per acre and population doubles eve

per acre and population doubles every 5–15 days (Craft et al.,
2003). Water hyacinth mainly removed by three methods hand cutting/
pulling, mechanical removal and biological control. Harvesting
and transport of water hyacinths can be conducted manually on a
small scale and does not require a new harvesting technique to be
introduced. Presently, the water hyacinths are only harvested to
control their propagation where chemical or biological (e.g., introduction
of water hyacinth eating insects) methods are prohibited
or unsuccessful, while mechanical harvesting is too expensive and
time-consuming (Petrell and Bagnall, 1991). Mechanical smearing
of this water plant does not completely solve the problem since
it grows again and the removed plant if kept on the ground will
cause pollution (Abdel-Fattah and Abdel-Naby, 2012). Mechanical
smearing helps lowering the plant population while providing
a simple and low-cost process that is suitable to the developing
countries; where the cellulose portions of the herbs are hydrolyzed
by enzymes into glucose sugar that are fermented to bioethanol
(Ganguly et al., 2012). Also aquatic biomass has added advantage
of not being a competition to food crops for arable land resources
(Mishima et al., 2008). Effective technologies for ethanol production
from water hyacinth biomass can serve the purpose of weed
removal as well as generation of employment and income in rural
areas (Aswathy et al., 2010).
In the present study, various pretreatments of water hyacinth
such as acid, alkali and hydrogen peroxide were evaluated.
The best pretreatment was further optimized by central composite
design of response surface methodology. The pretreated
biomass was hydrolyzed with crude on-site produced enzymes and

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต่อเอเคอร์และประชากรคู่ทุก 5-15 วัน (ยาน et al.,2003) นี้ส่วนใหญ่ลบ โดยตัดมือสามวิธีตบชวา /ดึง เอาเครื่องจักรกล และควบคุม เก็บเกี่ยวและขนส่งของผักตบชวาสามารถดำเนินการด้วยตนเองในการขนาดเล็ก และไม่ต้องใช้เทคนิค harvesting ใหม่ให้แนะนำ ปัจจุบัน ปัจจัยน้ำมีเฉพาะเก็บเกี่ยวไปควบคุมการแพร่กระจายของพวกเขาทางเคมี หรือทางชีวภาพ (เช่น แนะนำมีห้ามวิธีของตบชวากินแมลง)หรือ สำเร็จ ขณะเก็บเกี่ยวเครื่องจักรกลมาก และใช้เวลานาน (Petrell และ Bagnall, 1991) ทากลน้ำนี้ โรงงานไม่รับแก้ปัญหาตั้งแต่ขยายอีก และจะเอาพืชถ้าเก็บไว้บนพื้นดินทำให้เกิดมลพิษ (Abdel Fattah และ Abdel Naby, 2012) เครื่องจักรกลทาช่วยลดประชากรพืชให้กระบวนการง่าย และต้น ทุนต่ำที่เหมาะสมเพื่อการพัฒนาประเทศ ซึ่ง hydrolyzed ส่วนเซลลูโลสของสมุนไพรโดยเอนไซม์เป็นน้ำตาลกลูโคสที่หมักกับ bioethanol(Ganguly et al., 2012) นอกจากนี้ ชีวมวลน้ำได้เพิ่มประโยชน์ไม่เป็น การแข่งขันกับพืชอาหารสำหรับทรัพยากรที่ดินเพาะปลูก(มิชิม่าและ al., 2008) เทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพสำหรับการผลิตเอทานอลจากตบชวา ชีวมวลสามารถรองรับวัตถุประสงค์ของวัชพืชเอาเป็นการสร้างรายได้ในชนบทและการจ้างงานพื้นที่ (Aswathy et al., 2010)ในการศึกษาปัจจุบัน pretreatments ต่าง ๆ ของตบชวาเช่นกรด ด่าง และไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ถูกประเมินPretreatment สุดถูกปรับ โดยคอมโพสิตกลางเพิ่มเติมการออกแบบวิธีการพื้นผิวตอบสนอง ที่ pretreatedชีวมวลถูก hydrolyzed ด้วยเอนไซม์ผลิตสิ่งหยาบ และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ต่อเอเคอร์และจำนวนประชากรคู่ทุก 5-15 วัน (หัตถกรรม et al.,
2003) ผักตบชวาลบออกโดยส่วนใหญ่สามวิธีการตัดมือ /
ดึงกำจัดกลและการควบคุมทางชีวภาพ การเก็บเกี่ยวและการขนส่งของผักตบชวาสามารถดำเนินการด้วยตนเองในขนาดเล็กและไม่ต้องใช้เทคนิคที่เก็บเกี่ยวใหม่ที่จะนำมาใช้ ปัจจุบันผักตบชวาน้ำจะเก็บเกี่ยวเท่านั้นที่จะควบคุมการขยายพันธุ์ของพวกเขาที่สารเคมีหรือชีวภาพ(เช่นการแนะนำของแมลงที่รับประทานอาหารผักตบชวา) วิธีการไม่ได้รับอนุญาตหรือไม่ประสบความสำเร็จในขณะที่การเก็บเกี่ยวกลเกินไปมีราคาแพงและใช้เวลานาน(Petrell และ Bagnall, 1991) ทาวิศวกรรมของพืชน้ำนี้ไม่สมบูรณ์แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่ที่มีการเติบโตอีกครั้งและโรงงานเอาออกถ้าเก็บไว้บนพื้นดินจะก่อให้เกิดมลพิษ(อับเดล-เทห์และ Abdel-naby 2012) วิศวกรรมทาจะช่วยลดประชากรพืชในขณะที่ให้กระบวนการที่ง่ายและต้นทุนต่ำที่มีความเหมาะสมกับการพัฒนาประเทศ ที่ส่วนเซลลูโลสของสมุนไพรที่มีการไฮโดรไลซ์โดยเอนไซม์เป็นน้ำตาลกลูโคสที่มีการหมักเอทานอลไป(กุลี et al., 2012) นอกจากนี้ยังมีชีวมวลน้ำได้เพิ่มข้อได้เปรียบของการไม่เป็นการแข่งขันเพื่อพืชอาหารสำหรับทรัพยากรที่ดินทำกิน(มิชิ et al., 2008) เทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพในการผลิตเอทานอลจากชีวมวลผักตบชวาสามารถตอบสนองวัตถุประสงค์ของวัชพืชกำจัดเช่นเดียวกับรุ่นของการจ้างงานและรายได้ในชนบทพื้นที่(Aswathy et al., 2010). ในการศึกษาปัจจุบัน, การเตรียมการต่างๆของผักตบชวาเช่นกรด, เปอร์ออกไซด์ไฮโดรเจนอัลคาไลและได้รับการประเมิน. ปรับสภาพที่ดีที่สุดถูกปรับให้เหมาะสมต่อไปโดยคอมโพสิตกลางการออกแบบวิธีพื้นผิวตอบสนอง ปรับสภาพชีวมวลถูกไฮโดรไลซ์ด้วยน้ำมันดิบในสถานที่ผลิตเอนไซม์และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ต่อเอเคอร์และประชากรคู่ทุก 5 – 15 วัน ( งานฝีมือ
et al . , 2003 ) ผักตบชวาส่วนใหญ่ออกโดยสามวิธี มือตัด /
ดึงเอาเครื่องกลและควบคุมทางชีวภาพ การเก็บเกี่ยว
และการขนส่งของผักตบชวาสามารถดำเนินการด้วยตนเองบน
ขนาดเล็ก และไม่ต้องใช้เทคนิคการเก็บเกี่ยวใหม่ที่จะ
แนะนำ ปัจจุบัน ผักตบชวาจะเก็บเกี่ยว

ควบคุมการขยายพันธุ์ที่เคมีหรือชีวภาพ ( เช่น บทนำ
ผักตบชวากินแมลง ) วิธีการห้าม
หรือไม่สำเร็จ ในขณะที่กลไกการเก็บเกี่ยวจะแพงเกินไปและใช้เวลานาน (
petrell และแบ็กเนิล , 1991 ) เครื่องกลละเลง
ของพืชนี้ไม่สมบูรณ์แก้ปัญหาตั้งแต่
มันเติบโตอีกครั้ง และกำจัดพืชถ้าเก็บไว้บนพื้นดินจะ
ทำให้เกิดมลพิษ ( อับเดล และ fattah ที่เจริญ , 2012 ) เครื่องจักรกล
ละเลงช่วยลดประชากรในขณะที่ให้
กระบวนการง่ายและราคาที่เหมาะกับการพัฒนา
ประเทศ ที่บางส่วนของสมุนไพรจะย่อยเซลลูโลสให้เป็นกลูโคส น้ำตาล
โดยเอนไซม์ที่หมักกับเอทานอล
( ยง et al . , 2012 ) ยังได้ประโยชน์เพิ่ม
ชีวมวล สัตว์น้ำไม่ใช่การแข่งขันเพื่อปลูกพืชอาหาร ทรัพยากร ที่ดิน เพาะปลูก
( มิชิม่า et al . , 2008 ) เทคโนโลยีการผลิตเอทานอลจากชีวมวลที่มีประสิทธิภาพสำหรับ
ผักตบชวาสามารถใช้วัตถุประสงค์ของการกำจัดวัชพืช
เช่นเดียวกับรุ่นของรายได้และการจ้างงานในชนบท
( aswathy et al . , 2010 ) .
ในการศึกษาการเตต่างๆของผักตบชวา
เช่นกรดด่างและไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ได้แก่ .
ภาวะที่ดีที่สุดคือเพิ่มเติมที่ดีที่สุดโดยการออกแบบคอมโพสิต
กลางวิธีการพื้นผิวตอบสนอง ที่ได้จากชีวมวลที่ผ่าน
กับดิบในการผลิตเอนไซม์ และ