protoplasts started leaking certain

protoplasts started leaking certain solute molecules into the
medium altering the osmotic gradient across the plasma membrane.
To take into account the potentially increasing inaccuracy of
data collected from all protoplast including stretched protoplasts,
the contribution of consecutive measurements to the overall model
fit was increasingly down-weighted. In this way most emphasis
was given to the initial readings that are expected to be the most
accurate ones. The down-weighting was hence applied to all the
protoplasts analyzed on the DMF platform. In Fig. 3(b), the two
experimental curves (dashed lines) reflect the typical changes over
time in the major and minor axis occurring in one single isolated
protoplast treated at an osmotic pressure change of −0.99 MPa.
The superimposition of the experimental data (dashed line) and
the modeled theoretical data (solid line) showed good fitting, suggesting
that leaking due to plasma membrane stretching did not
occur in this protoplast. In Fig. 3(c) instead, a proper fit between
the experimental data (dashed line) and the modeled theoretical
data (solid line) could not be obtained, suggesting over stretching
of the plasma membrane of this single isolated protoplast. Thanks
to the down-weighting factor, the model could still be successfully
applied to the overstretched protoplast and a proper value for the
permeability coefficient (P) could be estimated as the information
for estimating P is mainly contained in the first dynamic part of
the curve where the model fits the cell size data well. These results
confirm the validity of the described model and demonstrate the
suitability of the DMF chip for performing this type of analysis.
By means of DMF droplet manipulations, 50 single A. thaliana
protoplasts were successfully analyzed and individual P values
were obtained ranging from 1 m s−1 to 75 m s−1 (Fig. 3(d)).
To compare the distribution of the 50 P values obtained for the
protoplasts treated with two hypo-osmotic conditions, we conducted
Mann–Whitney U test. According to this nonparametric test
(p-value = 0.2548 was obtained), it could be concluded that the Permeability
coefficient values were not statistically differentin the two
hypo-osmotic treatments and could be pooled. Large variations in
P values of populations of cells are commonly observed in these
types of experiments (1.25–540 m s−1) [37], which mostly reflect
the existing variations in aquaporin expression or activity within
plasma membranes of different cells [38]. The P values obtained
are thus in line with the values presented in the literature [37] and
perfectly illustrate the heterogeneity present within a population
of cells when exposed to the same stimuli.
This study confirms that DMF chip is an efficient platform for
generating the steep gradient steps necessary for the implementation
of water potential studies at a single cell level and it further
validates the usefulness of the illustrated immobilization strategy,
which successfully retains small non-adhering cells during
the rapid external solution exchange. Furthermore, this approach
allows a substantial increase in the throughput of the analysis as
an average of seven cells can be monitored and followed simultaneously
within a single field of view.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พลาสต์เริ่มรั่วบางโมเลกุลตัวถูกละลายเข้าไปในตัวกลางที่ดัดแปลงไล่น้ำผ่านเยื่อต้องคำนึงถึงความไม่ถูกต้องอาจเพิ่มการการรวบรวมข้อมูลจาก protoplast ทั้งหมดรวมทั้งยืดพลาสต์ของวัดที่ต่อเนื่องกับรูปแบบโดยรวมพอดีถูกถ่วงน้ำหนักลงมากขึ้น ในที่นี้เน้นมากที่สุดทางให้อ่านค่าเริ่มต้นที่คาดว่าจะมากที่สุดคนที่ถูกต้อง ดังนั้นใช้น้ำหนักลงทุกพลาสต์วิเคราะห์บนแพลตฟอร์ม DMF ในรูปหมาย สองทดลองโค้ง (เส้นประ) เปลี่ยนแปลงโดยทั่วไปมากกว่าเวลาในแกนหลัก และรองที่เกิดขึ้นในหนึ่งแยกprotoplast ถือว่าในการเปลี่ยนแปลงแรงดันออสโมติกของ −0.99 MPaประสิทธิภาพเยี่ยมด้านข้อมูลทดลอง (เส้นประ) และสร้างแบบจำลองทางทฤษฎีข้อมูล (เส้นทึบ) แสดงให้เห็นว่าดีเหมาะสม แนะนำที่รั่วเนื่องจากยืดเยื่อไม่เกิดขึ้นใน protoplast นี้ ในรูปที่ 3 © สมความพอดีระหว่างแทนข้อมูลทดลอง (เส้นประ) และการสร้างแบบจำลองทางทฤษฎีข้อมูล (เส้นทึบ) ไม่ได้รับ การแนะนำผ่านการยืดของเยื่อของ protoplast นี้แยกเดี่ยว ขอบคุณการปัจจัยถ่วงลง รูปแบบอาจยังสามารถเรียบร้อยแล้วใช้ overstretched protoplast และค่าที่เหมาะสมสำหรับการสามารถประมาณค่าสัมประสิทธิ์การซึมผ่าน (P) เป็นข้อมูลที่สำหรับการประเมิน P ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนแบบไดนามิกแรกของโค้งที่แบบเหมาะกับข้อมูลขนาดของเซลล์ด้วย ผลลัพธ์เหล่านี้ยืนยันความถูกต้องของแบบจำลองที่อธิบาย และสาธิตการความเหมาะสมของชิ DMF การวิเคราะห์ชนิดนี้โดยวิธีการควบคุมหยด DMF, 50 เดี่ยว A. thalianaพลาสต์ได้วิเคราะห์ความสำเร็จ และแต่ละค่าของ Pรับตั้งแต่ 1 m s−1 s−1 75 m (รูป 3(d))การเปรียบเทียบการกระจายของค่า P 50 ได้เราดำเนินการพลาสต์ด้วยอย.น้ำสองเงื่อนไขการทดสอบผู้ชาย – Whitney U ตามการทดสอบนี้ nonparametric(ค่า p =ได้รับ 0.2548), มันอาจจะสรุปว่า การซึมผ่านค่าสัมประสิทธิ์ไม่แน่น differentin สองอย.น้ำบำบัด และสามารถพู เปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ในค่า P ของประชากรเซลล์อยู่สังเกตปกติในเหล่านี้ประเภทของการทดลอง (s−1 m 1.25 – 540) [37], ซึ่งส่วนใหญ่สะท้อนถึงรูปแบบที่มีอยู่ในรกนิพจน์หรือกิจกรรมภายในเยื่อหุ้มพลาสมาของเซลล์แตกต่างกัน [38] ค่า P ที่ได้รับจึงจะสอดคล้องกับค่าที่ปรากฏในวรรณคดี [37] และอย่างแสดง heterogeneity ในประชากรของเซลล์เมื่อสัมผัสกับสิ่งเร้าเดียวกันการศึกษานี้ยืนยันว่า ชิ DMF เป็นแพลตฟอร์มที่มีประสิทธิภาพสำหรับสร้างตอนไล่ระดับสูงจำเป็นสำหรับการดำเนินการน้ำการศึกษาในระดับเซลล์เดียวและเพิ่มเติมประโยชน์ของกลยุทธ์การตรึงภาพประกอบ การตรวจสอบซึ่งยังคงยึดมั่นไม่ใช่เซลล์ขนาดเล็กระหว่างเรียบร้อยแล้วการแลกเปลี่ยนโซลูชันภายนอกอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ วิธีการนี้ช่วยให้การเพิ่มขึ้นอย่างมากในอัตราความเร็วของการวิเคราะห์เป็นเฉลี่ยเจ็ดเซลล์สามารถตรวจสอบ และปฏิบัติตามพร้อมกันในฟิลด์การมอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โปรโตพลาเริ่มรั่วโมเลกุลตัวถูกละลายบางอย่างลงไปใน
กลางการเปลี่ยนแปลงการไล่ระดับสีออสโมติกผ่านเยื่อหุ้มพลาสม่า.
การคำนึงถึงความไม่ถูกต้องอาจเพิ่มขึ้นของ
ข้อมูลที่รวบรวมจากโปรโตพลาทั้งหมดรวมทั้งโปรโตพลายืด
มีส่วนร่วมของวัดติดต่อกันกับรูปแบบโดยรวม
พอดีก็ลงมากขึ้น ถ่วงน้ำหนัก ด้วยวิธีนี้เน้นส่วนใหญ่
ถูกกำหนดให้การอ่านครั้งแรกที่คาดว่าจะเป็นส่วนใหญ่
คนที่ถูกต้อง ลงน้ำหนักจึงถูกนำไปใช้กับทุก
โปรโตพลาวิเคราะห์บนแพลตฟอร์มกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ ในรูป 3 (ข) ทั้งสอง
เส้นโค้งการทดลอง (เส้นประ) สะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงโดยทั่วไปในช่วง
เวลาในแกนหลักและรองที่เกิดขึ้นในบางแห่งเดียว
โปรโตพลารับการรักษาที่มีการเปลี่ยนแปลงของแรงดัน -0.99 MPa.
ซ้อนของข้อมูลการทดลอง (ประ บรรทัด) และ
ข้อมูลทางทฤษฎีแบบจำลอง (เส้นทึบ) แสดงให้เห็นว่าเหมาะสมดีบอก
ว่าการรั่วไหลเนื่องจากเยื่อหุ้มยืดไม่ได้
เกิดขึ้นในโปรโตพลานี้ ในรูป 3 (c) แทนแบบที่เหมาะสมระหว่าง
ข้อมูลการทดลอง (เส้นประ) และทฤษฎีแบบจำลอง
ข้อมูล (เส้นทึบ) ไม่สามารถได้บอกกว่าการยืด
ของเยื่อหุ้มเซลล์ของโปรโตพลาแยกนี้เพียงครั้งเดียว ขอบคุณ
ปัจจัยลงน้ำหนักรุ่นยังคงอาจจะประสบความสำเร็จ
นำไปใช้กับโปรโตพลาเหลือทนและค่าที่เหมาะสมสำหรับ
ค่าสัมประสิทธิ์การซึมผ่าน (P) อาจจะประมาณเป็นข้อมูล
สำหรับการประเมิน P ที่มีอยู่ส่วนใหญ่ในส่วนแบบไดนามิกแรกของ
เส้นโค้ง รุ่นที่เหมาะกับข้อมูลขนาดของเซลล์ได้ดี ผลลัพธ์เหล่านี้
ยืนยันความถูกต้องของรูปแบบการอธิบายและแสดงให้เห็นถึง
ความเหมาะสมของชิปกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติสำหรับการดำเนินการวิเคราะห์ประเภทนี้.
โดยวิธีการของกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติผสมหยดเดียว 50 A. thaliana
โปรโตพลาถูกนำมาวิเคราะห์และประสบความสำเร็จค่า P บุคคล
ที่ได้รับตั้งแต่ 1 มิลลิวินาที -1 ถึง 75 MS-1 (รูปที่. 3 (D)).
เพื่อเปรียบเทียบการกระจายของค่า P 50 ได้รับสำหรับการ
protoplasts รับการรักษาด้วยเงื่อนไขที่สองสำหรับผู้ที่เป็นออสโมติกเราดำเนินการ
ทดสอบ Mann-Whitney U ตามที่การทดสอบอิงพารามิเตอร์นี้
(p-value = 0.2548 ได้) ก็สามารถสรุปได้ว่าการซึมผ่าน
ค่าสัมประสิทธิ์การไม่ได้สถิติ differentin สอง
การรักษาสำหรับผู้ที่เป็นออสโมติกและสามารถรวบรวม การเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ใน
ค่า P ของประชากรของเซลล์มีการปฏิบัติกันทั่วไปในเหล่านี้
ประเภทของการทดลอง (1.25-540 MS-1) [37] ซึ่งส่วนใหญ่สะท้อนให้เห็นถึง
รูปแบบที่มีอยู่ในการแสดงออกของ aquaporin หรือกิจกรรมภายใน
เยื่อหุ้มพลาสม่าของเซลล์ที่แตกต่างกัน [38] ค่า P ได้
จึงสอดคล้องกับค่านิยมที่นำเสนอในวรรณกรรม [37] และ
ที่ดีที่สุดที่แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างที่มีอยู่ภายในประชากร
ของเซลล์เมื่อสัมผัสกับสิ่งเร้าเดียวกัน.
การศึกษาครั้งนี้ยืนยันว่าชิป DMF เป็นแพลตฟอร์มที่มีประสิทธิภาพสำหรับ
การสร้างที่สูงชัน การไล่ระดับสีขั้นตอนที่จำเป็นสำหรับการดำเนินการ
ของการศึกษาที่มีศักยภาพน้ำในระดับเซลล์เดียวและยัง
ตรวจสอบประโยชน์ของกลยุทธ์การตรึงภาพประกอบที่
ซึ่งประสบความสำเร็จยังคงรักษาเซลล์ที่ไม่ยึดมั่นขนาดเล็กในระหว่าง
การแลกเปลี่ยนวิธีการแก้ปัญหาภายนอกอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้วิธีการนี้
จะช่วยให้เพิ่มขึ้นมากในการส่งผ่านของการวิเคราะห์เป็น
ค่าเฉลี่ยของเจ็ดเซลล์สามารถตรวจสอบและติดตามพร้อมกัน
ภายในเขตข้อมูลเดียวของมุมมอง