A review of Table I in the context

A review of Table I in the context of this article suggests three main conclusions. The first is that when one compares the attributes of leadership on the right hand side of the table to both the Pan-Canadian Health Systems Leadership Capabilities Framework and the LEADS framework, there is significant resonance of expectations. All three (Pan-Canadian, LEADS, and the chart) represent a more “holistic” view of leadership as anticipated by Avolio et al. (2009). Leadership is not perceived solely as the dynamic between individual leader and follower, but as a force operative on an interpersonal, unit, organizational and systems level. It takes expression as a function of complexity of context (i.e. number of interdependent variables influencing its action), individual and group psychology, individual cognition, tools available to it (e.g. technology), and culture (ethnicity; unit of analysis (e.g. province, organization, country); and customs, traditions and precedents implicit in context).
A second major conclusion is that leadership is, as the paper states earlier, a much more complex and unique concept than is management or administration. It is what Manfred Max-Neef(2005) describes as the ultimate trans-discipline; that is, it operates at the intersection of science, values and beliefs, functioning in unique contexts, and faced with the responsibility of often reconciling irreconcilables (Martin, 2007). Another way of putting it is as Hodgkinson(1983) does, stating that “leadership is philosophy in action”. As societal values and beliefs change, as science changes, and as our system and global consciousness expands, so does our conceptions and practices of leadership. This might well explain why so many Canadian leaders feel inactive, as leadership truly demands a skill set and a character set that is very difficult to achieve. If indeed leadership is “going first”, and going first demands a level of wisdom and courage not commonly held, then leadership is going to be a commodity not easily found.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตรวจทานตาราง ในบริบทของบทความนี้ผมแนะนำบทสรุปสามหลัก แรกคือ ว่า เมื่อหนึ่งเปรียบเทียบคุณลักษณะของผู้นำทางด้านขวามือของตารางแพนแคนาดาสุขภาพระบบนำความกรอบและกรอบเป้าหมาย มีการสั่นพ้องของความคาดหวังอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งสาม (Pan-แคนาดา เป้าหมาย และแผนภูมิ) แสดงมุมมองมากขึ้น "องค์รวม" ของผู้นำตามคาดโดย Avolio et al. (2009) ผู้ไม่ถือว่า เป็นแบบไดนามิกระหว่างแต่ละผู้นำและผู้ติดตามเท่านั้น แต่บังคับวิธีปฏิบัติตนภายในมีมนุษยสัมพันธ์ หน่วย องค์กรและระดับระบบ ใช้นิพจน์เป็นฟังก์ชันของความซับซ้อนของบริบท (เช่นจำนวนของการจัดตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการกระทำของ), บุคคล และกลุ่มจิตวิทยา ประชานละ เครื่องมือดังกล่าว (เช่นเทคโนโลยี), และวัฒนธรรม (เชื้อชาติ หน่วยของการวิเคราะห์ (เช่นจังหวัด องค์กร ประเทศ), ประเพณี ประเพณี และเซลล์ที่ถูกอ้างนัยในบริบท)สรุปหลักที่สองคือความเป็นผู้นำ เป็นอเมริกากระดาษก่อนหน้านี้ แนวเฉพาะ และซับซ้อนมากขึ้นกว่าการจัดการหรือบริหาร เป็น Manfred Max-Neef(2005) ที่อธิบายเป็นสุดทรานส์วินัย กล่าวคือ มันทำงานที่จุดตัดของวิทยาศาสตร์ ค่านิยม และความ เชื่อ ทำงานในบริบทเฉพาะ และต้องเผชิญกับความรับผิดชอบของการกระทบยอดมัก irreconcilables (มาร์ติน 2007) อีกวิธีหนึ่งของการทำให้มันได้กับ Hodgkinson(1983) ระบุว่า "ผู้นำคือ ปรัชญาในการดำเนินการ" เป็นค่านิยมและความเชื่อการเปลี่ยน แปลง เป็นวิทยาศาสตร์การเปลี่ยนแปลง และ เป็นระบบของเรา และขยายจิตสำนึกสากล ไม่ conceptions และแนวทางปฏิบัติของความเป็นผู้นำของเรา ทั้งนี้อาจอธิบายทำไมผู้นำแคนาดามากรู้สึกไม่ทำงาน เป็นผู้นำอย่างแท้จริงต้องชุดทักษะและชุดอักขระที่ยากจะบรรลุ ถ้าจริงเป็นผู้นำ "ไปก่อน" และไปครั้งแรกต้องระดับของปัญญาและความกล้าหาญไม่บ่อยขึ้น แล้วผู้นำจะต้อง เป็นสินค้าที่ไม่ได้พบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสอบทานของตารางที่ในบริบทของบทความนี้แสดงให้เห็นสามข้อสรุปหลัก ที่แรกก็คือว่าเมื่อเปรียบเทียบลักษณะของความเป็นผู้นำทางด้านขวามือของตารางทั้งสุขภาพแพนแคนาดา Systems เป็นผู้นำกรอบความสามารถและนำไปสู่กรอบการทำงานที่มีความสำคัญของเสียงสะท้อนความคาดหวัง ทั้งสาม (แพนแคนาดานำและกราฟ) แสดงเป็น "องค์รวม" มุมมองของความเป็นผู้นำตามที่คาดไว้โดย Avolio et al, (2009) ความเป็นผู้นำไม่ได้รับรู้ แต่เพียงผู้เดียวเป็นแบบไดนามิกระหว่างผู้นำของแต่ละบุคคลและติดตาม แต่เป็นการผ่าตัดมีผลบังคับใช้ในระหว่างบุคคลหน่วยระดับองค์กรและระบบ มันต้องใช้การแสดงออกเป็นหน้าที่ของความซับซ้อนของบริบท (หมายเลขคือตัวแปรการพึ่งพาซึ่งกันและกันที่มีอิทธิพลต่อการกระทำของตน) ของแต่ละบุคคลและจิตวิทยากลุ่มความรู้ความเข้าใจของแต่ละบุคคลเครื่องมือที่สามารถใช้ได้กับมัน (เช่นเทคโนโลยี) และวัฒนธรรม (เชื้อชาติหน่วยของการวิเคราะห์ (เช่นจังหวัด องค์กรประเทศ);. และประเพณีประเพณีและทำนองโดยปริยายในบริบท)
ข้อสรุปที่สำคัญที่สองคือการเป็นผู้นำที่เป็นรัฐกระดาษก่อนหน้านี้เป็นแนวคิดที่ซับซ้อนมากขึ้นและไม่ซ้ำกันกว่าคือการจัดการหรือการบริหาร มันคือสิ่งที่มันเฟรด Max-Neef (2005) อธิบายว่าเป็นสุดยอดทรานส์วินัย; ว่ามีที่จะดำเนินการที่จุดตัดของวิทยาศาสตร์ค่านิยมและความเชื่อที่ทำงานในบริบทที่ไม่ซ้ำกันและต้องเผชิญกับความรับผิดชอบของมักจะกลับมาคืนดี irreconcilables (ที่มาร์ติน, 2007) วิธีการวางไว้ก็คือในขณะที่ฮอดจ์กินสัน (1983) จะระบุว่า "ความเป็นผู้นำเป็นปรัชญาในการดำเนินการ" ในฐานะที่เป็นค่าทางสังคมและการเปลี่ยนแปลงความเชื่อกับการเปลี่ยนแปลงทางวิทยาศาสตร์และเป็นระบบของเราและมีจิตสำนึกทั่วโลกขยายตัวเพื่อไม่แนวความคิดและการปฏิบัติของการเป็นผู้นำของเรา นี้อาจจะอธิบายได้ว่าทำไมผู้นำแคนาดาจำนวนมากรู้สึกไม่ได้ใช้งาน, ความเป็นผู้นำอย่างแท้จริงเรียกร้องชุดทักษะและชุดตัวอักษรที่เป็นเรื่องยากมากที่จะประสบความสำเร็จ หากเป็นผู้นำที่แท้จริงคือ "จะเป็นครั้งแรก" และจะเป็นครั้งแรกเรียกร้องระดับของสติปัญญาและความกล้าหาญไม่ได้จัดขึ้นโดยทั่วไปแล้วเป็นผู้นำจะเป็นสินค้าที่ไม่พบได้อย่างง่ายดาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เดกซ์โทรสคือทดแทนซูโครสเพื่อลดแป้งเจลาติไนเซชันอุณหภูมิเดกซ์โทรสคือทดแทนซูโครสเพื่อลดแป้งเจลาติไนเซชันอุณหภูมิเดกซ์โทรสคือทดแทนซูโครสเพื่อลดแป้งเจลาติไนเซชันอุณหภูมิเดกซ์โทรสคือทดแทนซูโครสเพื่อลดแป้งเจลาติไนเซชันอุณหภูมิเดกซ์โทรสคือทดแทนซูโครสเพื่อลดแป้งเจลาติไนเซชันอุณหภูมิเดกซ์โทรสคือทดแทนซูโครสเพื่อลดแป้งเจลาติไนเซชันอุณหภูมิ