Cultural diversity in Thailand is g

Cultural diversity in Thailand is generally represented by the Thai government in regional terms. Thailand is officially divided into central Thailand, northern Thailand, northeastern Thailand, and southern Thailand. Among the peoples of these four regions there is great linguistic and cultural diversity, but the official rhetoric has been that they are all "Thai"-where "Thai" is an ethnically and culturally loaded term. Indeed, from the turn of the century the Thai government has firmly discouraged use of the ethnic labels "Lao," "Khmer," "Malay," for Thailand's peoples in favor of the one category "Thai."

With the growth of regional tertiary education in recent decades a renewed interest has emerged in the history, language, literature, and culture of Thailand's varied regions. Much of this work gives a different perspective to the dominant discourse of Thai history and Thai culture as expressed by the bureaucracy, the military, and nationalistic scholars. For example, in 1996 the International Thai Studies Conference was held in Chiang Mai, northern Thailand, in commemoration of the city's 700th anniversary. The conference included panels on the history of "Lanna" (the old kingdom of which Chiang Mai was the capital) and the culture of the Yuan people of the region, with little reference to the official narratives of Thai history or to the usual Bangkok-centric notion of Thai identity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความหลากหลายทางวัฒนธรรมในประเทศไทยเป็นตัวแทนโดยทั่วไปรัฐบาลไทยในแง่ภูมิภาค ประเทศไทยแบ่งออกอย่างเป็นทางการในภาคกลางของประเทศไทยภาคเหนือของประเทศไทยภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคใต้ของประเทศไทย ในหมู่ประชาชนของทั้งสี่ภูมิภาคมีความหลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรมที่ดี แต่สำนวนอย่างเป็นทางการได้รับการที่พวกเขาทั้งหมด "ไทย" -where "ไทย" เป็นระยะเชื้อชาติและวัฒนธรรมโหลด อันที่จริงจากศตวรรษที่รัฐบาลไทยได้ใช้ท้อแท้มั่นของป้ายชาติพันธุ์ "ลาว", "เขมร", "มาเลย์" สำหรับประชาชนของไทยในความโปรดปรานของหนึ่งในหมวดหมู่ "ไทย." กับการเติบโตของระดับอุดมศึกษาในภูมิภาค การศึกษาในทศวรรษที่ผ่านมาความสนใจได้โผล่ออกมาในประวัติศาสตร์ภาษาวรรณกรรมและวัฒนธรรมของภูมิภาคที่แตกต่างกันของไทย มากจากการทำงานนี้จะช่วยให้มุมมองที่แตกต่างกับวาทกรรมที่โดดเด่นของประวัติศาสตร์ไทยและวัฒนธรรมไทยที่แสดงโดยระบบราชการทหารและนักวิชาการชาตินิยม ยกตัวอย่างเช่นในปี 1996 ไทยศึกษาการประชุมนานาชาติที่จัดขึ้นในจังหวัดเชียงใหม่ภาคเหนือของประเทศไทยในการฉลองครบรอบปีที่ 700 ของเมือง การประชุมรวมถึงการติดตั้งในประวัติศาสตร์ของ "ล้านนา" (อาณาจักรเก่าที่เชียงใหม่เป็นเมืองหลวง) และวัฒนธรรมของคนหยวนของภูมิภาคที่มีการอ้างอิงเล็ก ๆ น้อย ๆ เรื่องเล่าอย่างเป็นทางการของประวัติศาสตร์ไทยหรือปกติกรุงเทพฯ ความคิดที่เป็นศูนย์กลางของความเป็นไทย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความหลากหลายทางวัฒนธรรมในประเทศไทยโดยทั่วไปจะแสดงโดยรัฐบาลในแง่ของภูมิภาค ประเทศไทยอย่างเป็นทางการ แบ่งเป็นภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ ระหว่างประชาชนของทั้ง 4 ภาค มีมากทางด้านภาษาและความหลากหลายทางวัฒนธรรมแต่การพูดอย่างเป็นทางการได้รับว่าพวกเขาเป็น " คนไทย " ที่ " คนไทย " เป็นวัฒนธรรมเชื้อชาติและโหลดที่ระยะยาว แน่นอน จากศตวรรษที่รัฐบาลไทยอย่างแน่นหนา ท้อ ใช้ชาติพันธุ์ป้าย " ลาว " เขมร " มาเลย์ " สำหรับประชาชนไทยในความโปรดปรานของประเภทหนึ่งที่ " คนไทย "

กับการเจริญเติบโตของการศึกษาระดับอุดมศึกษาในภูมิภาคในทศวรรษที่ผ่านมาได้เกิดความสนใจอีกครั้งในประวัติศาสตร์ ภาษา วรรณคดี และวัฒนธรรมของภูมิภาคต่างๆ ของประเทศไทย มากของงานนี้จะช่วยให้มุมมองที่แตกต่างกันกับวาทกรรมหลักของไทย ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมไทย ตามทัศนะของข้าราชการ ทหาร และนักวิชาการเกี่ยวกับความรักชาติ ตัวอย่างเช่นในปี 1996 การประชุมไทยศึกษาจัดขึ้นในเชียงใหม่ ภาคเหนือของประเทศไทย ในพิธีฉลองของเมือง สมโภชเชียงใหม่ 700 ปี . การประชุมรวมแผงในประวัติศาสตร์ของ " ล้านนา " ( อาณาจักรเก่าของเชียงใหม่เป็นเมืองหลวง ) และวัฒนธรรมของหยวนคนภูมิภาคกับการอ้างอิงถึงการอย่างเป็นทางการของประวัติศาสตร์ไทย หรือ ปกติเขตศูนย์กลางความคิดของอัตลักษณ์ไทย