Number of replicates per treatment

Number of replicates per treatment varied from two to five depending on the amount of test sediment available. Control sediments constituted from six replicates. Sediments were conditioned in test vessels for one week after which the conditioning water was removed in order to remove potential ammonia (Moore et al., 1997) and sediment pH was measured. Test water (M7) was added and it was gently aerated with glass Pasteur pipettes for two days prior to start of the test. Evaporated water was compensated with deionised water (Milli-Q®) periodically. The 1st instar (2–3 d old) C. riparius larvae were introduced with glass Pasteur pipettes to the test vessels. Aeration of overlying water was resumed one day after introducing the larvae to the test vessels. Fromthe 12th to the 28th day test vessels were observed daily and emerged adults were counted, gender determined and removed. The larvae were fed with 0.5 ml of ground TetraMin® suspension (10 mg/ml) 3 times per week and after 10 days the amount of food suspension was increased to 1.0 ml. At the end of the test organic matter was eliminated with 10% KOH and sediments were sieved through 250 μm mesh. Head capsules of emerged adults and 4th instar larvae that failed to emerge were collected and mounted to glass microscope slides with Euparal mounting medium. Mentum deformities were inspected under light microscope with 40-fold magnification and deformities were classified either as mechanical damage (broken teeth) or as developmental deformities (extra or missing teeth and gaps). Deformity index (DI, Hämäläinen, 1999) was calculated as follows:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จำนวนซ้ำต่อการรักษาแตกต่างกัน 2-5 ขึ้นอยู่กับปริมาณของตะกอนจากการทดลอง ตะกอนจากการควบคุมประกอบด้วยหกซ้ำ ตะกอนถูกปรับอากาศในภาชนะทดสอบเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่น้ำเครื่องจะถูกลบออกเพื่อที่จะเอาแอมโมเนียที่มีศักยภาพ (มัวร์ et al., 1997) และพีเอชของตะกอนวัด น้ำทดสอบ (M7) ถูกเพิ่มเข้ามาและมันก็มวลเบาเบา ๆ ด้วยปิเปตแก้วปาสเตอร์เป็นเวลาสองวันก่อนที่จะเริ่มต้นของการทดสอบ น้ำระเหยได้รับการชดเชยด้วยน้ำ deionised (พัน-Q®) เป็นระยะ ๆ วัยที่ 1 (2-3 d เก่า) ตัวอ่อนซี riparius ถูกนำมาใช้กับปิเปตแก้วปาสเตอร์เรือทดสอบ อากาศน้ำวางได้กลับมาวันหนึ่งหลังจากการแนะนำตัวอ่อนเรือทดสอบ fromthe 12 เรือการทดสอบวันที่ 28 พบในชีวิตประจำวันและกลายผู้ใหญ่นับเพศกำหนดและลบออก ตัวอ่อนที่ถูกเลี้ยงด้วย 0.5 มล. จากพื้นดินระงับTetraMin® (10 mg / ml) 3 ครั้งต่อสัปดาห์และหลังจากนั้น 10 วันจำนวนเงินของการระงับอาหารเพิ่มขึ้นเป็น 1.0 มล. ในตอนท้ายของการทดสอบสารอินทรีย์ที่ถูกตัดออก 10% KOH และตะกอนที่ถูกร่อนผ่าน 250 ไมโครเมตรตาข่าย แคปซูลหัวหน้าของผู้ใหญ่โผล่ออกมาและตัวอ่อนวัยที่ 4 ที่ล้มเหลวที่จะออกมาถูกเก็บรวบรวมและติดตั้งกับกระจกสไลด์กล้องจุลทรรศน์ที่มีขนาดกลางติดตั้ง Euparal พิกลพิการได้รับการตรวจสอบ Mentum ภายใต้กล้องจุลทรรศน์แสงที่มีกำลังขยาย 40 เท่าและพิกลพิการถูกจัดให้ไม่ว่าจะเป็นความเสียหายทางกล (ฟันหัก) หรือเป็นความผิดปกติของพัฒนาการ (พิเศษหรือฟันที่หายไปและช่องว่าง) ดัชนีความผิดปกติ (DI, Hämäläinen, 1999) ที่คำนวณได้ดังต่อไปนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จำนวนการรักษาที่แตกต่างกันซ้ำต่อจากสองถึงห้าขึ้นอยู่กับปริมาณของตะกอนแบบพร้อมใช้งาน การควบคุมตะกอนขึ้นจากหก ได้แก่ ตะกอนดินปรับอากาศในภาชนะทดสอบสำหรับหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่ปรับน้ำจะถูกลบออกเพื่อขจัดแอมโมเนียที่มีศักยภาพ ( Moore et al . , 1997 ) และ pH ตะกอนถูกวัดทดสอบน้ำ ( M7 ) คือการเพิ่มและมันค่อยๆลดกระจกปาสเตอร์ Pipettes เป็นเวลาสองวัน ก่อนที่จะเริ่มการทดสอบ ระเหยน้ำถูกชดเชยด้วย deionised น้ำ ( milli-q ® ) เป็นระยะ ๆ 1 ( 2 ) วัย 3 D ) C riparius ตัวอ่อนถูกแนะนำกับปิเปตแก้วยังต้องเรือการทดสอบเครื่องเติมอากาศในน้ำก็ต่อหนึ่งวันหลังจากที่แนะนำหนอนกับเรือการทดสอบ จาก 12 ถึง 28 วัน การทดสอบเรือพบทุกวัน และกลายเป็นผู้ใหญ่กำลังนับเพศระบุและลบออก ตัวอ่อนที่ได้รับ 0.5 ml ของพื้นดิน tetramin ®ระงับ ( 10 mg / ml ) 3 ครั้งต่อสัปดาห์ และหลังจาก 10 วันปริมาณของการระงับอาหารเพิ่มขึ้นเป็น 1.0 มิลลิลิตรในตอนท้ายของการทดสอบสารอินทรีย์กำจัด 10% เกาะและตะกอนมีขนาดถึง 250 μเมตรตาข่าย แคปซูลโผล่หัวผู้ใหญ่และ 4 หนอนที่ล้มเหลวจะถูกเก็บและติดตั้งเพื่อติดตั้งกระจกสไลด์ด้วยกล้องจุลทรรศน์ขนาดกลาง euparal .mentum พิกลพิการถูกตรวจสอบภายใต้กล้องจุลทรรศน์แสงกับ 40 เท่าขยายและความพิการ จำแนกเป็นความเสียหายทางกล ( ฟันหัก ) หรือความพิการพัฒนาการ ( ฟันพิเศษหรือขาดหายไปและช่องว่าง ) ดัชนีความผิดปกติ ( DI ) และ M และ L และ inen , 1999 ) คำนวณได้ดังนี้