European cuisine, or alternatively

European cuisine, or alternatively Western cuisine, is a generalised term collectively referring to the cuisines of Europe[1] and other Western countries,[2] including (depending on the definition) that of Russia,[2] as well as non-indigenous cuisines of Australasia, Latin America, North America, and Oceania, which derive substantial influence from European settlers in those regions. The term is used by East Asians to contrast with Asian styles of cooking.[3] (This is analogous to Westerners' referring collectively to the cuisines of East Asian countries as Asian cuisine.) When used by Westerners, the term may sometimes refer more specifically to cuisine in Europe; in this context, a synonym is Continental cuisine, especially in British English.


Grilled steak

Home fried potatoes
The cuisines of Western countries are diverse by themselves, although there are common characteristics that distinguish Western cooking from cuisines of Asian countries[4] and others. Compared with traditional cooking of Asian countries, for example, meat is more prominent and substantial in serving-size.[5] Steak and cutlet in particular are common dishes across the West. Western cuisines also put substantial emphasis on grape wine and on sauces as condiments, seasonings, or accompaniments (in part due to the difficulty of seasonings penetrating the often larger pieces of meat used in Western cooking). Many dairy products are utilised in the cooking process, except in nouvelle cuisine.[6] Wheat-flour bread has long been the most common source of starch in this cuisine, along with pasta, dumplings and pastries, although the potato has become a major starch plant in the diet of Europeans and their diaspora since the European colonisation of the Americas. Maize is much less common in most European diets than it is in the Americas; however corn meal (polenta or mămăligă), is a major part of the cuisine of Italy and the Balkans. Although flatbreads (especially with toppings such as pizza or tarte flambée), and rice are eaten in Europe, they do not constitute an ever-present staple. Salads (cold dishes with uncooked or cooked vegetables with sauce) are an integral part of European cuisine.

Formal European dinners are served in distinct courses. European presentation evolved from service à la française, or bringing multiple dishes to the table at once, into service à la russe, where dishes are presented sequentially. Usually, cold, hot and savoury, and sweet dishes are served strictly separately in this order, as hors d'oeuvre (appetizer) or soup, as entrée and main course, and as dessert. Dishes that are both sweet and savoury were common earlier in ancient Roman cuisine, but are today uncommon, with sweet dishes being served only as dessert. A service where the guests are free to take food by themselves is termed a buffet, and is usually restricted to parties or holidays. Nevertheless, guests are expected to follow the same pattern.

Historically, European cuisine has been developed in the European royal and noble courts. European nobility was usually arms-bearing and lived in separate manors in the countryside. The knife was the primary eating implement (cutlery), and eating steaks and other foods that require cutting followed. In contrast in the Sinosphere, the ruling class were the court officials, who had their food cut ready to eat in the kitchen, to be eaten with chopsticks. The knife was supplanted by the spoon for soups, while the fork was introduced later in the early modern period, ca. 16th century. Today, eating dinner by hand (without cutlery) is no longer considered acceptable.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาหารยุโรป หรืออาหารตะวันตกหรือ เป็นคำ generalised อ้างอิงโดยรวมถึงอาหารยุโรป [1] และประเทศตะวันตกอื่น ๆ, [2] รวมถึง (ตามนิยาม) ที่รัสเซีย อาหาร [2] ทั้งที่ไม่ใช่ชน Australasia สหรัฐอเมริกา อเมริกาเหนือ และโอเชีย เนีย ซึ่งสืบทอดมาพบอิทธิพลจากยุโรปตั้งถิ่นฐานในภูมิภาคดังกล่าว คำถูกใช้ โดยชาวเอเชียตะวันออกเปรียบกับเอเชียลักษณะของอาหาร [3] (จะคล้ายคลึงกับของชาวตะวันตกอ้างอิงโดยรวมถึงอาหารของประเทศในเอเชียตะวันออกเป็นอาหาร) เมื่อใช้ โดยชาวตะวันตก คำอาจบางครั้งถึงขึ้นโดยเฉพาะอาหารยุโรป ในบริบทนี้ คำเหมือนเป็นอาหารยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษสเต็กย่างมันฝรั่งทอดที่บ้านอาหารของประเทศตะวันตกหลากหลาย ด้วยตัวเอง แม้ว่าจะมีลักษณะที่แยกตะวันตกอาหารจากอาหารของประเทศในเอเชีย [4] และอื่น ๆ เมื่อเทียบกับการทำอาหารแบบดั้งเดิมของประเทศในเอเชีย เช่น เนื้อได้โดดเด่นมากขึ้น และพบในขนาดที่ให้บริการ [5] สเต็กและ cutlet เป็นอาหารทั่วไปโดยเฉพาะในตะวันตก ตะวันตกทำเน้นที่พบ ในไวน์องุ่น และซอสเป็นเครื่องปรุงรส รส หรือพ่อค (ส่วนหนึ่งเนื่องจากความยากลำบากของรสเจาะชิ้นเนื้อที่ใช้ในอาหารมักจะใหญ่) นมมากจะใช้ในการปรุงอาหาร ยกเว้นในอาหารแรมนูเวล [6] แป้งข้าวสาลีขนมปังนานแล้วแหล่งใหญ่ของแป้งในอาหารนี้ พาสต้า ขนมจีบ และ ขนม แม้ว่ามันฝรั่งได้กลายเป็น พืชหลักแป้งในอาหารของชาวยุโรปและผู้พลัดถิ่นตั้งแต่อาณานิคมยุโรปของทวีปอเมริกา ข้าวโพดเป็นมากน้อยในอาหารยุโรปส่วนใหญ่กว่าสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม ข้าวโพดอาหาร (polenta หรือ mămăligă), เป็นส่วนสำคัญของอาหารอิตาลีและในบอลข่าน แม้ว่า flatbreads (โดยเฉพาะรสชาติเช่นพิซซ่าหรือ tarte flambée), และข้าวมีกินในยุโรป พวกเขาเป็นการตั๋วเย็บกระดาษ ever-present สลัด (อาหารเย็น uncooked หรือสุกผักกับซอส) จะเป็นส่วนหนึ่งของอาหารยุโรปเสิร์ฟเย็นทางยุโรปในหลักสูตรที่แตกต่างกัน เสนอยุโรปพัฒนาจากสมาคมบริการà la หรือนำอาหารหลายตารางในครั้งเดียว เป็นบริการà la russe ซึ่งอาหารนำเสนอตามลำดับ มักจะ เย็น ร้อน และเช้า และหวานอาหารแยกต่างหากอย่างเคร่งครัดในใบสั่ง d'oeuvre อาหาร (จาน) หรือซุป รองต์และจานหลัก และ เป็นของหวาน อาหารที่ทั้งหวานและเมนูเวลาอื่นได้ทั่วไปในอาหารโบราณโรมันก่อนหน้า แต่มีวันนี้ใช่ หวานเสิร์ฟเป็นของหวานเท่า บริการที่พักมีอิสระในการทำอาหาร ด้วยตัวเองเรียกว่าบุฟเฟต์ และมักจะถูกจำกัดไปงานปาร์ตี้หรือวันหยุด อย่างไรก็ตาม แขกคาดว่าจะทำตามรูปแบบเดียวกันอดีต อาหารยุโรปได้ถูกพัฒนาในศาล บรรดาศักดิ์ยุโรป บรรดาศักดิ์ยุโรปถูกปกติแขนแบริ่ง และอาศัยอยู่ใน manors ที่แยกต่างหากในชนบท มีดถูกกินหลักใช้ (มีด), และกินสเต็กและอาหารอื่น ๆ ที่จำเป็นต้องตัดตาม ในทางตรงกันข้าม ใน Sinosphere ชั้นปกครองมีศาลเจ้าหน้าที่ ซึ่งมีอาหารพร้อมรับประทานในครัวตัด การรับประทาน ด้วยตะเกียบ มีดถูก supplanted โดยช้อนสำหรับซุป ในขณะที่ส้อมถูกนำมาใช้ในภายหลังในช่วงต้นยุค ca. พุทธศตวรรษที่ 16 วันนี้ รับประทานอาหารด้วยมือ (ไม่ มีช้อนส้อม) ว่าไม่เป็นที่ยอมรับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาหารยุโรปหรือหรืออาหารตะวันตกเป็นคำทั่วไปรวมหมายถึงอาหารของยุโรป [1] และประเทศตะวันตกอื่น ๆ [2] รวมทั้ง (ขึ้นอยู่กับความหมาย) ที่รัสเซีย [2] เช่นเดียวกับที่ไม่พื้นเมือง อาหารของออสเตรเลียละตินอเมริกาอเมริกาเหนือและโอเชียเนียซึ่งเป็นผลมาจากอิทธิพลมากมายตั้งถิ่นฐานในยุโรปในพื้นที่เหล่านั้น คำที่ใช้โดยเอเชียตะวันออกเพื่อความคมชัดที่มีรูปแบบเอเชียของการปรุงอาหาร. [3] (นี้จะคล้ายคลึงกับชาวตะวันตก 'หมายรวมไปอาหารของประเทศในเอเชียตะวันออกอาหารเอเชีย.) เมื่อนำมาใช้โดยชาวตะวันตกคำว่าบางครั้งอาจหมายมากขึ้น โดยเฉพาะเพื่อให้อาหารในยุโรป ในบริบทนี้ไวพจน์เป็นอาหารคอนติเนนโดยเฉพาะในอังกฤษ. ย่างสเต็กมันฝรั่งทอดแรกอาหารของประเทศตะวันตกที่มีความหลากหลายด้วยตัวเองแม้ว่าจะมีลักษณะทั่วไปที่แตกต่างจากการปรุงอาหารตะวันตกอาหารของประเทศในเอเชีย[4] และอื่น ๆ เมื่อเทียบกับการทำอาหารแบบดั้งเดิมของประเทศในเอเชียเช่นเนื้อสัตว์เป็นที่โดดเด่นมากขึ้นและมีความสำคัญในการให้บริการขนาด. [5] สเต็กและทอดโดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหารที่พบมากทั่วเวสต์ อาหารตะวันตกนอกจากนี้ยังให้ความสำคัญมากในไวน์องุ่นและเป็นเครื่องปรุงรสซอสรสหรือตุ้ม (ส่วนหนึ่งเนื่องจากความยากลำบากในการเจาะรสชิ้นที่มักจะมีขนาดใหญ่ของเนื้อสัตว์ที่ใช้ในการปรุงอาหารตะวันตก) ผลิตภัณฑ์นมจำนวนมากถูกนำมาใช้ในขั้นตอนการปรุงอาหารยกเว้นในอาหารแวลล์. [6] ขนมปังข้าวสาลีแป้งได้รับแหล่งที่พบมากที่สุดของแป้งในอาหารนี้พร้อมกับพาสต้าเกี๊ยวและขนมอบแม้ว่ามันฝรั่งได้กลายเป็นที่สำคัญ โรงงานแป้งในอาหารของชาวยุโรปและพลัดถิ่นของพวกเขาตั้งแต่อาณานิคมของยุโรปในทวีปอเมริกา ข้าวโพดเป็นเรื่องธรรมดามากน้อยในส่วนอาหารยุโรปมากกว่าที่เป็นอยู่ในทวีปอเมริกา; แต่ข้าวโพด (โพเลนต้าหรือmămăligă) เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของอาหารอิตาลีและคาบสมุทรบอลข่าน แม้ว่า flatbreads (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับรสชาติเช่นพิซซ่าหรือ Tarte Flambee) และข้าวจะกินในยุโรปพวกเขาไม่ได้เป็นข้อหลักที่เคยนำเสนอ สลัด (อาหารเย็นกับผักดิบหรือปรุงด้วยซอส) เป็นส่วนหนึ่งของอาหารยุโรป. งานเลี้ยงอาหารค่ำอย่างเป็นทางการยุโรปจะได้รับในหลักสูตรที่แตกต่างกัน นำเสนอวิวัฒนาการมาจากยุโรปบริการฝรั่งเศสลาหรือนำอาหารหลายตารางในครั้งเดียวในการให้บริการอาหารรัสเซีย, อาหารที่จะนำเสนอตามลำดับ โดยปกติแล้วเย็นร้อนและเผ็ดและอาหารหวานจะได้รับอย่างเคร่งครัดแยกต่างหากในคำสั่งนี้เป็นผลงาน hors d'(อาหารเรียกน้ำย่อย) หรือน้ำซุปเป็นentréeและหลักสูตรหลักและเป็นของหวาน อาหารที่มีทั้งหวานและเผ็ดทั่วไปก่อนหน้านี้ในอาหารโรมันโบราณ แต่มีวันนี้ผิดปกติกับอาหารหวานถูกเสิร์ฟเป็นของหวานเท่านั้น มีบริการที่ท่านมีอิสระที่จะนำอาหารด้วยตัวเองที่เรียกว่าบุฟเฟ่ต์และมักจะ จำกัด บุคคลหรือวันหยุด อย่างไรก็ตามผู้เข้าพักที่คาดว่าจะทำตามรูปแบบเดียวกัน. ในอดีตอาหารยุโรปได้รับการพัฒนาในราชสำนักและขุนนางยุโรป ขุนนางยุโรปมักจะแบกแขนและอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่แยกจากกันในชนบท มีดที่ได้รับการรับประทานอาหารหลักดำเนินการ (มีด) และกินสเต็กและอาหารอื่น ๆ ที่จำเป็นต้องตัดตาม ในทางตรงกันข้ามใน Sinosphere ที่ชนชั้นปกครองเป็นเจ้าหน้าที่ศาลที่ได้ตัดอาหารของพวกเขาพร้อมที่จะกินในห้องครัวที่จะกินด้วยตะเกียบ มีดถูกแทนที่ด้วยช้อนซุปสำหรับในขณะที่ทางแยกเป็นที่รู้จักต่อมาในต้นยุคใหม่สมัยแคลิฟอร์เนีย ศตวรรษที่ 16 วันนี้การรับประทานอาหารค่ำด้วยมือ (โดยไม่ต้องมีด) จะถือว่าไม่ได้รับการยอมรับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาหารยุโรป หรืออีกวิธีหนึ่งคือ อาหารตะวันตก คือ สรุปคํารวมหมายถึงอาหารของยุโรป [ 1 ] และประเทศตะวันตกอื่น ๆ [ 2 ] รวมทั้ง ( ขึ้นอยู่กับความหมาย ) ของรัสเซีย [ 2 ] ตลอดจนไม่พื้นเมืองนานาชาติแห่งละตินอเมริกา อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย ซึ่งสืบทอดมา มากอิทธิพลจากยุโรปที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่เหล่านั้นคำที่ถูกใช้ โดยเอเชียตะวันออกเพื่อความคมชัดกับสไตล์เอเชียของอาหาร . [ 3 ] ( นี้จะคล้ายคลึงกับชาวตะวันตก ' หมายถึงรวมกับอาหารของประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเป็นอาหารเอเชีย ) เมื่อใช้โดยชาวตะวันตก คำว่าบางครั้งอาจอ้างอิงมากขึ้นโดยเฉพาะอาหารในยุโรป ในบริบทนี้ คำที่เกี่ยวข้อง คือ คอนติอาหาร , โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอังกฤษ




ย่างสเต็กบ้านฝรั่งทอด
นานาชาติของประเทศตะวันตกที่หลากหลายด้วยตนเอง แม้ว่าจะมีลักษณะที่แตกต่างจากทั่วไป อาหารตะวันตก อาหารของประเทศในเอเชีย [ 4 ] และคนอื่น ๆ เมื่อเทียบกับอาหารแบบดั้งเดิมของประเทศในเอเชีย ตัวอย่างเช่น เนื้อสัตว์ที่โดดเด่นมากขึ้นและมากขนาดการให้บริการ . [ 5 ] สเต็กและทอดในอาหารทั่วไป โดยเฉพาะฝั่งตะวันตกอาหารตะวันตกยังต้องเน้นอย่างมากในไวน์องุ่น และซอสเป็นเครื่องปรุงรสก๋วยเตี๋ยว หรือ ผักเคียง ( ในส่วนหนึ่งเนื่องจากความยากของเครื่องปรุงรสเจาะชิ้นเนื้อขนาดใหญ่มักจะใช้ในการปรุงอาหารตะวันตก ) นมมากจะใช้ในกระบวนการทำอาหาร ยกเว้นในนูแวลล์อาหาร[ 6 ] ข้าวสาลีแป้งขนมปังมานาน แหล่งที่พบมากที่สุดของแป้งในอาหารนี้ พร้อมกับพาสต้า , แป้งและขนมอบ แม้ว่ามันฝรั่งเป็นพืชหลักของแป้งในอาหารของชาวยุโรปและพลัดถิ่นของพวกเขาตั้งแต่อาณานิคมของยุโรปอเมริกา ข้าวโพดมีมากน้อยทั่วไปในอาหารมากที่สุดในยุโรปกว่ามันในทวีปอเมริกา แต่ข้าวโพดป่น ( โพเลนต้าหรือ M ă M ă lig ă )เป็นส่วนหลักของอาหารของอิตาลีและประเทศแถบบอลข่าน . แม้ว่า flatbreads ( โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ toppings เช่นพิซซ่าหรือทาร์ตเชื่อมé e ) และข้าวจะกิน ในยุโรป จะไม่ถือเป็นหลักที่เคยนำเสนอ สลัด ( อาหารดิบหรือสุกเย็นกับผักกับซอส ) เป็นส่วนหนึ่งของยุโรปมากมาย

อย่างเป็นทางการยุโรปอาหารเย็นเสิร์ฟในหลักสูตรที่แตกต่างกันการนำเสนอในยุโรปวิวัฒนาการมาจากต้นทุนบริการ La ฟร็องซัว aise หรือนำอาหารหลาย ๆตารางในครั้งเดียวเป็นบริการล่าสุด ลา russe ที่จานจะแสดงตามลำดับ . โดยปกติแล้ว หนาว ร้อน และอาหารคาว และอาหารหวาน บริการอย่างเคร่งครัด แยกสั่งเป็นออเดิร์ฟ ( เรียกน้ำย่อย ) หรือซุปเป็น entr é e และหลักสูตรหลักและของหวานอาหารที่เป็นทั้งหวานและเผ็ดเป็นอาหารพบก่อนหน้านี้ในยุคโรมันโบราณ แต่ในวันนี้ที่พิสดาร ด้วยอาหารหวานถูกเสิร์ฟเป็นแค่ของหวาน เป็นบริการฟรีที่แขกจะกินเองเป็น termed เป็นแบบบุฟเฟ่ต์ และมักจะ จำกัด การจัดปาร์ตี้ หรือวันหยุด อย่างไรก็ตาม ผู้เข้าพักที่คาดว่าจะตามรูปแบบเดียวกัน

ในอดีตอาหารยุโรปที่ได้รับการพัฒนาในยุโรปราชวงศ์และขุนนางราชสำนัก ขุนนางยุโรปมักจะแบกแยกแขนและอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ในชนบท มีดเป็นหลัก กินใช้ ( ช้อนส้อม ) และทานสเต็กและอาหารอื่น ๆ ที่ต้องตัดตาม ในทางตรงกันข้ามใน sinosphere , ชนชั้นปกครองคือ ศาล เจ้าหน้าที่