธอจะไม่ได้รับมัน. 8 ใช้เวลาไม่กี่นาทีทำความรู้จักกับผู้สื่อข่าวและวัดสิ่งที่พวกเขารู้ว่าครั้งแรกของทั้งหมดเท่าที่คุณกำลังพยายามที่จะขายข่าวให้กับนักข่าวที่คุณกำลังพยายามที่จะสร้างความสัมพันธ์ในระดับบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์ในการอนาคต. นอกจากนี้คนที่ชอบมันเมื่อคนอื่น ๆ แสดงความสนใจในการที่พวกเขาจะเป็นคน คุณอาจจะไม่เคยคิดอย่างนั้น แต่นักข่าวเป็นคนที่มากเกินไป ดังนั้นการใช้จ่ายไม่กี่นาทีขึ้นหน้าในการสนทนาที่ไม่เกี่ยวข้องกับข่าวของคุณจะเป็นประโยชน์ ถามว่าพวกเขาได้ในธุรกิจ ถามพวกเขาหากพวกเขาต้องการมัน ขอให้พวกเขาที่พวกเขาได้รับการฝึกฝน ขอให้พวกเขาคำถามใด ๆ ที่เหมาะสมที่จะช่วยให้คุณรู้ว่าพวกเขาดีกว่า จากนั้นในช่วงเริ่มต้นมากของ Q & A กับพวกคุณควรจะมี Q ครั้งแรกและมันควรจะเป็น: วิธีที่คุ้นเคยที่คุณกับ บริษัท ของเรา / สินค้า / บริการอื่น ๆ คำตอบของพวกเขาจะช่วยให้คุณจากการพูดคุยลงไปพวกเขาหรือการพูดคุย ทางเหนือหัวของพวกเขา หนึ่งเคล็ดลับสุดท้ายในเรื่องนี้: คุณควรอ่านสิ่งที่คุณจะได้รับในมือของคุณของวินเทจล่าสุดจากนักข่าว อ่านสิ่งที่พวกเขาได้เขียนจะสว่างสไตล์ของพวกเขาลึกสติปัญญาและบางครั้งก็ทำให้เกิดอคติบางอย่างที่พวกเขาอาจจะมี ใช่ผู้สื่อข่าวมีอคติ มันเป็นเพียงบางส่วนที่แสดงให้พวกเขาและบางคนไม่ มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่จะรู้ว่าล่วงหน้า. 9 จดบันทึกต่อไปนี้เป็นข้อเสนอแนะที่ต่ำเทคโนโลยีที่มีผลตอบแทนที่มีมูลค่าสูง ในระหว่างการสัมภาษณ์สื่อคนที่ควรจะอยู่ในห้องที่มีโฆษกของคุณไม่ว่าจะมีการประชุมใบหน้าเพื่อใบหน้านักข่าวหรือทางโทรศัพท์ เหตุผลในการนี้จะแตกต่างกันในแต่ละกรณี ผู้สื่อข่าวจะไม่ชอบฉันพูดนี้ แต่ในการประชุมใบหน้าเพื่อใบหน้าถ้ามีคนอื่นจะจดบันทึกเหมือนพวกเขาเป็นจะได้รับประสบการณ์ของนักข่าวที่ดีกว่าใช้เวลาบันทึกระมัดระวังมากขึ้นอีกด้วย ดีฉันจะไม่ได้รู้ว่าเพราะคุณไม่ควรจริงๆลองอ่านบันทึกของนักข่าว ผมคิดว่าผมบอกว่าผลการสัมภาษณ์ได้รับดีกว่าโดยทั่วไปเมื่อฉันได้นำบันทึกในระหว่างการให้สัมภาษณ์กับโฆษกของฉัน ฉันไม่เคยมีวัตถุนักข่าวที่จะปฏิบัตินี้ แม้ว่าคุณจะได้ยินโฆษกของคุณพูดในสิ่งเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำอีกในการสัมภาษณ์ซ้ำ, จดบันทึก สำหรับโทรศัพท์เหตุผลที่คุณจดบันทึกเป็นเพราะโฆษกที่เกิดขึ้นจริงอาจจะไม่ได้และมันเป็นเรื่องยากมากตามความเป็นจริงที่จะจำทุกคำถามและคำตอบ โฆษกของคุณนอกจากนี้ยังมักจะมุ่งเน้นเพื่อให้พูดในสิ่งที่ถูกต้องที่เขาหรือเธอจะไม่เสมอแน่ใจว่าวิธีการสัมภาษณ์ไป กับบันทึกที่ดีแม้ว่าคุณจะได้ยินอีกด้านหนึ่งของการสนทนาคุณสามารถตรวจสอบคำตอบและปรับแต่งพวกเขา. 10 รู้ว่าใครคุณกำลังพูดคุยกับใครและผู้ชมของพวกเขาคือนี้อาจดูเหมือนชัดเจน แต่มันอยู่ในที่นี่เพราะมันเกิดขึ้นบ่อยเกินไป โฆษกของคุณต้องรู้และใช้ชื่อที่ถูกต้องของผู้เขียนและควรจะตระหนักถึงผู้ชมหัวหน้าของผู้เขียนว่า คุณไม่สามารถเปลี่ยนเรื่องข่าวขั้นพื้นฐานของคุณจากการสัมภาษณ์ให้สัมภาษณ์แน่นอน แต่คุณสามารถนำไปสู่การที่มีความสำคัญแตกต่างกันในการสัมภาษณ์แต่ละครั้ง ตัวอย่างเช่นถ้าคุณกำลังพูดคุยกับผู้สื่อข่าวจากนิตยสารผู้บริโภคนำไปสู่การมีข้อเสีย
การแปล กรุณารอสักครู่..
ชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปีชิ้นใหญ่ของผ้าสีแดงที่ห่อรอบเจดีย์ เเละจะต้องเปลี่ยนผ้าทุกเดือน 11 ของทุกๆ ปี
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- ถ้าผมพูดอะไรผิด คุณช่วยบอกหน่อย
- Baby a lot of people like
- So how your day?
- ขอบคุณที่เดินเข้ามาในชีวิต
- แฟนของฉันยังไม่กลับบ้าน ฉันจะหลับได้อย่า
- hug and kisssssssess 555
- Previous studies on the chelation of Zn2
- ฉันเป็นอาสาสมัครทำ em ball ที่ใช้บำบัดน้
- statistically
- Okay. you are my elephant? I'm glad. tha
- ฉันเป็นคนที่มีความอดทน
- Forests werecut by indigenous borechin p
- ฉันรบกวนคุณหรอ
- นำเสนอเเบบ
- I'm rich
- Forests werecut by indigenous borechin p
- ร้านของเรามีหลากหลายราคา
- เพื่อนคุณจะชอบฉันไหม ฉันจะคุยอะไรกับเพื่
- December 2004 • Minister of Finance anno
- I'm rich
- ใจเย็นๆ
- ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
- ตู้เย็น
- คุณเคยคิดอยากมามั้ย
