Background: Motivation for treatmen

Background: Motivation for treatment is generally considered a powerful predictor of treatment seeking and success in patients with alcohol and drug dependence disorders. Objective measures have seldom been used, however, to assess how motivation is altered during treatment, or the impact of depression/anxiety on motivation. Methods: We assessed motivation using the Treatment Motivation Questionnaire (TMQ) in 78 male alcohol- and drug-dependent veterans immediately preceding and following an intensive, 2-week residential substance abuse program. The TMQ assesses four domains of motivation: internal motivation, external motivation, interpersonal help-seeking, and nonconfidence in treatment. Results: Following treatment, only external motivation changed (decreased), whereas the other dimensions of motivation retained the high levels observed pretreatment. Depression (as measured by the Beck Depression Inventory, BDI) was highly correlated with three of the four domains of motivation, while anxiety (as measured by the Spielberger State-Trait Anxiety Inventory, STAI) was highly correlated solely with internal motivation. Conclusions: Our findings suggest that depression and anxiety may differentially effect motivation and that external motivation may be quite transient; treatment implications of these findings are discussed. The usefulness of the TMQ in a residential population was also explored.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลัง: แรงจูงใจในการรักษาโดยทั่วไปถือว่าเป็น predictor ประสิทธิภาพของการแสวงหารักษาและประสบความสำเร็จในผู้ป่วยที่มีโรคพึ่งพาสุราและยาเสพติด วัตถุประสงค์มาตรการแทบใช้ อย่างไรก็ตาม การประเมินวิธีการเปลี่ยนแปลงของแรงจูงใจในระหว่างการรักษา หรือผลกระทบของภาวะซึมเศร้า/วิตกกังวลแรงจูงใจในการ วิธีการ: เราประเมินแรงจูงใจในการใช้แบบสอบถามแรงจูงใจรักษา (TMQ) ในทหารผ่านศึกชายแอลกอฮอล์ และยาเสพติดขึ้นอยู่กับ 78 ก่อนหน้า และตามโปรแกรม 2 สัปดาห์เร่งรัด ละเมิดสารอยู่อาศัยทันที TMQ การประเมินโดเมน 4 แรงจูงใจ: ภายในแรงจูงใจ แรงจูงใจภายนอก มนุษยสัมพันธ์ช่วยแสวงหา และ nonconfidence ในการรักษา ผลลัพธ์: ต่อรักษา เฉพาะภายนอกแรงจูงใจการเปลี่ยนแปลง (ลดลง), ในขณะที่มิติของแรงจูงใจสะสมระดับสูงสังเกต pretreatment ภาวะซึมเศร้า (เป็นวัด โดยเบ็คซึมเศร้าสินค้าคงคลัง BDI) ถูกมาก correlated กับสามสี่โดเมนของแรงจูงใจ ในขณะที่ความวิตกกังวล (เป็นวัด โดยติดสถานะ Spielberger วิตกสต็อก STAI) ถูกมาก correlated เท่ากับแรงจูงใจภายใน บทสรุป: ผลการวิจัยของเราแนะนำว่า ภาวะซึมเศร้าและวิตกกังวลอาจ differentially มีผลแรงจูงใจ และให้ แรงจูงใจภายนอกอาจจะค่อนข้างชั่วคราว ผลการรักษาสิ่งเหล่านี้จะกล่าวถึง นอกจากนี้ยังมีสำรวจประโยชน์ของ TMQ ในประชากรที่อยู่อาศัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นหลัง: แรงจูงใจสำหรับการรักษาโดยทั่วไปถือว่าเป็นปัจจัยบ่งชี้ที่มีประสิทธิภาพของการแสวงหาการรักษาและความสำเร็จในผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และยาเสพติดการพึ่งพาอาศัยกัน มาตรการวัตถุประสงค์ไม่ค่อยได้ถูกนำมาใช้ แต่จะประเมินว่าแรงจูงใจที่มีการเปลี่ยนแปลงในระหว่างการรักษาหรือผลกระทบของภาวะซึมเศร้า / ความวิตกกังวลเกี่ยวกับแรงจูงใจ วิธีการ: เราประเมินแรงจูงใจโดยใช้แรงจูงใจในการรักษาแบบสอบถาม (TMQ) ใน 78 ชายทหารผ่านศึกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และยาเสพติดขึ้นทันทีก่อนและต่อไปนี้อย่างเข้มข้น 2 สัปดาห์สารที่อยู่อาศัยโปรแกรมการละเมิด TMQ ประเมินสี่โดเมนของแรงจูงใจแรงจูงใจภายในแรงจูงใจภายนอกระหว่างบุคคลแสวงหาความช่วยเหลือและ nonconfidence ในการรักษา ผลการติดตามการรักษาแรงจูงใจภายนอกเท่านั้นเปลี่ยน (ลดลง) ในขณะที่ภาคอื่น ๆ ของแรงจูงใจการเก็บรักษาไว้ในระดับสูงที่สังเกตการปรับสภาพ อาการซึมเศร้า (วัดจากสินค้าคงคลังอาการซึมเศร้าเบ็ค BDI) มีความสัมพันธ์อย่างมากกับสามในสี่โดเมนของแรงจูงใจในขณะที่ความวิตกกังวล (วัดจากสินค้าคงคลังความวิตกกังวล Spielberger รัฐลักษณะ, stai) มีความสัมพันธ์อย่างมาก แต่เพียงผู้เดียวที่มีแรงจูงใจภายใน สรุปผลการวิจัยของเราแสดงให้เห็นว่าภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวลแตกต่างกันอาจมีผลกระทบต่อแรงจูงใจและแรงจูงใจภายนอกที่อาจจะค่อนข้างชั่วคราว; ผลกระทบของการค้นพบการรักษาเหล่านี้จะกล่าวถึง ประโยชน์ของ TMQ ในประชากรที่อยู่อาศัยนอกจากนี้ยังมีการสำรวจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นหลัง : แรงจูงใจในการรักษาโดยทั่วไปถือว่าเป็นพฤติกรรมที่มีประสิทธิภาพของการแสวงหาการรักษาและความสำเร็จในผู้ป่วยที่มีแอลกอฮอล์และการพึ่งพายา disorders มาตรการวัตถุประสงค์ได้ไม่ใคร่ถูกนำมาใช้ อย่างไรก็ตาม ประเมินว่า แรงจูงใจคือการเปลี่ยนแปลงระหว่างการรักษา หรือผลกระทบของภาวะซึมเศร้า / ความวิตกกังวลเกี่ยวกับแรงจูงใจ วิธีการ :เราประเมินการรักษาแรงจูงใจแรงจูงใจในการใช้แบบสอบถาม ( tmq ) ในชายสุรา - ยาเสพติด 78 และทหารผ่านศึกทันทีก่อนและต่อไปนี้เข้มข้น , โปรแกรมการพักอาศัย 2 สาร การ tmq ประเมิน 4 โดเมนของแรงจูงใจแรงจูงใจภายในแรงจูงใจภายนอก บุคคล ช่วยหาแล้ว nonconfidence ในการรักษา ผลลัพธ์ : ต่อไปนี้การรักษาเพียงแรงจูงใจภายนอก การเปลี่ยนแปลง ( ลดลง ) ส่วนมิติอื่น ๆของแรงจูงใจระดับสูงและการบำบัดรักษา . ภาวะซึมเศร้า ( เป็นวัดโดย Beck Depression สินค้าคงคลัง , BDI ) มีความสัมพันธ์กับสามสี่โดเมนของแรงจูงใจ ในขณะที่ความกังวล ( เป็นวัดโดยสปีลเบอร์เกอร์สภาพความวิตกกังวลทั่วไปสินค้าคงคลังวิทยุ ) ในระดับสูง แต่เพียงผู้เดียวกับแรงจูงใจภายใน สรุป : ผลการวิจัยบ่งชี้ว่าภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวลอาจต่างกัน ผลแรงจูงใจและแรงจูงใจภายนอก อาจจะค่อนข้างชั่วคราว ; การรักษาผลของการค้นพบนี้จะกล่าวถึง ประโยชน์ของ tmq ในประชากรที่อยู่อาศัยยังสำรวจ