Life was all about going out and dr

Life was all about going out and drinking with friends, lusting over women
at the bars. Playing video games, watching and playing sports with the
occasional gathering of Texas hold 'em. I was still living "the single life," at
the age of 30. My life was filled with one thing, sin. So I tried it, I said TO
myself. "lets not sin, for even one day." The thing was, this was impossible. Even if I didn't act upon sin, I had sinful thoughts and these thoughts continually haunted me. It was driving me crazy. Why? Why couldn't I find the "off " switch? Why were my thoughts continually dragging me in this way?

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชีวิตคือทั้งหมดที่เกี่ยวกับการที่จะออกและดื่มกับเพื่อน lusting มากกว่าผู้หญิง
ที่บาร์ การเล่นวิดีโอเกม, ดูและการเล่นกีฬาที่มี
การชุมนุมเป็นครั้งคราวของ Texas Hold 'em ฉันยังมีชีวิตอยู่ "ชีวิตเดียว" ที่
อายุ 30 ชีวิตของฉันก็เต็มไปด้วยสิ่งหนึ่งบาป ดังนั้นผมจึงพยายามมันผมพูดกับ
ตัวเอง "ช่วยให้ไม่ทำบาปแม้วันหนึ่ง." สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ที่นี้คือ แม้ว่าผมจะไม่ได้กระทำบาปเมื่อผมมีความคิดที่เป็นบาปและความคิดเหล่านี้อย่างต่อเนื่องหลอกหลอนฉัน มันก็ขับรถฉันบ้า ทำไม? ทำไมฉันไม่สามารถหา "ปิด" เปลี่ยนได้หรือไม่ ทำไมความคิดของฉันอย่างต่อเนื่องลากฉันในลักษณะนี้หรือไม่?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชีวิตคือทั้งหมดเกี่ยวกับการไปเที่ยว และดื่มกับเพื่อน lusting มากกว่าผู้หญิงที่บาร์ เล่นเกมส์ ดู และ เล่นกีฬาด้วยเท็กซัสถือ " em การชุมนุมเป็นครั้งคราว ผมยังมีชีวิตอยู่ " ชีวิตโสด " ที่อายุ 30 ชีวิตของฉันเต็มไปด้วยสิ่งหนึ่ง บาป ฉันพยายามแล้ว ฉันว่าตัวเอง " . ช่วยให้ไม่บาป แม้แต่วันเดียว คือ " สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้ แม้ว่าผมจะไม่ได้ทำอะไรเลย เมื่อบาป , ฉันมีความคิดอกุศล และความคิดเหล่านี้ยังคงหลอกหลอนฉัน มันทำให้ฉันบ้า ทำไม ? ทำไมผมไม่สามารถหา " ปิด " สวิตช์ ? ทำไมความคิดของฉันยังคงลากฉันมาแบบนี้