During the day, Zhong Hai First Hos

During the day, Zhong Hai First Hospital was rather cold, after all the hospital was big, yet the patients were few, however this was perfectly suited for patients to convalesce.



Yang Chen followed the path to Lin Ruoxi’s ward; the door was opened, and voices transmitted outwards from the inside. Walking closer and taking a careful look, it was the two “acquaintances” from two days ago.



“Ruoxi, I have good relations with this hospital’s chairman, how about I have them give you the best nursing ward, take this as my little gift.



Lin Ruoxi leaned against the pure white pillow, her ice mountain-like fair face looked out of the window and at the sky, and clearly said, “Not necessary, thank you for visiting me.”



“Ruoxi, these words are too cold, if it wasn’t because I have been rather busy recently, I would accompany you in the hospital more. Actually for people like us, this type of peaceful contact is what we lack.” Said Xu Zhihong with some regret.



This time Lin Ruoxi wasn’t even interested in replying, as if nothing was heard, she stared blankly out of the window.



Wang Ma who was at the side cleaning up the breakfast utensils felt that the silent atmosphere of the room was too awkward, and was just about to speak some polite words on behalf of Lin Ruoxi when she saw Yang Chen standing at the entrance of the ward. She immediately revealed a relieved smile and said, “Young Master, you’re here.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในระหว่างวัน โรงพยาบาลแรกไห่จงค่อนข้าง หลังจากที่โรงพยาบาลทั้งหมดถูกใหญ่ แต่ผู้ป่วยไม่กี่ แต่นี้คือเหมาะสำหรับผู้ป่วยพักฟื้น Yang Chen ตามเส้นทางไป Lin Ruoxi วาร์ด เปิดประตู และเสียงส่งว่อนจากภายใน เดินใกล้ชิด และการดูระมัดระวัง มันเป็นที่สอง "คนรู้จัก" จากสองวันที่ผ่านมา "Ruoxi ฉันมีความสัมพันธ์อันดีกับโรงพยาบาลนี้ประธาน วิธีการเกี่ยวกับฉันมีพวกเขาให้คุณพยาบาลวอร์ดที่ดีที่สุด ใช้เป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉัน Ruoxi ลินพิงกับหมอนสีขาวบริสุทธิ์ น้ำแข็งภูเขาเหมือนยุติธรรมใบหน้าของเธอมองออก จากหน้าต่าง และ ท้องฟ้า และ ชัดเจน ไม่จำเป็น ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมฉัน " "Ruoxi คำเหล่านี้ไว้ให้เย็นเกินไป ถ้ามันไม่ได้เนื่องจากมีค่อนข้างว่างเมื่อเร็ว ๆ นี้ ผมจะติดตามคุณในโรงพยาบาลเพิ่มเติม จริง สำหรับคนที่ชอบเรา ติดต่อสงบชนิดนี้เป็นสิ่งที่เราขาด" Xu Zhihong กล่าว ด้วยความเสียใจบาง เวลานี้ Ruoxi หลินไม่ได้สนใจตอบกลับ ว่าอะไรได้ยิน เธอจ้อง blankly จากหน้าต่าง Wang Ma ที่ด้านข้างทำความสะอาดอาหารเช้าครัวรู้สึกว่า บรรยากาศเงียบห้องอึดอัดเกินไป และกำลังจะพูดบางคำที่สุภาพในนามของ Lin Ruoxi เมื่อเธอเห็น Yang Chen ยืนอยู่ที่ทางเข้าของผู้ป่วย เธอเผยรอยยิ้มโล่งใจทันที และกล่าว ว่า "มาสเตอร์หนุ่ม คุณทำที่นี่"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระหว่างวันที่โรงพยาบาลจงไห่แรกค่อนข้างเย็นหลังจากที่ทุกโรงพยาบาลขนาดใหญ่ แต่ผู้ป่วยได้ไม่กี่อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ป่วยที่พักฟื้น. หยางเฉินตามเส้นทางไปยังหอผู้ป่วยหลิน Ruoxi ของ; ประตูถูกเปิดออกและเสียงที่ส่งออกมาจากภายใน เดินใกล้ชิดและมีการมองอย่างระมัดระวังก็คือทั้งสอง "คนรู้จัก" จากสองวันที่ผ่านมา. "Ruoxi ผมมีความสัมพันธ์ที่ดีกับประธานของโรงพยาบาลนี้วิธีการเกี่ยวกับฉันมีพวกเขาให้คุณวอร์ดพยาบาลที่ดีที่สุดเวลานี้เป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉัน . หลิน Ruoxi พิงหมอนสีขาวบริสุทธิ์น้ำแข็งภูเขาเช่นใบหน้าเป็นธรรมของเธอมองออกไปนอกหน้าต่างและที่ท้องฟ้าอย่างชัดเจนและกล่าวว่า "ไม่จำเป็นต้องขอขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมฉัน." "Ruoxi คำเหล่านี้มีอากาศหนาวเย็นเกินไป ถ้ามันเป็นไม่ได้เพราะผมได้รับค่อนข้างยุ่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ผมจะมากับคุณในโรงพยาบาลมากขึ้น ที่จริงสำหรับคนที่ชอบเราประเภทของการติดต่อที่เงียบสงบนี้คือสิ่งที่เราขาด. กล่าวว่า "เสี่ยว Zhihong ด้วยความเสียใจบาง. เวลานี้หลิน Ruoxi ก็ไม่ได้สนใจในการตอบกลับเป็นถ้าไม่มีอะไรก็ได้ยินเสียงเธอจ้อง blankly ออกไปนอกหน้าต่างวังม้าซึ่งเป็นที่ด้านข้างทำความสะอาดช้อนส้อมรับประทานอาหารเช้ารู้สึกว่าบรรยากาศเงียบของห้องพักเป็นที่น่าอึดอัดใจมากเกินไปและเป็นเพียงเกี่ยวกับการพูดคำที่สุภาพบางในนามของหลิน Ruoxi เมื่อเธอเห็นหยางเฉินยืนอยู่ที่ทางเข้าของวอร์ด . ทันทีที่เธอเผยให้เห็นรอยยิ้มโล่งใจและกล่าวว่า "หนุ่มโทคุณที่นี่."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในระหว่างวัน โรงพยาบาลแรก จงไห่ ค่อนข้างเย็น หลังจากทุกคนในโรงพยาบาลใหญ่ แต่ผู้ป่วยไม่กี่ แต่นี้คือเหมาะสำหรับผู้ป่วยพักฟื้นหยางเฉินตามเส้นทางของหลิน ruoxi วาร์ด ประตูถูกเปิด และเสียง ซึ่งยื่นออกมาจากข้างใน เดินใกล้ชิดและการดูระวังจะเป็นสอง " คนรู้จัก " จากสองวันที่ผ่านมา" ruoxi ผมมีความสัมพันธ์ที่ดีกับโรงพยาบาลนี้ ท่านประธาน ฉันมีพวกเขาให้คุณที่ดีที่สุดประสบการณ์การพยาบาล เอาไปเป็นของขวัญเล็ก ๆน้อย ๆของฉันหลิน ruoxi พิงกับหมอนสีขาวบริสุทธิ์ ภูเขาน้ำแข็งของเธอชอบหน้าแฟร์มองออกไปนอกหน้าต่าง มองท้องฟ้า และชัดเจนว่า " ไม่ต้องขอบคุณที่มาเยี่ยมฉัน" ruoxi คำเหล่านี้จะเย็นเกินไป ถ้าไม่ใช่เพราะผมเองก็ค่อนข้างยุ่ง ผมจะเป็นเพื่อนคุณในโรงพยาบาลมากขึ้น จริงๆแล้วสำหรับคนอย่างพวกเรา ติดต่อสงบชนิดนี้คือสิ่งที่เราขาด " กล่าว Xu zhihong ด้วยความเสียใจคราวนี้หลิน ruoxi ไม่ได้สนใจตอบ เหมือนไม่มีอะไร ได้ยิน เธอจ้องอย่างว่างเปล่า ออกของหน้าต่างวังมา ใครอยู่ข้างล้างเช้าเครื่องใช้รู้สึกว่าบรรยากาศเงียบของห้องก็อึดอัด และก็จะพูดคำที่สุภาพในนามของหลิน ruoxi เมื่อเห็นหยางเฉินยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าของโรงพยาบาล เธอทันที เผยโล่งใจยิ้มและกล่าวว่า " นายน้อย คุณอยู่ที่นี่