The friends and relations don’t wai

The friends and relations don’t wait for the fire to finish. They will come back the next day to collect the ashes. A monk is present for this ceremony. Sweet smelling flower petals are mixed in with the ashes. Depending on the family, these might be placed in one urn or several. Once they are collected they are taken to the prayer hall where there is more chanting and robes and food are again presented to the monks on behalf of the deceased. What happens next to the ashes will vary. Most will keep the ashes at the temple as there will be further merit making ceremonies on the 50th and 100th days. Some people keep them at their home.

third option, which is seemingly becoming more popular these days, is called “loi angkarn” which means the floating or scattering of ashes over the water. However, they might keep some relics, like pieces of bone, in the shrine at home. It is not really a Buddhist tradition as it has been adapted from Hinduism where they often scatter ashes in the Ganges River. Some Thai people believe that floating the ashes of their loved ones in a river or in the open sea will help wash away their sins but also help them go more smoothly up to heaven. It doesn’t matter where you do this, but if you are in the Bangkok and Samut Prakan area then an auspicious place is the mouth of the Chao Phraya River at Paknam where I live.

There are a set number of rituals that have to be done in the correct order before the main ceremony. This includes paying respect to the guardian spirit of the boat and then later the god of the ocean and the goddess of water. Next comes the prayers where the mourners request the spirits and gods to look after the deceased person. It is then time for the white cloth containing the ashes to be carefully dropped over the side. They don’t actually scatter the ashes, they just let the cloth float away and then sink. As they watch it go, they say their final farewells while at the same time scattering flower petals on the water.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อนและความสัมพันธ์ไม่ต้องรอสำหรับไฟให้เสร็จสิ้น พวกเขาจะกลับมาในวันถัดไปเก็บขี้เถ้า พระอยู่ในพิธีนี้ หวานหอมดอกไม้กลีบผสม ด้วยขี้เถ้า ขึ้นอยู่กับครอบครัว เหล่านี้อาจจะอยู่ในผอบหนึ่งหรือหลาย เมื่อพวกเขารวบรวม จะถูกนำไปห้องโถงละหมาดที่มีสวดมนต์เพิ่มเติม และเสื้อคลุมและอาหารมีอีกนำมาพระสงฆ์ในนามของผู้ตาย สิ่งที่เกิดขึ้นถัดจากขี้เถ้าจะแตกต่างกันไป ส่วนใหญ่จะเก็บขี้เถ้าที่วัด ตามที่จะมีการเพิ่มเติมบุญทำพิธีในวัน 50 และ 100 บางคนเก็บไว้ที่บ้านของพวกเขา ตัวเลือกที่สาม ซึ่งดูเหมือนเป็นนิยมมากขึ้นวันนี้ จะเรียกว่า "ลอยอังคาร" ซึ่งหมายถึง การลอยตัวหรือ scattering ของขี้เถ้าซึ่งเป็น อย่างไรก็ตาม พวกเขาอาจทำให้ธาตุบางอย่าง เช่นชิ้นส่วนของกระดูก ในศาลเจ้าที่บ้าน มันไม่ได้จริง ๆ วัฒนธรรมชาวพุทธเป็นการดัดแปลงจากศาสนาฮินดูซึ่งพวกเขามักจะกระจัดกระจายขี้เถ้าในแม่น้ำคงคา คนไทยบางคนเชื่อว่า น้ำขี้เถ้าของรักของพวกเขา ในแม่น้ำ หรือ ในทะเลเปิดจะช่วยลบล้างความบาป แต่วิธีที่พวกเขาไปได้อย่างราบรื่นยิ่งขึ้นสวรรค์ มันไม่ได้เรื่องที่คุณทำเช่นนี้ แต่ถ้าคุณอยู่ในกรุงเทพฯ และสมุทรปราการนั้นเป็นสถานที่มงคลเป็นปากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ปากน้ำที่ผมอยู่มีการกำหนดหมายเลขของพิธีกรรมที่ต้องทำในลำดับถูกต้องก่อนพิธีหลัก ซึ่งรวมถึงเคารพเทพารักษ์ ของเรือ และหลังจากนั้นพระมหาสมุทรและเทพเจ้าแห่งท้องน้ำ ต่อ มาคำอธิษฐานที่ mourners ที่ขอวิญญาณและเทพเจ้าที่ดูแลบุคคลผู้นั้น เวลาสำหรับผ้าสีขาวที่ประกอบด้วยขี้เถ้าที่จะปล่อยลงอย่างระมัดระวังผ่านด้านได้ พวกเขาจริงไม่กระจายขี้เถ้า พวกเขาเพียงให้ผ้าลอย และจมแล้ว ตามมันไปดูพวกเขา พวกเขากล่าวว่า ตนจบสุดท้ายที่เดียวกันเวลา scattering ดอกไม้กลีบบนน้ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อนและความสัมพันธ์ไม่รอให้ไฟเผาเสร็จ พวกเขาจะกลับมาในวันรุ่งขึ้นในการเก็บรวบรวมขี้เถ้า พระภิกษุสงฆ์ที่เป็นปัจจุบันสำหรับพิธีนี้ กลิ่นหวานกลีบดอกไม้จะผสมกับขี้เถ้า ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับครอบครัวเหล่านี้อาจจะอยู่ในโกศหนึ่งหรือหลาย เมื่อพวกเขาจะถูกเก็บรวบรวมพวกเขาจะถูกนำไปห้องโถงละหมาดที่มีมากขึ้นในการสวดมนต์และเสื้อคลุมและอาหารจะถูกนำเสนออีกครั้งเพื่อให้พระสงฆ์ในนามของผู้ตาย สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปให้เป็นเถ้าถ่านจะแตกต่างกันไป ส่วนใหญ่จะเก็บขี้เถ้าที่วัดที่จะมีต่อไปทำบุญทำพิธีในวันที่ 50 และ 100 วัน บางคนเก็บไว้ที่บ้านของพวกเขา. ตัวเลือกที่สามซึ่งเป็นที่ดูเหมือนจะกลายเป็นที่นิยมมากขึ้นวันนี้จะเรียกว่า "ลอย angkarn" ซึ่งหมายความว่าลอยหรือกระเจิงของขี้เถ้าเหนือน้ำ แต่พวกเขาอาจจะเก็บพระธาตุบางอย่างเช่นชิ้นส่วนของกระดูกในศาลเจ้าที่บ้าน มันไม่ได้จริงๆเป็นประเพณีทางพุทธศาสนาตามที่ได้รับการดัดแปลงมาจากศาสนาฮินดูที่พวกเขามักจะกระจายขี้เถ้าในแม่น้ำคงคา บางคนไทยเชื่อว่าลอยเถ้าถ่านของคนที่รักของพวกเขาในแม่น้ำหรือในทะเลเปิดจะช่วยให้ล้างออกบาปของพวกเขา แต่ยังช่วยให้พวกเขาไปอย่างราบรื่นมากขึ้นถึงสวรรค์ มันไม่สำคัญว่าคุณทำเช่นนี้ แต่ถ้าคุณอยู่ในเขตกรุงเทพฯและสมุทรปราการนั้นเป็นสถานที่ที่เป็นมงคลคือปากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ปากน้ำที่ฉันอยู่. มีจำนวนชุดของพิธีกรรมที่จะต้องมีการ ทำในลำดับที่ถูกต้องก่อนที่จะมีพิธีหลัก ซึ่งรวมถึงการจ่ายเงินส่วนที่เกี่ยวกับจิตวิญญาณของผู้ปกครองของเรือและต่อมาพระเจ้าของมหาสมุทรและเทพธิดาของน้ำ ถัดมาสวดมนต์ที่มาร่วมไว้อาลัยขอวิญญาณและพระเจ้าที่จะดูแลคนที่เสียชีวิต แล้วมันเป็นเวลาสำหรับผ้าขาวที่มีส่วนผสมของขี้เถ้าที่จะลดลงอย่างระมัดระวังมากกว่าด้านข้าง พวกเขาไม่ได้จริงกระจายขี้เถ้าพวกเขาเพียงแค่ปล่อยให้ลอยผ้าออกไปแล้วจม ขณะที่พวกเขาดูมันไปพวกเขากล่าวร่ำลาสุดท้ายของพวกเขาในขณะที่ในเวลาเดียวกันโปรยกลีบดอกไม้ในน้ำ