0.0% to 74% in non-volatile (Table

0.0% to 74% in non-volatile (Table 2) and 0.0% to 81% in
direct-diffusible metabolite (Table 3). The results of
volatile and non-volatile indicated that mycelial growth of
C. paradoxa was significantly (p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

0.0% ถึง 74% ในไม่หอมระเหย (ตารางที่ 2) และ 0.0% ถึง 81% ในตรง diffusible metabolite (ตาราง 3) ผลลัพธ์ของระเหยและไม่ระเหยระบุว่า เติบโต mycelialC. paradoxa ได้อย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ห้าม โดยต.ทดสอบ viride กว่าพันธุ์อื่น ๆ ผลของ directdiffusibleพบเจริญเติบโตที่ mycelial ของ C. metabolitesparadoxa ได้อย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ห้าม โดยต.polysporum ถึง 81% (ตารางที่ 3) ต. aureoviride บันทึกยับยั้งการน้อยที่สุดในการทดสอบทั้งหมดจาก 0.0% 2.0% ในทั้งหมดการดำเนินการทดสอบ ต. polysporum, viride ต. และต.hamatum อย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ลดการเจริญเติบโต mycelialของ C. paradoxa ในกลางประกอบด้วย diffusible โดยตรงmetabolite เมื่อเทียบกับสื่อที่ประกอบด้วยการระเหยและ metabolites ที่ไม่ระเหย และการควบคุมกิจกรรมชีวภาพของแบคทีเรียและเชื้อราปฏิปักษ์อาจบางส่วนจะเกี่ยวข้องกับการผลิตยาปฏิชีวนะ(Etebarian et al., 2000 Faull et al., 1994 Pusey และWilson, 1984) การผลิตยาปฏิชีวนะTrichodermin (Godtfredsen และ Vangedal, 1964),ergokonin (Kumeda et al., 1994), viridin (โกรฟ et al.,ปี 1996 โกรฟ et al., 1965) และ fungin viridin A, B และ C(แฮ et al., 1993) โดย Trichoderma viride ได้เกี่ยวข้องในการควบคุม อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้สามารถแยกสารเหล่านี้จาก Trichodermaสายพันธุ์ทดสอบในการศึกษานี้ Metabolites ที่ผลิตโดยต. viride ในการทดลองเหล่านี้มีแนวโน้มคล้ายกับmetabolites ที่ผลิต โดย viride ต. โดยอื่น ๆนักสืบดังกล่าวข้างต้น ตรวจสอบนี้แนะนำว่า metabolites ออก โดย Trichoderma เหล่านี้ชนิดมีพิษ และ fungistatic กับ C. paradoxa ขนาดกลางตรง diffusible metabolites ที่ประกอบด้วยควรเป็น reemployedศึกษาเพิ่มเติมเพราะมันให้ผลลัพธ์ดีที่สุดเมื่อเทียบกับการทดสอบการระเหย และไม่ระเหย Trichodermaพันธุ์ที่เกี่ยวข้องในการศึกษานี้ควรตรวจสอบสำหรับความสามารถในการควบคุม paradoxa C. ในพาณิชย์สถานการณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

0.0% มาอยู่ที่ 74% ในไม่ระเหย (ตารางที่ 2) และ 0.0% เป็น 81%
ในสารโดยตรงแพร่(ตารางที่ 3) ผลของการระเหยและไม่ระเหยชี้ให้เห็นว่าการเจริญเติบโตของเส้นใยของซี paradoxa อย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) ยับยั้งโดย T. viride กว่าสายพันธุ์อื่น ๆ ที่ผ่านการทดสอบ ผลการ directdiffusible สารแสดงให้เห็นว่าการเจริญเติบโตของเส้นใยซีparadoxa อย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) ยับยั้งโดย T. polysporum ถึง 81% (ตารางที่ 3) T. aureoviride บันทึกการยับยั้งน้อยในการทดสอบทั้งหมดจาก0.0% เป็น 2.0% ในการทดสอบทั้งหมดดำเนินการ polysporum T. , T. viride และ T. hamatum อย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) ลดการเจริญเติบโตของเส้นใยซีparadoxa ในสื่อที่มีโดยตรงแพร่metabolite เมื่อเปรียบเทียบกับสื่อที่มีความผันผวนสารระเหยและไม่และ. การควบคุมกิจกรรมทางชีวภาพของเชื้อราและแบคทีเรียศัตรูอาจบางส่วนจะเกี่ยวข้องกับการผลิตยาปฏิชีวนะ(Etebarian et al, 2000;. Faull et al, 1994;. Pusey และวิลสัน, 1984) การผลิตยาปฏิชีวนะ; Trichodermin (Godtfredsen และ Vangedal, 1964) ergokonin (Kumeda et al, 1994.) viridin (โกรฟ, et al. 1996; โกรฟ, et al, 1965). และ viridin fungin A, B และ C (แฮร์ริส et al., 1993) โดยเชื้อรา Trichoderma viride ได้รับการมีส่วนร่วมในการควบคุมทางชีวภาพ แต่ก็ยังไม่ได้รับความเป็นไปได้ที่จะดึงสารเหล่านี้จากเชื้อรา Trichoderma ชนิดผ่านการทดสอบในการศึกษาครั้งนี้ สารที่ผลิตโดยที viride ในการทดลองเหล่านี้มีแนวโน้มที่คล้ายกับสารที่ผลิตโดยT. viride อื่น ๆ โดยการตรวจสอบดังกล่าวข้างต้น การตรวจสอบนี้แสดงให้เห็นว่าสารที่ปล่อยออกมาจากเชื้อรา Trichoderma เหล่านี้สายพันธุ์ที่เป็นพิษและfungistatic ซี paradoxa ขนาดกลางที่มีสารโดยตรงแพร่ควรจะ reemployed สำหรับการศึกษาต่อไปเพราะมันให้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดเมื่อเทียบกับการทดสอบระเหยและไม่ระเหย เชื้อรา Trichoderma ชนิดมีส่วนร่วมในการศึกษาครั้งนี้ควรจะสอบสวนสำหรับความสามารถในการควบคุมซี paradoxa ในเชิงพาณิชย์สถานการณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

0.0% ถึง 74% ในไม่ระเหย ( ตารางที่ 2 ) และ 0.0% ถึง 81% ใน
ไลท์ซ่านโดยตรง ( ตารางที่ 3 ) ผลพบว่า สารระเหยและไม่ระเหย

เจริญของ C . พาราด็ ซาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) ( T .
viride กว่าชนิดอื่น ๆทดสอบ ผล directdiffusible
สารพบว่าเจริญของ C .
พาราด็ ซาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) (
Tpolysporum ถึง 81% ( ตารางที่ 3 ) ต. aureoviride บันทึก
ยับยั้งน้อยที่สุดในการทดสอบทั้งหมดจาก 0.0% ถึง 2.0% ใน
ทุกการทดสอบ polysporum , T . , T . viride และ T .
จุลินทรีย์ต่อต้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) การเจริญเติบโต
C . พาราด็ ซาในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีเลือดซ่าน
โดยตรงเมื่อเทียบกับสื่อที่มีและไม่มีสารระเหยระเหย

และการควบคุม