therapy has developed primarily wit

therapy has developed primarily with the aims
of promoting adaptation to voice experience, rather than
attempting to help voice hearers to reduce the occurrence
of
their voices. Early attempts to overcome sourcemonitoring
difficulties
using interventions
which
helped
people
focus
on their voices
did not progress. As neurocognitive
models of
voices extend beyond simple models
of a core source-monitoring problem, broader cognitive
targets may become viable. For example, considering the
36
relation of some voices to previous aversive events and
evidence from neuroimaging studies of involvement of
the parahippocampal gyrus during auditory hallucinations,
a significant number of voices appear to have
memory processes implicated in them. Furthermore,
there is mounting evidence that social cognition may be
important in the experience of voices,
93
and consequently
therapies emphasizing interpersonal aspects are likely to
be promising. As these mechanisms become better conceptualized
interventions
may
become clearer

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บำบัดได้พัฒนา ด้วยจุดมุ่งหมายเป็นหลักส่งเสริมการปรับตัวที่เสียงประสบการณ์ แทนพยายามที่จะช่วยให้ผู้ฟังเสียงเพื่อลดการเกิดของ เสียงของพวกเขา ต้นพยายามจะเอาชนะ sourcemonitoringความยากลำบากใช้แทรกแซงซึ่งช่วยคนโฟกัสในเสียงของพวกเขา ไม่คืบหน้า เป็น neurocognitiveรูปแบบของ เสียงขยายเกินรูปแบบเรียบง่ายหลักการตรวจสอบแหล่งที่มาของปัญหา กว้างทางปัญญาเป้าหมายอาจจะทำงานได้ พิจารณาตัวอย่างเช่น การ 36ความสัมพันธ์ของเสียงบางเหตุการณ์ aversive ก่อนหน้า และ หลักฐานจาก neuroimaging การศึกษามีส่วนร่วมของฮิปโประหว่างภาพหลอนหู จำนวนมากของเสียงปรากฏว่า มีกระบวนการหน่วยความจำที่เกี่ยวข้องในพวกเขา นอกจากนี้มีหลักฐานการติดตั้งที่อาจมีความรู้ความเข้าใจทางสังคมสิ่งที่สำคัญในประสบการณ์ของเสียง93 และจากนั้นการรักษาเน้นด้านมนุษยสัมพันธ์มักจะมีแนวโน้ม เป็นกลไกเหล่านี้กลายเป็นดี ได้รูปแทรกแซงอาจกลายเป็นชัดเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การรักษาด้วยการได้มีการพัฒนาเป็นหลักโดยมีวัตถุประสงค์
ในการส่งเสริมการปรับตัวให้เสียงประสบการณ์มากกว่า
ความพยายามที่จะช่วยให้ผู้ฟังเสียงเพื่อลดการเกิด
ของ
เสียงของพวกเขา ในช่วงต้นของความพยายามที่จะเอาชนะ sourcemonitoring
ความยากลำบากใน
การใช้การแทรกแซง
ที่
ช่วยให้
คนที่
มุ่งเน้น
ในเสียงของพวกเขา
ไม่ได้มีความคืบหน้า ในฐานะที่เป็น neurocognitive
รูปแบบของ
เสียงที่ขยายเกินรุ่นที่เรียบง่าย
ของปัญหาหลักของแหล่งที่มาตรวจสอบองค์ความรู้ที่กว้างขึ้น
เป้าหมายอาจจะกลายเป็นที่ทำงานได้ ยกตัวอย่างเช่นการพิจารณา
36
ความสัมพันธ์ของเสียงบางอย่างเพื่อให้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้และ aversive
หลักฐานจากการศึกษา neuroimaging มีส่วนร่วมของ
รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสระหว่างภาพหลอนหู
จำนวนมากของเสียงปรากฏว่ามี
กระบวนการที่เกี่ยวข้องในหน่วยความจำของพวกเขา นอกจากนี้
ยังมีหลักฐานว่ารู้ทางสังคมอาจจะเป็น
สิ่งสำคัญในประสบการณ์ของเสียงที่
93
และส่งผล
การรักษาที่เน้นด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลมีแนวโน้มที่จะ
เป็นแนวโน้ม ในฐานะที่เป็นกลไกเหล่านี้กลายเป็นดีแนวความคิด
การแทรกแซง
อาจ
กลายเป็นที่ชัดเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การรักษามีการพัฒนาเป็นหลักโดยมีวัตถุประสงค์การส่งเสริมการปรับตัวให้ประสบการณ์เสียง มากกว่าพยายามที่จะช่วยให้ผู้ได้ฟังได้ เพื่อลดการเกิดเสียงของเสียงของพวกเขา ก่อนจะพยายามเอาชนะ sourcemonitoringปัญหาโดยใช้การแทรกแซงซึ่งช่วยคนโฟกัสเมื่อเสียงของพวกเขายังไม่คืบหน้า เป็น neurocognitiveรุ่นของเสียงที่ขยายเกินแบบง่าย ๆเป็นแหล่งหลักของการรับรู้ปัญหาที่กว้างขึ้นเป้าหมายอาจจะวางอนาคต ตัวอย่างพิจารณา36ความสัมพันธ์ของบางเสียงเหตุการณ์ aversive ก่อนหน้า และหลักฐานจากการศึกษาระบบประสาทของการมีส่วนร่วมของในระหว่างที่ parahippocampal หูแว่วกิราส ,เป็นจำนวนมาก ปรากฏว่ามีเสียงหน่วยความจำกระบวนการที่เกี่ยวข้องในการ นอกจากนี้มีหลักฐานการติดตั้งที่ปัญญาทางสังคม อาจจะที่สำคัญประสบการณ์เสียง93และจากนั้นการรักษามีแนวโน้มที่จะเน้นด้านบุคคลเป็นสัญญา เป็นกลไกเหล่านี้เป็นแนวคิดดีกว่าการแทรกแซงอาจกลายเป็นชัดเจน