The objective of this paper is to c

The objective of this paper is to contribute to progress in the choices of strategies for further development of goat farming in the 21st century. During the last 20 years, the number of goats around the world increased (by about 60%) not only in the countries with low income (75%) but also in those with high (20%) or intermediate (25%) income. This situation is due to the capacity for adaptation by goats to very different environments, to the development of goat farming in developing countries where subsistence farming, barter economy and community culture are important, and where the market economy is relatively limited, and to the ecological image of goat farming and products in developed countries. Goat farming is in a good position to pursue its development in the 21st century, if a satisfactory policy is applied tactfully. For that, the factors explaining goat farming success during the end of the 20th century must be maintained and developed as the social aspects of goat farming in developing and developed countries, particularly in land management and the sociological integration into an economically sustainable life. Moreover we have to improve or maintain the good image of goat products. The two main improvements to bring into goat farming in the 21st century concern research organisations, which must encounter the needs of goat farmers and be well adapted to different production systems in order to lower the research deficit in the goat sector, and investments for better supplies particularly to the poor goat farmers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์ของเอกสารนี้จะนำไปสู่ความก้าวหน้าในทางเลือกของกลยุทธ์ในการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 การทำฟาร์มแพะ ในช่วง 20 ปี จำนวนแพะทั่วโลกเพิ่มขึ้น (ประมาณ 60%) ไม่เพียงแต่ ในประเทศที่มีรายได้ต่ำ (75%) แต่ ในผู้ที่มีรายได้ระดับกลาง (25%) หรือสูง (20%) สถานการณ์นี้เป็นเนื่องจากกำลังการผลิตสำหรับการปรับตัวโดยแพะ เพื่อสภาพแวด ล้อมที่แตกต่างกันมาก การพัฒนาฟาร์มเลี้ยงแพะในประเทศกำลังพัฒนาผูกขาด แลกเปลี่ยนเศรษฐกิจ และวัฒนธรรมชุมชนเป็นสิ่งที่สำคัญ และระบบเศรษฐกิจตลาดมีค่อนข้างจำกัด และภาพระบบนิเวศฟาร์มเลี้ยงแพะและผลิตภัณฑ์ในประเทศที่พัฒนา แพะที่เลี้ยงอยู่ในตำแหน่งที่ดีจะดำเนินการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 ถ้ามีใช้นโยบายพอข่าว ที่ ปัจจัยที่อธิบายความสำเร็จของการทำฟาร์มแพะในช่วงสิ้นศตวรรษที่ 20 ต้องรักษา และพัฒนาเป็นลักษณะของแพะที่เลี้ยงในการพัฒนา และการพัฒนาประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการจัดการที่ดินและการรวมสังคมวิทยาในการมีชีวิตอย่างยั่งยืนทางเศรษฐกิจสังคม นอกจากนี้ เรามีการปรับปรุง หรือรักษาภาพลักษณ์ที่ดีของผลิตภัณฑ์แพะ การปรับปรุงหลักสองทำให้แพะที่เลี้ยงในศตวรรษที่ 21 กังวลวิจัยองค์กร ซึ่งต้องพบความต้องการของแพะเกษตรกร และสามารถปรับตัวกับระบบการผลิตต่าง ๆ เพื่อลดขาดทุนสะสมวิจัยในแพะภาค และการลงทุนอุปกรณ์ที่ดีกว่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งให้กับเกษตรกรยากจนแพะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือการมีส่วนร่วมเพื่อความคืบหน้าในการเลือกของกลยุทธ์สำหรับการพัฒนาต่อไปของการเลี้ยงแพะในศตวรรษที่ 21 ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมาจำนวนของแพะทั่วโลกที่เพิ่มขึ้น (โดยประมาณ 60%) ไม่เพียง แต่ในประเทศที่มีรายได้ต่ำ (75%) แต่ยังอยู่ในผู้ที่มีความสูง (20%) หรือระดับกลาง (25%) รายได้ สถานการณ์เช่นนี้เป็นเพราะความสามารถในการปรับตัวโดยแพะกับสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันมากในการพัฒนาของการเลี้ยงแพะในประเทศกำลังพัฒนาที่ดำรงชีวิตการเกษตรเศรษฐกิจการแลกเปลี่ยนสินค้าและวัฒนธรรมชุมชนที่มีความสำคัญและสถานที่ที่เศรษฐกิจตลาดที่ค่อนข้าง จำกัด และระบบนิเวศ ภาพของการเลี้ยงแพะและผลิตภัณฑ์ในประเทศที่พัฒนาแล้ว การเลี้ยงแพะอยู่ในตำแหน่งที่ดีในการดำเนินการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 ถ้าเป็นนโยบายที่น่าพอใจถูกนำไปใช้แนบเนียน สำหรับว่าปัจจัยที่อธิบายความสำเร็จของการเลี้ยงแพะในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 จะต้องรักษาและพัฒนาด้านสังคมของการทำฟาร์มแพะในการพัฒนาและประเทศที่พัฒนาแล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการบริหารจัดการที่ดินและบูรณาการทางสังคมวิทยาเป็นชีวิตที่ยั่งยืนทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้เราจะต้องปรับปรุงหรือรักษาภาพลักษณ์ที่ดีของผลิตภัณฑ์แพะ สองการปรับปรุงหลักที่จะนำเข้ามาในการเลี้ยงแพะในองค์กรด้านการวิจัยความกังวลในศตวรรษที่ 21 ซึ่งจะต้องพบกับความต้องการของเกษตรกรแพะและจะปรับตัวได้ดีกับระบบการผลิตที่แตกต่างกันในการที่จะลดการขาดดุลการวิจัยในภาคแพะและการลงทุนสำหรับอุปกรณ์ที่ดีกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกษตรกรแพะยากจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนความก้าวหน้าในการเลือกกลยุทธ์ในการพัฒนาการเลี้ยงแพะในศตวรรษที่ 21 ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา จำนวนของแพะทั่วโลกเพิ่มขึ้น ( ประมาณ 60% ) ไม่เพียง แต่ในประเทศที่มีรายได้ต่ำ ( 75 % ) แต่ก็มีสูง ( 20% ) หรือปานกลาง ( ร้อยละ 25 ) รายได้ สถานการณ์นี้เนื่องจากความสามารถในการปรับตัว โดยแพะเพื่อสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันมากกับการพัฒนาการเลี้ยงแพะในการพัฒนาประเทศที่ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมเศรษฐกิจและชุมชนเป็นสำคัญ และที่ตลาดเศรษฐกิจที่ค่อนข้างจำกัด และต่อระบบนิเวศ และภาพลักษณ์ของผลิตภัณฑ์การเลี้ยงแพะในประเทศที่พัฒนา ฟาร์มแพะอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่จะติดตามการพัฒนาในศตวรรษที่ 21 หากนโยบายที่พอใจจะใช้แนบเนียน . สำหรับ ปัจจัยที่อธิบายการเลี้ยงแพะสำเร็จในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 จะต้องคงอยู่และพัฒนาเป็นสังคมของการเลี้ยงแพะในการพัฒนา และพัฒนาประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการจัดการที่ดินและสังคมบูรณาการในชีวิตอย่างยั่งยืนทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ เราต้องปรับปรุง หรือรักษาภาพพจน์ที่ดีของผลิตภัณฑ์แพะ สองหลักเพื่อนำในการเลี้ยงแพะในศตวรรษที่ 21 กับ องค์กรวิจัย ซึ่งต้องเผชิญหน้ากับความต้องการของเกษตรกรผู้เลี้ยงและจะปรับระบบการผลิตต่าง ๆ เพื่อลดการขาดดุล การวิจัยในภาคแพะและการลงทุนที่ดี วัสดุ โดยเฉพาะเกษตรกรผู้เลี้ยงที่น่าสงสาร