Even though, almost stories in my d

Even though, almost stories in my diary are normal and rather boring for another but for me, it make me smile and cheerful again. I happy to write and read. I think in the future, I would to write a photo books that people who read would be feel like go back to child again, happy like a child. So when I go to university, I want to study faculty of journalism at this university. To be sure, I can do what I love and lean something new. Finally, I think people how support I the most In addition to my parents is myself. Thanks to myself in the past and me hope in my dream will come true.
I started to write a diary since I was high school. Sometime I was drawing cartoons on my diary. I ever join the competition about create animation by program adobe flash player and I got a silver medal when I am 15 year old. When I am 16, I join a basketball tournament at my hometown although it did not win but I and teams were fun so much. I ever affiliate a team computer project contest in provincial level and we were second to last but it was a great experience. And of course, all that has been written and drawn into my diary.
I am a person who likes to read several types of books for example, book about science, psychology, history of someone, fiction, comic book, pocket book and etc. but what I read is not just a book sometime it also a blogs on website to follow a news. All type of books and blogs that I have been read always something. But the book that I like and affect to my life the most is the book that I wrote it by myself. I mean my diary that I have wrote it in my past. It about my important event both graceful and badly moment. It reminds me of a story that I have enjoyed. I heard that when people grow up level of happiness will go down too, and I agree that. Today, I am faced with chaos and lots of responsibility. Sometimes it makes me want to go back to a child again. Of course, it's impossible. But one thing that makes me happy, and step through the problems is when I read my diary.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถึงแม้ว่า เกือบเรื่องราวในไดอารี่ของฉันเป็นปกติ และค่อนข้างน่าเบื่อสำหรับอื่นแต่สำหรับฉัน มันทำให้ฉันยิ้ม และร่าเริงอีกด้วย ฉันยินดีที่จะเขียน และอ่าน ผมคิดว่า ในอนาคต ฉันอยากจะเขียนหนังสือที่คนอ่านจะรู้สึกเหมือนกลับไปเด็กอีก ภาพถ่ายมีความสุขเช่นเด็ก ดังนั้น เมื่อมหาวิทยาลัย ผมอยากเรียนคณะวารสารศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนี้ เพื่อให้แน่ใจ ฉันจะทำอะไรฉันรักและแบบ lean สิ่งใหม่ ในที่สุด ผมคิดว่า คนว่าสนับสนุนผมมากที่สุดนอกจากพ่อแม่ของฉันเป็นตัวเอง ด้วยตัวเองในอดีตและฉัน หวังว่าในความฝันของฉันจะมาจริง
ผมเริ่มเขียนไดอารี่เป็นตั้งแต่มัธยม บางครั้งฉันได้วาดการ์ตูนในไดอารี่ของฉัน เคยร่วมการแข่งขันเกี่ยวกับสร้างภาพเคลื่อนไหว โดยโปรแกรมอะโดบีแฟลชเล่น และได้เหรียญเงินเมื่อฉันอายุ 15 ปี เมื่อฉัน 16 ฉันเข้าร่วมแข่งขันบาสเกตบอลที่บ้านของฉันแม้ว่าจะไม่ชนะ แต่ผมและทีมงานก็สนุกมาก เคยพันธมิตรประกวดโครงการคอมพิวเตอร์ของทีมในระดับจังหวัด และแนะนำสองไปล่าสุด แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดี และแน่ นอน ทั้งหมดที่ได้เขียน และวาดลงในไดอารี่ของฉัน
ผมเป็นคนชอบอ่านหนังสือหลายประเภทเช่น หนังสือเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ จิตวิทยา ประวัติบุคคล นิยาย หนังสือการ์ตูน กระเป๋าหนังสือ และอื่น ๆ แต่สิ่งที่ไม่ได้เป็นเพียงหนังสืออ่านบางครั้งมันยังบล็อกบนเว็บไซต์เพื่อติดตามข่าวสาร ชนิดของหนังสือและบล็อกที่มีการอ่านเสมอสิ่งทั้งหมด แต่หนังสือที่ผมชอบ และมีผลต่อชีวิตของฉันมากที่สุด เป็นหนังสือที่ฉันเขียนมัน ด้วยตัวเอง หมายถึง ไดอารี่ของฉันที่เขียนในอดีตของฉัน มันเกี่ยวกับเหตุการณ์สำคัญของฉันทั้งสง่างาม และขณะนี้ไม่ ทำให้นึกเรื่องราวที่ฉันมีความสุข ผมได้ยินว่า เมื่อคนโตขึ้นระดับความสุขจะไปลงไป และยอมรับที่ วันนี้ ฉันกำลังประสบกับความวุ่นวายและความรับผิดชอบมากมาย บางครั้งมันทำให้ฉันอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง แน่นอน มันเป็นไปไม่ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมมีความสุข และขั้นตอนการผ่านปัญหาคือเมื่ออ่านไดอารี่ของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าเกือบเรื่องราวในไดอารี่ของฉันเป็นปกติและค่อนข้างน่าเบื่อสำหรับคนอื่น แต่สำหรับฉัน มันทำให้ฉันยิ้มและร่าเริงได้อีกครั้ง ผมมีความสุขที่จะเขียนและอ่าน ฉันคิดว่า ในอนาคต ผมจะเขียนหนังสือภาพว่าคนที่อ่านจะรู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง มีความสุขเหมือนเด็กๆ ดังนั้นเมื่อฉันเข้ามหาวิทยาลัย ฉันต้องการเรียนวารสารศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนี้ เพื่อให้แน่ใจฉันสามารถทำอะไรที่ฉันรัก และเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ในที่สุด ฉันคิดว่าคนที่สนับสนุนผมมากที่สุดนอกจากพ่อแม่ของฉันเอง ขอบคุณตัวเองในอดีตและฉันหวังว่าฝันของฉันจะเป็นจริง
ผมเริ่มเขียนไดอารี่ตั้งแต่ฉันอยู่มัธยม บางครั้งฉันก็วาดการ์ตูนไดอารี่ของฉันผมเคยเข้าร่วมการแข่งขันเกี่ยวกับการสร้างภาพเคลื่อนไหวด้วยโปรแกรม Adobe Flash Player และฉันได้รับเหรียญเงินเมื่อฉัน 15 ปี เมื่อฉันอายุ 16 ฉันเข้าร่วมการแข่งขันบาสเกตบอลในบ้านเกิดของฉันแม้ว่าจะไม่ชนะ แต่ผมและทีมงานที่สนุกสนานมาก ผมเคยร่วมทีมการประกวดโครงงานคอมพิวเตอร์ระดับจังหวัด และเราเป็นคนที่สอง แต่มันเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม และแน่นอนทั้งหมดที่ได้รับการเขียนและการวาดลงในไดอารี่ของฉัน .
ฉันเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือหลายประเภทของหนังสือ เช่น หนังสือเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ จิตวิทยา ประวัติศาสตร์ ของ คน นิยาย การ์ตูน หนังสือ กระเป๋า และ ฯลฯ แต่ที่ผมอ่านไม่ได้เป็นเพียงหนังสือ บางครั้งมันยังเป็นบล็อกบนเว็บไซต์ตาม เป็นข่าว ประเภทของหนังสือและบล็อกที่ผมได้อ่านทุกทีแต่หนังสือที่ฉันชอบ และมีผลต่อชีวิตของฉันมากที่สุดคือหนังสือที่ผมเขียนเอง ฉันหมายถึงไดอารี่ของฉันที่ฉันได้เขียนในอดีตของฉัน มันเรื่องของผมสำคัญทั้งสง่างามและไม่ดีนะ มันทำให้ฉันนึกถึงเรื่องที่ฉันชอบ ฉันได้ยินว่า เมื่อคนเราโตขึ้นระดับความสุขจะลงไปด้วย และผมเห็นด้วยว่า วันนี้ผมต้องเจอกับความวุ่นวายและมีความรับผิดชอบบางครั้งมันทำให้ฉันยิ่งอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง แน่นอน มันเป็นไปไม่ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันมีความสุข และก้าวผ่านปัญหาคือเมื่อฉันอ่านไดอารี่ของฉัน