In Tibetan Buddhist belief, rebirth

In Tibetan Buddhist belief, rebirth is central to the entire structure of existence. Death is the bridge between lives. It's the end of one life, but at the same time it's also the necessary prelude to rebirth in a new life, which will also eventually end in death - and so on, across a vast expanse of time, the cycle ending only when enlightenment is attained. Nor is it inevitable that a person will be reborn in human form: there are six realms of existence, and one's next life may be as a god or titan, an animal, a hungry ghost, or an inhabitant of the terrible hell realms. For a Tibetan Buddhist, death changes - or at least can change - everything, and it is because of this huge potential that death is by far the most significant life-cycle event. The importance of rebirth is a major influence on how Tibetan Buddhists approach dying and death and how they conduct the funerary rituals for a deceased loved one. There are many regional variations in the performance of these rites: this article will focus on certain common themes running through them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในความเชื่อของชาวพุทธทิเบต เกิดใหม่เป็นศูนย์กลางโครงสร้างทั้งหมดของการดำรงอยู่ ความตายเป็นสะพานระหว่างชีวิต เป็นจุดสิ้นสุดของชีวิตหนึ่ง แต่ในเวลาเดียวกัน ยังเป็นเรื่องจำเป็นเกิดใหม่ในชีวิตใหม่ ซึ่งจะสิ้นสุดก็ยังตาย- ใน ข้ามหลากเวลา รอบการสิ้นสุดเมื่อบรรลุธรรมมากมาย ไม่ได้หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่คนจะรีบอร์นในฟอร์มมนุษย์: มีอาณาจักรที่หกของการดำรงอยู่ และชีวิตต่อไปอาจจะเป็นพระเจ้า หรือไททัน สัตว์ ผีหิว หรือพลเมืองของอาณาจักรนรกน่ากลัว สำหรับพุทธทิเบต ชีวิตเปลี่ยน - หรือน้อย สามารถเปลี่ยน - ทุกอย่าง และมันเป็น เพราะศักยภาพนี้มากว่า ความตายอยู่ห่างไกลเหตุการณ์วงจรชีวิตสำคัญที่สุด ความสำคัญของการเกิดใหม่จะมีอิทธิพลสำคัญในรักหนึ่งวิธีวิธีพุทธทิเบตที่ตาย และตาย และว่าพวกเขาทำพิธีกรรมเกี่ยวกับความตายสำหรับผู้ตายเป็น มีหลายรูปแบบภูมิภาคในการทำงานของพิธีกรรมเหล่านี้: บทความนี้จะเน้นเป็นชุดรูปแบบบางทั่วไปผ่านไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความเชื่อทางพุทธศาสนาในทิเบต Rebirth คือศูนย์กลางของโครงสร้างทั้งหมดของการดำรงอยู่ ความตายเป็นสะพานเชื่อมระหว่างชีวิต มันเป็นจุดสิ้นสุดของชีวิตหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกันมันก็เป็นโหมโรงเพื่อการเกิดใหม่ในชีวิตใหม่ ซึ่งจะในที่สุดสิ้นสุดในความตาย และ ข้ามพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลของเวลา วงจรที่สิ้นสุดเมื่อตรัสรู้ คือบรรลุหรือมันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงที่บุคคลจะเกิดใหม่ในร่างมนุษย์มี 6 อาณาจักรแห่งการดำรงอยู่ และหนึ่งต่อไปในชีวิตอาจจะเป็น พระเจ้า หรือ ไททัน สัตว์ ผีหิว หรือชาวนรกที่น่ากลัวอาณาจักร สำหรับพุทธทิเบต , การเปลี่ยนแปลง - ตาย หรืออย่างน้อยก็สามารถเปลี่ยนได้ทุกอย่าง และเพราะสิ่งนี้ขนาดใหญ่ที่มีศักยภาพที่ตายคือโดยไกลเหตุการณ์วงจรชีวิตที่สําคัญที่สุดความสำคัญของการเกิดใหม่เป็นอิทธิพลหลักในพุทธศาสนาในทิเบตวิธีการตายและความตายและวิธีการที่พวกเขาดำเนินการพิธีกรรมงานศพ สำหรับผู้ตายรักหนึ่ง มีการเปลี่ยนแปลงในระดับภูมิภาคหลายในการทำงานของพิธีกรรมเหล่านี้ บทความนี้จะมุ่งเน้นไปที่ชุดรูปแบบทั่วไปบางอย่างวิ่งผ่านพวกเขา .