The two-dimensional model for peak

The two-dimensional model for peak conditions is modelled with a fine mesh, with 5.0mm edge mesh sizing on
the mirrors, about 1.0mm on the collector pipes and 20.0mm cell sizing throughout the rest of the model. This
resulted in a mesh with about 900 000 cells, the exact number depending on the detail of each mirror field. This

mesh size was obtained after a sensitivity study comparing total absorbed radiation by varying both mesh size and
the angular discretization settings of the Discrete Ordinates radiation model. The latter includes the two solid angle
increments and the pixilation using in ANSYS Fluent. Angular increments of 20 with 10 pixels each were found to be
sufficient for comparison purposes. This meant that, in addition to the energy equation, a further 4x20x20 = 1600
differential equations were solved in the discrete ordinates implementation of the Radiation Transport Equation, as
each quadrant in two-dimensions is subdivided.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตกแต่ง ด้วยตาข่ายดี กับ 5.0 มิลลิเมตรขอบตาข่ายขนาดในแบบสองมิติสำหรับเงื่อนไขสูงสุดกระจกเงา ประมาณ 1.0 มิลลิเมตรท่อรวบรวมและการปรับขนาดเซลล์ 20.0 มม.ตลอดช่วงเหลือของรูปแบบการ นี้ผลในตาข่ายกับเซลล์ประมาณ 900 000 จำนวนที่แน่นอนขึ้นอยู่กับรายละเอียดของแต่ละเขตกระจก นี้ ขนาดได้รับหลังจากการศึกษาความไวเทียบรวมรังสีดูดซึม โดยแตกต่างกันทั้งขนาด และการตั้งค่าเชิงมุม discretization Ordinates แยกรังสีรุ่น หลังมีมุมแข็งสองเพิ่มขึ้นและเกิด pixilation ใช้ใน ANSYS คล่อง เชิงมุมทีละ 20 กับ 10 พิกเซลแต่ละพบว่าเพียงพอสำหรับวัตถุประสงค์ในการเปรียบเทียบ นี้หมายความ ว่า นอกจากสมการพลังงาน การเพิ่มเติม 4 x 20 x 20 = 1600มีแก้ไขในการดำเนินการแบบแยก ordinates สมการขนส่งรังสี สมการเป็นแต่ละควอดร้อนท์ในสองมิติคือสามารถแบ่งออกได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบสองมิติสำหรับเงื่อนไขที่สูงสุดเป็นแบบจำลองที่มีตาข่ายกับการปรับขนาด 5.0mm ขอบตาข่ายบน
กระจกประมาณ 1.0mm ท่อเก็บและเซลล์ขนาด 20.0mm ตลอดเวลาที่เหลือของรูปแบบ นี้
ส่งผลให้ในตาข่ายที่มีประมาณ 900 000 เซลล์จำนวนที่แน่นอนขึ้นอยู่กับรายละเอียดของสนามกระจกแต่ละ นี้ขนาดตาที่ได้รับหลังจากที่มีการรวมการศึกษาเปรียบเทียบความไวดูดซึมรังสีโดยที่แตกต่างกันทั้งขนาดตาข่ายและการตั้งค่าต่อเนื่องเชิงมุมของรูปแบบการฉายรังสีแบบไม่ต่อเนื่องพิกัด หลังมีสองมุมตันเพิ่มขึ้นทีละ pixilation และใช้ใน ANSYS Fluent เพิ่มขึ้นทีละเชิงมุมของ 20 กับ 10 แต่ละพิกเซลพบว่ามีเพียงพอเพื่อการเปรียบเทียบ นั่นหมายความว่านอกเหนือไปจากสมการพลังงานที่เป็น 4x20x20 ต่อไป = 1600 สมการเชิงอนุพันธ์ได้รับการแก้ไขในพิกัดการดำเนินงานต่อเนื่องของการฉายรังสีขนส่งสมเป็นแต่ละ Quadrant ในสองมิติคือแบ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แบบจำลองสองมิติสำหรับเงื่อนไขสูงสุดจำลองด้วยตาข่ายละเอียด มี 5.0mm ขอบบนตาข่ายขนาดกระจก , เกี่ยวกับเหล็กที่สะสมในท่อ และ 20.0mm เซลล์ขนาดตลอดที่เหลือของแบบจำลอง นี้มีผลในการประกบกับ 900 000 เซลล์ ที่เบอร์ขึ้นอยู่กับรายละเอียดของแต่ละเขตข้อมูลกระจก นี้ขนาดตาข่ายได้หลังจากศึกษาเปรียบเทียบความไวต่อการดูดซึมรังสีโดยการทั้งตาข่ายขนาด( การตั้งค่าค่าของไม่ต่อเนื่อง ordinates รังสีแบบ หลังรวมถึงสองมุมแข็งเพิ่มขึ้นและพิกซิเลชั่นใช้ใน ANSYS คล่อง ระยะห่างเชิงมุม 20 กับ 10 พิกเซลแต่ละ พบเป็นเพียงพอสำหรับวัตถุประสงค์ในการเปรียบเทียบ แสดงว่านอกจากสมการพลังงาน 4x20x20 เพิ่มเติม = 1600สมการเชิงอนุพันธ์ได้ถูกแก้ไขในการดำเนินงานต่อเนื่องของรังสี ordinates สมการการเคลื่อนที่ เช่นแต่ละหน่วยใน 2 มิติ คือ แบ่ง